Ulangan 15

1Pada akhir setiap tujuh tahun, kamu harus menghapuskan utang. 2Beginilah cara melakukannya: Setiap orang yang telah meminjamkan uang kepada orang lain harus menghapuskan utang itu. Jangan mengharuskan sesamanya melunasi utangnya, karena TUHAN berfirman untuk menghapuskan utang dalam tahun itu. 3Kamu boleh meminta orang asing untuk melunasi utangnya kepadamu, tetapi kau harus menghapus utang terhadap sesama bangsamu. 4Seharusnya, tidak ada lagi orang miskin di negerimu, karena TUHAN, Allahmu, memberkatimu di tanah yang telah diberikan oleh TUHAN, Allahmu kepadamu untuk menjadi milik pusakamu. 5Jika kamu sungguh-sungguh mendengarkan suara TUHAN, Allahmu, dan melakukan dengan setia seluruh perintah yang kusampaikan kepadamu hari ini. 6Karena TUHAN, Allahmu, akan memberkatimu seperti yang telah dijanjikan-Nya. Dan, kamu akan memberi pinjaman kepada banyak bangsa, tetapi kamu tidak meminjam. Kamu akan memerintah banyak bangsa, tetapi tidak ada dari bangsa-bangsa ini yang akan memerintahmu. 7Jika di antara kamu ada orang miskin, yaitu salah seorang saudaramu yang tinggal di kota mana pun di negeri yang diberikan TUHAN, Allahmu, jangan keraskan hatimu dan jangan tutup tanganmu terhadap saudaramu yang miskin itu. 8Sebaliknya, kamu harus membuka tanganmu baginya dan meminjamkan kepada mereka yang memerlukan dengan murah hati. 9Jagalah hatimu supaya jangan muncul dalam hatimu pikiran jahat, “Tahun ketujuh, tahun pembebasan sudah dekat”, dan kamu memusuhi saudaramu yang miskin itu. Kamu tidak memberikan sesuatu kepadanya. Kemudian, dia berseru kepada TUHAN tentang kamu, maka hal itu menjadi dosa bagimu. 10Kamu harus memberikan kepadanya dengan sukarela. TUHAN, Allahmu, akan memberkatimu karena melakukan hal yang baik ini dan dalam segala sesuatu yang kamu lakukan. 11Orang miskin akan selalu ada di negerimu. Oleh sebab itu, aku memerintahkan kepadamu supaya kamu membantu orang miskin dan yang memerlukan pertolongan di negerimu. 12Jika saudaramu, baik laki-laki maupun perempuan Ibrani, dijual kepadamu dan melayanimu selama enam tahun, kamu harus membebaskannya sebagai orang merdeka pada tahun ketujuh. 13Ketika kamu membebaskan dia pergi, janganlah kamu membiarkannya pergi dengan tangan hampa. 14Kamu harus memberikan kepadanya beberapa dari ternakmu, gandum, dan anggurmu sesuai dengan berkat dari TUHAN, Allahmu, yang telah memberkatimu. 15Ingatlah bahwa kamu pernah menjadi budak di Mesir dan TUHAN, Allahmu, telah menebusmu. Oleh sebab itu, aku memberikan perintah ini kepadamu hari ini. 16Namun, apabila dia berkata kepadamu, “Aku tidak mau meninggalkanmu,” karena dia mengasihimu dan keluargamu serta hidupnya sangat baik saat bersamamu, 17ambillah sebuah jarum penusuk dan tindiklah budakmu pada pintu sehingga dia menjadi budakmu untuk selamanya. Kamu harus melakukan hal yang sama pada budak perempuanmu. 18Jangan berat membebaskan budakmu. Ingatlah, dia sudah melayanimu selama enam tahun dengan upah hanya setengah bayaran seorang buruh. TUHAN, Allahmu, akan memberkatimu dalam segala sesuatu yang kamu lakukan. 19Semua anak sulung ternak jantan dari sapi dan dombamu adalah kudus untuk TUHAN. Jangan pakai anak sulung sapimu untuk pekerjaanmu dan jangan gunting bulu dari anak sulung dombamu. 20Setiap tahun, kamu dan keluargamu akan memakannya di hadapan TUHAN, di tempat yang telah dipilih oleh TUHAN, Allahmu. 21Namun jika terdapat cacat pada ternak itu, lumpuh atau buta atau cacat lainnya, janganlah mempersembahkan binatang itu kepada TUHAN, Allahmu. 22Kamu boleh memakannya di kotamu. Orang yang bersih dan orang najis dapat memakannya sama seperti peraturan tentang kijang dan rusa. 23Janganlah memakan darahnya, haruslah kamu menuangkannya ke atas tanah seperti air.

1At the end of every seven years, you shall cancel debts. 2This is the way it shall be done: every creditor shall release that which he has lent to his neighbor. He shall not require payment from his neighbor and his brother; because Yahweh’s release has been proclaimed. 3Of a foreigner you may require it; but whatever of yours is with your brother, your hand shall release. 4However there shall be no poor with you (for Yahweh will surely bless you in the land which Yahweh your God gives you for an inheritance to possess it) 5if only you diligently listen to Yahweh your God’s voice, to observe to do all this commandment which I command you this day. 6For Yahweh your God will bless you, as he promised you. You will lend to many nations, but you will not borrow. You will rule over many nations, but they will not rule over you. 7If a poor man, one of your brothers, is with you within any of your gates in your land which Yahweh your God gives you, you shall not harden your heart, nor shut your hand from your poor brother; 8but you shall surely open your hand to him, and shall surely lend him sufficient for his need, which he lacks. 9Beware that there not be a base thought in your heart, saying, “The seventh year, the year of release, is at hand”; and your eye be evil against your poor brother, and you give him nothing; and he cry to Yahweh against you, and it be sin to you. 10You shall surely give, and your heart shall not be grieved when you give to him; because that for this thing Yahweh your God will bless you in all your work, and in all that you put your hand to. 11For the poor will never cease out of the land. Therefore I command you to surely open your hand to your brother, to your needy, and to your poor, in your land. 12If your brother, a Hebrew man, or a Hebrew woman, is sold to you, and serves you six years; then in the seventh year you shall let him go free from you. 13When you let him go free from you, you shall not let him go empty. 14You shall furnish him liberally out of your flock, out of your threshing floor, and out of your wine press. As Yahweh your God has blessed you, you shall give to him. 15You shall remember that you were a slave in the land of Egypt, and Yahweh your God redeemed you. Therefore I command you this thing today. 16It shall be, if he tells you, “I will not go out from you,” because he loves you and your house, because he is well with you; 17then you shall take an awl, and thrust it through his ear to the door, and he shall be your servant forever. Also to your female servant you shall do likewise. 18It shall not seem hard to you, when you let him go free from you; for he has been double value of a hired hand as he served you six years. Yahweh your God will bless you in all that you do. 19You shall dedicate all the firstborn males that are born of your herd and of your flock to Yahweh your God. You shall do no work with the firstborn of your herd, nor shear the firstborn of your flock. 20You shall eat it before Yahweh your God year by year in the place which Yahweh shall choose, you and your household. 21If it has any defect, is lame or blind, or has any defect whatever, you shall not sacrifice it to Yahweh your God. 22You shall eat it within your gates. The unclean and the clean shall eat it alike, as the gazelle, and as the deer. 23Only you shall not eat its blood. You shall pour it out on the ground like water.

1Ten einde van zeven jaren zult gij een vrijlating maken. 2Dit nu is de zaak der vrijlating, dat ieder schuldheer, die zijn naaste zal geleend hebben, vrijlate; hij zal zijn naaste of zijn broeder niet manen, dewijl men den HEERE een vrijlating heeft uitgeroepen. 3Den vreemde zult gij manen; maar wat gij bij uw broeder hebt, zal uw hand vrijlaten; 4Alleenlijk, omdat er geen bedelaar onder u zal zijn; want de HEERE zal u overloediglijk zegenen in het land, dat u de HEERE, uw God, ten erve zal geven, om hetzelve erfelijk te bezitten; 5Indien gij slechts de stem des HEEREN, uws Gods, vlijtiglijk zult gehoorzamen, dat gij waarneemt te doen al deze geboden, die ik u heden gebiede. 6Want de HEERE, uw God, zal u zegenen, gelijk als Hij tot u heeft gesproken, zo zult gij aan vele volken lenen; maar gij zult niet ontlenen; en gij zult over vele volken heersen; maar over u zullen zij niet heersen. 7Wanneer er onder u een arme zal zijn, een uit uw broederen, in een uwer poorten, in uw land, dat de HEERE, uw God, u geven zal, zo zult gij uw hart niet verstijven, noch uw hand toesluiten voor uw broeder, die arm is; 8Maar gij zult hem uw hand mildelijk opendoen, en zult hem rijkelijk lenen, genoeg voor zijn gebrek, dat hem ontbreekt. 9Wacht u, dat in uw hart geen Belials-woord zij, om te zeggen: Het zevende jaar, het jaar der vrijlating, naakt; dat uw oog boos zij tegen uw broeder, die arm is, en dat gij hem niet gevet; en hij over u roepe tot den HEERE, en zonde in u zij. 10Gij zult hem mildelijk geven, en uw hart zal niet boos zijn, als gij hem geeft; want om dezer zake wil zal u de HEERE, uw God, zegenen in al uw werk, en in alles, waaraan gij uw hand slaat. 11Want de arme zal niet ophouden uit het midden des lands; daarom gebiede ik u, zeggende: Gij zult uw hand mildelijk opendoen aan uw broeder, aan uw bedrukten en aan uw armen in uw land. 12Wanneer uw broeder, een Hebreer of een Hebreinne, aan u verkocht zal zijn, zo zal hij u zes jaren dienen; maar in het zevende jaar zult gij hem vrij van u laten gaan. 13En als gij hem vrij van u gaan laat, zo zult gij hem niet ledig laten gaan: 14Gij zult hem rijkelijk opleggen van uw kudde, en van uw dorsvloer, en van uw wijnpers; waarin u de HEERE, uw God, gezegend heeft, daarvan zult gij hem geven. 15En gij zult gedenken, dat gij een dienstknecht in Egypteland geweest zijt, en dat u de HEERE, uw God, verlost heeft; daarom gebiede ik u heden deze zake. 16Maar het zal geschieden, als hij tot u zeggen zal: Ik zal niet van u uitgaan, omdat hij u en uw huis liefheeft, dewijl het hem wel bij u is; 17Zo zult gij een priem nemen, en steken in zijn oor en in de deur, en hij zal eeuwiglijk uw dienstknecht zijn; en aan uw dienstmaagd zult gij ook alzo doen. 18Het zal niet hard zijn in uw ogen, als gij hem vrij van u gaan laat; want als een dubbel-loons-dagloner heeft hij u zes jaren gediend; zo zal u de HEERE, uw God, zegenen in alles, wat gij doen zult. 19Al het eerstgeborene, dat onder uw runderen en onder uw schapen zal geboren worden, zijnde mannelijk, zult gij den HEERE, uw God, heiligen; gij zult niet arbeiden met den eerstgeborene van uw os, noch de eerstgeborene uwer schapen scheren. 20Voor het aangezicht des HEEREN, uws Gods, zult gij ze jaar op jaar eten in de plaats, die de HEERE zal verkiezen, gij en uw huis. 21Doch als enig gebrek daaraan zal zijn, hetzij mank of blind, of enig kwaad gebrek, zo zult gij het den HEERE, uw God, niet offeren; 22In uw poorten zult gij het eten; de onreine en de reine te zamen, als een ree, en als een hert, 23Zijn bloed alleen zult gij niet eten; gij zult het op de aarde uitgieten als water.