1La donna savia edifica la sua casa, ma la stolta l’abbatte con le proprie mani. 2Chi cammina nella rettitudine teme l’Eterno, ma chi è pervertito nelle sue vie lo sprezza. 3Nella bocca dello stolto germoglia la superbia, ma le labbra dei savi son la loro custodia. 4Dove mancano i buoi è vuoto il granaio, ma l’abbondanza della raccolta sta nella forza del bove. 5Il testimonio fedele non mentisce, ma il testimonio falso spaccia menzogne. 6Il beffardo cerca la sapienza e non la trova, ma per l’uomo intelligente la scienza è cosa facile. 7Vattene lungi dallo stolto; sulle sue labbra certo non hai trovato scienza. 8La sapienza dell’uomo accorto sta nel discernere la propria strada, ma la follia degli stolti non è che inganno. 9Gli insensati si burlano delle colpe commesse, ma il favore dell’Eterno sta fra gli uomini retti. 10Il cuore conosce la sua propria amarezza, e alla sua gioia non può prender parte un estraneo. 11La casa degli empi sarà distrutta, ma la tenda degli uomini retti fiorirà. 12V’è tal via che all’uomo par diritta, ma finisce col menare alla morte. 13Anche ridendo, il cuore può esser triste; e l’allegrezza può finire in dolore. 14Lo sviato di cuore avrà la ricompensa dal suo modo di vivere, e l’uomo dabbene, quella delle opere sue. 15Lo scemo crede tutto quel che si dice, ma l’uomo prudente bada ai suoi passi. 16Il savio teme, ed evita il male; ma lo stolto è arrogante e presuntuoso. 17Chi è pronto all’ira commette follie, e l’uomo pien di malizia diventa odioso. 18Gli scemi ereditano stoltezza, ma i prudenti s’incoronano di scienza. 19I malvagi si chinano dinanzi ai buoni, e gli empi alle porte de’ giusti. 20Il povero è odiato anche dal suo compagno, ma gli amici del ricco son molti. 21Chi sprezza il prossimo pecca, ma beato chi ha pietà dei miseri! 22Quelli che meditano il male non son forse traviati? ma quelli che meditano il bene trovan grazia e fedeltà. 23In ogni fatica v’è profitto, ma il chiacchierare mena all’indigenza. 24La corona de’ savi è la loro ricchezza, ma la follia degli stolti non è che follia. 25Il testimonio verace salva delle vite, ma chi spaccia bugie non fa che ingannare. 26V’è una gran sicurezza nel timor dell’Eterno; Egli sarà un rifugio per i figli di chi lo teme. 27Il timor dell’Eterno è fonte di vita e fa schivare le insidie della morte. 28La moltitudine del popolo è la gloria del re, ma la scarsezza de’ sudditi è la rovina del principe. 29Chi è lento all’ira ha un gran buon senso, ma chi è pronto ad andare in collera mostra la sua follia. 30Un cuor calmo è la vita del corpo, ma l’invidia è la carie dell’ossa. 31Chi opprime il povero oltraggia Colui che l’ha fatto, ma chi ha pietà del bisognoso, l’onora. 32L’empio è travolto dalla sua sventura, ma il giusto spera anche nella morte. 33La sapienza riposa nel cuore dell’uomo intelligente, ma in mezzo agli stolti si fa tosto conoscere. 34La giustizia innalza una nazione, ma il peccato è la vergogna dei popoli. 35Il favore del re è per il servo prudente, ma la sua ira è per chi gli fa onta.
1Every wise woman builds her house, but the foolish one tears it down with her own hands. 2He who walks in his uprightness fears Yahweh, but he who is perverse in his ways despises him. 3The fool’s talk brings a rod to his back, but the lips of the wise protect them. 4Where no oxen are, the crib is clean, but much increase is by the strength of the ox. 5A truthful witness will not lie, but a false witness pours out lies. 6A scoffer seeks wisdom, and doesn’t find it, but knowledge comes easily to a discerning person. 7Stay away from a foolish man, for you won’t find knowledge on his lips. 8The wisdom of the prudent is to think about his way, but the folly of fools is deceit. 9Fools mock at making atonement for sins, but among the upright there is good will. 10The heart knows its own bitterness and joy; he will not share these with a stranger. 11The house of the wicked will be overthrown, but the tent of the upright will flourish. 12There is a way which seems right to a man, but in the end it leads to death. 13Even in laughter the heart may be sorrowful, and mirth may end in heaviness. 14The unfaithful will be repaid for his own ways; likewise a good man will be rewarded for his ways. 15A simple man believes everything, but the prudent man carefully considers his ways. 16A wise man fears, and shuns evil, but the fool is hot headed and reckless. 17He who is quick to become angry will commit folly, and a crafty man is hated. 18The simple inherit folly, but the prudent are crowned with knowledge. 19The evil bow down before the good, and the wicked at the gates of the righteous. 20The poor person is shunned even by his own neighbor, but the rich person has many friends. 21He who despises his neighbor sins, but blessed is he who has pity on the poor. 22Don’t they go astray who plot evil? But love and faithfulness belong to those who plan good. 23In all hard work there is profit, but the talk of the lips leads only to poverty. 24The crown of the wise is their riches, but the folly of fools crowns them with folly. 25A truthful witness saves souls, but a false witness is deceitful. 26In the fear of Yahweh is a secure fortress, and he will be a refuge for his children. 27The fear of Yahweh is a fountain of life, turning people from the snares of death. 28In the multitude of people is the king’s glory, but in the lack of people is the destruction of the prince. 29He who is slow to anger has great understanding, but he who has a quick temper displays folly. 30The life of the body is a heart at peace, but envy rots the bones. 31He who oppresses the poor shows contempt for his Maker, but he who is kind to the needy honors him. 32The wicked is brought down in his calamity, but in death, the righteous has a refuge. 33Wisdom rests in the heart of one who has understanding, and is even made known in the inward part of fools. 34Righteousness exalts a nation, but sin is a disgrace to any people. 35The king’s favor is toward a servant who deals wisely, but his wrath is toward one who causes shame.
1Elke wijze vrouw bouwt haar huis; maar die zeer dwaas is, breekt het af met haar handen. 2Die in zijn oprechtheid wandelt, vreest den HEERE; maar die afwijkt in zijn wegen, veracht Hem. 3In den mond des dwazen is een roede des hoogmoeds; maar de lippen der wijzen bewaren hen. 4Als er geen ossen zijn, zo is de krib rein; maar door de kracht van den os is der inkomsten veel. 5Een waarachtig getuige zal niet liegen; maar een vals getuige blaast leugens. 6De spotter zoekt wijsheid, en er is gene; maar de wetenschap is voor den verstandige licht. 7Ga weg van de tegenwoordigheid eens zotten mans; want gij zoudt bij hem geen lippen der wetenschap merken. 8De wijsheid des kloekzinnigen is zijn weg te verstaan; maar dwaasheid der zotten is bedriegerij. 9Elke dwaas zal de schuld verbloemen; maar onder de oprechten is goedwilligheid. 10Het hart kent zijn eigen bittere droefheid; en een vreemde zal zich met deszelfs blijdschap niet vermengen. 11Het huis der goddelozen zal verdelgd worden; maar de tent der oprechten zal bloeien. 12Er is een weg, die iemand recht schijnt; maar het laatste van dien zijn wegen des doods. 13Het hart zal ook in het lachen smart hebben; en het laatste van die blijdschap is droefheid. 14Die afkerig van hart is, zal van zijn wegen verzadigd worden; maar een goed man van zichzelven. 15De slechte gelooft alle woord; maar de kloekzinnige merkt op zijn gang. 16De wijze vreest, en wijkt van het kwade; maar de zot is oplopende toornig, en zorgeloos. 17Die haastig is tot toorn, zal dwaasheid doen; en een man van schandelijke verdichtselen zal gehaat worden. 18De slechten erven dwaasheid; maar de kloekzinnigen zullen zich met wetenschap kronen. 19De kwaden buigen voor het aangezicht der goeden neder, en de goddelozen voor de poorten des rechtvaardigen. 20De arme wordt zelfs van zijn vriend gehaat; maar de liefhebbers des rijken zijn vele. 21Die zijn naaste veracht, zondigt; maar die zich der nederigen ontfermt, die is welgelukzalig. 22Dwalen zij niet, die kwaad stichten? Maar weldadigheid en trouw is voor degenen, die goed stichten. 23In allen smartelijke arbeid is overschot; maar het woord der lippen strekt alleen tot gebrek. 24Der wijzen kroon is hun rijkdom; de dwaasheid der zotten is dwaasheid. 25Een waarachtig getuige redt de zielen; maar die leugens blaast, is een bedrieger. 26In de vreze des HEEREN is een sterk vertrouwen, en Hij zal Zijn kinderen een Toevlucht wezen. 27De vreze des HEEREN is een springader des levens, om af te wijken van de strikken des doods. 28In de menigte des volks is des konings heerlijkheid; maar in gebrek van volk is eens vorsten verstoring. 29De lankmoedige is groot van verstand; maar die haastig is van gemoed, verheft de dwaasheid. 30Een gezond hart is het leven des vleses; maar nijd is verrotting der beenderen. 31Die den arme verdrukt, smaadt deszelfs Maker; maar die zich des nooddruftigen ontfermt, eert Hem. 32De goddeloze zal heengedreven worden in zijn kwaad; maar de rechtvaardige betrouwt zelfs in zijn dood. 33Wijsheid rust in het hart des verstandigen; maar wat in het binnenste der zotten is, wordt bekend. 34Gerechtigheid verhoogt een volk, maar de zonde is een schandvlek der natien. 35Het welbehagen des konings is over een verstandigen knecht; maar zijn verbolgenheid zal zijn over dengene, die beschaamd maakt.
La numerazione dei versetti segue la traduzione scelta e in alcuni capitoli può differire di un versetto.