1Nang magkagayo'y sumagot si Job at nagsabi, 2Oh timbangin nawa ang aking pagkainip, at ang aking mga kasakunaan ay malagay sa mga timbangan na magkakasama. 3Sapagka't ngayo'y magiging lalong mabigat kay sa buhangin sa mga dagat: kaya't ang aking pananalita ay napabigla. 4Sapagka't ang mga palaso ng Makapangyarihan sa lahat ay nasasaksak sa akin, ang lason niyaon ay hinitit ng aking diwa; ang mga pangkilabot ng Dios ay nangahahanay laban sa akin. 5Umuungal ba ang mailap na asno pag may damo? O umuungal ba ang baka sa kaniyang pagkain? 6Makakain ba ng walang asin ang matabang? O mayroon bang lasa ang puti ng isang itlog? 7Tinatanggihang hipuin ng aking kaluluwa; mga karumaldumal na pagkain sa akin. 8Oh mangyari nawa ang aking kahilingan; at ipagkaloob nawa sa akin ng Dios ang bagay na aking minimithi! 9Sa makatuwid baga'y kalugdan nawa ng Dios na pisain ako; na bitawan ang kaniyang kamay, at ihiwalay ako! 10Kung magkagayo'y magtataglay pa ako ng kaaliwan; Oo, ako'y makapagbabata sa mga walang awang sakit; sapagka't hindi ko itinakuwil ang mga salita ng Banal. 11Ano ang aking lakas, na ako'y maghihintay? At ano ang aking wakas na ako'y magtitiis? 12Ang akin bang tibay ay tibay ng mga bato? O ang akin bang laman ay tanso? 13Di ba ako'y walang sukat na kaya, at ang karunungan ay lumayo sa akin? 14Siyang nanglulupaypay ay dapat pagpakitaang loob ng kaniyang kaibigan; kahit siya na walang takot sa Makapangyarihan sa lahat. 15Ang aking mga kapatid ay nagsipagdaya na parang batis, na parang daan ng mga batis na nababago; 16Na malabo dahil sa hielo, at siyang kinatunawan ng nieve: 17Paginit ay nawawala: pagka mainit, ay nangatutunaw sa kanilang dako. 18Ang mga pulutong na naglalakbay sa pagsunod sa mga yaon ay nangaliligaw; nagsisilihis sa ilang at nawawala. 19Minasdan ng mga pulutong na mula sa Tema, hinintay ang mga yaon ng mga pulutong na mula sa Seba. 20Sila'y nangapahiya, sapagka't sila'y nagsiasa; sila'y nagsiparoon at nangatulig. 21Sapagka't ngayon, kayo'y nauwi sa wala; kayo'y nangakakakita ng kakilabutan, at nangatatakot. 22Sinabi ko baga: Bigyan mo ako? O, Maghandog ka ng isang kaloob sa akin ng iyong pag-aari? 23O, Iligtas mo ako sa kamay ng kaaway? O, tubusin mo ako sa kamay ng mga namimighati? 24Turuan mo ako, at ako'y mamamayapa; at ipaunawa mo sa akin kung ano ang aking pinagkasalahan. 25Pagkatindi nga ng mga salita ng katuwiran! Nguni't anong sinasaway ng iyong pakikipagtalo? 26Iniisip ba ninyong sumaway ng mga salita? Dangang ang mga salita ng walang inaasahan ay parang hangin. 27Oo, kayo'y magsasapalaran sa ulila, at ginawa ninyong kalakal ang inyong kaibigan. 28Ngayon nga'y kalugdan mong lingapin ako; sapagka't tunay na hindi ako magbubulaan sa iyong harap. 29Kayo'y magsibalik isinasamo ko sa inyo, huwag magkaroon ng kalikuan; Oo, kayo'y magsibalik uli, ang aking usap ay matuwid. 30May di ganap ba sa aking dila? Hindi ba makapapansin ang aking pagwawari ng mga suwail na bagay?
1Then Job answered, 2“Oh that my anguish were weighed, and all my calamity laid in the balances! 3For now it would be heavier than the sand of the seas, therefore have my words been rash. 4For the arrows of the Almighty are within me. My spirit drinks up their poison. The terrors of God set themselves in array against me. 5Does the wild donkey bray when he has grass? Or does the ox low over his fodder? 6Can that which has no flavor be eaten without salt? Or is there any taste in the white of an egg? 7My soul refuses to touch them. They are as loathsome food to me. 8“Oh that I might have my request, that God would grant the thing that I long for, 9even that it would please God to crush me; that he would let loose his hand, and cut me off! 10Be it still my consolation, yes, let me exult in pain that doesn’t spare, that I have not denied the words of the Holy One. 11What is my strength, that I should wait? What is my end, that I should be patient? 12Is my strength the strength of stones? Or is my flesh of brass? 13Isn’t it that I have no help in me, That wisdom is driven quite from me? 14“To him who is ready to faint, kindness should be shown from his friend; even to him who forsakes the fear of the Almighty. 15My brothers have dealt deceitfully as a brook, as the channel of brooks that pass away; 16Which are black by reason of the ice, in which the snow hides itself. 17In the dry season, they vanish. When it is hot, they are consumed out of their place. 18The caravans that travel beside them turn aside. They go up into the waste, and perish. 19The caravans of Tema looked. The companies of Sheba waited for them. 20They were distressed because they were confident. They came there, and were confounded. 21For now you are nothing. You see a terror, and are afraid. 22Did I say, ‘Give to me?’ or, ‘Offer a present for me from your substance?’ 23or, ‘Deliver me from the adversary’s hand?’ or, ‘Redeem me from the hand of the oppressors?’ 24“Teach me, and I will hold my peace. Cause me to understand wherein I have erred. 25How forcible are words of uprightness! But your reproof, what does it reprove? 26Do you intend to reprove words, since the speeches of one who is desperate are as wind? 27Yes, you would even cast lots for the fatherless, and make merchandise of your friend. 28Now therefore be pleased to look at me, for surely I shall not lie to your face. 29Please return. Let there be no injustice. Yes, return again. My cause is righteous. 30Is there injustice on my tongue? Can’t my taste discern mischievous things?
1Maar Job antwoordde en zeide: 2Och, of mijn verdriet recht gewogen wierd, en men mijn ellende samen in een weegschaal ophief! 3Want het zou nu zwaarder zijn dan het zand der zeeen; daarom worden mijn woorden opgezwolgen. 4Want de pijlen des Almachtigen zijn in mij, welker vurig venijn mijn geest uitdrinkt; de verschrikkingen Gods rusten zich tegen mij. 5Rochelt ook de woudezel bij het jonge gras? Loeit de os bij zijn voeder? 6Wordt ook het onsmakelijke gegeten zonder zout? Is er smaak in het witte des dooiers? 7Mijn ziel weigert uw woorden aan te roeren; die zijn als mijn laffe spijze. 8Och, of mijn begeerte kwame, en dat God mijn verwachting gave; 9En dat het Gode beliefde, dat Hij mij verbrijzelde, Zijn hand losliet, en een einde met mij maakte! 10Dat zou nog mijn troost zijn, en zou mij verkwikken in den weedom, zo Hij niet spaarde; want ik heb de redenen des Heiligen niet verborgen gehouden. 11Wat is mijn kracht, dat ik hopen zou? Of welk is mijn einde, dat ik mijn leven verlengen zou? 12Is mijn kracht stenen kracht? Is mijn vlees staal? 13Is dan mijn hulp niet in mij, en is de wijsheid uit mij verdreven? 14Aan hem, die versmolten is, zou van zijn vriend weldadigheid geschieden; of hij zou de vreze des Almachtigen verlaten. 15Mijn broeders hebben trouwelooslijk gehandeld als een beek; als de storting der beken gaan zij door; 16Die verdonkerd zijn van het ijs, en in dewelke de sneeuw zich verbergt. 17Ten tijde, als zij van hitte vervlieten, worden zij uitgedelgd; als zij warm worden, verdwijnen zij uit haar plaats. 18De gangen haars wegs wenden zich ter zijde af; zij lopen op in het woeste, en vergaan. 19De reizigers van Thema zien ze, de wandelaars van Scheba wachten op haar. 20Zij worden beschaamd, omdat elkeen vertrouwde; als zij daartoe komen, zo worden zij schaamrood. 21Voorwaar, alzo zijt gijlieden mij nu niets geworden; gij hebt gezien de ontzetting, en gij hebt gevreesd. 22Heb ik gezegd: Brengt mij, en geeft geschenken voor mij van uw vermogen? 23Of bevrijdt mij van de hand des verdrukkers, en verlost mij van de hand der tirannen? 24Leert mij, en ik zal zwijgen, en geeft mij te verstaan, waarin ik gedwaald heb. 25O, hoe krachtig zijn de rechte redenen! Maar wat bestraft het bestraffen, dat van ulieden is? 26Zult gij, om te bestraffen, woorden bedenken, en zullen de redenen des mismoedigen voor wind zijn? 27Ook werpt gij u op een wees; en gij graaft tegen uw vriend. 28Maar nu, belieft het u, wendt u tot mij, en het zal voor ulieder aangezicht zijn, of ik liege. 29Keert toch weder, laat er geen onrecht wezen, ja, keert weder; nog zal mijn gerechtigheid daarin zijn. 30Zou onrecht op mijn tong wezen? Zou mijn gehemelte niet de ellenden te verstaan geven?
Sinusunod ng mga numero ng talata ang napiling salin at maaaring magkaiba ng isang talata sa ilang kabanata.