Provérbios 17

1Melhor é um pedaço seco de comida com tranquilidade, do que uma casa cheia de carne com briga. 2O servo prudente dominará o filho causador de vergonha, e receberá parte da herança entre os irmãos. 3O crisol é para a prata, e o forno para o ouro; mas o SENHOR prova os corações. 4O malfeitor presta atenção ao lábio injusto; o mentiroso inclina os ouvidos à língua maligna. 5Quem ridiculariza o pobre insulta o seu Criador; aquele que se alegra da calamidade não ficará impune. 6A coroa dos idosos são os filhos de seus filhos; e a glória dos filhos são seus pais. 7Não é adequado ao tolo falar com elegância; muito menos para o príncipe falar mentiras. 8O presente é como uma pedra preciosa aos olhos de seus donos; para onde quer que se voltar, tentará ter algum proveito. 9Quem perdoa a transgressão busca a amizade; mas quem repete o assunto afasta amigos íntimos. 10A repreensão entra mais profundamente no prudente do que cem açoites no tolo. 11Na verdade quem é mal busca somente a rebeldia; mas o mensageiro cruel será enviado contra ele. 12É melhor ao homem encontrar uma ursa roubada de seus filhotes ,do que um tolo em sua loucura. 13Quanto ao que devolve o mal no lugar do bem, o mal nunca se afastará de sua casa. 14Começar uma briga é como deixar águas rolarem; por isso, abandona a discussão antes que haja irritação. 15Quem absolve ao perverso e quem condena ao justo, ambos são abomináveis ao SENHOR. 16Para que serve o dinheiro na mão do tolo, já que ele não tem interesse em obter sabedoria? 17O amigo ama em todo tempo, e o irmão nasce para ajudar na angústia. 18O homem imprudente assume compromisso, ficando como fiador de seu próximo. 19Quem ama a briga, ama a transgressão; quem constrói alta sua porta busca ruína. 20O perverso de coração nunca encontrará o bem; e quem distorce as palavras de sua língua cairá no mal. 21Quem gera o louco cria sua própria tristeza; e o pai do imprudente não se alegrará. 22O coração alegre é um bom remédio, mas o espírito abatido faz os ossos se secarem. 23O perverso toma o presente do seio, para perverter os caminhos da justiça. 24A sabedoria está diante do rosto do prudente; porém os olhos do tolo estão voltados para os confins da terra. 25O filho tolo é tristeza para seu pai, e amargura para aquela que o gerou. 26Também não é bom punir ao justo, nem bater nos príncipes por causa da justiça. 27Quem entende o conhecimento guarda suas palavras; e o homem de bom entendimento é de espírito calmo. 28Até o tolo, quando está calado, é considerado como sábio; e quem fecha seus lábios, como de bom senso.

1Better is a dry morsel with quietness, than a house full of feasting with strife. 2A servant who deals wisely will rule over a son who causes shame, and shall have a part in the inheritance among the brothers. 3The refining pot is for silver, and the furnace for gold, but Yahweh tests the hearts. 4An evildoer heeds wicked lips. A liar gives ear to a mischievous tongue. 5Whoever mocks the poor reproaches his Maker. He who is glad at calamity shall not be unpunished. 6Children’s children are the crown of old men; the glory of children are their parents. 7Arrogant speech isn’t fitting for a fool, much less do lying lips fit a prince. 8A bribe is a precious stone in the eyes of him who gives it; wherever he turns, he prospers. 9He who covers an offense promotes love; but he who repeats a matter separates best friends. 10A rebuke enters deeper into one who has understanding than a hundred lashes into a fool. 11An evil man seeks only rebellion; therefore a cruel messenger shall be sent against him. 12Let a bear robbed of her cubs meet a man, rather than a fool in his folly. 13Whoever rewards evil for good, evil shall not depart from his house. 14The beginning of strife is like breaching a dam, therefore stop contention before quarreling breaks out. 15He who justifies the wicked, and he who condemns the righteous, both of them alike are an abomination to Yahweh. 16Why is there money in the hand of a fool to buy wisdom, since he has no understanding? 17A friend loves at all times; and a brother is born for adversity. 18A man void of understanding strikes hands, and becomes collateral in the presence of his neighbor. 19He who loves disobedience loves strife. One who builds a high gate seeks destruction. 20One who has a perverse heart doesn’t find prosperity, and one who has a deceitful tongue falls into trouble. 21He who becomes the father of a fool grieves. The father of a fool has no joy. 22A cheerful heart makes good medicine, but a crushed spirit dries up the bones. 23A wicked man receives a bribe in secret, to pervert the ways of justice. 24Wisdom is before the face of one who has understanding, but the eyes of a fool wander to the ends of the earth. 25A foolish son brings grief to his father, and bitterness to her who bore him. 26Also to punish the righteous is not good, nor to flog officials for their integrity. 27He who spares his words has knowledge. He who is even tempered is a man of understanding. 28Even a fool, when he keeps silent, is counted wise. When he shuts his lips, he is thought to be discerning.

1Een droge bete, en rust daarbij, is beter, dan een huis vol van geslachte beesten met twist. 2Een verstandig knecht zal heersen over een zoon, die beschaamd maakt, en in het midden der broederen zal hij erfenis delen. 3De smeltkroes is voor het zilver, en de oven voor het goud; maar de HEERE proeft de harten. 4De boosdoener merkt op de ongerechtige lip; een leugenaar neigt het oor tot de verkeerde tong. 5Die den arme bespot, smaadt deszelfs Maker; die zich verblijdt in het verderf, zal niet onschuldig zijn. 6De kroon de ouden zijn de kindskinderen, en der kinderen sieraad zijn hun vaderen. 7Een voortreffelijke lip past een dwaze niet, veelmin een prins een leugenachtige lip. 8Het geschenk is in de ogen zijner heren een aangenaam gesteente; waarhenen het zich zal wenden, zal het wel gedijen. 9Die de overtreding toedekt, zoekt liefde; maar die de zaak weder ophaalt, scheidt den voornaamsten vriend. 10De bestraffing gaat dieper in den verstandige, dan den zot honderd maal te slaan. 11Zekerlijk, de wederspannige zoekt het kwaad; maar een wrede bode zal tegen hem gezonden worden. 12Dat een beer, die van jongen beroofd is, een man tegemoet kome, maar niet een zot in zijn dwaasheid. 13Die kwaad voor goed vergeldt, het kwaad zal van zijn huis niet wijken. 14Het begin des krakeels is gelijk een, die het water opening geeft; daarom verlaat den twist, eer hij zich vermengt. 15Wie den goddeloze rechtvaardigt, en den rechtvaardige verdoemt, zijn den HEERE een gruwel, ja, die beiden. 16Waarom toch zou in de hand des zots het koopgeld zijn, om wijsheid te kopen, dewijl hij geen verstand heeft? 17Een vriend heeft te aller tijd lief; en een broeder wordt in de benauwdheid geboren. 18Een verstandeloos mens klapt in de hand, zich borg stellende bij zijn naaste. 19Die het gekijf liefheeft, heeft de overtreding lief; die zijn deur verhoogt, zoekt verbreking. 20Wie verdraaid is van hart, zal het goede niet vinden; en die verkeerd is met zijn tong, zal in het kwaad vallen. 21Wie een zot genereert, die zal hem tot droefheid zijn; en de vader des dwazen zal zich niet verblijden. 22Een blij hart zal een medicijn goed maken; maar een verslagen geest zal het gebeente verdrogen. 23De goddeloze zal het geschenk uit den schoot nemen, om de paden des rechts te buigen. 24In het aangezicht des verstandigen is wijsheid; maar de ogen des zots zijn in het einde der aarde. 25Een zotte zoon is een verdriet voor zijn vader, en bittere droefheid voor degene, die hem gebaard heeft. 26Het is niet goed, den rechtvaardige ook te doen boeten, dat de prinsen iemand slaan zouden om hetgeen recht is. 27Wie wetenschap weet, houdt zijn woorden in; en een man van verstand is kostelijk van geest. 28Een dwaas zelfs, die zwijgt, zal wijs geacht worden, en die zijn lippen toesluit, verstandig.