1Pada tahun kedua belas, bulan kedua belas, pada hari pertama bulan itu, firman TUHAN datang kepadaku, kata-Nya, 2“Anak manusia, naikanlah ratapan bagi Firaun, raja Mesir, dan katakan kepadanya, ‘Kamu menyamakan diri dengan seekor singa muda bangsa-bangsa, tetapi kamu seperti seekor naga di lautan, kamu meliuk-liuk di sungai-sungaimu, mengguncangkan air dengan kakimu, dan mengotori sungai-sungai mereka.’” 3Beginilah firman Tuhan ALLAH, “Aku akan menebarkan jala-Ku ke atasmu bersama-sama dengan banyak orang, dan mereka akan membawamu masuk ke dalam jala-Ku. 4Kemudian, Aku akan membiarkanmu di atas tanah dan melemparkanmu ke tanah lapang. Aku akan membuat semua burung di langit menetap di atasmu, dan Aku akan memuaskan binatang-binatang di seluruh bumi denganmu. 5Aku akan meletakkan mayatmu di atas gunung-gunung, dan memenuhi lembah-lembah dengan keangkuhanmu. 6Aku akan memberi minum bumi, bahkan sampai gunung-gunung, dengan darahmu yang mengalir, dan sungai-sungai akan penuh dengan dirimu. 7Ketika Aku melenyapkan kamu, Aku akan menutup langit-langit dan menggelapkan bintang-bintang mereka; Aku akan menutup matahari dengan awan, dan bulan tidak akan memberikan cahayanya. 8Semua benda bercahaya di langit akan Kubuat gelap di atasmu; Aku akan mendatangkan kegelapan ke atas negerimu,” firman Tuhan ALLAH. 9“Aku juga akan menyusahkan hati orang banyak ketika Aku mendatangkan kehancuranmu di antara bangsa-bangsa, ke negeri-negeri yang tidak kamu kenal. 10Aku akan membuat banyak orang tertegun atasmu, dan raja-raja mereka akan menjadi begitu ngeri karena kamu ketika Aku mengayun-ayunkan pedang-Ku di hadapan mereka; dan mereka akan gemetar setiap waktu, setiap orang untuk hidupnya sendiri, pada hari kejatuhanmu.” 11Sebab, beginilah firman Tuhan ALLAH, “Pedang raja Babel akan datang atasmu. 12Dengan pedang orang-orang perkasa — yang paling kejam di antara bangsa-bangsa — Aku akan membuat rakyatmu rebah. Mereka akan meruntuhkan kesombongan Mesir, dan semua rakyatnya akan dimusnahkan. 13Aku juga akan membinasakan binatang-binatangnya dari tepi air yang berlimpah, dan tidak ada kaki manusia yang akan mengeruhkan mereka lagi, ataupun kaki binatang-binatang yang mengeruhkan mereka. 14Dengan demikian, Aku akan membuat air mereka jernih, dan membuat sungai-sungai mereka mengalir seperti minyak,” firman Tuhan ALLAH. 15“Ketika Aku membuat tanah Mesir menjadi sunyi, dan negeri itu menjadi kosong dari semua yang mengisinya; ketika Aku memukul semua orang yang tinggal di dalamnya, maka mereka akan mengetahui bahwa Akulah TUHAN”. 16“Inilah ratapan yang akan mereka nyanyikan; anak-anak perempuan bangsa-bangsa akan menyanyikannya. Atas Mesir dan atas semua rakyatnya, mereka akan menyanyikannya,” firman Tuhan ALLAH. 17Pada tahun kedua belas, pada bulan kedua belas, pada hari kelima belas bulan itu, firman TUHAN datang kepadaku, kata-Nya, 18“Anak manusia, menangislah bagi rakyat Mesir, dan turunkan mereka, dia dan anak-anak perempuan bangsa-bangsa yang berkuasa, ke bagian bawah bumi, bersama mereka yang turun ke liang kubur. 19‘Siapakah yang melebihimu dalam keindahan? Turunlah dan berbaringlah bersama orang-orang tidak bersunat.’” 20“Mereka akan rebah di tengah-tengah orang-orang yang terbunuh oleh pedang. Ia diserahkan kepada pedang; seretlah ia, dan semua rakyatnya.” 21“Orang-orang kuat di antara yang perkasa serta para penolongnya akan berbicara tentangnya dari tengah-tengah dunia orang mati: ‘Mereka telah turun, mereka tergeletak tak bersunat, terbunuh oleh pedang.’” 22“Asyur ada di sana, juga semua pasukannya; kuburannya ada di sekelilingnya. Mereka semua terbunuh, rebah oleh pedang, 23yang kuburnya ditempatkan di bagian-bagian terdalam dari liang kubur dan pasukannya ada di sekeliling kuburnya; mereka semua terbunuh, rebah oleh pedang, yang menyebarkan kengerian di negeri orang-orang hidup.” 24“Elam ada di sana dan semua rakyatnya di sekeliling kuburannya, mereka semua terbunuh, rebah oleh pedang, yang turun ke bagian bawah bumi tanpa disunat, yang menyebarkan kengerian di negeri orang-orang hidup; dan mereka menanggung aib mereka bersama orang-orang yang turun ke liang kubur. 25Mereka telah menyiapkan tempat tidur baginya di antara orang-orang yang terbunuh beserta seluruh rakyatnya. Kuburan-kuburannya ada di sekelilingnya, mereka semua tidak bersunat, terbunuh oleh pedang. Meskipun kengerian mereka tersebar di negeri orang-orang hidup, tetapi mereka telah menanggung aib mereka bersama mereka yang turun ke liang kubur. Mereka diletakkan di tengah-tengah orang-orang yang terbunuh.” 26“Mesekh, Tubal, dan semua rakyatnya ada di sana; kuburan-kuburan mereka ada di sekelilingnya. Mereka semua tidak bersunat, terbunuh oleh pedang, meskipun mereka menebarkan kengerian mereka di negeri orang-orang hidup. 27Mereka tidak berbaring bersama orang-orang kuat yang tak bersunat yang telah gugur, yang turun ke dunia orang mati beserta senjata-senjata perang mereka, yang pedangnya diletakkan di belakang kepala mereka, tetapi yang kesalahan-kesalahannya ada di atas tulang-tulang mereka walaupun kengerian orang-orang kuat ini ada di negeri orang-orang hidup.” 28“Akan tetapi, kamu akan dihancurkan di tengah-tengah orang-orang tak bersunat, dan akan berbaring bersama orang-orang yang terbunuh oleh pedang.” 29“Edom ada di sana, raja-rajanya dan semua pemimpinnya, yang dengan segala kekuatannya, diletakkan di dekat orang-orang yang terbunuh oleh pedang; mereka akan berbaring bersama orang-orang tidak bersunat dan bersama mereka yang turun ke liang kubur.” 30“Para pemimpin dari utara, semuanya, dan seluruh orang Sidon, ada di sana. Mereka turun menanggung aib bersama dengan orang-orang yang terbunuh, untuk semua kengerian yang mereka tebarkan karena kekuatan mereka. Mereka berbaring tak bersunat bersama orang-orang yang terbunuh oleh pedang, dan menanggung aib mereka bersama orang-orang yang turun ke liang kubur.” 31“Firaun akan melihat mereka, dan dia akan dihibur karena seluruh rakyatnya, bahkan Firaun dan seluruh tentaranya terbunuh oleh pedang,” firman Tuhan ALLAH. 32“Sebab, Aku telah menimbulkan kengerian di negeri orang-orang hidup, dan ia akan berbaring di antara orang-orang tak bersunat bersama-sama mereka yang terbunuh oleh pedang, Firaun dan seluruh rakyatnya,” firman Tuhan ALLAH.
1In the twelfth year, in the twelfth month, in the first day of the month, Yahweh’s word came to me, saying, 2Son of man, take up a lamentation over Pharaoh king of Egypt, and tell him, You were likened to a young lion of the nations: yet you are as a monster in the seas; and you broke out with your rivers, and troubled the waters with your feet, and fouled their rivers. 3Thus says the Lord Yahweh: I will spread out my net on you with a company of many peoples; and they shall bring you up in my net. 4I will leave you on the land, I will cast you out on the open field, and will cause all the birds of the sky to settle on you, and I will satisfy the animals of the whole earth with you. 5I will lay your flesh on the mountains, and fill the valleys with your height. 6I will also water with your blood the land in which you swim, even to the mountains; and the watercourses shall be full of you. 7When I shall extinguish you, I will cover the heavens, and make its stars dark; I will cover the sun with a cloud, and the moon shall not give its light. 8All the bright lights of the sky will I make dark over you, and set darkness on your land, says the Lord Yahweh. 9I will also trouble the hearts of many peoples, when I shall bring your destruction among the nations, into the countries which you have not known. 10Yes, I will make many peoples amazed at you, and their kings shall be horribly afraid for you, when I shall brandish my sword before them; and they shall tremble at every moment, every man for his own life, in the day of your fall. 11For thus says the Lord Yahweh: The sword of the king of Babylon shall come on you. 12By the swords of the mighty will I cause your multitude to fall; the terrible of the nations are they all: and they shall bring to nothing the pride of Egypt, and all its multitude shall be destroyed. 13I will destroy also all its animals from beside many waters; neither shall the foot of man trouble them any more, nor the hoofs of animals trouble them. 14Then will I make their waters clear, and cause their rivers to run like oil, says the Lord Yahweh. 15When I shall make the land of Egypt desolate and waste, a land destitute of that of which it was full, when I shall strike all those who dwell therein, then shall they know that I am Yahweh. 16This is the lamentation with which they shall lament; the daughters of the nations shall lament therewith; over Egypt, and over all her multitude, shall they lament therewith, says the Lord Yahweh. 17Also in the twelfth year, in the fifteenth day of the month, Yahweh’s word came to me, saying, 18Son of man, wail for the multitude of Egypt, and cast them down, even her, and the daughters of the famous nations, to the lower parts of the earth, with those who go down into the pit. 19Whom do you pass in beauty? Go down, and be laid with the uncircumcised. 20They shall fall in the midst of those who are slain by the sword: she is delivered to the sword; draw her away and all her multitudes. 21The strong among the mighty shall speak to him out of the midst of Sheol with those who help him: they are gone down, they lie still, even the uncircumcised, slain by the sword. 22Asshur is there and all her company; her graves are all around her; all of them slain, fallen by the sword; 23whose graves are set in the uttermost parts of the pit, and her company is around her grave; all of them slain, fallen by the sword, who caused terror in the land of the living. 24There is Elam and all her multitude around her grave; all of them slain, fallen by the sword, who are gone down uncircumcised into the lower parts of the earth, who caused their terror in the land of the living, and have borne their shame with those who go down to the pit. 25They have set her a bed in the midst of the slain with all her multitude; her graves are around her; all of them uncircumcised, slain by the sword; for their terror was caused in the land of the living, and they have borne their shame with those who go down to the pit: he is put in the midst of those who are slain. 26There is Meshech, Tubal, and all their multitude; their graves are around them; all of them uncircumcised, slain by the sword; for they caused their terror in the land of the living. 27They shall not lie with the mighty who are fallen of the uncircumcised, who have gone down to Sheol with their weapons of war, and have laid their swords under their heads, and their iniquities are on their bones; for they were the terror of the mighty in the land of the living. 28But you shall be broken in the midst of the uncircumcised, and shall lie with those who are slain by the sword. 29There is Edom, her kings and all her princes, who in their might are laid with those who are slain by the sword: they shall lie with the uncircumcised, and with those who go down to the pit. 30There are the princes of the north, all of them, and all the Sidonians, who are gone down with the slain; in the terror which they caused by their might they are put to shame; and they lie uncircumcised with those who are slain by the sword, and bear their shame with those who go down to the pit. 31Pharaoh shall see them, and shall be comforted over all his multitude, even Pharaoh and all his army, slain by the sword, says the Lord Yahweh. 32For I have put his terror in the land of the living; and he shall be laid in the midst of the uncircumcised, with those who are slain by the sword, even Pharaoh and all his multitude, says the Lord Yahweh.
1Het gebeurde ook in het twaalfde jaar, in de twaalfde maand op den eersten der maand, dat het woord des HEEREN tot mij geschiedde, zeggende: 2Mensenkind! hef een klaaglied op over Farao, den koning van Egypte, en zeg tot hem: Gij waart een jongen leeuw onder de heidenen gelijk; en gij waart als een zeedraak in de zeeen, en braakt voort in uw rivieren, en beroerdet het water met uw voeten, en vermodderdet hunlieder rivieren. 3Alzo zegt de Heere HEERE: Ik zal daarom Mijn net over u uitspreiden door een vergadering van vele volken; die zullen u optrekken in Mijn garen. 4Dan zal Ik u laten op het land, Ik zal u henenwerpen op het open veld; en Ik zal al het gevogelte des hemels op u doen wonen, en het gedierte der ganse aarde van u verzadigen. 5En Ik zal uw vlees henengeven op de bergen, en de dalen met uw hoogheid vervullen. 6En Ik zal het land, waarin gij zwemt, van uw bloed drenken tot aan de bergen; en de stromen zullen van u vervuld worden. 7En als Ik u zal uitblussen, zal Ik den hemel bedekken, en zijn sterren zwart maken; Ik zal de zon met wolken bedekken, en de maan zal haar licht niet laten lichten. 8Alle lichtende lichten aan den hemel, die zal Ik om uwentwil zwart maken; en Ik zal een duisternis over uw land maken, spreekt de Heere HEERE. 9Daartoe zal Ik het hart van vele volken verdrietig maken, als Ik uw verbreking onder de heidenen zal brengen in de landen, die gij niet gekend hebt. 10En Ik zal maken, dat zich vele volken over u ontzetten, en hun koningen zullen de haren over u te berge staan, als Ik Mijn zwaard zal zwaaien voor hun aangezichten; en zij zullen elk ogenblik sidderen, een ieder voor zijn ziel, ten dage uws vals. 11Want zo zegt de Heere HEERE: Het zwaard des konings van Babel zal u overkomen. 12Ik zal uw menigte vellen door de zwaarden der helden, die al te zamen de tirannigste der heidenen zijn; die zullen de hovaardij van Egypte verstoren, en haar ganse menigte zal verdelgd worden. 13En Ik zal haar beesten verdoen van bij de grote wateren; en geen mensenvoet zal ze meer beroeren, en geen beestenklauwen zullen ze beroeren. 14Dan zal Ik hunlieder wateren doen zinken, en Ik zal hunlieder rivieren doen gaan als olie, spreekt de Heere HEERE: 15Als Ik Egypteland zal hebben gesteld tot een verwoesting, en het land van zijn volheid zal woest zijn geworden, als Ik geslagen zal hebben allen, die daarin wonen; alzo zullen zij weten, dat Ik de HEERE ben. 16Dat is het klaaglied, en dat zullen zij klagelijk zingen; de dochteren der heidenen zullen het klagelijk zingen; zij zullen het klagelijk zingen over Egypte en over haar ganse menigte, spreekt de Heere HEERE. 17Voorts gebeurde het in het twaalfde jaar, op den vijftienden der maand, dat het woord des HEEREN tot mij geschiedde, zeggende: 18Mensenkind! weeklaag over de menigte van Egypte, en doe ze nederdalen, (haar en de dochteren der prachtige heidenen) in de onderste plaatsen der aarde, bij degenen, die in den kuil zijn nedergedaald. 19Boven wien zijt gij liefelijk! Daal neder, en leg u bij de onbesnedenen. 20In het midden der verslagenen van het zwaard zullen zij vallen; zij is aan het zwaard overgegeven; trek haar henen met al haar menigte. 21De machtigste der helden zullen hem, met zijn helpers, toespreken, uit het midden der hel; zij zijn nedergedaald, de onbesnedenen liggen er, verslagen van het zwaard; 22Daar is Assur met haar gansen hoop, zijn graven zijn rondom hem; zij zijn allen verslagen, gevallen door het zwaard; 23Welker graven gesteld zijn in de zijden des kuils, en haar hoop is rondom haar graf; zij zijn allen verslagen, gevallen door het zwaard, die een schrik gaven in het land der levenden. 24Daar is Elam met haar ganse menigte rondom haar graf; zij zijn allen verslagen, de gevallenen door het zwaard, die onbesneden zijn nedergedaald tot de onderste plaatsen der aarde, die hun schrik hadden gegeven in het land der levenden; nu dragen zij hun schande met degenen, die in den kuil zijn nedergedaald. 25In het midden der verslagenen hebben zij haar een legerstede gesteld onder haar ganse menigte, rondom hem zijn haar graven; zij zijn allen onbesneden, verslagenen van het zwaard, omdat een schrik van hen gegeven is in het land der levenden; nu dragen zij hun schande met degenen, die in den kuil zijn nedergedaald; hij is geleid in het midden der verslagenen. 26Daar is Mesech, en Tubal, met haar ganse menigte; rondom hem zijn haar graven; zij zijn allen onbesneden, verslagenen van het zwaard, omdat zij hun schrik gegeven hebben in het land der levenden. 27Maar zij liggen niet met de helden, die onder de onbesnedenen gevallen zijn; die ter helle zijn nedergedaald met hun krijgswapenen, en welker zwaarden men gelegd heeft onder hun hoofden; welker ongerechtigheid nochtans op hun beenderen is, omdat der helden schrik in het land der levenden geweest is. 28Gij ook zult verbroken worden in het midden der onbesnedenen, en zult liggen met de verslagenen van het zwaard. 29Daar is Edom, haar koningen en al haar vorsten, die met hunlieder macht gelegd zijn bij de verslagenen van het zwaard; diezelve liggen met de onbesnedenen en met degenen, die in den kuil zijn nedergedaald. 30Daar zijn de geweldigen van het Noorden, zij allen, en alle Sidoniers, die met de verslagenen zijn nedergedaald, beschaamd zijnde vanwege hun schrik, die uit hun macht voortkwam, en zij liggen onbesneden bij de verslagenen van het zwaard, en dragen hun schande met degenen, die in den kuil zijn nedergedaald. 31Farao zal henlieden zien, en zich troosten over zijn ganse menigte; de verslagenen van het zwaard van Farao en zijn ganse heir, spreekt de Heere HEERE. 32Want Ik heb ook Mijn schrik gegeven in het land der levenden; dies zal hij gelegd worden in het midden der onbesnedenen bij de verslagenen van het zwaard, Farao en zijn ganse menigte, spreekt de Heere HEERE.
Tekan Enter untuk menandai ayat ini, menambahkan catatan atau menyalinnya. Tombol panah berpindah ke ayat berikutnya.
Nomor ayat mengikuti terjemahan yang dipilih dan di beberapa pasal bisa berbeda satu ayat.