Yehezkiel 22

1Firman TUHAN datang kepadaku, kata-Nya, 2“Dan kamu, anak manusia, apakah kamu akan mengadili, apakah kamu akan mengadili kota berdarah itu? Beritahukanlah kepadanya semua kekejiannya. 3Kamu harus berkata: beginilah firman Tuhan ALLAH, ‘Hai kota yang menumpahkan darah di tengah-tengahnya, sehingga waktunya akan tiba, dan membuat berhala-berhala untuk menajiskan dirinya sendiri, 4kamu menjadi bersalah karena darah yang telah kamu tumpahkan, dan telah menjadi najis oleh berhala-berhalamu yang telah kamu buat; dan kamu telah menyebabkan hari-harimu mendekat, dan bahkan datang pada tahun-tahunmu. Karena itu, Aku telah membuatmu menjadi suatu cemoohan bagi bangsa-bangsa dan suatu ejekan bagi semua negeri. 5Orang-orang yang dekat dan yang jauh darimu akan mengejekmu, hai kota yang kenajisannya terkenal, penuh dengan kekacauan.’” 6“Lihatlah, para pemimpin Israel, masing-masing sesuai dengan kekuasaannya telah ada di antaramu untuk menumpahkan darah. 7Di antaramu, mereka telah menyepelekan ayah dan ibu, di antaramu mereka telah melakukan penindasan terhadap orang asing, di antaramu mereka menindas anak-anak yatim dan janda. 8Kamu telah memandang rendah hal-hal kudus-Ku dan menajiskan hari-hari Sabat-Ku. 9Di antaramu, ada orang-orang yang memfitnah untuk menumpahkan darah dan orang-orang yang makan di atas gunung-gunung. Mereka melakukan percabulan di tengah-tengahmu.” 10“Di antaramu, ada orang-orang yang menyingkapkan ketelanjangan ayah mereka; orang-orang yang merendahkan perempuan yang najis pada masa kenajisan menstruasinya. 11Seseorang melakukan kekejian dengan istri sesamanya, dan yang lain telah menajiskan menantu perempuannya dengan perbuatan mesum, dan yang lain di antaramu merendahkan saudara perempuannya, anak perempuan ayahnya. 12Di antaramu, mereka telah menerima suap untuk menumpahkan darah; kamu telah mengambil bunga dan riba, dan mengambil keuntungan dari sesamamu dengan pemerasan, dan kamu telah melupakan Aku,’” firman Tuhan ALLAH. 13“Karena itu, lihatlah, Aku telah memukulkan tangan-Ku pada keuntunganmu yang tidak jujur, yang telah kamu peroleh, dan pada darah yang ada di antaramu. 14Akankah hatimu bertahan atau tanganmu menjadi kuat pada hari ketika Aku berurusan denganmu? Aku, TUHAN, telah berfirman dan akan melakukannya. 15Aku akan menyerakkanmu ke antara bangsa-bangsa, mencerai-beraikanmu ke antara negeri-negeri, dan Aku akan membinasakan kenajisan-kenajisanmu darimu. 16Kamu akan dinajiskan oleh perbuatanmu sendiri di hadapan bangsa-bangsa, dan kamu akan mengetahui bahwa Akulah TUHAN.” 17Dan, firman TUHAN datang kepadaku, kata-Nya, 18“Anak manusia, keturunan Israel telah menjadi sanga bagi-Ku, mereka semua adalah perunggu, timah putih, besi, dan timah hitam dalam perapian, mereka adalah sanga perak. 19Karena itu, beginilah firman Tuhan ALLAH, ‘Karena kamu semua telah menjadi sanga, karena itu, ketahuilah, Aku akan mengumpulkanmu ke tengah-tengah Yerusalem. 20Seperti mereka mengumpulkan perak, perunggu, besi, timah hitam, dan timah putih ke dalam perapian, lalu meniup api ke atasnya untuk meleburnya, begitulah Aku akan mengumpulkanmu ke dalam kemarahan-Ku dan ke dalam murka-Ku, dan Aku akan meletakkanmu di sana dan meleburmu. 21Aku akan mengumpulkanmu dan meniupkan ke atasmu angin murka-Ku, dan kamu akan lebur di tengah-tengahnya. 22Seperti perak dilebur dalam perapian, demikianlah kamu akan dilebur di tengah-tengahnya; dan kamu akan mengetahui bahwa Aku, TUHAN, telah mencurahkan murka-Ku ke atasmu.’” 23Firman TUHAN datang kepadaku, kata-Nya, 24“Anak manusia, katakanlah kepadanya, ‘Kamu adalah tanah yang tidak dikuduskan atau diberi hujan pada hari kegeraman.’ 25Ada persekongkolan para nabinya di tengah-tengahnya, seperti singa yang mengaum mencabik-cabik mangsa. Mereka telah melahap jiwa orang, mengambil harta benda dan barang-barang berharga, dan membuat banyak janda di tengah-tengahnya.’” 26“Imam-imamnya telah memerkosa hukum-Ku dan telah menajiskan barang-barang kudus-Ku. Mereka tidak memisahkan yang kudus dan yang najis, dan mereka tidak mengetahui perbedaan antara yang haram dan tahir, dan mereka menyembunyikan mata mereka dari hari-hari Sabat-Ku, dan Aku dinajiskan di antara mereka.” 27“Para pemimpinnya di tengah-tengahnya adalah seperti serigala yang mencabik-cabik mangsa, untuk menumpahkan darah, dan membinasakan nyawa untuk memperoleh keuntungan yang tidak jujur.” 28“Nabi-nabinya telah memoleskan dirinya dengan batu kapur, dengan melihat penglihatan-penglihatan palsu dan ramalan-ramalan bohong kepada mereka dengan berkata, ‘Beginilah firman Tuhan ALLAH,’ padahal TUHAN tidak berfirman.” 29“Rakyat negeri itu telah mempraktikkan penindasan dan melakukan perampokan, menindas orang-orang miskin dan tidak mampu, serta menindas pendatang dengan tidak adil.” 30“Aku mencari seseorang di antara mereka, yang akan membangun tembok dan berdiri di celah di hadapan-Ku demi negeri itu, sehingga Aku tidak perlu menghancurkannya, tetapi Aku tidak menemukan seorang pun. 31Karena itu, Aku telah mencurahkan kegeraman-Ku ke atas mereka dan melahap mereka dengan api murka-Ku. Aku telah membalaskan jalan mereka ke atas kepala mereka,” firman Tuhan ALLAH.

1Moreover Yahweh’s word came to me, saying, 2You, son of man, will you judge, will you judge the bloody city? then cause her to know all her abominations. 3You shall say, Thus says the Lord Yahweh: A city that sheds blood in the midst of her, that her time may come, and that makes idols against herself to defile her! 4You have become guilty in your blood that you have shed, and are defiled in your idols which you have made; and you have caused your days to draw near, and have come even to your years: therefore have I made you a reproach to the nations, and a mocking to all the countries. 5Those who are near, and those who are far from you, shall mock you, you infamous one, full of tumult. 6Behold, the princes of Israel, everyone according to his power, have been in you to shed blood. 7In you have they set light by father and mother; in your midst have they dealt by oppression with the foreigner; in you have they wronged the fatherless and the widow. 8You have despised my holy things, and have profaned my Sabbaths. 9Slanderous men have been in you to shed blood; and in you they have eaten on the mountains: in your midst they have committed lewdness. 10In you have they uncovered their fathers’ nakedness; in you have they humbled her who was unclean in her impurity. 11One has committed abomination with his neighbor’s wife; and another has lewdly defiled his daughter-in-law; and another in you has humbled his sister, his father’s daughter. 12In you have they taken bribes to shed blood; you have taken interest and increase, and you have greedily gained of your neighbors by oppression, and have forgotten me, says the Lord Yahweh. 13Behold, therefore, I have struck my hand at your dishonest gain which you have made, and at your blood which has been in your midst. 14Can your heart endure, or can your hands be strong, in the days that I shall deal with you? I, Yahweh, have spoken it, and will do it. 15I will scatter you among the nations, and disperse you through the countries; and I will consume your filthiness out of you. 16You shall be profaned in yourself, in the sight of the nations; and you shall know that I am Yahweh. 17Yahweh’s word came to me, saying, 18Son of man, the house of Israel has become dross to me: all of them are brass and tin and iron and lead, in the midst of the furnace; they are the dross of silver. 19Therefore thus says the Lord Yahweh: Because you have all become dross, therefore, behold, I will gather you into the midst of Jerusalem. 20As they gather silver and brass and iron and lead and tin into the midst of the furnace, to blow the fire on it, to melt it; so will I gather you in my anger and in my wrath, and I will lay you there, and melt you. 21Yes, I will gather you, and blow on you with the fire of my wrath, and you shall be melted in its midst. 22As silver is melted in the midst of the furnace, so you will be melted in its midst; and you will know that I, Yahweh, have poured out my wrath on you. 23Yahweh’s word came to me, saying, 24Son of man, tell her, You are a land that is not cleansed, nor rained on in the day of indignation. 25There is a conspiracy of her prophets in its midst, like a roaring lion ravening the prey: they have devoured souls; they take treasure and precious things; they have made her widows many in its midst. 26Her priests have done violence to my law, and have profaned my holy things: they have made no distinction between the holy and the common, neither have they caused men to discern between the unclean and the clean, and have hidden their eyes from my Sabbaths, and I am profaned among them. 27Her princes in its midst are like wolves ravening the prey, to shed blood, and to destroy souls, that they may get dishonest gain. 28Her prophets have plastered for them with whitewash, seeing false visions, and divining lies to them, saying, Thus says the Lord Yahweh, when Yahweh has not spoken. 29The people of the land have used oppression, and exercised robbery; yes, they have troubled the poor and needy, and have oppressed the foreigner wrongfully. 30I sought for a man among them, who should build up the wall, and stand in the gap before me for the land, that I should not destroy it; but I found no one. 31Therefore have I poured out my indignation on them; I have consumed them with the fire of my wrath: their own way have I brought on their heads, says the Lord Yahweh.

1Verder geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende: 2Gij nu, mensenkind, zoudt gij der bloedstad recht geven? Zoudt gij ze recht geven? Ja, maak haar bekend al haar gruwelen. 3En zeg: Alzo zegt de Heere HEERE: O stad, die in haar midden bloed vergiet, opdat haar tijd kome, en drekgoden tegen zichzelve maakt, om zich te verontreinigen! 4Door uw bloed, dat gij vergoten hebt, zijt gij schuldig geworden, en met uw drekgoden, die gij gemaakt hebt, hebt gij u verontreinigd, en hebt uw dagen doen naderen, en zijt tot uw jaren gekomen; daarom heb Ik u den heidenen overgegeven tot een smaad, en allen landen tot een spot. 5Die nabij en verre van u zijn, zullen u bespotten, gij onreine van naam en vol van onrust! 6Ziet, de vorsten Israels zijn in u geweest, een ieder naar zijn kracht, om bloed te vergieten. 7Vader en moeder hebben zij in u licht geacht; met den vreemdeling hebben zij in het midden van u door verdrukking gehandeld; zij hebben in u den wees en de weduwe verdrukt. 8Mijn heilige dingen hebt gij veracht, en Mijn sabbatten hebt gij ontheiligd. 9Achterklappers zijn in u geweest om bloed te vergieten, en in u hebben zij op de bergen gegeten, zij hebben schandelijkheid in het midden van u gedaan. 10Men heeft de schaamte des vaders in u ontdekt; die onrein was door afzondering, hebben zij in u verkracht. 11Daartoe heeft de een gruwel gedaan met zijns naasten huisvrouw, en een ander heeft zijns zoons vrouw met schandelijkheid verontreinigd; nog een ander heeft in u zijn zuster, zijns vaders dochter; verkracht. 12Zij hebben geschenken in u genomen, om bloed te vergieten; woeker en overwinst hebt gij genomen, en gij hebt gierigheid gepleegd aan uw naaste door verdrukking; maar gij hebt Mijner vergeten, spreekt de Heere HEERE. 13Ziet dan, Ik heb Mijn hand geslagen, om uw gierigheid, die gij bedreven hebt, en om uw bloed, die in het midden van u geweest zijn. 14Zal uw hart bestaan? zullen uw handen sterk zijn, in de dagen, als Ik met u handelen zal? Ik, de HEERE, heb het gesproken, en zal het doen. 15En Ik zal u verstrooien onder de heidenen, en u verspreiden in de landen, en uw ontreinigheid uit u verteren. 16Zo zult gij in u ontheiligd zijn voor de ogen der heidenen; en gij zult weten, dat Ik de HEERE ben. 17Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende: 18Mensenkind, die van het huis Israels zijn Mij tot schuim geworden; zij zijn allen koper, of tin, of ijzer, of lood, in het midden des ovens; zilverschuim zijn zij geworden. 19Daarom, alzo zegt de Heere HEERE: Omdat gijlieden allen tot schuim geworden zijt, daarom ziet, Ik zal u in het midden van Jeruzalem vergaderen. 20Gelijk zilver, of koper, of ijzer, of lood, of tin in het midden eens ovens vergaderd wordt, om het vuur daarover op te blazen, opdat men het smelte; alzo zal Ik ulieden vergaderen in Mijn toorn, en in Mijn grimmigheid daar laten, en smelten. 21Ja, Ik zal u bijeenbrengen, en zal op u blazen in het vuur Mijner verbolgenheid, dat gij in het midden van haar zult gesmolten worden. 22Gelijk het zilver in het midden des ovens gesmolten wordt, alzo zult gijlieden in het midden van haar gesmolten worden; en gij zult weten, dat Ik, de HEERE, Mijn grimmigheid over u uitgegoten heb. 23Voorts geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende: 24Mensenkind, zeg tot haar; Gij zijt een land, dat niet gereinigd is, dat zijn plasregen niet heeft gehad ten dage der gramschap. 25De verbintenis harer profeten is in het midden van haar als een brullende leeuw, die een roof rooft; zij eten de zielen op, den schat en het kostelijke nemen zij weg; haar weduwen vermenigvuldigen zij in het midden van haar. 26Haar priesters doen Mijn wet geweld aan, en zij ontheiligen Mijn heilige dingen; tussen het heilige en het onheilige maken zij geen onderscheid, en het verschil tussen het onreine en reine geven zij niet te kennen; daartoe verbergen zij hun ogen van Mijn sabbatten; ja, Ik word in het midden van hen ontheiligd. 27Haar vorsten zijn in het midden van haar als wolven, die een roof roven, om bloed te vergieten, en om zielen te verderven; opdat zij gierigheid zouden plegen. 28Haar profeten nu pleisteren hen met loze kalk; ziende ijdelheid en hun leugen voorzeggende, zeggende: Alzo zegt de Heere HEERE! en de HEERE heeft niet gesproken. 29Het volk des lands pleegt enkel verdrukking, en bedrijft enkel roverij, ook onderdrukken zij den ellendige en nooddruftige, en den vreemdeling verdrukken zij zonder recht. 30Ik zocht nu een man uit hen, die den muur mocht toemuren, en voor Mijn aangezicht in de bresse staan voor het land, opdat Ik het niet mocht verderven; maar Ik vond niemand. 31Daarom heb Ik Mijn gramschap over hen uitgegoten; door het vuur Mijner verbolgenheid heb Ik hen verteerd; hun weg heb Ik op hun hoofd gegeven, spreekt de Heere HEERE.