Ulangan 18

1Imam-imam Lewi, yaitu seluruh suku Lewi, tidak mendapat bagian tanah pusaka di Israel. Mereka makan dari kurban bakaran untuk TUHAN yang menjadi bagiannya. 2Mereka tidak mendapatkan bagian tanah pusaka seperti suku-suku lainnya. TUHAN adalah pusaka kepunyaannya, seperti yang telah difirmankan-Nya. 3Dan, inilah yang menjadi hak para imam dari orang-orang yang mempersembahkan kurban sembelihan, sapi ataupun domba. Mereka harus memberikan kepada para imam itu paha depan, kedua rahang, dan perut, 4hasil pertama dari gandum, anggur, minyak, dan bulu domba guntingan pertama. 5Karena TUHAN, Allahmu telah memilih ia dan keturunannya dari antara semua suku untuk bertugas melayani dalam nama TUHAN selamanya. 6Jikalau ada seorang Lewi datang dari salah satu kota di mana pun dia berada di Israel, dan datang menurut keinginan hatinya sesuai dengan tempat yang TUHAN pilih, 7kemudian, dia melayani dalam nama TUHAN, Allahnya, seperti semua saudaranya, yaitu orang Lewi yang bertugas di sana di hadapan Allah. 8Mereka akan memakan bagian yang sama, kecuali jika dia menerima dari penjualan harta leluhurnya. 9Ketika kamu memasuki negeri yang akan TUHAN, Allahmu berikan kepadamu, jangan belajar kejahatan yang bangsa-bangsa itu lakukan. 10Janganlah ada di antaramu yang membuat anaknya laki-laki atau perempuan melintas di atas api, seorang ahli tenung, ahli ramal, ahli nujum, atau ahli sihir, 11seseorang yang mengucapkan mantra, atau seorang yang bertanya kepada arwah, atau kepada peramal, atau orang yang meminta petunjuk kepada orang mati. 12Semua orang yang melakukan hal-hal itu adalah kekejian bagi TUHAN. Karena hal itulah TUHAN, Allahmu, mengusir mereka keluar dari negeri ini di hadapanmu. 13Haruslah kamu sempurna di hadapan TUHAN, Allahmu. 14Bangsa-bangsa yang akan kamu usir itu mendengarkan peramal atau penenung. Namun, bagi kamu, TUHAN, Allahmu tidak mengizinkanmu untuk melakukan hal itu. 15TUHAN, Allahmu, akan membangkitkan seorang nabi kepadamu dari antara saudaramu, dan dia akan sepertiku. Kamu harus mendengarkan dia, 16seperti yang kamu minta dari TUHAN, Allahmu, di Gunung Horeb, pada waktu kamu berkumpul, dengan berkata, “Jangan biarkan kami mendengar suara TUHAN, Allah kami lagi! Jangan biarkan kami melihat api besar itu atau kami akan mati!” 17TUHAN berfirman kepadaku, “Mereka mengatakan hal yang baik. 18Aku akan membangkitkan bagi mereka seorang nabi sepertimu dari tengah-tengahmu sendiri. Aku akan menaruh firman-Ku dalam mulut-Nya, dan dia akan berkata kepada mereka segala yang Kuperintahkan kepadanya. 19Hal ini akan terjadi, bahwa setiap orang yang tidak mendengarkan firman-Ku yang dia katakan atas nama-Ku, Aku akan menuntut kepadanya.” 20“Namun, apabila ada nabi yang mengucapkan perkataan yang tidak Kuperintahkan demi nama-Ku atau berbicara dalam nama ilah lain, nabi itu harus dibunuh. 21Kamu mungkin berpikir, ‘Bagaimana kami dapat mengetahui bahwa itu bukan berasal dari TUHAN?’ 22Jika seorang nabi berbicara atas nama TUHAN, tetapi yang dikatakannya tidak terjadi, kamu akan tahu bahwa TUHAN tidak mengatakannya. Kamu akan tahu bahwa nabi itu lancang maka kamu tidak perlu takut kepadanya.”

1The priests the Levites, all the tribe of Levi, shall have no portion nor inheritance with Israel. They shall eat the offerings of Yahweh made by fire and his portion. 2They shall have no inheritance among their brothers. Yahweh is their inheritance, as he has spoken to them. 3This shall be the priests’ due from the people, from those who offer a sacrifice, whether it be ox or sheep, that they shall give to the priest the shoulder, the two cheeks, and the inner parts. 4The first fruits of your grain, of your new wine, and of your oil, and the first of the fleece of your sheep, you shall give him. 5For Yahweh your God has chosen him out of all your tribes, to stand to minister in Yahweh’s name, him and his sons for ever. 6If a Levite comes from any of your gates out of all Israel, where he lives as a foreigner, and comes with all the desire of his soul to the place which Yahweh shall choose; 7then he shall minister in the name of Yahweh his God, as all his brothers the Levites do, who stand there before Yahweh. 8They shall have like portions to eat, in addition to that which comes from the sale of his family possessions. 9When you have come into the land which Yahweh your God gives you, you shall not learn to imitate the abominations of those nations. 10There shall not be found with you anyone who makes his son or his daughter to pass through the fire, one who uses divination, one who practices sorcery, or an enchanter, or a sorcerer, 11or a charmer, or a consulter with a familiar spirit, or a wizard, or a necromancer. 12For whoever does these things is an abomination to Yahweh. Because of these abominations, Yahweh your God drives them out from before you. 13You shall be perfect with Yahweh your God. 14For these nations that you shall dispossess listen to those who practice sorcery and to diviners; but as for you, Yahweh your God has not allowed you so to do. 15Yahweh your God will raise up to you a prophet from your midst, of your brothers, like me. You shall listen to him. 16This is according to all that you desired of Yahweh your God in Horeb in the day of the assembly, saying, “Let me not hear again the voice of Yahweh my God, neither let me see this great fire any more, that I not die.” 17Yahweh said to me, “They have well said that which they have spoken. 18I will raise them up a prophet from among their brothers, like you. I will put my words in his mouth, and he shall speak to them all that I shall command him. 19It shall happen, that whoever will not listen to my words which he shall speak in my name, I will require it of him. 20But the prophet who speaks a word presumptuously in my name, which I have not commanded him to speak, or who speaks in the name of other gods, that same prophet shall die.” 21You may say in your heart, “How shall we know the word which Yahweh has not spoken?” 22When a prophet speaks in Yahweh’s name, if the thing doesn’t follow, nor happen, that is the thing which Yahweh has not spoken. The prophet has spoken it presumptuously. You shall not be afraid of him.

1De Levietische priesteren, de ganse stam van Levi, zullen geen deel noch erve hebben met Israel; de vuuroffers des HEEREN en zijn erfdeel zullen zij eten. 2Daarom zal hij geen erfdeel hebben in het midden zijner broederen; de HEERE is zijn Erfdeel, gelijk als Hij tot hem gesproken heeft. 3Dit nu zal het recht der priesters zijn van het volk, van hen, die een offerande offeren, hetzij een os, of klein vee: dat hij den priester zal geven den schouder, en beide kinnebakken, en de pens. 4De eerstelingen van uw koren, van uw most en van uw olie, en de eerstelingen van de beschering uwer schapen zult gij hem geven; 5Want de HEERE, uw God, heeft hem uit al uw stammen verkoren, dat hij sta, om te dienen in den Naam des HEEREN, hij en zijn zonen, te allen dage. 6Voorts wanneer een Leviet zal komen uit een uwer poorten, uit gans Israel, alwaar hij woont, en hij komt naar alle begeerte zijner ziel, tot de plaats, die de HEERE zal hebben verkoren; 7En hij dienen zal in den Naam des HEEREN, zijns Gods, als al zijn broederen, de Levieten, die aldaar voor het aangezicht des HEEREN staan; 8Zo zullen zij een gelijk deel eten, boven zijn verkoping bij de vaderen. 9Wanneer gij komt in het land, dat de HEERE, uw God, u geven zal, zo zult gij niet leren te doen naar de gruwelen van dezelve volken. 10Onder u zal niet gevonden worden, die zijn zoon of zijn dochter door het vuur doet doorgaan, die met waarzeggerijen omgaat, een guichelaar, of die op vogelgeschrei acht geeft, of tovenaar. 11Of een bezweerder, die met bezwering omgaat, of die een waarzeggenden geest vraagt, of een duivelskunstenaar, of die de doden vraagt. 12Want al wie zulks doet, is den HEERE een gruwel; en om dezer gruwelen wil verdrijft hen de HEERE, uw God, voor uw aangezicht uit de bezitting. 13Oprecht zult gij zijn met den HEERE, uw God. 14Want deze volken, die gij zult erven, horen naar guichelaars en waarzeggers; maar u aangaande, de HEERE, uw God, heeft u zulks niet toegelaten. 15Een Profeet, uit het midden van u, uit uw broederen, als mij, zal u de HEERE, uw God, verwekken; naar Hem zult gij horen; 16Naar alles, wat gij van den HEERE, uw God, aan Horeb, ten dage der verzameling, geeist hebt, zeggende: Ik zal niet voortvaren te horen de stem des HEEREN, mijns Gods, en ditzelve grote vuur zal ik niet meer zien, dat ik niet sterve. 17Toen zeide de HEERE tot mij: Het is goed, wat zij gesproken hebben. 18Een Profeet zal Ik hun verwekken uit het midden hunner broederen, als u; en Ik zal Mijn woorden in Zijn mond geven, en Hij zal tot hen spreken alles, wat Ik Hem gebieden zal. 19En het zal geschieden, de man, die niet zal horen naar Mijn woorden, die Hij in Mijn Naam zal spreken, van dien zal Ik het zoeken. 20Maar de profeet, die hoogmoediglijk zal handelen, sprekende een woord in Mijn Naam, hetwelk Ik hem niet geboden heb te spreken, of die spreken zal in den naam van andere goden, dezelve profeet zal sterven. 21Zo gij dan in uw hart zoudt mogen zeggen: Hoe zullen wij het woord kennen, dat de HEERE niet gesproken heeft? 22Wanneer die profeet in den Naam des HEEREN zal hebben gesproken, en dat woord geschiedt niet, en komt niet; dat is het woord, dat de HEERE niet gesproken heeft; door trotsheid heeft die profeet dat gesproken; gij zult voor hem niet vrezen.