Alles werkt mee ten goede, midden in het zuchtenWszystko będzie nowe

Zuchten en hoop

¹⁸Albowiem, (bracia!) mam za to, iż utrapienia teraźniejszego czasu nie są godne onej przyszłej chwały, która się ma objawić w nas. ¹⁹Bo troskliwe wyglądanie stworzenia oczekuje objawienia synów Bożych. ²⁰Gdyż stworzenie marności jest poddane, nie dobrowolnie, ale dla tego, który je poddał, ²¹Pod nadzieją, że i samo stworzenie będzie uwolnione z niewoli skażenia na wolność chwały dziatek Bożych. ²²Bo wiemy, iż wszystko stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd. ²³A nie tylko ono stworzenie, ale i my, którzy mamy pierwiastki Ducha, i my sami w sobie wzdychamy, oczekując przysposobienia synowskiego, odkupienia ciała naszego. ²⁴Albowiem nadziejąśmy zbawieni. A nadzieja widoma nie jest nadzieją; bo co kto widzi, przecz się tego spodziewa? ²⁵Ale czego nie widzimy, tego się spodziewamy i tego przez cierpliwość oczekujemy. ²⁶Także też i Duch dopomaga mdłościom naszym. Albowiem o co byśmy się modlić mieli, jako potrzeba, nie wiemy; ale tenże Duch przyczynia się za nami wzdychaniem niewymownem. ²⁷A ten, który się serc bada, wie, który jest zmysł Ducha, ponieważ według Boga przyczynia się za świętymi. ²⁸A wiemy, iż tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu, to jest tym, którzy według postanowienia Bożego powołani są. ²⁹Albowiem, które on przejrzał, te też przenaznaczył, aby byli przypodobani obrazowi Syna jego, żeby on był pierworodnym między wieloma braćmi, ³⁰A które przenaznaczył, te też powołał; a które powołał, te też usprawiedliwił; a które usprawiedliwił, te też uwielbił.

Niets kan ons scheiden van Gods liefde

³¹Cóż tedy rzeczemy na to? Jeźli Bóg za nami, któż przeciwko nam? ³²Który ani własnemu Synowi nie przepuścił, ale go za nas wszystkich wydał: jakoż by wszystkiego z nim nie darował nam? ³³Któż będzie skarżył na wybrane Boże? Bóg jest, który usprawiedliwia. ³⁴Któż jest, co by je potępił? Chrystus jest, który umarł, owszem i zmartwychwstał, który też jest na prawicy Bożej, który się też przyczynia za nami. ³⁵Któż nas odłączy od miłości Chrystusowej? czyli utrapienie? czyli ucisk? czyli prześladowanie? czyli głód? czyli nagość? czyli niebezpieczeństwo? czyli miecz? ³⁶Jako napisano: Dla ciebie cały dzień zabijani bywamy, poczytaniśmy jako owce na rzeź naznaczone; ³⁷Ale w tem wszystkiem przezwyciężamy przez tego, który nas umiłował. ³⁸Albowiem pewienem tego, iż ani śmierć, ani żywot, ani Aniołowie, ani księstwa, ani mocarstwa, ani teraźniejsze ani przyszłe rzeczy,

Zuchten en hoop

¹⁸For I consider that the sufferings of this present time are not worthy to be compared with the glory which will be revealed toward us. ¹⁹For the creation waits with eager expectation for the children of God to be revealed. ²⁰For the creation was subjected to vanity, not of its own will, but because of him who subjected it, in hope ²¹that the creation itself also will be delivered from the bondage of decay into the liberty of the glory of the children of God. ²²For we know that the whole creation groans and travails in pain together until now. ²³Not only so, but ourselves also, who have the first fruits of the Spirit, even we ourselves groan within ourselves, waiting for adoption, the redemption of our body. ²⁴For we were saved in hope, but hope that is seen is not hope. For who hopes for that which he sees? ²⁵But if we hope for that which we don’t see, we wait for it with patience. ²⁶In the same way, the Spirit also helps our weaknesses, for we don’t know how to pray as we ought. But the Spirit himself makes intercession for us with groanings which can’t be uttered. ²⁷He who searches the hearts knows what is on the Spirit’s mind, because he makes intercession for the saints according to God. ²⁸We know that all things work together for good for those who love God, to those who are called according to his purpose. ²⁹For whom he foreknew, he also predestined to be conformed to the image of his Son, that he might be the firstborn among many brothers. ³⁰Whom he predestined, those he also called. Whom he called, those he also justified. Whom he justified, those he also glorified.

Niets kan ons scheiden van Gods liefde

³¹What then shall we say about these things? If God is for us, who can be against us? ³²He who didn’t spare his own Son, but delivered him up for us all, how would he not also with him freely give us all things? ³³Who could bring a charge against God’s chosen ones? It is God who justifies. ³⁴Who is he who condemns? It is Christ who died, yes rather, who was raised from the dead, who is at the right hand of God, who also makes intercession for us. ³⁵Who shall separate us from the love of Christ? Could oppression, or anguish, or persecution, or famine, or nakedness, or peril, or sword? ³⁶Even as it is written, “For your sake we are killed all day long. We were accounted as sheep for the slaughter.” ³⁷No, in all these things, we are more than conquerors through him who loved us. ³⁸For I am persuaded, that neither death, nor life, nor angels, nor principalities, nor things present, nor things to come, nor powers,

Zuchten en hoop

¹⁸Want ik houde het daarvoor, dat het lijden dezes tegenwoordigen tijds niet is te waarderen tegen de heerlijkheid, die aan ons zal geopenbaard worden. ¹⁹Want het schepsel, als met opgestoken hoofde, verwacht de openbaring der kinderen Gods. ²⁰Want het schepsel is der ijdelheid onderworpen, niet gewillig, maar om diens wil, die het der ijdelheid onderworpen heeft; ²¹Op hoop, dat ook het schepsel zelf zal vrijgemaakt worden van de dienstbaarheid der verderfenis, tot de vrijheid der heerlijkheid der kinderen Gods. ²²Want wij weten, dat het ganse schepsel te zamen zucht, en te zamen als in barensnood is tot nu toe. ²³En niet alleen dit, maar ook wij zelven, die de eerstelingen des Geestes hebben, wij ook zelven, zeg ik, zuchten in onszelven, verwachtende de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing onzes lichaams. ²⁴Want wij zijn in hope zalig geworden. De hoop nu, die gezien wordt, is geen hoop; want hetgeen iemand ziet, waarom zal hij het ook hopen? ²⁵Maar indien wij hopen, hetgeen wij niet zien, zo verwachten wij het met lijdzaamheid. ²⁶En desgelijks komt ook de Geest onze zwakheden mede te hulp; want wij weten niet, wat wij bidden zullen, gelijk het behoort, maar de Geest Zelf bidt voor ons met onuitsprekelijke zuchtingen. ²⁷En Die de harten doorzoekt, weet, welke de mening des Geestes zij, dewijl Hij naar God voor de heiligen bidt. ²⁸En wij weten, dat dengenen, die God liefhebben, alle dingen medewerken ten goede, namelijk dengenen, die naar Zijn voornemen geroepen zijn. ²⁹Want die Hij te voren gekend heeft, die heeft Hij ook te voren verordineerd, den beelde Zijns Zoons gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zij onder vele broederen. ³⁰En die Hij te voren verordineerd heeft, dezen heeft Hij ook geroepen; en die Hij geroepen heeft, dezen heeft Hij ook gerechtvaardigd; en die Hij gerechtvaardigd heeft, dezen heeft Hij ook verheerlijkt.

Niets kan ons scheiden van Gods liefde

³¹Wat zullen wij dan tot deze dingen zeggen? Zo God voor ons is, wie zal tegen ons zijn? ³²Die ook Zijn eigen Zoon niet gespaard heeft, maar heeft Hem voor ons allen overgegeven, hoe zal Hij ons ook met Hem niet alle dingen schenken? ³³Wie zal beschuldiging inbrengen tegen de uitverkorenen Gods? God is het, Die rechtvaardig maakt. ³⁴Wie is het, die verdoemt? Christus is het, Die gestorven is; ja, wat meer is, Die ook opgewekt is, Die ook ter rechter hand Gods is, Die ook voor ons bidt. ³⁵Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, naaktheid, of gevaar, of zwaard? ³⁶(Gelijk geschreven is: Want om Uwentwil worden wij den gansen dag gedood; wij zijn geacht als schapen ter slachting.) ³⁷Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars, door Hem, Die ons liefgehad heeft. ³⁸Want ik ben verzekerd, dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch machten, noch tegenwoordige, noch toekomende dingen,

¹⁸Albowiem, (bracia!) mam za to, iż utrapienia teraźniejszego czasu nie są godne onej przyszłej chwały, która się ma objawić w nas. ¹⁹Bo troskliwe wyglądanie stworzenia oczekuje objawienia synów Bożych. ²⁰Gdyż stworzenie marności jest poddane, nie dobrowolnie, ale dla tego, który je poddał, ²¹Pod nadzieją, że i samo stworzenie będzie uwolnione z niewoli skażenia na wolność chwały dziatek Bożych. ²²Bo wiemy, iż wszystko stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd. ²³A nie tylko ono stworzenie, ale i my, którzy mamy pierwiastki Ducha, i my sami w sobie wzdychamy, oczekując przysposobienia synowskiego, odkupienia ciała naszego. ²⁴Albowiem nadziejąśmy zbawieni. A nadzieja widoma nie jest nadzieją; bo co kto widzi, przecz się tego spodziewa? ²⁵Ale czego nie widzimy, tego się spodziewamy i tego przez cierpliwość oczekujemy. ²⁶Także też i Duch dopomaga mdłościom naszym. Albowiem o co byśmy się modlić mieli, jako potrzeba, nie wiemy; ale tenże Duch przyczynia się za nami wzdychaniem niewymownem. ²⁷A ten, który się serc bada, wie, który jest zmysł Ducha, ponieważ według Boga przyczynia się za świętymi. ²⁸A wiemy, iż tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu, to jest tym, którzy według postanowienia Bożego powołani są. ²⁹Albowiem, które on przejrzał, te też przenaznaczył, aby byli przypodobani obrazowi Syna jego, żeby on był pierworodnym między wieloma braćmi, ³⁰A które przenaznaczył, te też powołał; a które powołał, te też usprawiedliwił; a które usprawiedliwił, te też uwielbił.

¹⁸For I consider that the sufferings of this present time are not worthy to be compared with the glory which will be revealed toward us. ¹⁹For the creation waits with eager expectation for the children of God to be revealed. ²⁰For the creation was subjected to vanity, not of its own will, but because of him who subjected it, in hope ²¹that the creation itself also will be delivered from the bondage of decay into the liberty of the glory of the children of God. ²²For we know that the whole creation groans and travails in pain together until now. ²³Not only so, but ourselves also, who have the first fruits of the Spirit, even we ourselves groan within ourselves, waiting for adoption, the redemption of our body. ²⁴For we were saved in hope, but hope that is seen is not hope. For who hopes for that which he sees? ²⁵But if we hope for that which we don’t see, we wait for it with patience. ²⁶In the same way, the Spirit also helps our weaknesses, for we don’t know how to pray as we ought. But the Spirit himself makes intercession for us with groanings which can’t be uttered. ²⁷He who searches the hearts knows what is on the Spirit’s mind, because he makes intercession for the saints according to God. ²⁸We know that all things work together for good for those who love God, to those who are called according to his purpose. ²⁹For whom he foreknew, he also predestined to be conformed to the image of his Son, that he might be the firstborn among many brothers. ³⁰Whom he predestined, those he also called. Whom he called, those he also justified. Whom he justified, those he also glorified.

¹⁸Want ik houde het daarvoor, dat het lijden dezes tegenwoordigen tijds niet is te waarderen tegen de heerlijkheid, die aan ons zal geopenbaard worden. ¹⁹Want het schepsel, als met opgestoken hoofde, verwacht de openbaring der kinderen Gods. ²⁰Want het schepsel is der ijdelheid onderworpen, niet gewillig, maar om diens wil, die het der ijdelheid onderworpen heeft; ²¹Op hoop, dat ook het schepsel zelf zal vrijgemaakt worden van de dienstbaarheid der verderfenis, tot de vrijheid der heerlijkheid der kinderen Gods. ²²Want wij weten, dat het ganse schepsel te zamen zucht, en te zamen als in barensnood is tot nu toe. ²³En niet alleen dit, maar ook wij zelven, die de eerstelingen des Geestes hebben, wij ook zelven, zeg ik, zuchten in onszelven, verwachtende de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing onzes lichaams. ²⁴Want wij zijn in hope zalig geworden. De hoop nu, die gezien wordt, is geen hoop; want hetgeen iemand ziet, waarom zal hij het ook hopen? ²⁵Maar indien wij hopen, hetgeen wij niet zien, zo verwachten wij het met lijdzaamheid. ²⁶En desgelijks komt ook de Geest onze zwakheden mede te hulp; want wij weten niet, wat wij bidden zullen, gelijk het behoort, maar de Geest Zelf bidt voor ons met onuitsprekelijke zuchtingen. ²⁷En Die de harten doorzoekt, weet, welke de mening des Geestes zij, dewijl Hij naar God voor de heiligen bidt. ²⁸En wij weten, dat dengenen, die God liefhebben, alle dingen medewerken ten goede, namelijk dengenen, die naar Zijn voornemen geroepen zijn. ²⁹Want die Hij te voren gekend heeft, die heeft Hij ook te voren verordineerd, den beelde Zijns Zoons gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zij onder vele broederen. ³⁰En die Hij te voren verordineerd heeft, dezen heeft Hij ook geroepen; en die Hij geroepen heeft, dezen heeft Hij ook gerechtvaardigd; en die Hij gerechtvaardigd heeft, dezen heeft Hij ook verheerlijkt.

Leven door de Geest

¹Przetoż teraz żadnego potępienia nie masz tym, który będąc w Chrystusie Jezusie nie według ciała chodzą, ale według Ducha. ²Albowiem zakon Ducha żywota, który jest w Chrystusie Jezusie, uwolnił mię od zakonu grzechu śmierci. ³Bo co niemożnego było zakonowi, w czem on był słaby dla ciała, Bóg posławszy Syna swego w podobieństwie grzesznego ciała i dla grzechu, potępił grzech w ciele, ⁴Aby ona sprawiedliwość zakonu była wypełniona w nas, którzy nie według ciała chodzimy, ale według Ducha. ⁵Albowiem, którzy są według ciała, o tem myślą, co jest cielesnego; ale którzy są według Ducha, myślą o tem, co jest duchowego. ⁶Gdyż zmysł ciała jest śmierć; ale zmysł ducha jest żywot i pokój, ⁷Przeto iż zmysł ciała jest nieprzyjacielem Bogu; bo się zakonowi Bożemu nie poddaje, gdyż też i nie może. ⁸Przetoż którzy są w ciele, Bogu się podobać nie mogą. ⁹Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was: a jeźli kto Ducha Chrystusowego nie ma, ten nie jest jego. ¹⁰Ale jeźli Chrystus w was jest, tedy ciało jest martwe dla grzechu, a duch jest żywy dla sprawiedliwości. ¹¹A jeźli Duch tego, który Jezusa wzbudził z martwych, mieszka w was, ten który wzbudził Chrystusa z martwych, ożywi i śmiertelne ciała wasze przez Ducha swego, który w was mieszka. ¹²A tak, bracia! dłużnikami jesteśmy nie ciału, abyśmy według ciała żyli. ¹³Albowiem jeźlibyście według ciała żyli, pomrzecie; ale jeźlibyście Duchem sprawy ciała umartwili, żyć będziecie. ¹⁴Bo którzykolwiek Duchem Bożym prowadzeni bywają, ci są synami Bożymi. ¹⁵Gdyżeście nie wzięli ducha niewoli znowu ku bojaźni, aleście wzięli Ducha przysposobienia synowskiego, przez którego wołamy: Abba, to jest Ojcze! ¹⁶Tenże duch poświadcza duchowi naszemu, iż jesteśmy dziećmi Bożymi. ¹⁷A jeźliż dziećmi, tedy i dziedzicami, dziedzicami wprawdzie Bożymi, a spółdziedzicami Chrystusowymi, jeźli tylko z nim cierpimy, abyśmy też z nim byli uwielbieni.

Zuchten en hoop

¹⁸Albowiem, (bracia!) mam za to, iż utrapienia teraźniejszego czasu nie są godne onej przyszłej chwały, która się ma objawić w nas. ¹⁹Bo troskliwe wyglądanie stworzenia oczekuje objawienia synów Bożych. ²⁰Gdyż stworzenie marności jest poddane, nie dobrowolnie, ale dla tego, który je poddał, ²¹Pod nadzieją, że i samo stworzenie będzie uwolnione z niewoli skażenia na wolność chwały dziatek Bożych. ²²Bo wiemy, iż wszystko stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd. ²³A nie tylko ono stworzenie, ale i my, którzy mamy pierwiastki Ducha, i my sami w sobie wzdychamy, oczekując przysposobienia synowskiego, odkupienia ciała naszego. ²⁴Albowiem nadziejąśmy zbawieni. A nadzieja widoma nie jest nadzieją; bo co kto widzi, przecz się tego spodziewa? ²⁵Ale czego nie widzimy, tego się spodziewamy i tego przez cierpliwość oczekujemy. ²⁶Także też i Duch dopomaga mdłościom naszym. Albowiem o co byśmy się modlić mieli, jako potrzeba, nie wiemy; ale tenże Duch przyczynia się za nami wzdychaniem niewymownem. ²⁷A ten, który się serc bada, wie, który jest zmysł Ducha, ponieważ według Boga przyczynia się za świętymi. ²⁸A wiemy, iż tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu, to jest tym, którzy według postanowienia Bożego powołani są. ²⁹Albowiem, które on przejrzał, te też przenaznaczył, aby byli przypodobani obrazowi Syna jego, żeby on był pierworodnym między wieloma braćmi, ³⁰A które przenaznaczył, te też powołał; a które powołał, te też usprawiedliwił; a które usprawiedliwił, te też uwielbił.

Niets kan ons scheiden van Gods liefde

³¹Cóż tedy rzeczemy na to? Jeźli Bóg za nami, któż przeciwko nam? ³²Który ani własnemu Synowi nie przepuścił, ale go za nas wszystkich wydał: jakoż by wszystkiego z nim nie darował nam? ³³Któż będzie skarżył na wybrane Boże? Bóg jest, który usprawiedliwia. ³⁴Któż jest, co by je potępił? Chrystus jest, który umarł, owszem i zmartwychwstał, który też jest na prawicy Bożej, który się też przyczynia za nami. ³⁵Któż nas odłączy od miłości Chrystusowej? czyli utrapienie? czyli ucisk? czyli prześladowanie? czyli głód? czyli nagość? czyli niebezpieczeństwo? czyli miecz? ³⁶Jako napisano: Dla ciebie cały dzień zabijani bywamy, poczytaniśmy jako owce na rzeź naznaczone; ³⁷Ale w tem wszystkiem przezwyciężamy przez tego, który nas umiłował. ³⁸Albowiem pewienem tego, iż ani śmierć, ani żywot, ani Aniołowie, ani księstwa, ani mocarstwa, ani teraźniejsze ani przyszłe rzeczy, ³⁹Ani wysokość, ani głębokość, ani żadne insze stworzenie nie będzie nas mogło odłączyć od miłości Bożej, która jest w Jezusie Chrystusie, Panu naszym.

Leven door de Geest

¹There is therefore now no condemnation to those who are in Christ Jesus, who don’t walk according to the flesh, but according to the Spirit. ²For the law of the Spirit of life in Christ Jesus made me free from the law of sin and of death. ³For what the law couldn’t do, in that it was weak through the flesh, God did, sending his own Son in the likeness of sinful flesh and for sin, he condemned sin in the flesh; ⁴that the ordinance of the law might be fulfilled in us, who walk not after the flesh, but after the Spirit. ⁵For those who live according to the flesh set their minds on the things of the flesh, but those who live according to the Spirit, the things of the Spirit. ⁶For the mind of the flesh is death, but the mind of the Spirit is life and peace; ⁷because the mind of the flesh is hostile towards God; for it is not subject to God’s law, neither indeed can it be. ⁸Those who are in the flesh can’t please God. ⁹But you are not in the flesh but in the Spirit, if it is so that the Spirit of God dwells in you. But if any man doesn’t have the Spirit of Christ, he is not his. ¹⁰If Christ is in you, the body is dead because of sin, but the spirit is alive because of righteousness. ¹¹But if the Spirit of him who raised up Jesus from the dead dwells in you, he who raised up Christ Jesus from the dead will also give life to your mortal bodies through his Spirit who dwells in you. ¹²So then, brothers, we are debtors, not to the flesh, to live after the flesh. ¹³For if you live after the flesh, you must die; but if by the Spirit you put to death the deeds of the body, you will live. ¹⁴For as many as are led by the Spirit of God, these are children of God. ¹⁵For you didn’t receive the spirit of bondage again to fear, but you received the Spirit of adoption, by whom we cry, “Abba! Father!” ¹⁶The Spirit himself testifies with our spirit that we are children of God; ¹⁷and if children, then heirs; heirs of God, and joint heirs with Christ; if indeed we suffer with him, that we may also be glorified with him.

Zuchten en hoop

¹⁸For I consider that the sufferings of this present time are not worthy to be compared with the glory which will be revealed toward us. ¹⁹For the creation waits with eager expectation for the children of God to be revealed. ²⁰For the creation was subjected to vanity, not of its own will, but because of him who subjected it, in hope ²¹that the creation itself also will be delivered from the bondage of decay into the liberty of the glory of the children of God. ²²For we know that the whole creation groans and travails in pain together until now. ²³Not only so, but ourselves also, who have the first fruits of the Spirit, even we ourselves groan within ourselves, waiting for adoption, the redemption of our body. ²⁴For we were saved in hope, but hope that is seen is not hope. For who hopes for that which he sees? ²⁵But if we hope for that which we don’t see, we wait for it with patience. ²⁶In the same way, the Spirit also helps our weaknesses, for we don’t know how to pray as we ought. But the Spirit himself makes intercession for us with groanings which can’t be uttered. ²⁷He who searches the hearts knows what is on the Spirit’s mind, because he makes intercession for the saints according to God. ²⁸We know that all things work together for good for those who love God, to those who are called according to his purpose. ²⁹For whom he foreknew, he also predestined to be conformed to the image of his Son, that he might be the firstborn among many brothers. ³⁰Whom he predestined, those he also called. Whom he called, those he also justified. Whom he justified, those he also glorified.

Niets kan ons scheiden van Gods liefde

³¹What then shall we say about these things? If God is for us, who can be against us? ³²He who didn’t spare his own Son, but delivered him up for us all, how would he not also with him freely give us all things? ³³Who could bring a charge against God’s chosen ones? It is God who justifies. ³⁴Who is he who condemns? It is Christ who died, yes rather, who was raised from the dead, who is at the right hand of God, who also makes intercession for us. ³⁵Who shall separate us from the love of Christ? Could oppression, or anguish, or persecution, or famine, or nakedness, or peril, or sword? ³⁶Even as it is written, “For your sake we are killed all day long. We were accounted as sheep for the slaughter.” ³⁷No, in all these things, we are more than conquerors through him who loved us. ³⁸For I am persuaded, that neither death, nor life, nor angels, nor principalities, nor things present, nor things to come, nor powers, ³⁹nor height, nor depth, nor any other created thing, will be able to separate us from the love of God, which is in Christ Jesus our Lord.

Leven door de Geest

¹Zo is er dan nu geen verdoemenis voor degenen, die in Christus Jezus zijn, die niet naar het vlees wandelen, maar naar den Geest. ²Want de wet des Geestes des levens in Christus Jezus heeft mij vrijgemaakt van de wet der zonde en des doods. ³Want hetgeen der wet onmogelijk was, dewijl zij door het vlees krachteloos was, heeft God, Zijn Zoon zendende in gelijkheid des zondigen vleses, en dat voor de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees. ⁴Opdat het recht der wet vervuld zou worden in ons, die niet naar het vlees wandelen, maar naar den Geest. ⁵Want die naar het vlees zijn, bedenken, dat des vleses is; maar die naar den Geest zijn, bedenken, dat des Geestes is. ⁶Want het bedenken des vleses is de dood; maar het bedenken des Geestes is het leven en vrede; ⁷Daarom dat het bedenken des vleses vijandschap is tegen God; want het onderwerpt zich der wet Gods niet; want het kan ook niet. ⁸En die in het vlees zijn, kunnen Gode niet behagen. ⁹Doch gijlieden zijt niet in het vlees, maar in den Geest, zo anders de Geest Gods in u woont. Maar zo iemand den Geest van Christus niet heeft, die komt Hem niet toe. ¹⁰En indien Christus in ulieden is, zo is wel het lichaam dood om der zonden wil; maar de geest is leven om der gerechtigheid wil. ¹¹En indien de Geest Desgenen, Die Jezus uit de doden opgewekt heeft, in u woont, zo zal Hij, Die Christus uit de doden opgewekt heeft, ook uw sterfelijke lichamen levend maken, door Zijn Geest, Die in u woont. ¹²Zo dan, broeders, wij zijn schuldenaars niet aan het vlees, om naar het vlees te leven. ¹³Want indien gij naar het vlees leeft, zo zult gij sterven; maar indien gij door den Geest de werkingen des lichaams doodt, zo zult gij leven. ¹⁴Want zovelen als er door den Geest Gods geleid worden, die zijn kinderen Gods. ¹⁵Want gij hebt niet ontvangen den Geest der dienstbaarheid wederom tot vreze; maar gij hebt ontvangen den Geest der aanneming tot kinderen, door Welken wij roepen: Abba, Vader! ¹⁶Dezelve Geest getuigt met onzen geest, dat wij kinderen Gods zijn. ¹⁷En indien wij kinderen zijn, zo zijn wij ook erfgenamen, erfgenamen van God, en medeerfgenamen van Christus; zo wij anders met Hem lijden, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden.

Zuchten en hoop

¹⁸Want ik houde het daarvoor, dat het lijden dezes tegenwoordigen tijds niet is te waarderen tegen de heerlijkheid, die aan ons zal geopenbaard worden. ¹⁹Want het schepsel, als met opgestoken hoofde, verwacht de openbaring der kinderen Gods. ²⁰Want het schepsel is der ijdelheid onderworpen, niet gewillig, maar om diens wil, die het der ijdelheid onderworpen heeft; ²¹Op hoop, dat ook het schepsel zelf zal vrijgemaakt worden van de dienstbaarheid der verderfenis, tot de vrijheid der heerlijkheid der kinderen Gods. ²²Want wij weten, dat het ganse schepsel te zamen zucht, en te zamen als in barensnood is tot nu toe. ²³En niet alleen dit, maar ook wij zelven, die de eerstelingen des Geestes hebben, wij ook zelven, zeg ik, zuchten in onszelven, verwachtende de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing onzes lichaams. ²⁴Want wij zijn in hope zalig geworden. De hoop nu, die gezien wordt, is geen hoop; want hetgeen iemand ziet, waarom zal hij het ook hopen? ²⁵Maar indien wij hopen, hetgeen wij niet zien, zo verwachten wij het met lijdzaamheid. ²⁶En desgelijks komt ook de Geest onze zwakheden mede te hulp; want wij weten niet, wat wij bidden zullen, gelijk het behoort, maar de Geest Zelf bidt voor ons met onuitsprekelijke zuchtingen. ²⁷En Die de harten doorzoekt, weet, welke de mening des Geestes zij, dewijl Hij naar God voor de heiligen bidt. ²⁸En wij weten, dat dengenen, die God liefhebben, alle dingen medewerken ten goede, namelijk dengenen, die naar Zijn voornemen geroepen zijn. ²⁹Want die Hij te voren gekend heeft, die heeft Hij ook te voren verordineerd, den beelde Zijns Zoons gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zij onder vele broederen. ³⁰En die Hij te voren verordineerd heeft, dezen heeft Hij ook geroepen; en die Hij geroepen heeft, dezen heeft Hij ook gerechtvaardigd; en die Hij gerechtvaardigd heeft, dezen heeft Hij ook verheerlijkt.

Niets kan ons scheiden van Gods liefde

³¹Wat zullen wij dan tot deze dingen zeggen? Zo God voor ons is, wie zal tegen ons zijn? ³²Die ook Zijn eigen Zoon niet gespaard heeft, maar heeft Hem voor ons allen overgegeven, hoe zal Hij ons ook met Hem niet alle dingen schenken? ³³Wie zal beschuldiging inbrengen tegen de uitverkorenen Gods? God is het, Die rechtvaardig maakt. ³⁴Wie is het, die verdoemt? Christus is het, Die gestorven is; ja, wat meer is, Die ook opgewekt is, Die ook ter rechter hand Gods is, Die ook voor ons bidt. ³⁵Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, naaktheid, of gevaar, of zwaard? ³⁶(Gelijk geschreven is: Want om Uwentwil worden wij den gansen dag gedood; wij zijn geacht als schapen ter slachting.) ³⁷Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars, door Hem, Die ons liefgehad heeft. ³⁸Want ik ben verzekerd, dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch machten, noch tegenwoordige, noch toekomende dingen, ³⁹Noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onzen Heere.