帖撒罗尼迦前书 3

1我们既不能再忍，就愿意独自等在雅典， 2打发我们的兄弟在基督福音上作 神执事的（作神执事的：有古卷是与神同工的）提摩太前去，坚固你们，并在你们所信的道上劝慰你们， 3免得有人被诸般患难摇动。因为你们自己知道，我们受患难原是命定的。 4我们在你们那里的时候，预先告诉你们，我们必受患难，以后果然应验了，你们也知道。 5为此，我既不能再忍，就打发人去，要晓得你们的信心如何，恐怕那诱惑人的到底诱惑了你们，叫我们的劳苦归于徒然。 6但提摩太刚才从你们那里回来，将你们信心和爱心的好消息报给我们，又说你们常常记念我们，切切地想见我们，如同我们想见你们一样。 7所以，弟兄们，我们在一切困苦患难之中，因着你们的信心就得了安慰。 8你们若靠主站立得稳，我们就活了。 9我们在 神面前，因着你们甚是喜乐；为这一切喜乐，可用何等的感谢为你们报答 神呢？ 10我们昼夜切切地祈求，要见你们的面，补满你们信心的不足。 11愿 神―我们的父和我们的主耶稣一直引领我们到你们那里去。 12又愿主叫你们彼此相爱的心，并爱众人的心都能增长，充足，如同我们爱你们一样， 13好使你们当我们主耶稣同他众圣徒来的时候，在我们父 神面前，心里坚固，成为圣洁，无可责备。

1Therefore when we couldn’t stand it any longer, we thought it good to be left behind at Athens alone, 2and sent Timothy, our brother and God’s servant in the Good News of Christ, to establish you, and to comfort you concerning your faith; 3that no one be moved by these afflictions. For you know that we are appointed to this task. 4For most certainly, when we were with you, we told you beforehand that we are to suffer affliction, even as it happened, and you know. 5For this cause I also, when I couldn’t stand it any longer, sent that I might know your faith, for fear that by any means the tempter had tempted you, and our labor would have been in vain. 6But when Timothy came just now to us from you, and brought us glad news of your faith and love, and that you have good memories of us always, longing to see us, even as we also long to see you; 7for this cause, brothers, we were comforted over you in all our distress and affliction through your faith. 8For now we live, if you stand fast in the Lord. 9For what thanksgiving can we render again to God for you, for all the joy with which we rejoice for your sakes before our God; 10night and day praying exceedingly that we may see your face, and may perfect that which is lacking in your faith? 11Now may our God and Father himself, and our Lord Jesus Christ, direct our way to you; 12and the Lord make you to increase and abound in love one toward another, and toward all men, even as we also do toward you, 13to the end he may establish your hearts blameless in holiness before our God and Father, at the coming of our Lord Jesus with all his saints.

1Daarom, deze begeerte niet langer kunnende verdragen, hebben wij gaarne willen te Athene alleen gelaten worden; 2En hebben gezonden Timotheus, onzen broeder, en Gods dienaar, en onzen medearbeider in het Evangelie van Christus, om u te versterken, en u te vermanen van uw geloof; 3Opdat niemand bewogen worde in deze verdrukkingen; want gij weet zelven, dat wij hiertoe gesteld zijn. 4Want ook, toen wij bij u waren, voorzeiden wij u, dat wij zouden verdrukt worden, gelijk ook geschied is, en gij weet het. 5Daarom ook deze begeerte niet langer kunnende verdragen, heb ik hem gezonden, om uw geloof te verstaan; of niet misschien de verzoeker u zou verzocht hebben, en onze arbeid ijdel zou wezen. 6Maar als Timotheus nu van ulieden tot ons gekomen was, en ons de goede boodschap gebracht had van uw geloof en liefde, en dat gij altijd goede gedachtenis van ons hebt, zeer begerig zijnde om ons te zien, gelijk wij ook om ulieden; 7Zo zijn wij daarom, broeders, over u in al onze verdrukking en nood vertroost geworden door uw geloof; 8Want nu leven wij, indien gij vast staat in den Heere. 9Want wat dankzegging kunnen wij Gode tot vergelding wedergeven voor u, vanwege al de blijdschap, waarmede wij ons om uwentwil verblijden voor onzen God? 10Nacht en dag zeer overvloediglijk biddende, om uw aangezicht te mogen zien, en te volmaken, hetgeen aan uw geloof ontbreekt. 11Doch onze God en Vader Zelf, en onze Heere Jezus Christus richte onzen weg tot u. 12En de Heere vermeerdere u, en make u overvloedig in de liefde jegens elkander en jegens allen, gelijk wij ook zijn jegens u; 13Opdat Hij uw harten versterke, om onberispelijk te zijn in heiligmaking, voor onzen God en Vader, in de toekomst van onzen Heere Jezus Christus met al Zijn heiligen.