1我自己定了主意再到你们那里去，必须大家没有忧愁。 2倘若我叫你们忧愁，除了我叫那忧愁的人以外，谁能叫我快乐呢？ 3我曾把这事写给你们，恐怕我到的时候，应该叫我快乐的那些人，反倒叫我忧愁。我也深信，你们众人都以我的快乐为自己的快乐。 4我先前心里难过痛苦，多多地流泪，写信给你们，不是叫你们忧愁，乃是叫你们知道我格外地疼爱你们。 5若有叫人忧愁的，他不但叫我忧愁，也是叫你们众人有几分忧愁。我说几分，恐怕说得太重。 6这样的人受了众人的责罚也就够了， 7倒不如赦免他，安慰他，免得他忧愁太过，甚至沉沦了。 8所以我劝你们，要向他显出坚定不移的爱心来。 9为此我先前也写信给你们，要试验你们，看你们凡事顺从不顺从。 10你们赦免谁，我也赦免谁。我若有所赦免的，是在基督面前为你们赦免的， 11免得撒但趁着机会胜过我们，因我们并非不晓得他的诡计。 12我从前为基督的福音到了特罗亚，主也给我开了门。 13那时，因为没有遇见兄弟提多，我心里不安，便辞别那里的人往马其顿去了。 14感谢 神！常率领我们在基督里夸胜，并藉着我们在各处显扬那因认识基督而有的香气。 15因为我们在 神面前，无论在得救的人身上或灭亡的人身上，都有基督馨香之气。 16在这等人，就作了死的香气叫他死；在那等人，就作了活的香气叫他活。这事谁能当得起呢？ 17我们不像那许多人，为利混乱 神的道；乃是由于诚实，由于 神，在 神面前凭着基督讲道。
1But I determined this for myself, that I would not come to you again in sorrow. 2For if I make you sorry, then who will make me glad but he who is made sorry by me? 3And I wrote this very thing to you, so that, when I came, I wouldn’t have sorrow from them of whom I ought to rejoice; having confidence in you all, that my joy would be shared by all of you. 4For out of much affliction and anguish of heart I wrote to you with many tears, not that you should be made sorry, but that you might know the love that I have so abundantly for you. 5But if any has caused sorrow, he has caused sorrow, not to me, but in part (that I not press too heavily) to you all. 6Sufficient to such a one is this punishment which was inflicted by the many; 7so that on the contrary you should rather forgive him and comfort him, lest by any means such a one should be swallowed up with his excessive sorrow. 8Therefore I beg you to confirm your love toward him. 9For to this end I also wrote, that I might know the proof of you, whether you are obedient in all things. 10Now I also forgive whomever you forgive anything. For if indeed I have forgiven anything, I have forgiven that one for your sakes in the presence of Christ, 11that no advantage may be gained over us by Satan; for we are not ignorant of his schemes. 12Now when I came to Troas for the Good News of Christ, and when a door was opened to me in the Lord, 13I had no relief for my spirit, because I didn’t find Titus, my brother, but taking my leave of them, I went out into Macedonia. 14Now thanks be to God, who always leads us in triumph in Christ, and reveals through us the sweet aroma of his knowledge in every place. 15For we are a sweet aroma of Christ to God, in those who are saved, and in those who perish; 16to the one a stench from death to death; to the other a sweet aroma from life to life. Who is sufficient for these things? 17For we are not as so many, peddling the word of God. But as of sincerity, but as of God, in the sight of God, we speak in Christ.
1Maar ik heb dit bij mijzelven voorgenomen, dat ik niet wederom in droefheid tot u komen zou. 2Want indien ik ulieden bedroef, wie is het toch, die mij zal vrolijk maken, dan degene, die van mij bedroefd is geworden? 3En ditzelfde heb ik u geschreven, opdat ik, daar komende, niet zou droefheid hebben van degenen, van welke ik moest verblijd worden; vertrouwende van u allen, dat mijn blijdschap uw aller blijdschap is. 4Want ik heb ulieden uit vele verdrukking en benauwdheid des harten, met vele tranen geschreven, niet opdat gij zoudt bedroefd worden, maar opdat gij de liefde zoudt verstaan, die ik overvloediglijk tot u heb. 5Doch indien iemand bedroefd heeft, die heeft niet mij bedroefd, maar ten dele (opdat ik hem niet bezware) ulieden allen. 6Den zodanige is deze bestraffing genoeg, die van velen geschied is. 7Alzo dat gij daarentegen hem liever moet vergeven en vertroosten, opdat de zodanige door al te overvloedige droefheid niet enigszins worde verslonden. 8Daarom bid ik u, dat gij de liefde aan hem bevestigt. 9Want daartoe heb ik ook geschreven, opdat ik uw beproeving mocht verstaan, of gij in alles gehoorzaam zijt. 10Dien gij nu iets vergeeft, dien vergeef ik ook; want zo ik ook iets vergeven heb, dien ik vergeven heb, heb ik het vergeven om uwentwil, voor het aangezicht van Christus, opdat de satan over ons geen voordeel krijge; 11Want zijn gedachten zijn ons niet onbekend. 12Voorts, als ik te Troas kwam, om het Evangelie van Christus te prediken, en als mij een deur geopend was in den Heere, zo heb ik geen rust gehad voor mijn geest, omdat ik Titus, mijn broeder, niet vond; 13Maar, afscheid van hen genomen hebbende, vertrok ik naar Macedonie. 14En Gode zij dank, Die ons allen tijd doet triomferen in Christus, en den reuk Zijner kennis door ons openbaar maakt in alle plaatsen. 15Want wij zijn Gode een goede reuk van Christus, in degenen, die zalig worden, en in degenen, die verloren gaan; 16Dezen wel een reuk des doods ten dode; maar genen een reuk des levens ten leven. En wie is tot deze dingen bekwaam? 17Want wij dragen niet, gelijk velen, het Woord Gods te koop, maar als uit oprechtheid, maar als uit God, in de tegenwoordigheid Gods, spreken wij het in Christus.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。