Marka 1

1Ten jest początek Ewangielii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. 2Jako napisano w prorokach: Oto Ja posyłam Anioła mego przed obliczem twojem, który zgotuje drogę twoję przed tobą. 3Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, proste czyńcie ścieżki jego. 4Jan chrzcił na puszczy, i kazał chrzest pokuty na odpuszczenie grzechów. 5I wychodziła do niego wszystka kraina Judzka, i Jeruzalemczycy, a wszyscy byli od niego chrzczeni w rzece Jordanie, wyznawając grzechy swoje. 6Ale Jan przyodziany był sierścią wielbłądową, a pas skórzany był około biódr jego, a jadał szarańczę i miód leśny. 7I kazał, mówiąc: Idzie za mną możniejszy niżeli ja, któremum nie jest godzien, schyliwszy się, rozwiązać rzemyka u obuwia jego. 8Jamci was chrzcił wodą; ale on was będzie chrzcił Duchem Świętym. 9I stało się w one dni, że przyszedł Jezus z Nazaretu Galilejskiego, a ochrzczony jest od Jana w Jordanie. 10A zarazem wystąpiwszy z wody, ujrzał rozstępujące się niebiosa, i Ducha jako gołębicę na niego zstępującego. 11I stał się głos z nieba: Tyś jest on Syn mój miły, w którym mi się upodobało. 12A zaraz Duch wypędził go na puszczą. 13I był tam na puszczy przez czterdzieści dni, będąc kuszony od szatana, a był z zwierzęty, a Aniołowie służyli mu. 14Lecz potem, gdy Jan był podany do więzienia, przyszedł Jezus do Galilei, każąc Ewangieliję królestwa Bożego, 15A mówiąc: Wypełnił się czas i przybliżyło się królestwo Boże: Pokutujcie, a wierzcie Ewangielii. 16A przechodząc się nad morzem Galilejskiem, ujrzał Szymona i Andrzeja, brata jego, zapuszczających sieć w morze; bo byli rybitwi. 17I rzekł im Jezus: Pójdźcie za mną, a uczynię was rybitwami ludzi. 18A oni zarazem opuściwszy sieci swoje, poszli za nim. 19A stamtąd troszeczkę odszedłszy, ujrzał Jakóba, syna Zebedeuszowego, i Jana, brata jego, a oni w łodzi poprawiali sieci. 20I zaraz ich powołał; a oni zostawiwszy ojca swego Zebedeusza w łodzi z czeladzią, poszli za nim. 21Potem weszli do Kapernaum; a zaraz w sabat wszedłszy Jezus do bóżnicy, nauczał. 22I zdumiewali się nad nauką jego; albowiem on ich uczył jako mający moc, a nie jako nauczeni w Piśmie. 23A był w bóżnicy ich człowiek mający ducha nieczystego, który zawołał, 24Mówiąc: Ach! cóż my z tobą mamy, Jezusie Nazareński? Przyszedłeś, abyś nas wytracił. Znam cię, ktoś jest, żeś on święty Boży. 25I zgromił go Jezus, mówiąc: Umilknij, a wynijdź z niego. 26Tedy rozdarłszy go duch nieczysty i zawoławszy głosem wielkim, wyszedł z niego. 27I wylękli się wszyscy, tak iż się pytali między sobą, mówiąc: Cóż to jest? cóż to za nowa nauka, iż mocą i duchom nieczystym rozkazuje, i są mu posłuszni? 28I rozeszła się powieść o nim prędko po wszystkiej krainie, leżącej około Galilei. 29A wyszedłszy zaraz z bóżnicy, przyszli do domu Szymonowego i Andrzejowego z Jakóbem i z Janem. 30A świekra Szymonowa leżała, mając gorączkę, o której mu wnet powiedzieli. 31Tedy przystąpiwszy podniósł ją, ująwszy ją za rękę jej; a zaraz ją gorączka opuściła, i posługowała im. 32A gdy był wieczór i słońce zachodziło, przynosili do niego wszystkie, którzy się źle mieli, i opętane; 33A wszystko miasto zgromadziło się do drzwi. 34I uzdrowił wiele tych, co się źle mieli na rozliczne choroby, i wygnał wiele dyjabłów, a nie dopuścił mówić dyjabłom; bo go znali. 35A bardzo rano przede dniem wstawszy, wyszedł i odszedł na puste miejsce, a tam się modlił. 36I poszli za nim Szymon i ci, którzy z nim byli; 37A znalazłszy go, rzekli mu: Wszyscy cię szukają. 38Tedy im on rzekł: Idźmy do przyległych miasteczek, abym i tam kazał; bom na to przyszedł. 39I kazał w bóżnicach ich po wszystkiej Galilei, i wyganiał dyjabły. 40Tedy przyszedł do niego trędowaty, prosząc go i upadając przed nim na kolana, i mówiąc mu: Jeźli chcesz, możesz mię oczyścić. 41A tak Jezus użaliwszy się, wyciągnął rękę, a dotknął się go i rzekł mu: Chcę, bądź oczyszczony! 42A gdy to Pan rzekł, zarazem odszedł trąd od niego, i był oczyszczony. 43A srodze mu przygroziwszy Jezus, zaraz go odprawił; 44I rzekł mu: Patrz, abyś nikomu nic nie powiadał, ale idź, a ukaż się kapłanowi, i ofiaruj za oczyszczenie twoje to, co rozkazał Mojżesz, na świadectwo przeciwko nim. 45Ale on odszedłszy, począł wiele opowiadać i rozsławiać tę rzecz, tak iż już nie mógł Jezus jawnie wnijść do miasta, ale był na ustroniu na miejscach pustych. I schodzili się do niego zewsząd.

1The beginning of the Good News of Jesus Christ, the Son of God. 2As it is written in the prophets, “Behold, I send my messenger before your face, who will prepare your way before you. 3The voice of one crying in the wilderness, ‘Make ready the way of the Lord! Make his paths straight!’” 4John came baptizing in the wilderness and preaching the baptism of repentance for forgiveness of sins. 5All the country of Judea and all those of Jerusalem went out to him. They were baptized by him in the Jordan river, confessing their sins. 6John was clothed with camel’s hair and a leather belt around his waist. He ate locusts and wild honey. 7He preached, saying, “After me comes he who is mightier than I, the thong of whose sandals I am not worthy to stoop down and loosen. 8I baptized you in water, but he will baptize you in the Holy Spirit.” 9In those days, Jesus came from Nazareth of Galilee, and was baptized by John in the Jordan. 10Immediately coming up from the water, he saw the heavens parting, and the Spirit descending on him like a dove. 11A voice came out of the sky, “You are my beloved Son, in whom I am well pleased.” 12Immediately the Spirit drove him out into the wilderness. 13He was there in the wilderness forty days tempted by Satan. He was with the wild animals; and the angels were serving him. 14Now after John was taken into custody, Jesus came into Galilee, preaching the Good News of the Kingdom of God, 15and saying, “The time is fulfilled, and the Kingdom of God is at hand! Repent, and believe in the Good News.” 16Passing along by the sea of Galilee, he saw Simon and Andrew the brother of Simon casting a net into the sea, for they were fishermen. 17Jesus said to them, “Come after me, and I will make you into fishers for men.” 18Immediately they left their nets, and followed him. 19Going on a little further from there, he saw James the son of Zebedee, and John, his brother, who were also in the boat mending the nets. 20Immediately he called them, and they left their father, Zebedee, in the boat with the hired servants, and went after him. 21They went into Capernaum, and immediately on the Sabbath day he entered into the synagogue and taught. 22They were astonished at his teaching, for he taught them as having authority, and not as the scribes. 23Immediately there was in their synagogue a man with an unclean spirit, and he cried out, 24saying, “Ha! What do we have to do with you, Jesus, you Nazarene? Have you come to destroy us? I know you who you are: the Holy One of God!” 25Jesus rebuked him, saying, “Be quiet, and come out of him!” 26The unclean spirit, convulsing him and crying with a loud voice, came out of him. 27They were all amazed, so that they questioned among themselves, saying, “What is this? A new teaching? For with authority he commands even the unclean spirits, and they obey him!” 28The report of him went out immediately everywhere into all the region of Galilee and its surrounding area. 29Immediately, when they had come out of the synagogue, they came into the house of Simon and Andrew, with James and John. 30Now Simon’s wife’s mother lay sick with a fever, and immediately they told him about her. 31He came and took her by the hand, and raised her up. The fever left her, and she served them. 32At evening, when the sun had set, they brought to him all who were sick, and those who were possessed by demons. 33All the city was gathered together at the door. 34He healed many who were sick with various diseases, and cast out many demons. He didn’t allow the demons to speak, because they knew him. 35Early in the morning, while it was still dark, he rose up and went out, and departed into a deserted place, and prayed there. 36Simon and those who were with him followed after him; 37and they found him, and told him, “Everyone is looking for you.” 38He said to them, “Let’s go elsewhere into the next towns, that I may preach there also, because I came out for this reason.” 39He went into their synagogues throughout all Galilee, preaching and casting out demons. 40A leper came to him, begging him, kneeling down to him, and saying to him, “If you want to, you can make me clean.” 41Being moved with compassion, he stretched out his hand, and touched him, and said to him, “I want to. Be made clean.” 42When he had said this, immediately the leprosy departed from him, and he was made clean. 43He strictly warned him, and immediately sent him out, 44and said to him, “See you say nothing to anybody, but go show yourself to the priest, and offer for your cleansing the things which Moses commanded, for a testimony to them.” 45But he went out, and began to proclaim it much, and to spread about the matter, so that Jesus could no more openly enter into a city, but was outside in desert places: and they came to him from everywhere.

1Het begin des Evangelies van JEZUS CHRISTUS, den Zone Gods. 2Gelijk geschreven is in de profeten: Ziet, Ik zend Mijn engel voor Uw aangezicht, die Uw weg voor U heen bereiden zal. 3De stem des roependen in de woestijn: Bereidt den weg des Heeren, maakt Zijn paden recht. 4Johannes was dopende in de woestijn, en predikende den doop der bekering tot vergeving der zonden. 5En al het Joodse land ging tot hem uit, en die van Jeruzalem; en werden allen van hem gedoopt in de rivier de Jordaan, belijdende hun zonden. 6En Johannes was gekleed met kemelshaar, en met een lederen gordel om zijn lenden, en at sprinkhanen en wilde honig. 7En hij predikte, zeggende: Na mij komt, Die sterker is dan ik, Wien ik niet waardig ben, nederbukkende, den riem Zijner schoenen te ontbinden. 8Ik heb ulieden wel gedoopt met water, maar Hij zal u dopen met den Heilige Geest. 9En het geschiedde in diezelfde dagen, dat Jezus kwam van Nazareth, gelegen in Galilea, en werd van Johannes gedoopt in de Jordaan. 10En terstond als Hij uit het water opklom, zag Hij de hemelen opengaan, en den Geest, gelijk een duif, op Hem nederdalen. 11En er geschiedde een stem uit de hemelen: Gij zijt Mijn geliefde Zoon, in Denwelken Ik Mijn welbehagen heb! 12En terstond dreef Hem de Geest uit in de woestijn. 13En Hij was aldaar in de woestijn veertig dagen, verzocht van den satan; en was bij de wilde gedierten; en de engelen dienden Hem. 14En nadat Johannes overgeleverd was, kwam Jezus in Galilea, predikende het Evangelie van het Koninkrijk Gods. 15En zeggende: De tijd is vervuld, en het Koninkrijk Gods nabij gekomen; bekeert u, en gelooft het Evangelie. 16En wandelende bij de Galilese zee, zag Hij Simon en Andreas, zijn broeder, werpende het net in de zee (want zij waren vissers); 17En Jezus zeide tot hen: Volgt Mij na, en Ik zal maken, dat gij vissers der mensen zult worden. 18En zij, terstond hun netten verlatende, zijn Hem gevolgd. 19En van daar een weinig voortgegaan zijnde, zag Hij Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, zijn broeder, en dezelven in het schip hun netten vermakende. 20En terstond riep Hij hen; en zij, latende hun vader Zebedeus in het schip, met de huurlingen, zijn Hem nagevolgd. 21En zij kwamen binnen Kapernaum; en terstond op den sabbatdag in de synagoge gegaan zijnde, leerde Hij. 22En zij versloegen zich over Zijn leer; want Hij leerde hen, als machthebbende, en niet als de Schriftgeleerden. 23En er was in hun synagoge een mens, met een onreinen geest, en hij riep uit, 24Zeggende: Laat af, wat hebben wij met U te doen, Gij Jezus Nazarener, zijt Gij gekomen om ons te verderven? Ik ken U, wie Gij zijt, namelijk de Heilige Gods. 25En Jezus bestrafte hem, zeggende: Zwijg stil, en ga uit van hem. 26En de onreine geest, hem scheurende, en roepende met een grote stem, ging uit van hem. 27En zij werden allen verbaasd, zodat zij onder elkander vraagden, zeggende: Wat is dit? Wat nieuwe leer is deze, dat Hij met macht ook den onreine geesten gebiedt, en zij Hem gehoorzaam zijn! 28En Zijn gerucht ging terstond uit, in het gehele omliggende land van Galilea. 29En van stonde aan uit de synagoge gegaan zijnde, kwamen zij in het huis van Simon en Andreas, met Jakobus en Johannes. 30En Simons vrouws moeder lag met de koorts; en terstond zeiden zij Hem van haar. 31En Hij, tot haar gaande, vatte haar hand, en richtte haar op; en terstond verliet haar de koorts, en zij diende henlieden. 32Als het nu avond geworden was, toen de zon onderging, brachten zij tot Hem allen, die kwalijk gesteld, en van den duivel bezeten waren. 33En de gehele stad was bijeenvergaderd omtrent de deur. 34En Hij genas er velen, die door verscheidene ziekten kwalijk gesteld waren; en wierp vele duivelen uit, en liet de duivelen niet toe te spreken, omdat zij Hem kenden. 35En des morgens vroeg, als het nog diep in den nacht was, opgestaan zijnde, ging Hij uit, en ging henen in een woeste plaats, en bad aldaar. 36En Simon, en die met hem waren, zijn Hem nagevolgd. 37En zij Hem gevonden hebbende, zeiden tot Hem: Zij zoeken U allen. 38En Hij zeide tot hen: Laat ons in de bijliggende vlekken gaan, opdat Ik ook daar predike; want daartoe ben Ik uitgegaan. 39En Hij predikte in hun synagogen, door geheel Galilea, en wierp de duivelen uit. 40En tot Hem kwam een melaatse, biddende Hem, en vallende voor Hem op de knieen, en tot Hem zeggende: Indien Gij wilt, Gij kunt mij reinigen. 41En Jezus, met barmhartigheid innerlijk bewogen zijnde, strekte de hand uit, en raakte hem aan, en zeide tot hem: Ik wil, word gereinigd! 42En als Hij dit gezegd had, ging de melaatsheid terstond van hem, en hij werd gereinigd. 43En als Hij hem strengelijk verboden had, deed Hij hem terstond van Zich gaan; 44En zeide tot hem: Zie, dat gij niemand iets zegt; maar ga heen en vertoon uzelven den priester, en offer voor uw reiniging, hetgeen Mozes geboden heeft, hun tot een getuigenis. 45Maar hij uitgegaan zijnde, begon vele dingen te verkondigen, en dat woord te verbreiden, alzo dat Hij niet meer openbaar in de stad kon komen, maar was buiten in de woeste plaatsen; en zij kwamen tot Hem van alle kanten.