Cantico dei Cantici 6

1Dov’è andato il tuo amico, o la più bella fra le donne? Da che parte s’è vòlto l’amico tuo? Noi lo cercheremo teco. 2Il mio amico è disceso nel suo giardino, nell’aie degli aromi a pasturare i greggi ne’ giardini, e coglier gigli. 3Io sono dell’amico mio; e l’amico mio, che pastura il gregge fra i gigli, è mio. 4Amica mia, tu sei bella come Tirtsa, vaga come Gerusalemme, tremenda come un esercito a bandiere spiegate. 5Storna da me gli occhi tuoi, che mi turbano. I tuoi capelli son come una mandra di capre, sospese ai fianchi di Galaad. 6I tuoi denti son come un branco di pecore, che tornano dal lavatoio; tutte hanno de’ gemelli, non ve n’è alcuna che sia sterile; 7le tue gote, dietro al tuo velo, son come un pezzo di melagrana. 8Ci son sessanta regine, ottanta concubine, e fanciulle senza numero; 9ma la mia colomba, la perfetta mia, è unica; è l’unica di sua madre, la prescelta di colei che l’ha partorita. Le fanciulle la vedono, e la proclaman beata; la vedon pure le regine e le concubine, e la lodano. 10Chi è colei che appare come l’alba, bella come la luna, pura come il sole, tremenda come un esercito a bandiere spiegate? 11Io son discesa nel giardino de’ noci a vedere le piante verdi della valle, a veder se le viti mettevan le loro gemme, se i melagrani erano in fiore. 12Io non so come, il mio desiderio m’ha resa simile ai carri d’Amminadab. 13(H7-1) Torna, torna, o Sulamita, torna, torna, che ti miriamo. Perché mirate la Sulamita come una danza a due schiere?

1Where has your beloved gone, you fairest among women? Where has your beloved turned, that we may seek him with you? Beloved 2My beloved has gone down to his garden, to the beds of spices, to feed in the gardens, and to gather lilies. 3I am my beloved’s, and my beloved is mine. He browses among the lilies, 4You are beautiful, my love, as Tirzah, lovely as Jerusalem, awesome as an army with banners. 5Turn away your eyes from me, for they have overcome me. Your hair is like a flock of goats, that lie along the side of Gilead. 6Your teeth are like a flock of ewes, which have come up from the washing; of which every one has twins; no one is bereaved among them. 7Your temples are like a piece of a pomegranate behind your veil. 8There are sixty queens, eighty concubines, and virgins without number. 9My dove, my perfect one, is unique. She is her mother’s only daughter. She is the favorite one of her who bore her. The daughters saw her, and called her blessed; the queens and the concubines, and they praised her. 10Who is she who looks out as the morning, beautiful as the moon, clear as the sun, and awesome as an army with banners? 11I went down into the nut tree grove, to see the green plants of the valley, to see whether the vine budded, and the pomegranates were in flower. 12Without realizing it, my desire set me with my royal people’s chariots. Friends 13Return, return, Shulammite! Return, return, that we may gaze at you. Lover Why do you desire to gaze at the Shulammite, as at the dance of Mahanaim?

1Waar is uw Liefste heengegaan, o gij schoonste onder de vrouwen? Waarheen heeft uw Liefste het aangezicht gewend, opdat wij Hem met u zoeken? 2Mijn Liefste is afgegaan in Zijn hof, tot de specerijbedden, om te weiden in de hoven, en om de lelien te verzamelen. 3Ik ben mijns Liefsten, en mijn Liefste is mijn, Die onder de lelien weidt. 4Gij zijt schoon, Mijn vriendin, gelijk Thirza, liefelijk als Jeruzalem, schrikkelijk als slagorden met banieren. 5Wend uw ogen van Mij af, want zij doen Mij geweld aan; uw haar is als een kudde geiten, die het gras van Gilead afscheren. 6Uw tanden zijn als een kudde schapen, die uit de wasstede opkomen, die al te zamen tweelingen voortbrengen, en onder dezelve is geen jongeloos. 7Uw wangen zijn als een stuk van een granaatappel tussen uw vlechten. 8Er zijn zestig koninginnen en tachtig bijwijven, en maagden zonder getal. 9Een enige is Mijn duive, Mijn volmaakte, de enige harer moeder, zij is de zuivere dergenen, die haar gebaard heeft; als de dochters haar zien, zo zullen zij haar welgelukzalig roemen, de koninginnen en de bijwijven; en zij zullen haar prijzen. 10Wie is zij, die er uitziet als de dageraad, schoon, gelijk de maan, zuiver als de zon, schrikkelijk als slagorden met banieren? 11Ik ben tot den notenhof afgegaan om de groene vruchten der vallei te zien; om te zien, of de wijnstok bloeide, de granaatbomen uitbotten. 12Eer ik het wist, zette mij mijn ziel op de wagens van mijn vrijwillig volk. 13Keer weder, keer weder, o Sulammith! Keer weder, keer weder, dat wij u mogen aanzien. Wat ziet gijlieden de Sulammith aan? Zij is als een rei van twee heiren.