Ulangan 10

1Pada waktu itu, TUHAN berfirman kepadaku, “Kamu harus memahat dua loh batu seperti batu yang pertama. Lalu, kamu harus naik ke gunung untuk menemui Aku. Buatlah juga sebuah tabut kayu. 2Aku akan menuliskan firman di atas loh batu itu seperti yang ada pada dua loh batu yang sudah kaupecahkan. Sesudah itu, kamu harus memasukkan loh-loh tersebut ke dalam tabut itu.” 3Aku pun membuat sebuah tabut dari kayu akasia. Aku memahat dua loh batu seperti dua batu yang sebelumnya. Kemudian, aku naik ke gunung dengan dua loh batu di tanganku. 4Dia menulis di atas loh batu itu kata-kata yang sama seperti sebelumnya, yakni sepuluh perintah TUHAN yang disampaikan-Nya dari api, ketika kamu berkumpul di atas gunung. Dan, TUHAN memberikannya kepadaku. 5Aku turun dari gunung dan meletakkan loh batu itu ke dalam tabut yang kubuat, dan di situlah disimpan seperti yang TUHAN perintahkan kepadaku. 6Orang Israel berjalan dari Beerot Bene-Yaakan ke Mosera. Harun mati dan dikuburkan di sana. Eleazar, anaknya menjadi imam sebagai penggantinya. 7Dari sana orang Israel melanjutkan perjalanannya ke Gudgod. Dan dari Gudgod ke Yotbata, suatu wilayah yang banyak sungainya. 8Ketika itu, TUHAN menunjuk suku Lewi untuk mengangkut Tabut Perjanjian TUHAN, untuk berada di hadapan TUHAN dan mereka memberkati jemaat dalam nama-Nya sampai sekarang. 9Oleh sebab itulah, suku Lewi tidak mendapat bagian tanah milik seperti suku-suku lain. TUHAN adalah milik pusaka seperti yang dijanjikan TUHAN, Allahmu kepada mereka. 10Aku tinggal di gunung selama 40 hari 40 malam seperti yang pertama dan TUHAN mendengarkan aku juga pada saat itu sehingga TUHAN tidak akan membinasakanmu. 11Dan, TUHAN berfirman kepadaku, “Pergi dan pimpinlah jemaat itu dalam perjalanan mereka supaya mereka masuk dan memiliki negeri yang telah Kujanjikan kepada nenek moyang mereka.” 12Sekarang Israel! Apakah yang diminta TUHAN, Allahmu dari dirimu? Selain takut kepada TUHAN, Allahmu? hiduplah dengan berjalan di jalan-Nya dan mengasihi-Nya. Dan layanilah TUHAN, Allahmu dengan segenap hatimu dan dengan segenap jiwamu. 13Taatilah perintah dan ketetapan TUHAN yang kusampaikan kepadamu hari ini untuk kebaikanmu sendiri. 14Lihatlah, TUHAN, Allahmu mempunyai segala langit beserta bumi dan segala isinya. 15TUHAN sangat mengasihi nenek moyangmu dan telah memilih keturunannya, yaitu kamu, dari antara segala bangsa, seperti saat ini. 16Sunatkanlah hatimu dan jangan lagi tegar tengkuk. 17TUHANlah Allahmu. Dialah Allah atas segala ilah dan Tuhan atas segala tuhan, yang besar, kuat, dan Allah yang mengagumkan, yang tidak memihak atau menerima suap, 18adil bagi para janda dan yatim serta mengasihi orang asing dengan memberikan makanan dan pakaian kepadanya. 19Kamu harus mengasihi mereka, sebab kamu dahulu pun orang asing di tanah Mesir. 20Kamu harus takut kepada TUHAN, Allahmu, kamu harus menyembah-Nya, berpegang teguh pada-Nya, dan bersumpah demi nama-Nya. 21Dialah pujianmu dan Dialah Allahmu yang telah melakukan perbuatan-perbuatan besar dan mengagumkan seperti yang matamu lihat. 22Ketika nenek moyangmu pergi ke Mesir, hanya berjumlah tujuh puluh orang. Sekarang, TUHAN, Allahmu telah membuatmu sebanyak bintang di langit.

1At that time Yahweh said to me, “Cut two stone tablets like the first, and come up to me onto the mountain, and make an ark of wood. 2I will write on the tables the words that were on the first tables which you broke, and you shall put them in the ark.” 3So I made an ark of acacia wood, and cut two stone tablets like the first, and went up onto the mountain, having the two tables in my hand. 4He wrote on the tables, according to the first writing, the ten commandments, which Yahweh spoke to you on the mountain out of the midst of the fire in the day of the assembly: and Yahweh gave them to me. 5I turned and came down from the mountain, and put the tables in the ark which I had made; and there they are as Yahweh commanded me. 6(The children of Israel traveled from Beeroth Bene Jaakan to Moserah. There Aaron died, and there he was buried; and Eleazar his son ministered in the priest’s office in his place. 7From there they traveled to Gudgodah; and from Gudgodah to Jotbathah, a land of brooks of water. 8At that time Yahweh set apart the tribe of Levi, to bear the ark of the covenant of Yahweh, to stand before Yahweh to minister to him, and to bless in his name, to this day. 9Therefore Levi has no portion nor inheritance with his brothers; Yahweh is his inheritance, according as Yahweh your God spoke to him.) 10I stayed on the mountain, as at the first time, forty days and forty nights: and Yahweh listened to me that time also; Yahweh would not destroy you. 11Yahweh said to me, “Arise, take your journey before the people; and they shall go in and possess the land, which I swore to their fathers to give to them.” 12Now, Israel, what does Yahweh your God require of you, but to fear Yahweh your God, to walk in all his ways, and to love him, and to serve Yahweh your God with all your heart and with all your soul, 13to keep the commandments of Yahweh, and his statutes, which I command you this day for your good? 14Behold, to Yahweh your God belongs heaven and the heaven of heavens, the earth, with all that is therein. 15Only Yahweh had a delight in your fathers to love them, and he chose their seed after them, even you above all peoples, as at this day. 16Circumcise therefore the foreskin of your heart, and be no more stiff-necked. 17For Yahweh your God, he is God of gods, and Lord of lords, the great God, the mighty, and the awesome, who doesn’t respect persons, nor takes reward. 18He does execute justice for the fatherless and widow, and loves the foreigner, in giving him food and clothing. 19Therefore love the foreigner; for you were foreigners in the land of Egypt. 20You shall fear Yahweh your God; you shall serve him; and you shall cling to him, and you shall swear by his name. 21He is your praise, and he is your God, who has done for you these great and awesome things, which your eyes have seen. 22Your fathers went down into Egypt with seventy persons; and now Yahweh your God has made you as the stars of the sky for multitude.

1Ter zelver tijd zeide de HEERE tot mij: Houw u twee stenen tafelen, als de eerste, en klim tot Mij op dezen berg; daarna zult gij u een kist van hout maken. 2En Ik zal op die tafelen schrijven de woorden, die geweest zijn op de eerste tafelen, die gij gebroken hebt; en gij zult ze leggen in die kist. 3Alzo maakte ik een kist van sittimhout, en hieuw twee stenen tafelen als de eerste; en ik klom op den berg, en de twee tafelen waren in mijn hand. 4Toen schreef Hij op de tafelen, naar het eerste schrift, de tien woorden, die de HEERE, ten dage der verzameling, op den berg, uit het midden des vuurs, tot ulieden gesproken had; en de HEERE gaf ze mij. 5En ik keerde mij, en ging af van den berg, en legde de tafelen in de kist, die ik gemaakt had; en aldaar zijn zij, gelijk als de HEERE mij geboden heeft. 6(En de kinderen Israels reisden van Beeroth-Bene-jaakan en Mosera. Aldaar stierf Aaron, en werd aldaar begraven; en zijn zoon Eleazar bediende het priesterambt in zijn plaats. 7Van daar reisden zij naar Gudgod, en van Gudgod naar Jotbath, een land van waterbeken.) 8Ter zelver tijd scheidde de HEERE den stam Levi uit, om de ark des verbonds des HEEREN te dragen, om voor het aangezicht des HEEREN te staan, om Hem te dienen, en om in Zijn Naam te zegenen, tot op dezen dag. 9Daarom heeft Levi geen deel noch erve met zijn broederen; de HEERE is zijn Erfdeel, gelijk als de HEERE, uw God, tot hem gesproken heeft. 10En ik stond op den berg, als de vorige dagen, veertig dagen en veertig nachten; en de HEERE verhoorde mij ook op datzelve maal; de HEERE heeft u niet willen verderven. 11Maar de HEERE zeide tot mij: Sta op, ga op de reize, voor het aangezicht des volks, dat zij inkomen, en erven het land, dat Ik hun vaderen gezworen heb, hun te geven. 12Nu dan, Israel! wat eist de HEERE, uw God van u dan den HEERE, uw God, te vrezen, in al Zijn wegen te wandelen, en Hem lief te hebben, en den HEERE, uw God, te dienen, met uw ganse hart en met uw ganse ziel; 13Om te houden de geboden des HEEREN, en Zijn inzettingen, die ik u heden gebiede, u ten goede. 14Ziet, des HEEREN, uws Gods, is de hemel, en de hemel der hemelen, de aarde, en al wat daarin is. 15Alleenlijk heeft de HEERE lust gehad aan uw vaderen, om die lief te hebben, en heeft hun zaad na hen, ulieden, uit al de volken verkoren, gelijk het te dezen dage is. 16Besnijdt dan de voorhuid uws harten, en verhardt uw nek niet meer. 17Want de HEERE, uw God, is een God der goden, en een Heere der heren; die grote, die machtige, en die vreselijke God, Die geen aangezicht aanneemt, noch geschenk ontvangt; 18Die het recht van den wees en van de weduwe doet; en den vreemdeling liefheeft, dat Hij hem brood en kleding geve. 19Daarom zult gijlieden den vreemdeling liefhebben, want gij zijt vreemdelingen geweest in Egypteland. 20Den HEERE, uw God, zult gij vrezen; Hem zult gij dienen, en Hem zult gij aanhangen, en bij Zijn Naam zweren. 21Hij is uw Lof, en Hij is uw God. Die bij u gedaan heeft deze grote en vreselijke dingen, die uw ogen gezien hebben. 22Uw vaderen togen af naar Egypte met zeventig zielen; en nu heeft u de HEERE, uw God, gesteld als de sterren des hemels in menigte.