玛拉基书 1

1耶和华藉玛拉基传给以色列的默示。 2耶和华说：「我曾爱你们。」你们却说：「你在何事上爱我们呢？」耶和华说：「以扫不是雅各的哥哥吗？我却爱雅各， 3恶以扫，使他的山岭荒凉，把他的地业交给旷野的野狗。」 4以东人说：「我们现在虽被毁坏，却要重建荒废之处。」万军之耶和华如此说：「任他们建造，我必拆毁；人必称他们的地为『罪恶之境』；称他们的民为『耶和华永远恼怒之民』。」 5你们必亲眼看见，也必说：「愿耶和华在以色列境界之外被尊为大！」 6「藐视我名的祭司啊，万军之耶和华对你们说：儿子尊敬父亲，仆人敬畏主人；我既为父亲，尊敬我的在哪里呢？我既为主人，敬畏我的在哪里呢？你们却说：『我们在何事上藐视你的名呢？』 7你们将污秽的食物献在我的坛上，且说：『我们在何事上污秽你呢？』因你们说，耶和华的桌子是可藐视的。 8你们将瞎眼的献为祭物，这不为恶吗？将瘸腿的、有病的献上，这不为恶吗？你献给你的省长，他岂喜悦你，岂能看你的情面吗？这是万军之耶和华说的。 9「现在我劝你们恳求 神，他好施恩与我们。这妄献的事，既由你们经手，他岂能看你们的情面吗？这是万军之耶和华说的。 10甚愿你们中间有一人关上殿门，免得你们徒然在我坛上烧火。万军之耶和华说：我不喜悦你们，也不从你们手中收纳供物。 11万军之耶和华说：从日出之地到日落之处，我的名在外邦中必尊为大。在各处，人必奉我的名烧香，献洁净的供物，因为我的名在外邦中必尊为大。 12你们却亵渎我的名，说：『耶和华的桌子是污秽的，其上的食物是可藐视的。』 13你们又说：『这些事何等烦琐！』并嗤之以鼻。这是万军之耶和华说的。你们把抢夺的、瘸腿的、有病的拿来献上为祭。我岂能从你们手中收纳呢？这是耶和华说的。 14行诡诈的在群中有公羊，他许愿却用有残疾的献给主，这人是可咒诅的。因为我是大君王，我的名在外邦中是可畏的。这是万军之耶和华说的。

1An oracle: Yahweh’s word to Israel by Malachi. 2“I have loved you,” says Yahweh. Yet you say, “How have you loved us?” “Wasn’t Esau Jacob’s brother?” says Yahweh, “Yet I loved Jacob; 3but Esau I hated, and made his mountains a desolation, and gave his heritage to the jackals of the wilderness.” 4Whereas Edom says, “We are beaten down, but we will return and build the waste places”; thus says Yahweh of Armies, “They shall build, but I will throw down; and men will call them ‘The Wicked Land,’ even the people against whom Yahweh shows wrath forever.” 5Your eyes will see, and you will say, “Yahweh is great—even beyond the border of Israel!” 6“A son honors his father, and a servant his master. If I am a father, then where is my honor? And if I am a master, where is the respect due me? Says Yahweh of Armies to you, priests, who despise my name. You say, ‘How have we despised your name?’ 7You offer polluted bread on my altar. You say, ‘How have we polluted you?’ In that you say, ‘Yahweh’s table is contemptible.’ 8When you offer the blind for sacrifice, isn’t that evil? And when you offer the lame and sick, isn’t that evil? Present it now to your governor! Will he be pleased with you? Or will he accept your person?” says Yahweh of Armies. 9“Now, please entreat the favor of God, that he may be gracious to us. With this, will he accept any of you?” says Yahweh of Armies. 10“Oh that there were one among you who would shut the doors, that you might not kindle fire on my altar in vain! I have no pleasure in you,” says Yahweh of Armies, “neither will I accept an offering at your hand. 11For from the rising of the sun even to the going down of the same, my name is great among the nations, and in every place incense will be offered to my name, and a pure offering: for my name is great among the nations,” says Yahweh of Armies. 12“But you profane it, in that you say, ‘Yahweh’s table is polluted, and its fruit, even its food, is contemptible.’ 13You say also, ‘Behold, what a weariness it is!’ and you have sniffed at it”, says Yahweh of Armies; “and you have brought that which was taken by violence, the lame, and the sick; thus you bring the offering. Should I accept this at your hand?” says Yahweh. 14“But the deceiver is cursed, who has in his flock a male, and vows, and sacrifices to the Lord a defective thing; for I am a great King,” says Yahweh of Armies, “and my name is awesome among the nations.”

1De last van het woord des HEEREN tot Israel, door den dienst van Maleachi. 2Ik heb u liefgehad, zegt de HEERE; maar gij zegt: Waarin hebt Gij ons liefgehad? Was niet Ezau Jakobs broeder? spreekt de HEERE; nochtans heb Ik Jakob liefgehad. 3En Ezau heb Ik gehaat; en Ik heb zijn bergen gesteld tot een verwoesting, en zijn erve voor de draken der woestijn. 4Ofschoon Edom zeide: Wij zijn verarmd, doch wij zullen de woeste plaatsen weder bouwen; alzo zegt de HEERE der heirscharen: Zullen zij bouwen, zo zal Ik afbreken; en men zal hen noemen: Landpale der goddeloosheid, en een volk, op hetwelk de HEERE vergramd is tot in eeuwigheid. 5En uw ogen zullen het zien, en gijlieden zult zeggen: De HEERE zij groot gemaakt, van de landpale Israels af! 6Een zoon zal den vader eren, en een knecht zijn heer; ben Ik dan een Vader, waar is Mijn eer? En ben Ik een Heere, waar is Mijn vreze? zegt de HEERE der heirscharen tot u, o priesters, verachters Mijns Naams! Maar gij zegt: Waarmede verachten wij Uw Naam? 7Gij brengt op Mijn altaar verontreinigd brood, en zegt: Waarmede verontreinigen wij U? Daarmede, dat gij zegt: Des HEEREN tafel is verachtelijk. 8Want als gij wat blinds aanbrengt om te offeren, het is bij u niet kwaad; en als gij wat kreupels of wat kranks aanbrengt, het is niet kwaad! Brengt dat toch uw vorst; zal hij een welgevallen aan u hebben? of zal hij uw aangezicht opnemen? zegt de HEERE der heirscharen. 9Nu dan, smeekt toch het aangezicht van God, dat Hij ons genadig zij; zulks is van uw hand geschied, zal Hij uw aangezicht opnemen? zegt de HEERE der heirscharen? 10Wie is er ook onder u, die de deuren om niet toesluit? En gij steekt het vuur niet aan op Mijn altaar om niet. Ik heb geen lust aan u, zegt de HEERE der heirscharen, en het spijsoffer is Mij van uw hand niet aangenaam. 11Maar van den opgang der zon tot haar ondergang, zal Mijn Naam groot zijn onder de heidenen; en aan alle plaats zal Mijn Naam reukwerk toegebracht worden, en een rein spijsoffer; want Mijn Naam zal groot zijn onder de heidenen, zegt de HEERE der heirscharen. 12Maar gij ontheiligt dien, als gij zegt: Des HEEREN tafel is ontreinigd, en haar inkomen, haar spijs is verachtelijk. 13Nog zegt gij: Ziet, wat een vermoeidheid! maar gij zoudt het kunnen wegblazen, zegt de HEERE der heirscharen; gij brengt ook hetgeen geroofd is, en dat kreupel en krank is; gij brengt ook spijsoffer; zou Mij zulks aangenaam zijn van uw hand? zegt de HEERE. 14Ja, vervloekt zij de bedrieger, die een mannetje in zijn kudde heeft, en den Heere belooft, en offert, dat verdorven is! want Ik ben een groot Koning, zegt de HEERE der heirscharen, en Mijn Naam is vreselijk onder de heidenen.