Proverbes 17

1Mieux vaut un morceau de pain sec, avec la paix, Qu’une maison pleine de viandes, avec des querelles. 2Un serviteur prudent domine sur le fils qui fait honte, Et il aura part à l’héritage au milieu des frères. 3Le creuset est pour l’argent, et le fourneau pour l’or ; Mais celui qui éprouve les cœurs, c’est l’Éternel. 4Le méchant est attentif à la lèvre inique, Le menteur prête l’oreille à la langue pernicieuse. 5Celui qui se moque du pauvre outrage celui qui l’a fait ; Celui qui se réjouit d’un malheur ne restera pas impuni. 6Les enfants des enfants sont la couronne des vieillards, Et les pères sont la gloire de leurs enfants. 7Les paroles distinguées ne conviennent pas à un insensé ; Combien moins à un noble les paroles mensongères ! 8Les présents sont une pierre précieuse aux yeux de qui en reçoit ; De quelque côté qu’ils se tournent, ils ont du succès. 9Celui qui couvre une faute cherche l’amour, Et celui qui la rappelle dans ses discours divise les amis. 10Une réprimande fait plus d’impression sur l’homme intelligent Que cent coups sur l’insensé. 11Le méchant ne cherche que révolte, Mais un messager cruel sera envoyé contre lui. 12Rencontre une ourse privée de ses petits, Plutôt qu’un insensé pendant sa folie. 13De celui qui rend le mal pour le bien Le mal ne quittera point la maison. 14Commencer une querelle, c’est ouvrir une digue ; Avant que la dispute s’anime, retire-toi. 15Celui qui absout le coupable et celui qui condamne le juste Sont tous deux en abomination à l’Éternel. 16À quoi sert l’argent dans la main de l’insensé ? À acheter la sagesse ?… Mais il n’a point de sens. 17L’ami aime en tout temps, Et dans le malheur il se montre un frère. 18L’homme dépourvu de sens prend des engagements, Il cautionne son prochain. 19Celui qui aime les querelles aime le péché ; Celui qui élève sa porte cherche la ruine. 20Un cœur faux ne trouve pas le bonheur, Et celui dont la langue est perverse tombe dans le malheur. 21Celui qui donne naissance à un insensé aura du chagrin ; Le père d’un fou ne peut pas se réjouir. 22Un cœur joyeux est un bon remède, Mais un esprit abattu dessèche les os. 23Le méchant accepte en secret des présents, Pour pervertir les voies de la justice. 24La sagesse est en face de l’homme intelligent, Mais les yeux de l’insensé sont à l’extrémité de la terre. 25Un fils insensé fait le chagrin de son père, Et l’amertume de celle qui l’a enfanté. 26Il n’est pas bon de condamner le juste à une amende, Ni de frapper les nobles à cause de leur droiture. 27Celui qui retient ses paroles connaît la science, Et celui qui a l’esprit calme est un homme intelligent. 28L’insensé même, quand il se tait, passe pour sage ; Celui qui ferme ses lèvres est un homme intelligent.

1Better is a dry morsel with quietness, than a house full of feasting with strife. 2A servant who deals wisely will rule over a son who causes shame, and shall have a part in the inheritance among the brothers. 3The refining pot is for silver, and the furnace for gold, but Yahweh tests the hearts. 4An evildoer heeds wicked lips. A liar gives ear to a mischievous tongue. 5Whoever mocks the poor reproaches his Maker. He who is glad at calamity shall not be unpunished. 6Children’s children are the crown of old men; the glory of children are their parents. 7Arrogant speech isn’t fitting for a fool, much less do lying lips fit a prince. 8A bribe is a precious stone in the eyes of him who gives it; wherever he turns, he prospers. 9He who covers an offense promotes love; but he who repeats a matter separates best friends. 10A rebuke enters deeper into one who has understanding than a hundred lashes into a fool. 11An evil man seeks only rebellion; therefore a cruel messenger shall be sent against him. 12Let a bear robbed of her cubs meet a man, rather than a fool in his folly. 13Whoever rewards evil for good, evil shall not depart from his house. 14The beginning of strife is like breaching a dam, therefore stop contention before quarreling breaks out. 15He who justifies the wicked, and he who condemns the righteous, both of them alike are an abomination to Yahweh. 16Why is there money in the hand of a fool to buy wisdom, since he has no understanding? 17A friend loves at all times; and a brother is born for adversity. 18A man void of understanding strikes hands, and becomes collateral in the presence of his neighbor. 19He who loves disobedience loves strife. One who builds a high gate seeks destruction. 20One who has a perverse heart doesn’t find prosperity, and one who has a deceitful tongue falls into trouble. 21He who becomes the father of a fool grieves. The father of a fool has no joy. 22A cheerful heart makes good medicine, but a crushed spirit dries up the bones. 23A wicked man receives a bribe in secret, to pervert the ways of justice. 24Wisdom is before the face of one who has understanding, but the eyes of a fool wander to the ends of the earth. 25A foolish son brings grief to his father, and bitterness to her who bore him. 26Also to punish the righteous is not good, nor to flog officials for their integrity. 27He who spares his words has knowledge. He who is even tempered is a man of understanding. 28Even a fool, when he keeps silent, is counted wise. When he shuts his lips, he is thought to be discerning.

1Een droge bete, en rust daarbij, is beter, dan een huis vol van geslachte beesten met twist. 2Een verstandig knecht zal heersen over een zoon, die beschaamd maakt, en in het midden der broederen zal hij erfenis delen. 3De smeltkroes is voor het zilver, en de oven voor het goud; maar de HEERE proeft de harten. 4De boosdoener merkt op de ongerechtige lip; een leugenaar neigt het oor tot de verkeerde tong. 5Die den arme bespot, smaadt deszelfs Maker; die zich verblijdt in het verderf, zal niet onschuldig zijn. 6De kroon de ouden zijn de kindskinderen, en der kinderen sieraad zijn hun vaderen. 7Een voortreffelijke lip past een dwaze niet, veelmin een prins een leugenachtige lip. 8Het geschenk is in de ogen zijner heren een aangenaam gesteente; waarhenen het zich zal wenden, zal het wel gedijen. 9Die de overtreding toedekt, zoekt liefde; maar die de zaak weder ophaalt, scheidt den voornaamsten vriend. 10De bestraffing gaat dieper in den verstandige, dan den zot honderd maal te slaan. 11Zekerlijk, de wederspannige zoekt het kwaad; maar een wrede bode zal tegen hem gezonden worden. 12Dat een beer, die van jongen beroofd is, een man tegemoet kome, maar niet een zot in zijn dwaasheid. 13Die kwaad voor goed vergeldt, het kwaad zal van zijn huis niet wijken. 14Het begin des krakeels is gelijk een, die het water opening geeft; daarom verlaat den twist, eer hij zich vermengt. 15Wie den goddeloze rechtvaardigt, en den rechtvaardige verdoemt, zijn den HEERE een gruwel, ja, die beiden. 16Waarom toch zou in de hand des zots het koopgeld zijn, om wijsheid te kopen, dewijl hij geen verstand heeft? 17Een vriend heeft te aller tijd lief; en een broeder wordt in de benauwdheid geboren. 18Een verstandeloos mens klapt in de hand, zich borg stellende bij zijn naaste. 19Die het gekijf liefheeft, heeft de overtreding lief; die zijn deur verhoogt, zoekt verbreking. 20Wie verdraaid is van hart, zal het goede niet vinden; en die verkeerd is met zijn tong, zal in het kwaad vallen. 21Wie een zot genereert, die zal hem tot droefheid zijn; en de vader des dwazen zal zich niet verblijden. 22Een blij hart zal een medicijn goed maken; maar een verslagen geest zal het gebeente verdrogen. 23De goddeloze zal het geschenk uit den schoot nemen, om de paden des rechts te buigen. 24In het aangezicht des verstandigen is wijsheid; maar de ogen des zots zijn in het einde der aarde. 25Een zotte zoon is een verdriet voor zijn vader, en bittere droefheid voor degene, die hem gebaard heeft. 26Het is niet goed, den rechtvaardige ook te doen boeten, dat de prinsen iemand slaan zouden om hetgeen recht is. 27Wie wetenschap weet, houdt zijn woorden in; en een man van verstand is kostelijk van geest. 28Een dwaas zelfs, die zwijgt, zal wijs geacht worden, en die zijn lippen toesluit, verstandig.