Yehezkiel 2

1Dia berfirman kepadaku, “Anak manusia, berdirilah di atas kakimu, dan Aku akan berfirman kepadamu.” 2Ketika Dia berfirman kepadaku, Roh masuk ke dalamku dan membuatku berdiri pada kakiku, dan aku mendengar Dia berfirman kepadaku. 3Dia berfirman kepadaku, “Anak manusia, Aku mengutusmu kepada keturunan Israel, kepada bangsa pemberontak, yang telah memberontak terhadap Aku. Mereka dan nenek moyang mereka telah memberontak terhadap Aku sampai hari ini. 4Kepada keturunan yang keras kepala dan keras hati, Aku mengutusmu kepada mereka, dan kamu harus berkata kepada mereka, ‘Beginilah firman Tuhan ALLAH.’ 5Baik mereka mendengar atau menolak untuk mendengar, karena mereka adalah keturunan pemberontak, mereka akan mengetahui bahwa sudah ada seorang nabi di antara mereka.” 6“Dan, kamu, anak manusia, jangan takut terhadap mereka atau terhadap perkataan mereka, sekalipun kamu berada di antara onak dan duri dan kamu tinggal di antara kalajengking. Jangan takut terhadap perkataan mereka dan jangan gentar terhadap wajah mereka karena mereka adalah keturunan pemberontak. 7Sampaikan firman-Ku kepada mereka, baik mereka akan mendengarkan atau menolak untuk mendengarkan, karena mereka adalah keturunan pemberontak.” 8“Akan tetapi, kamu, anak manusia, dengarkan apa yang Aku firmankan kepadamu: Jangan memberontak seperti keturunan pemberontak itu. Bukalah mulutmu dan makanlah apa yang Aku berikan kepadamu.” 9Ketika aku melihat, tampaklah sebuah tangan terulur ke arahku, dan lihat, ada sebuah gulungan buku di tangan-Nya, 10dan Dia membentangkannya di depanku. Itu ditulisi di bagian depan dan belakang, dan tertulis di dalamnya kata-kata ratapan, tangisan, dan rintihan.

1He said to me, Son of man, stand on your feet, and I will speak with you. 2The Spirit entered into me when he spoke to me, and set me on my feet; and I heard him who spoke to me. 3He said to me, Son of man, I send you to the children of Israel, to a nation of rebels who have rebelled against me. They and their fathers have transgressed against me even to this very day. 4The children are impudent and stiff-hearted: I am sending you to them; and you shall tell them, Thus says the Lord Yahweh. 5They, whether they will hear, or whether they will forbear, (for they are a rebellious house), yet shall know that there has been a prophet among them. 6You, son of man, don’t be afraid of them, neither be afraid of their words, though briers and thorns are with you, and you do dwell among scorpions: don’t be afraid of their words, nor be dismayed at their looks, though they are a rebellious house. 7You shall speak my words to them, whether they will hear, or whether they will forbear; for they are most rebellious. 8But you, son of man, hear what I tell you; don’t be rebellious like that rebellious house: open your mouth, and eat that which I give you. 9When I looked, behold, a hand was stretched out to me; and, behold, a scroll of a book was therein; 10He spread it before me: and it was written within and without; and there were written therein lamentations, and mourning, and woe.

1En Hij zeide tot mij: Mensenkind, sta op uw voeten, en Ik zal met u spreken. 2Zo kwam in mij, als Hij tot mij sprak, de Geest, Die mij stelde op mijn voeten; en ik hoorde Dien, Die tot mij sprak. 3En Hij zeide tot mij: Mensenkind! Ik zend u tot de kinderen Israels, tot de rebellerende volken, die tegen Mij gerebelleerd hebben; zij en hun vaderen hebben overtreden tegen Mij tot op dezen zelven huidigen dag. 4En deze kinderen zijn hard van aangezicht, en stijf van hart; Ik zend u tot hen, en gij zult tot hen zeggen: Zo zegt de Heere HEERE! 5En zij, hetzij dat zij het horen zullen, of hetzij dat zij het laten zullen (want zij zijn een wederspannig huis), zo zullen zij weten, dat een profeet in het midden van hen geweest is. 6En gij, mensenkind! vrees niet voor hen, en vrees niet voor hun woorden, hoewel wederwilligen en doornen bij u zijn, en gij bij schorpioenen woont; vrees voor hun woorden niet, en ontzet u niet voor hun aangezicht, want zij zijn een wederspannig huis. 7Maar gij zult Mijn woorden tot hen spreken, hetzij dat zij horen zullen, of hetzij dat zij het laten zullen; want zij zijn wederspannig. 8Doch gij, mensenkind, hoor hetgeen Ik tot u spreek; wees gij niet wederspannig, gelijk dat wederspannig huis; open uw mond, en eet, wat Ik u geef. 9Toen zag ik, en ziet, er was een hand tot mij uitgestoken; en ziet, daarin was de rol eens boeks. 10En Hij spreidde die voor mijn aangezicht uit; en zij was beschreven voor en achter; en daarin waren geschreven klaagliederen, en zuchting, en wee.