哥林多后书 1

1奉 神旨意作基督耶稣使徒的保罗和兄弟提摩太，写信给在哥林多 神的教会，并亚该亚遍处的众圣徒。 2愿恩惠、平安从 神我们的父和主耶稣基督归与你们！ 3愿颂赞归与我们的主耶稣基督的父 神，就是发慈悲的父，赐各样安慰的 神。 4我们在一切患难中，他就安慰我们，叫我们能用 神所赐的安慰去安慰那遭各样患难的人。 5我们既多受基督的苦楚，就靠基督多得安慰。 6我们受患难呢，是为叫你们得安慰，得拯救；我们得安慰呢，也是为叫你们得安慰；这安慰能叫你们忍受我们所受的那样苦楚。 7我们为你们所存的盼望是确定的，因为知道你们既是同受苦楚，也必同得安慰。 8弟兄们，我们不要你们不晓得，我们从前在亚细亚遭遇苦难，被压太重，力不能胜，甚至连活命的指望都绝了； 9自己心里也断定是必死的，叫我们不靠自己，只靠叫死人复活的 神。 10他曾救我们脱离那极大的死亡，现在仍要救我们，并且我们指望他将来还要救我们。 11你们以祈祷帮助我们，好叫许多人为我们谢恩，就是为我们因许多人所得的恩。 12我们所夸的是自己的良心，见证我们凭着 神的圣洁和诚实；在世为人不靠人的聪明，乃靠 神的恩惠，向你们更是这样。 13我们现在写给你们的话，并不外乎你们所念的、所认识的，我也盼望你们到底还是要认识； 14正如你们已经有几分认识我们，以我们夸口，好像我们在我们主耶稣的日子以你们夸口一样。 15我既然这样深信，就早有意到你们那里去，叫你们再得益处； 16也要从你们那里经过，往马其顿去，再从马其顿回到你们那里，叫你们给我送行往犹太去。 17我有此意，岂是反覆不定吗？我所起的意，岂是从情欲起的，叫我忽是忽非吗？ 18我指着信实的 神说，我们向你们所传的道，并没有是而又非的。 19因为我和西拉并提摩太，在你们中间所传 神的儿子耶稣基督，总没有是而又非的，在他只有一是。 20神的应许，不论有多少，在基督都是是的。所以藉着他也都是实在（实在：原文是阿们）的，叫 神因我们得荣耀。 21那在基督里坚固我们和你们，并且膏我们的就是 神。 22他又用印印了我们，并赐圣灵在我们心里作凭据（原文是质）。 23我呼吁 神给我的心作见证，我没有往哥林多去是为要宽容你们。 24我们并不是辖管你们的信心，乃是帮助你们的快乐，因为你们凭信才站立得住。

1Paul, an apostle of Christ Jesus through the will of God, and Timothy our brother, to the assembly of God which is at Corinth, with all the saints who are in the whole of Achaia: 2Grace to you and peace from God our Father and the Lord Jesus Christ. 3Blessed be the God and Father of our Lord Jesus Christ, the Father of mercies and God of all comfort; 4who comforts us in all our affliction, that we may be able to comfort those who are in any affliction, through the comfort with which we ourselves are comforted by God. 5For as the sufferings of Christ abound to us, even so our comfort also abounds through Christ. 6But if we are afflicted, it is for your comfort and salvation. If we are comforted, it is for your comfort, which produces in you the patient enduring of the same sufferings which we also suffer. 7Our hope for you is steadfast, knowing that, since you are partakers of the sufferings, so also are you of the comfort. 8For we don’t desire to have you uninformed, brothers, concerning our affliction which happened to us in Asia, that we were weighed down exceedingly, beyond our power, so much that we despaired even of life. 9Yes, we ourselves have had the sentence of death within ourselves, that we should not trust in ourselves, but in God who raises the dead, 10who delivered us out of so great a death, and does deliver; on whom we have set our hope that he will also still deliver us; 11you also helping together on our behalf by your supplication; that, for the gift bestowed on us by means of many, thanks may be given by many persons on your behalf. 12For our boasting is this: the testimony of our conscience, that in holiness and sincerity of God, not in fleshly wisdom but in the grace of God we behaved ourselves in the world, and more abundantly toward you. 13For we write no other things to you, than what you read or even acknowledge, and I hope you will acknowledge to the end; 14as also you acknowledged us in part, that we are your boasting, even as you also are ours, in the day of our Lord Jesus. 15In this confidence, I was determined to come first to you, that you might have a second benefit; 16and by you to pass into Macedonia, and again from Macedonia to come to you, and to be sent forward by you on my journey to Judea. 17When I therefore was thus determined, did I show fickleness? Or the things that I purpose, do I purpose according to the flesh, that with me there should be the “Yes, yes” and the “No, no?” 18But as God is faithful, our word toward you was not “Yes and no.” 19For the Son of God, Jesus Christ, who was preached among you by us, by me, Silvanus, and Timothy, was not “Yes and no,” but in him is “Yes.” 20For however many are the promises of God, in him is the “Yes.” Therefore also through him is the “Amen”, to the glory of God through us. 21Now he who establishes us with you in Christ, and anointed us, is God; 22who also sealed us, and gave us the down payment of the Spirit in our hearts. 23But I call God for a witness to my soul, that I didn’t come to Corinth to spare you. 24Not that we control your faith, but are fellow workers with you for your joy. For you stand firm in faith.

1Paulus, een apostel van Jezus Christus, door den wil van God, en Timotheus, de broeder, aan de Gemeente Gods, die te Korinthe is, met al de heiligen, die in geheel Achaje zijn: 2Genade zij u en vrede van God, onzen Vader, en den Heere Jezus Christus. 3Geloofd zij de God en Vader van onzen Heere Jezus Christus, de Vader der barmhartigheden, en de God aller vertroosting; 4Die ons vertroost in al onze verdrukking, opdat wij zouden kunnen vertroosten degenen, die in allerlei verdrukking zijn, door de vertroosting, met welke wij zelven van God vertroost worden. 5Want gelijk het lijden van Christus overvloedig is in ons, alzo is ook door Christus onze vertroosting overvloedig. 6Doch hetzij dat wij verdrukt worden, het is tot uw vertroosting en zaligheid, die gewrocht wordt in de lijdzaamheid van hetzelfde lijden, hetwelk wij ook lijden; hetzij dat wij vertroost worden, het is tot uw vertroosting en zaligheid; 7En onze hoop van u is vast, als die weten, dat, gelijk gij gemeenschap hebt aan het lijden, gij ook alzo gemeenschap hebt aan de vertroosting. 8Want wij willen niet, broeders, dat gij onwetende zijt van onze verdrukking, die ons in Azie overkomen is, dat wij uitnemend zeer bezwaard zijn geweest boven onze macht, alzo dat wij zeer in twijfel waren, ook van het leven. 9Ja, wij hadden al zelven in onszelven het vonnis des doods, opdat wij niet op onszelven vertrouwen zouden, maar op God, Die de doden verwekt; 10Die ons uit zo groten dood verlost heeft, en nog verlost; op Welken wij hopen, dat Hij ons ook nog verlossen zal. 11Alzo gijlieden ook medearbeidt voor ons door het gebed, opdat over de gave, door vele personen aan ons teweeggebracht ook voor ons dankzegging door velen gedaan worde. 12Want onze roem is deze, namelijk de getuigenis van ons geweten, dat wij in eenvoudigheid en oprechtheid Gods, niet in vleselijke wijsheid, maar in de genade Gods, in de wereld verkeerd hebben, en allermeest bij ulieden. 13Want wij schrijven u geen andere dingen, dan die gij kent, of ook erkent; en ik hoop, dat gij ze ook tot het einde toe erkennen zult; 14Gelijkerwijs gij ook ten dele ons erkend hebt, dat wij uw roem zijn, gelijk gij ook de onze zijt, in den dag van den Heere Jezus. 15En op dit betrouwen wilde ik te voren tot u komen, opdat gij een tweede genade zoudt hebben; 16En door uw stad naar Macedonie gaan, en wederom van Macedonie tot u komen, en van ulieden naar Judea geleid worden. 17Als ik dan dit voorgenomen heb, heb ik ook lichtvaardigheid gebruikt? Of neem ik het naar het vlees voor, hetgeen ik voorneem, opdat bij mij zou wezen, ja, ja, en neen, neen? 18Doch God is getrouw, dat ons woord, hetwelk tot u is geschied, niet is geweest ja en neen. 19Want de Zoon van God, Jezus Christus, Die onder u door ons is gepredikt, namelijk door mij, en Silvanus, en Timotheus, was niet ja en neen, maar is geweest ja in Hem. 20Want zovele beloften Gods als er zijn, die zijn in Hem ja, en zijn in Hem amen, Gode tot heerlijkheid door ons. 21Maar Die ons met u bevestigt in Christus, en Die ons gezalfd heeft, is God; 22Die ons ook heeft verzegeld, en het onderpand des Geestes in onze harten gegeven. 23Doch ik aanroepe God tot een Getuige over mijn ziel, dat ik, om u te sparen, nog te Korinthe niet ben gekomen. 24Niet dat wij heerschappij voeren over uw geloof, maar wij zijn medewerkers uwer blijdschap; want gij staat door het geloof.