Job 23

1Därefter tog Job till orda och sade: 2Också i dag vill min klaga göra uppror. Min hand kännes matt för min suckans skull. 3Om jag blott visste huru jag skulle finna honom, huru jag kunde komma dit där han bor! 4Jag skulle då lägga fram för honom min sak och fylla min mun med bevis. 5Jag ville väl höra vad han kunde svara mig, och förnimma vad han skulle säga till mig. 6Icke med övermakt finge han bekämpa mig, nej, han borde allenast lyssna till mig. 7Då skulle hans motpart stå här såsom en redlig man, ja, då skulle jag för alltid komma undan min domare. 8Men går jag mot öster, så är han icke där; går jag mot väster, så varsnar jag honom ej; 9har han något att skaffa i norr, jag skådar honom icke; döljer han sig i söder, jag ser honom ej heller där. 10Han vet ju vilken väg jag har vandrat; han har prövat mig, och jag har befunnits lik guld. 11Vid hans spår har min for hållit fast, hans väg har jag följt, utan att vika av. 12Från hans läppars bud har jag icke gjort något avsteg; mer än egna rådslut har jag aktat hans muns tal. 13Men hans vilja är orygglig; vem kan hindra honom? Vad honom lyster, det gör han ock. 14Ja, han giver mig fullt upp min beskärda del, och mycket av samma slag har han ännu i förvar. 15Därför gripes jag av förskräckelse för hans ansikte; när jag betänker det, fruktar jag för honom. 16Det är Gud som har gjort mitt hjärta försagt, den Allsmäktige är det som har vållat min förskräckelse, 17ty jag fick icke förgås, innan mörkret kom, dödsnatten undanhöll han mig.

1Then Job answered, 2“Even today my complaint is rebellious. His hand is heavy in spite of my groaning. 3Oh that I knew where I might find him! That I might come even to his seat! 4I would set my cause in order before him, and fill my mouth with arguments. 5I would know the words which he would answer me, and understand what he would tell me. 6Would he contend with me in the greatness of his power? No, but he would listen to me. 7There the upright might reason with him, so I should be delivered forever from my judge. 8“If I go east, he is not there; if west, I can’t find him; 9He works to the north, but I can’t see him. He turns south, but I can’t catch a glimpse of him. 10But he knows the way that I take. When he has tried me, I shall come out like gold. 11My foot has held fast to his steps. I have kept his way, and not turned aside. 12I haven’t gone back from the commandment of his lips. I have treasured up the words of his mouth more than my necessary food. 13But he stands alone, and who can oppose him? What his soul desires, even that he does. 14For he performs that which is appointed for me. Many such things are with him. 15Therefore I am terrified at his presence. When I consider, I am afraid of him. 16For God has made my heart faint. The Almighty has terrified me. 17Because I was not cut off before the darkness, neither did he cover the thick darkness from my face.

1Maar Job antwoordde en zeide: 2Ook heden is mijn klacht wederspannigheid; mijn plage is zwaar boven mijn zuchten. 3Och, of ik wist, dat ik Hem vinden zou, ik zou tot Zijn stoel komen; 4Ik zou het recht voor Zijn aangezicht ordentelijk voorstellen, en mijn mond zou ik met verdedigingen vervullen. 5Ik zou de redenen weten, die Hij mij antwoorden zou; en verstaan, wat Hij mij zeggen zou. 6Zou Hij naar de grootheid Zijner macht met mij twisten? Neen; maar Hij zou acht op mij slaan. 7Daar zou de oprechte met Hem pleiten; en ik zou mij in eeuwigheid van mijn Rechter vrijmaken. 8Zie, ga ik voorwaarts, zo is Hij er niet, of achterwaarts, zo verneem ik Hem niet. 9Als Hij ter linkerhand werkt, zo aanschouw ik Hem niet; bedekt Hij Zich ter rechterhand, zo zie ik Hem niet. 10Doch Hij kent den weg, die bij mij is; Hij beproeve mij; als goud zal ik uitkomen. 11Aan Zijn gang heeft mijn voet vastgehouden; Zijn weg heb ik bewaard, en ben niet afgeweken. 12Het gebod Zijner lippen heb ik ook niet weggedaan; de redenen Zijns monds heb ik meer dan mijn bescheiden deel weggelegd. 13Maar is Hij tegen iemand, wie zal dan Hem afkeren? Wat Zijn ziel begeert, dat zal Hij doen. 14Want Hij zal volbrengen, dat over mij bescheiden is; en diergelijke dingen zijn er vele bij Hem. 15Hierom word ik voor Zijn aangezicht beroerd; aanmerk het, en vrees voor Hem; 16Want God heeft mijn hart week gemaakt, en de Almachtige heeft mij beroerd; 17Omdat ik niet uitgedelgd ben voor de duisternis, en dat Hij van mijn aangezicht de donkerheid bedekt heeft.