1弟兄们，你们自己原晓得我们进到你们那里并不是徒然的。 2我们从前在腓立比被害受辱，这是你们知道的；然而还是靠我们的 神放开胆量，在大争战中把 神的福音传给你们。 3我们的劝勉不是出于错误，不是出于污秽，也不是用诡诈。 4但 神既然验中了我们，把福音托付我们，我们就照样讲，不是要讨人喜欢，乃是要讨那察验我们心的 神喜欢。 5因为我们从来没有用过谄媚的话，这是你们知道的；也没有藏着贪心，这是 神可以作见证的。 6我们作基督的使徒，虽然可以叫人尊重，却没有向你们或向别人求荣耀； 7只在你们中间存心温柔，如同母亲乳养自己的孩子。 8我们既是这样爱你们，不但愿意将 神的福音给你们，连自己的性命也愿意给你们，因你们是我们所疼爱的。 9弟兄们，你们记念我们的辛苦劳碌，昼夜做工，传 神的福音给你们，免得叫你们一人受累。 10我们向你们信主的人，是何等圣洁、公义、无可指摘，有你们作见证，也有 神作见证。 11你们也晓得，我们怎样劝勉你们，安慰你们，嘱咐你们各人，好像父亲待自己的儿女一样， 12要叫你们行事对得起那召你们进他国、得他荣耀的 神。 13为此，我们也不住地感谢 神，因你们听见我们所传 神的道就领受了；不以为是人的道，乃以为是 神的道。这道实在是 神的，并且运行在你们信主的人心中。 14弟兄们，你们曾效法犹太中在基督耶稣里 神的各教会；因为你们也受了本地人的苦害，像他们受了犹太人的苦害一样。 15这犹太人杀了主耶稣和先知，又把我们赶出去。他们不得 神的喜悦，且与众人为敌， 16不许我们传道给外邦人使外邦人得救，常常充满自己的罪恶。 神的忿怒临在他们身上已经到了极处。 17弟兄们，我们暂时与你们离别，是面目离别，心里却不离别；我们极力地想法子，很愿意见你们的面。 18所以我们有意到你们那里；我―保罗有一两次要去，只是撒但阻挡了我们。 19我们的盼望和喜乐，并所夸的冠冕是甚么呢？岂不是我们主耶稣来的时候、你们在他面前站立得住吗？ 20因为你们就是我们的荣耀，我们的喜乐。
1For you yourselves know, brothers, our visit to you wasn’t in vain, 2but having suffered before and been shamefully treated, as you know, at Philippi, we grew bold in our God to tell you the Good News of God in much conflict. 3For our exhortation is not of error, nor of uncleanness, nor in deception. 4But even as we have been approved by God to be entrusted with the Good News, so we speak; not as pleasing men, but God, who tests our hearts. 5For neither were we at any time found using words of flattery, as you know, nor a cloak of covetousness (God is witness), 6nor seeking glory from men (neither from you nor from others), when we might have claimed authority as apostles of Christ. 7But we were gentle among you, like a nursing mother cherishes her own children. 8Even so, affectionately longing for you, we were well pleased to impart to you, not the Good News of God only, but also our own souls, because you had become very dear to us. 9For you remember, brothers, our labor and travail; for working night and day, that we might not burden any of you, we preached to you the Good News of God. 10You are witnesses with God, how holy, righteously, and blamelessly we behaved ourselves toward you who believe. 11As you know, we exhorted, comforted, and implored every one of you, as a father does his own children, 12to the end that you should walk worthily of God, who calls you into his own Kingdom and glory. 13For this cause we also thank God without ceasing, that, when you received from us the word of the message of God, you accepted it not as the word of men, but, as it is in truth, the word of God, which also works in you who believe. 14For you, brothers, became imitators of the assemblies of God which are in Judea in Christ Jesus; for you also suffered the same things from your own countrymen, even as they did from the Jews; 15who killed both the Lord Jesus and their own prophets, and drove us out, and didn’t please God, and are contrary to all men; 16forbidding us to speak to the Gentiles that they may be saved; to fill up their sins always. But wrath has come on them to the uttermost. 17But we, brothers, being bereaved of you for a short season, in presence, not in heart, tried even harder to see your face with great desire, 18because we wanted to come to you—indeed, I, Paul, once and again—but Satan hindered us. 19For what is our hope, or joy, or crown of rejoicing? Isn’t it even you, before our Lord Jesus at his coming? 20For you are our glory and our joy.
1Want gij weet zelven, broeders, onzen ingang tot u, dat die niet ijdel is geweest; 2Maar, hoewel wij te voren geleden hadden, en ook ons smaadheid aangedaan was, gelijk gij weet, te Filippi, zo hebben wij nochtans vrijmoedigheid gebruikt in onzen God, om het Evangelie van God tot u te spreken in veel strijds. 3Want onze vermaning is niet geweest uit verleiding, noch uit onreinigheid, noch met bedrog; 4Maar, gelijk wij van God beproefd zijn geweest, dat ons het Evangelie zou toebetrouwd worden, alzo spreken wij, niet als mensen behagende, maar Gode, Die onze harten beproeft. 5Want wij hebben nooit met pluimstrijkende woorden omgegaan, gelijk gij weet, noch met enig bedeksel van gierigheid; God is Getuige! 6Noch zoekende eer uit mensen, noch van u, noch van anderen; hoewel wij u tot last konden zijn als Christus' apostelen; 7Maar wij zijn vriendelijk geweest in het midden van u, gelijk als een voedster haar kinderen koestert; 8Alzo wij, tot u zeer genegen zijnde, hebben u gaarne willen mededelen niet alleen het Evangelie van God, maar ook onze eigen zielen, daarom dat gij ons lief geworden waart. 9Want gij gedenkt, broeders, onzen arbeid en moeite; want nacht en dag werkende, opdat wij niemand onder u zouden lastig zijn, hebben wij het Evangelie van God onder u gepredikt. 10Gij zijt getuigen, en God, hoe heilig, en rechtvaardig, en onberispelijk wij u, die gelooft, geweest zijn. 11Gelijk gij weet, hoe wij een iegelijk van u, als een vader zijn kinderen, vermaanden en vertroostten, 12En betuigden, dat gij zoudt wandelen, waardiglijk Gode, Die u roept tot Zijn Koninkrijk en heerlijkheid. 13Daarom danken wij ook God zonder ophouden, dat, als gij het Woord der prediking van God van ons ontvangen hebt, gij dat aangenomen hebt, niet als der mensen woord, maar (gelijk het waarlijk is) als Gods Woord, dat ook werkt in u, die gelooft. 14Want gij, broeders, zijt navolgers geworden der Gemeenten Gods, die in Judea zijn, in Christus Jezus; dewijl ook gij hetzelfde geleden hebt van uw eigen medeburgers, gelijk als zij van de Joden; 15Welke ook gedood hebben den Heere Jezus, en hun eigen profeten; en ons hebben vervolgd, en Gode niet behagen, en alle mensen tegen zijn; 16En verhinderen ons te spreken tot de heidenen, dat zij zalig mochten worden; opdat zij te allen tijd hun zonden vervullen zouden. En de toorn is over hen gekomen tot het einde. 17Maar wij, broeders, van u beroofd geweest zijnde voor een kleine wijle tijds, naar het aangezicht, niet naar het hart, hebben ons te overvloediger benaarstigd, om uw aangezicht te zien, met grote begeerte. 18Daarom hebben wij tot u willen komen (immers ik Paulus) eenmaal en andermaal, maar de satanas heeft ons belet. 19Want welke is onze hoop, of blijdschap, of kroon des roems? Zijt gij die ook niet voor onzen Heere Jezus Christus in Zijn toekomst? 20Want gij zijt onze heerlijkheid en blijdschap.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。