Isaías 43

1Porém agora assim diz o SENHOR, o teu Criador, ó Jacó, e o teu Formador, ó Israel: Não temas, porque eu te resgatei; chamei a ti por teu nome; tu és meu. 2Quando passares pelas águas, estarei contigo; e ao passares pelos rios, eles não te submergirão; quando passares pelo fogo, não te queimarás, nem a chamas arderão em ti. 3Porque eu sou o SENHOR teu Deus, o Santo de Israel, teu Salvador; dei ao Egito, a Cuxe, e a Seba como teu resgate, em teu lugar. 4Visto que foste precioso em meus olhos, assim foste glorificado, e eu te amei; por isso dei homens em troca de ti, e povos em troca de tua alma. 5Não temas, pois estou contigo; eu trarei tua semente desde o oriente, e te ajuntarei desde o ocidente. 6Direi ao norte: Dá!, E ao sul: Não retenhas! Trazei meus filhos de longe, e minhas filhas desde os confins da terra; 7Todos os chamados do meu nome, e os que criei para minha gloria; eu os formei; sim, eu os fiz. 8Trazei ao povo cego, que tem olhos; e aos surdos, que tem ouvidos. 9Todas as nações se reúnam, e os povos se ajuntem. Quem deles isto isto anuncia, e nos faz ouvir as coisas do passado? Mostrem suas testemunhas, para que se justifiquem, e se ouça, e se diga: É verdade. 10Vós sois minhas testemunhas (diz o SENHOR); e meu servo, a quem escolhi; para que saibais, e creiais em mim, e entendais que eu sou o próprio, e que antes de mim nenhum Deus se formou, e depois de minha nenhum haverá. 11Eu, eu sou o SENHOR; e fora de mim não há salvador. 12Eu anunciei, eu salvei, e eu fiz ouvir, e deus estrangeiro não houve entre vós, e vós sois minhas testemunhas, (diz o SENHOR), que eu sou Deus. 13E desde antes de haver dia, eu o sou; e ninguém há que possa livrar das minhas mãos. Eu estou agindo, quem pode impedir? 14Assim diz o SENHOR o teu Redentor, o Santo de Israel: Por causa de vós eu enviei inimigos a Babilônia, e a todos eu os fiz descerem como fugitivos, inclusive os Caldeus, nos navios em que se orgulhavam. 15Eu sou o SENHOR, vosso Santo; o Criador de Israel, o vosso Rei. 16Assim diz o SENHOR, aquele que preparou no mar um caminho, e nas águas impetuosas uma vereda; 17Aquele que trouxe carruagens e cavalos, exército e forças; todos juntamente caíram, e não mais se levantaram; estão extintos, foram apagados como um pavio: 18Não vos lembreis das coisas passadas, nem considereis as antigas; 19Eis que farei uma coisa nova, agora surgirá; por acaso não a reconhecereis? Pois porei um caminho no deserto, e rios na terra vazia. 20Os animais do campo me honrarão; os chacais e os filhotes de avestruz; porque porei águas no deserto, rios na terra vazia, para dar de beber a meu povo, meu escolhido. 21Este povo formei para mim, eles declararão louvor a mim. 22Porém tu não me invocaste, ó Jacó; pois te cansaste de mim, ó Israel. 23Não me trouxeste o gado miúdo de tuas ofertas de queima, nem me honraste com teus sacrifícios; eu não vos oprimi com ofertas, nem te cansei com incenso. 24Não me compraste com dinheiro cana aromática, nem me saciaste com a gordura de teus sacrifícios; mas me oprimiste com teus pecados, e me cansaste com tuas maldades. 25Eu, eu sou o que anulo tuas transgressões por causa de mim; e te teus pecados eu não me lembro. 26Faze-me lembrar, entremos em juízo juntos; mostra teus argumentos ,para que possas te justificar. 27Teu primeiro pai pecou; e teus intérpretes transgrediram contra mim. 28Por isso profanei os líderes do santuário, e entreguei Jacó à desgraça, e Israel à humilhação.

1But now thus says Yahweh who created you, Jacob, and he who formed you, Israel: “Don’t be afraid, for I have redeemed you. I have called you by your name. You are mine. 2When you pass through the waters, I will be with you; and through the rivers, they will not overflow you. When you walk through the fire, you will not be burned, and flame will not scorch you. 3For I am Yahweh your God, the Holy One of Israel, your Savior. I have given Egypt as your ransom, Ethiopia and Seba in your place. 4Since you have been precious and honored in my sight, and I have loved you; therefore I will give people in your place, and nations instead of your life. 5Don’t be afraid; for I am with you. I will bring your seed from the east, and gather you from the west. 6I will tell the north, ‘Give them up!’ and tell the south, ‘Don’t hold them back! Bring my sons from far, and my daughters from the ends of the earth— 7everyone who is called by my name, and whom I have created for my glory, whom I have formed, yes, whom I have made.’” 8Bring out the blind people who have eyes, and the deaf who have ears. 9Let all the nations be gathered together, and let the peoples be assembled. Who among them can declare this, and show us former things? Let them bring their witnesses, that they may be justified; or let them hear, and say, “That is true.” 10“You are my witnesses,” says Yahweh, “With my servant whom I have chosen; that you may know and believe me, and understand that I am he. Before me there was no God formed, neither will there be after me. 11I myself am Yahweh; and besides me there is no savior. 12I have declared, I have saved, and I have shown; and there was no strange god among you. Therefore you are my witnesses”, says Yahweh, “and I am God. 13Yes, since the day was I am he; and there is no one who can deliver out of my hand. I will work, and who can hinder it?” 14Thus says Yahweh, your Redeemer, the Holy One of Israel: “For your sake, I have sent to Babylon, and I will bring all of them down as fugitives, even the Chaldeans, in the ships of their rejoicing. 15I am Yahweh, your Holy One, the Creator of Israel, your King.” 16Thus says Yahweh, who makes a way in the sea, and a path in the mighty waters; 17who brings out the chariot and horse, the army and the mighty man (they lie down together, they shall not rise; they are extinct, they are quenched like a wick): 18“Don’t remember the former things, and don’t consider the things of old. 19Behold, I will do a new thing. It springs out now. Don’t you know it? I will even make a way in the wilderness, and rivers in the desert. 20The animals of the field shall honor me, the jackals and the ostriches; because I give water in the wilderness and rivers in the desert, to give drink to my people, my chosen, 21the people which I formed for myself, that they might declare my praise. 22Yet you have not called on me, Jacob; but you have been weary of me, Israel. 23You have not brought me of your sheep for burnt offerings; neither have you honored me with your sacrifices. I have not burdened you with offerings, nor wearied you with frankincense. 24You have bought me no sweet cane with money, nor have you filled me with the fat of your sacrifices; but you have burdened me with your sins. You have wearied me with your iniquities. 25I, even I, am he who blots out your transgressions for my own sake; and I will not remember your sins. 26Put me in remembrance. Let us plead together. Declare your case, that you may be justified. 27Your first father sinned, and your teachers have transgressed against me. 28Therefore I will profane the princes of the sanctuary; and I will make Jacob a curse, and Israel an insult.”

1Maar nu, alzo zegt de HEERE, uw Schepper, o Jakob! en uw Formeerder, o Israel! vrees niet, want Ik heb u verlost; Ik heb u bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn. 2Wanneer gij zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn, en door de rivieren, zij zullen u niet overstromen; wanneer gij door het vuur zult gaan, zult gij niet verbranden, en de vlam zal u niet aansteken. 3Want Ik ben de HEERE, uw God, de Heilige Israels, uw Heiland; Ik heb Egypte, Morenland en Seba gegeven tot uw losgeld in uw plaats. 4Van toen af, dat gij kostelijk zijt geweest in Mijn ogen, zijt gij verheerlijkt geweest, en Ik heb u liefgehad; daarom heb Ik mensen in uw plaats gegeven, en volken in plaats van uw ziel. 5Vrees niet, want Ik ben met u; Ik zal uw zaad van den opgang brengen, en Ik zal u verzamelen van den ondergang. 6Ik zal zeggen tot het noorden: Geef; en tot het zuiden: Houd niet terug; breng Mijn zonen van verre, en Mijn dochters van het einde der aarde; 7Een ieder, die naar Mijn Naam genoemd is, en dien Ik geschapen heb tot Mijn eer, dien Ik geformeerd heb, dien Ik ook gemaakt heb. 8Breng voort het blinde volk, hetwelk ogen heeft, en de doven, die oren hebben. 9Laat al de heidenen samen vergaderd worden, en laat de volken verzameld worden; wie onder hen zal dit verkondigen? Of laat hen ons doen horen de vorige dingen, laat hen hun getuigen voortbrengen, opdat zij gerechtvaardigd worden, en men het hore en zegge: Het is de waarheid. 10Gijlieden zijt Mijn getuigen, spreekt de HEERE, en Mijn knecht, dien Ik uitverkoren heb; opdat gij het weet, en Mij gelooft, en verstaat, dat Ik Dezelve ben, dat voor Mij geen God geformeerd is, en na Mij geen zijn zal. 11Ik, Ik ben de HEERE, en er is geen Heiland behalve Mij. 12Ik heb verkondigd, en Ik heb verlost, en Ik heb het doen horen, en geen vreemd god was onder ulieden; en gij zijt Mijn getuigen, spreekt de HEERE, dat Ik God ben. 13Ook eer de dag was, ben Ik, en er is niemand, die uit Mijn hand redden kan; Ik zal werken, en wie zal het keren? 14Alzo zegt de HEERE, uw Verlosser, de Heilige Israels: Om ulieder wil heb Ik naar Babel gezonden, en heb hen allen vluchtig doen nederdalen, te weten de Chaldeen, in de schepen, op welke zij juichten. 15Ik ben de HEERE, uw Heilige; de Schepper van Israel, ulieder Koning. 16Alzo zegt de HEERE, Die in de zee een weg, en in de sterke wateren een pad maakte; 17Die wagenen en paarden, heir en macht voortbracht; te zamen zijn zij nedergelegen, zij zullen niet weder opstaan, zij zijn uitgeblust, gelijk een vlaswiek zijn zij uitgegaan. 18Gedenkt der vorige dingen niet, en overlegt de oude dingen niet. 19Ziet, Ik zal wat nieuws maken, nu zal het uitspruiten, zult gijlieden dat niet weten? Ja, Ik zal in de woestijn een weg leggen, en rivieren in de wildernis. 20Het gedierte des velds zal Mij eren, de draken en de jonge struisen; want Ik zal in de woestijn wateren geven, en rivieren in de wildernis, om Mijn volk, Mijn uitverkorenen drinken te geven. 21Dit volk heb Ik Mij geformeerd, zij zullen Mijn lof vertellen. 22Doch gij hebt Mij niet aangeroepen, o Jakob! als gij u tegen Mij vermoeid hebt, o Israel! 23Mij hebt gij niet gebracht het kleine vee uwer brandofferen, en met uw slachtofferen hebt gij Mij niet geeerd; Ik heb u Mij niet doen dienen met spijsoffer, en Ik heb u niet vermoeid met wierook. 24Mij hebt gij geen kalmus voor geld gekocht, en met het vette uwer slachtoffers hebt gij Mij niet gedrenkt; maar gij hebt Mij arbeid gemaakt, met uw zonden, gij hebt Mij vermoeid met uw ongerechtigheden. 25Ik, Ik ben het, Die uw overtredingen uitdelg, om Mijnentwil, en Ik gedenk uwer zonden niet. 26Maakt Mij indachtig, laat ons te zamen richten, vertelt gij uw redenen, opdat gij moogt gerechtvaardigd worden. 27Uw eerste vader heeft gezondigd, en uw uitleggers hebben tegen Mij overtreden. 28Daarom zal Ik de oversten des heiligdoms ontheiligen, en Jakob ten ban overgeven, en Israel tot beschimpingen.