1弟兄们，我不愿意你们不晓得，我们的祖宗从前都在云下，都从海中经过， 2都在云里、海里受洗归了摩西； 3并且都吃了一样的灵食， 4也都喝了一样的灵水。所喝的，是出于随着他们的灵磐石；那磐石就是基督。 5但他们中间多半是 神不喜欢的人，所以在旷野倒毙。 6这些事都是我们的鉴戒，叫我们不要贪恋恶事，像他们那样贪恋的； 7也不要拜偶像，像他们有人拜的。如经上所记：「百姓坐下吃喝，起来玩耍。」 8我们也不要行奸淫，像他们有人行的，一天就倒毙了二万三千人； 9也不要试探主（有古卷：基督），像他们有人试探的，就被蛇所灭。 10你们也不要发怨言，像他们有发怨言的，就被灭命的所灭。 11他们遭遇这些事都要作为鉴戒，并且写在经上，正是警戒我们这末世的人。 12所以，自己以为站得稳的，须要谨慎，免得跌倒。 13你们所遇见的试探，无非是人所能受的。 神是信实的，必不叫你们受试探过于所能受的；在受试探的时候，总要给你们开一条出路，叫你们能忍受得住。 14我所亲爱的弟兄啊，你们要逃避拜偶像的事。 15我好像对明白人说的，你们要审察我的话。 16我们所祝福的杯，岂不是同领基督的血吗？我们所擘开的饼，岂不是同领基督的身体吗？ 17我们虽多，仍是一个饼，一个身体，因为我们都是分受这一个饼。 18你们看属肉体的以色列人，那吃祭物的岂不是在祭坛上有分吗？ 19我是怎么说呢？岂是说祭偶像之物算得甚么呢？或说偶像算得甚么呢？ 20我乃是说，外邦人所献的祭是祭鬼，不是祭 神。我不愿意你们与鬼相交。 21你们不能喝主的杯又喝鬼的杯，不能吃主的筵席又吃鬼的筵席。 22我们可惹主的愤恨吗？我们比他还有能力吗？ 23凡事都可行，但不都有益处。凡事都可行，但不都造就人。 24无论何人，不要求自己的益处，乃要求别人的益处。 25凡市上所卖的，你们只管吃，不要为良心的缘故问甚么话， 26因为地和其中所充满的都属乎主。 27倘有一个不信的人请你们赴席，你们若愿意去，凡摆在你们面前的，只管吃，不要为良心的缘故问甚么话。 28若有人对你们说：「这是献过祭的物」，就要为那告诉你们的人，并为良心的缘故不吃。 29我说的良心不是你的，乃是他的。我这自由为甚么被别人的良心论断呢？ 30我若谢恩而吃，为甚么因我谢恩的物被人毁谤呢？ 31所以，你们或吃或喝，无论做甚么，都要为荣耀 神而行。 32不拘是犹太人，是希腊人，是 神的教会，你们都不要使他跌倒； 33就好像我凡事都叫众人喜欢，不求自己的益处，只求众人的益处，叫他们得救。
1Now I would not have you ignorant, brothers, that our fathers were all under the cloud, and all passed through the sea; 2and were all baptized into Moses in the cloud and in the sea; 3and all ate the same spiritual food; 4and all drank the same spiritual drink. For they drank of a spiritual rock that followed them, and the rock was Christ. 5However with most of them, God was not well pleased, for they were overthrown in the wilderness. 6Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. 7Neither be idolaters, as some of them were. As it is written, “The people sat down to eat and drink, and rose up to play.” 8Neither let us commit sexual immorality, as some of them committed, and in one day twenty-three thousand fell. 9Neither let us test the Lord, as some of them tested, and perished by the serpents. 10Neither grumble, as some of them also grumbled, and perished by the destroyer. 11Now all these things happened to them by way of example, and they were written for our admonition, on whom the ends of the ages have come. 12Therefore let him who thinks he stands be careful that he doesn’t fall. 13No temptation has taken you except what is common to man. God is faithful, who will not allow you to be tempted above what you are able, but will with the temptation also make the way of escape, that you may be able to endure it. 14Therefore, my beloved, flee from idolatry. 15I speak as to wise men. Judge what I say. 16The cup of blessing which we bless, isn’t it a sharing of the blood of Christ? The bread which we break, isn’t it a sharing of the body of Christ? 17Because there is one loaf of bread, we, who are many, are one body; for we all partake of the one loaf of bread. 18Consider Israel according to the flesh. Don’t those who eat the sacrifices participate in the altar? 19What am I saying then? That a thing sacrificed to idols is anything, or that an idol is anything? 20But I say that the things which the Gentiles sacrifice, they sacrifice to demons, and not to God, and I don’t desire that you would have fellowship with demons. 21You can’t both drink the cup of the Lord and the cup of demons. You can’t both partake of the table of the Lord, and of the table of demons. 22Or do we provoke the Lord to jealousy? Are we stronger than he? 23“All things are lawful for me,” but not all things are profitable. “All things are lawful for me,” but not all things build up. 24Let no one seek his own, but each one his neighbor’s good. 25Whatever is sold in the butcher shop, eat, asking no question for the sake of conscience, 26for “the earth is the Lord’s, and its fullness.” 27But if one of those who don’t believe invites you to a meal, and you are inclined to go, eat whatever is set before you, asking no questions for the sake of conscience. 28But if anyone says to you, “This was offered to idols,” don’t eat it for the sake of the one who told you, and for the sake of conscience. For “the earth is the Lord’s, and all its fullness.” 29Conscience, I say, not your own, but the other’s conscience. For why is my liberty judged by another conscience? 30If I partake with thankfulness, why am I denounced for that for which I give thanks? 31Whether therefore you eat, or drink, or whatever you do, do all to the glory of God. 32Give no occasions for stumbling, either to Jews, or to Greeks, or to the assembly of God; 33even as I also please all men in all things, not seeking my own profit, but the profit of the many, that they may be saved.
1En ik wil niet, broeders, dat gij onwetende zijt, dat onze vaders allen onder de wolk waren, en allen door de zee doorgegaan zijn; 2En allen in Mozes gedoopt zijn in de wolk en in de zee; 3En allen dezelfde geestelijke spijs gegeten hebben; 4En allen denzelfden geestelijken drank gedronken hebben; want zij dronken uit de geestelijke steenrots, die volgde; en de steenrots was Christus. 5Maar in het meerder deel van hen heeft God geen welgevallen gehad; want zij zijn in de woestijn ter nedergeslagen. 6En deze dingen zijn geschied ons tot voorbeelden, opdat wij geen lust tot het kwaad zouden hebben, gelijkerwijs als zij lust gehad hebben. 7En wordt geen afgodendienaars, gelijkerwijs als sommigen van hen, gelijk geschreven staat: Het volk zat neder om te eten, en om te drinken, en zij stonden op om te spelen. 8En laat ons niet hoereren, gelijk sommigen van hen gehoereerd hebben, en er vielen op een dag drie en twintig duizend. 9En laat ons Christus niet verzoeken, gelijk ook sommigen van hen verzocht hebben, en werden van de slagen vernield. 10En murmureert niet, gelijk ook sommigen van hen gemurmureerd hebben, en werden vernield van den verderver. 11En deze dingen alle zijn hunlieden overkomen tot voorbeelden; en zijn beschreven tot waarschuwing van ons, op dewelke de einden der eeuwen gekomen zijn. 12Zo dan, die meent te staan, zie toe, dat hij niet valle. 13Ulieden heeft geen verzoeking bevangen dan menselijke; doch God is getrouw, Die u niet zal laten verzocht worden boven hetgeen gij vermoogt; maar Hij zal met de verzoeking ook de uitkomst geven, opdat gij ze kunt verdragen. 14Daarom, mijn geliefden, vliedt van den afgodendienst. 15Als tot verstandigen spreek ik; oordeelt gij, hetgeen ik zeg. 16De drinkbeker der dankzegging, dien wij dankzeggende zegenen, is die niet een gemeenschap des bloeds van Christus? Het brood, dat wij breken, is dat niet een gemeenschap des lichaams van Christus? 17Want een brood is het, zo zijn wij velen een lichaam, dewijl wij allen eens broods deelachtig zijn. 18Ziet Israel, dat naar het vlees is: hebben niet degenen, die de offeranden eten, gemeenschap met het altaar? 19Wat zeg ik dan? Dat een afgod iets is, of dat het afgodenoffer iets is? 20Ja, ik zeg, dat hetgeen de heidenen offeren, zij den duivelen offeren, en niet Gode; en ik wil niet, dat gij met de duivelen gemeenschap hebt. 21Gij kunt den drinkbeker des Heeren niet drinken, en den drinkbeker der duivelen; gij kunt niet deelachtig zijn aan de tafel des Heeren, en aan de tafel der duivelen. 22Of tergen wij den Heere? Zijn wij sterker dan Hij? 23Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar alle dingen zijn niet oorbaar; alle dingen zijn mij geoorloofd, maar alle dingen stichten niet. 24Niemand zoeke dat zijns zelfs is; maar een iegelijk zoeke dat des anderen is. 25Eet al wat in het vleeshuis verkocht wordt, niets ondervragende, om des gewetens wil; 26Want de aarde is des Heeren, en de volheid derzelve. 27En indien u iemand van de ongelovigen noodt, en gij daar gaan wilt, eet al wat ulieden voorgesteld wordt, niets ondervragende, om des gewetens wil. 28Maar zo iemand tot ulieden zegt: Dat is afgodenoffer; eet het niet, om desgenen wil, die u dat te kennen gegeven heeft, en om des gewetens wil. Want de aarde is des Heeren, en de volheid derzelve. 29Doch ik zeg: om het geweten, niet van uzelven, maar des anderen; want waarom wordt mijn vrijheid geoordeeld van een ander geweten? 30En indien ik door genade der spijze deelachtig ben, waarom word ik gelasterd over hetgeen, waarvoor ik dankzeg? 31Hetzij dan dat gijlieden eet, hetzij dat gij drinkt, hetzij dat gij iets anders doet, doet het al ter ere Gods. 32Weest zonder aanstoot te geven, en den Joden, en den Grieken, en der Gemeente Gods. 33Gelijkerwijs ik ook in alles allen behaag, niet zoekende mijn eigen voordeel, maar het voordeel van velen, opdat zij mochten behouden worden.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。