Proverbios 6

1HIJO mío, si salieres fiador por tu amigo, si tocaste tu mano por el extraño, 2Enlazado eres con las palabras de tu boca, y preso con las razones de tu boca. 3Haz esto ahora, hijo mío, y líbrate, ya que has caído en la mano de tu prójimo: ve, humíllate, y asegúrate de tu amigo. 4No des sueño á tus ojos, ni á tus párpados adormecimiento. 5Escápate como el corzo de la mano del cazador, y como el ave de la mano del parancero. 6Ve á la hormiga, oh perezoso, mira sus caminos, y sé sabio; 7La cual no teniendo capitán, ni gobernador, ni señor, 8Prepara en el verano su comida y allega en el tiempo de la siega su mantenimiento. 9Perezoso, ¿hasta cuándo has de dormir? ¿cuándo te levantarás de tu sueño? 10Un poco de sueño, un poco de dormitar, y cruzar por un poco las manos para reposo: 11Así vendrá tu necesidad como caminante, y tu pobreza como hombre de escudo. 12El hombre malo, el hombre depravado, anda en perversidad de boca; 13Guiña de sus ojos, habla con sus pies, indica con sus dedos; 14Perversidades hay en su corazón, anda pensando mal en todo tiempo; enciende rencillas. 15Por tanto su calamidad vendrá de repente; súbitamente será quebrantado, y no habrá remedio. 16Seis cosas aborrece Jehová, y aun siete abomina su alma: 17Los ojos altivos, la lengua mentirosa, las manos derramadoras de sangre inocente, 18El corazón que maquina pensamientos inicuos, los pies presurosos para correr al mal, 19El testigo falso que habla mentiras, y el que enciende rencillas entre los hermanos. 20Guarda, hijo mío, el mandamiento de tu padre, y no dejes la enseñanza de tu madre: 21Atalos siempre en tu corazón, enlázalos á tu cuello. 22Te guiarán cuando anduvieres; cuando durmieres te guardarán; hablarán contigo cuando despertares. 23Porque el mandamiento es antorcha, y la enseñanza luz; y camino de vida las reprensiones de la enseñanza: 24Para que te guarden de la mala mujer, de la blandura de la lengua de la extraña. 25No codicies su hermosura en tu corazón, ni ella te prenda con sus ojos: 26Porque á causa de la mujer ramera es reducido el hombre á un bocado de pan; y la mujer caza la preciosa alma del varón. 27¿Tomará el hombre fuego en su seno, sin que sus vestidos se quemen? 28¿Andará el hombre sobre las brasas, sin que sus pies se abrasen? 29Así el que entrare á la mujer de su prójimo; no será sin culpa cualquiera que la tocare. 30No tienen en poco al ladrón, cuando hurtare para saciar su alma teniendo hambre: 31Empero tomado, paga las setenas, da toda la sustancia de su casa. 32Mas el que comete adulterio con la mujer, es falto de entendimiento: corrompe su alma el que tal hace. 33Plaga y vergüenza hallará; y su afrenta nunca será raída. 34Porque los celos son el furor del hombre, y no perdonará en el día de la venganza. 35No tendrá respeto á ninguna redención; ni querrá perdonar, aunque multipliques los dones.

1My son, if you have become collateral for your neighbor, if you have struck your hands in pledge for a stranger; 2You are trapped by the words of your mouth. You are ensnared with the words of your mouth. 3Do this now, my son, and deliver yourself, since you have come into the hand of your neighbor. Go, humble yourself. Press your plea with your neighbor. 4Give no sleep to your eyes, nor slumber to your eyelids. 5Free yourself, like a gazelle from the hand of the hunter, like a bird from the snare of the fowler. 6Go to the ant, you sluggard. Consider her ways, and be wise; 7which having no chief, overseer, or ruler, 8provides her bread in the summer, and gathers her food in the harvest. 9How long will you sleep, sluggard? When will you arise out of your sleep? 10A little sleep, a little slumber, a little folding of the hands to sleep: 11so your poverty will come as a robber, and your scarcity as an armed man. 12A worthless person, a man of iniquity, is he who walks with a perverse mouth; 13who winks with his eyes, who signals with his feet, who motions with his fingers; 14in whose heart is perverseness, who devises evil continually, who always sows discord. 15Therefore his calamity will come suddenly. He will be broken suddenly, and that without remedy. 16There are six things which Yahweh hates; yes, seven which are an abomination to him: 17haughty eyes, a lying tongue, hands that shed innocent blood; 18a heart that devises wicked schemes, feet that are swift in running to mischief, 19a false witness who utters lies, and he who sows discord among brothers. 20My son, keep your father’s commandment, and don’t forsake your mother’s teaching. 21Bind them continually on your heart. Tie them around your neck. 22When you walk, it will lead you. When you sleep, it will watch over you. When you awake, it will talk with you. 23For the commandment is a lamp, and the law is light. Reproofs of instruction are the way of life, 24to keep you from the immoral woman, from the flattery of the wayward wife’s tongue. 25Don’t lust after her beauty in your heart, neither let her captivate you with her eyelids. 26For a prostitute reduces you to a piece of bread. The adulteress hunts for your precious life. 27Can a man scoop fire into his lap, and his clothes not be burned? 28Or can one walk on hot coals, and his feet not be scorched? 29So is he who goes in to his neighbor’s wife. Whoever touches her will not be unpunished. 30Men don’t despise a thief, if he steals to satisfy himself when he is hungry: 31but if he is found, he shall restore seven times. He shall give all the wealth of his house. 32He who commits adultery with a woman is void of understanding. He who does it destroys his own soul. 33He will get wounds and dishonor. His reproach will not be wiped away. 34For jealousy arouses the fury of the husband. He won’t spare in the day of vengeance. 35He won’t regard any ransom, neither will he rest content, though you give many gifts.

1Mijn zoon! zo gij voor uw naaste borg geworden zijt, voor een vreemde uw hand toegeklapt hebt; 2Gij zijt verstrikt met de redenen uws monds; gij zijt gevangen met de redenen uws monds. 3Doe nu dit, mijn zoon! en red u, dewijl gij in de hand uws naasten gekomen zijt; ga, onderwerp uzelven, en sterk uw naaste. 4Laat uw ogen geen slaap toe, noch uw oogleden sluimering. 5Red u, als een ree uit de hand des jagers, en als een vogel uit de hand des vogelvangers. 6Ga tot de mier, gij luiaard! zie haar wegen, en word wijs; 7Dewelke, geen overste, ambtman noch heerser hebbende, 8Haar brood bereidt in den zomer, haar spijs vergadert in den oogst. 9Hoe lang zult gij, luiaard, nederliggen? Wanneer zult gij van uw slaap opstaan? 10Een weinig slapens, een weinig sluimerens, een weinig handvouwens, al nederliggende; 11Zo zal uw armoede u overkomen als een wandelaar, en uw gebrek als een gewapend man. 12Een Belialsmens, een ondeugdzaam man gaat met verkeerdheid des monds om; 13Wenkt met zijn ogen, spreekt met zijn voeten, leert met zijn vingeren; 14In zijn hart zijn verkeerdheden, hij smeedt te aller tijd kwaad; hij werpt twisten in. 15Daarom zal zijn verderf haastelijk komen; hij zal schielijk verbroken worden, dat er geen genezen aan zij. 16Deze zes haat de HEERE; ja, zeven zijn Zijn ziel een gruwel: 17Hoge ogen, een valse tong, en handen, die onschuldig bloed vergieten; 18Een hart, dat ondeugdzame gedachten smeedt; voeten, die zich haasten, om tot kwaad te lopen; 19Een vals getuige, die leugenen blaast; en die tussen broederen krakelen inwerpt. 20Mijn zoon, bewaar het gebod uws vaders, en verlaat de wet uwer moeder niet. 21Bind ze steeds aan uw hart, hecht ze aan uw hals. 22Als gij wandelt, zal dat u geleiden; als gij nederligt, zal het over u de wacht houden; als gij wakker wordt, zal hetzelve met u spreken. 23Want het gebod is een lamp, en de wet is een licht, en de bestraffingen der tucht zijn de weg des levens; 24Om u te bewaren voor de kwade vrouw, voor het gevlei der vreemde tong. 25Begeer haar schoonheid niet in uw hart, en laat ze u niet vangen met haar oogleden. 26Want door een vrouw, die een hoer is, komt men tot een stuk broods; en eens mans huisvrouw jaagt de kostelijke ziel. 27Zal iemand vuur in zijn boezem nemen, dat zijn klederen niet verbrand worden? 28Zal iemand op kolen gaan, dat zijn voeten niet branden? 29Alzo die tot zijns naasten huisvrouw ingaat; al wie haar aanroert, zal niet onschuldig gehouden worden. 30Men doet een dief geen verachting aan, als hij steelt om zijn ziel te vullen, dewijl hij honger heeft; 31En gevonden zijnde, vergeldt hij het zevenvoudig; hij geeft al het goed van zijn huis. 32Maar die met een vrouw overspel doet, is verstandeloos; hij verderft zijn ziel, die dat doet; 33Plage en schande zal hij vinden, en zijn smaad zal niet uitgewist worden. 34Want jaloersheid is een grimmigheid des mans; en in den dag der wraak zal hij niet verschonen. 35Hij zal geen verzoening aannemen; en hij zal niet bewilligen, ofschoon gij het geschenk vergroot.