1ESTAS son las postreras palabras de David. Dijo David hijo de Isaí, dijo aquel varón que fué levantado alto, el ungido del Dios de Jacob, el suave en cánticos de Israel: 2El espíritu de Jehová ha hablado por mí, y su palabra ha sido en mi lengua. 3El Dios de Israel ha dicho, hablóme el Fuerte de Israel: El señoreador de los hombres será justo, señoreador en temor de Dios. 4Será como la luz de la mañana cuando sale el sol, de la mañana sin nubes; cuando la hierba de la tierra brota por medio del resplandor después de la lluvia. 5No así mi casa para con Dios: sin embargo él ha hecho conmigo pacto perpetuo, ordenado en todas las cosas, y será guardado; bien que toda esta mi salud, y todo mi deseo no lo haga él florecer todavía. 6Mas los de Belial serán todos ellos como espinas arrancadas, las cuales nadie toma con la mano; 7Sino que el que quiere tocar en ellas, ármase de hierro y de asta de lanza, y son quemadas en su lugar. 8Estos son los nombres de los valientes que tuvo David: El Tachmonita, que se sentaba en cátedra, principal de los capitanes: era éste Adino el Eznita, que mató en una ocasión sobre ochocientos hombres. 9Después de éste, Eleazar, hijo de Dodo de Ahohi, fué de los tres valientes que estaban con David, cuando desafiaron á los Filisteos que se habían juntado allí á la batalla, y subieron los de Israel. 10Este, levantándose, hirió á los Filisteos hasta que su mano se cansó, y quedósele contraída á la espada. Aquel día Jehová hizo gran salud: y volvióse el pueblo en pos de él solamente á tomar el despojo. 11Después de éste fué Samma, hijo de Age Araita: que habiéndose juntado los Filisteos en una aldea, había allí una suerte de tierra llena de lentejas, y el pueblo había huído delante de los Filisteos: 12El entonces se paró en medio de la suerte de tierra, y defendióla, é hirió á los Filisteos; y Jehová hizo una gran salud. 13Y tres de los treinta principales descendieron y vinieron en tiempo de la siega á David á la cueva de Adullam: y el campo de los Filisteos estaba en el valle de Raphaim. 14David entonces estaba en la fortaleza, y la guarnición de los Filisteos estaba en Beth-lehem. 15Y David tuvo deseo, y dijo: ¡Quién me diera á beber del agua de la cisterna de Beth-lehem, que está á la puerta! 16Entonces los tres valientes rompieron por el campo de los Filisteos, y sacaron agua de la cisterna de Beth-lehem, que estaba á la puerta; y tomaron, y trajéronla á David: mas él no la quiso beber, sino derramóla á Jehová, diciendo: 17Lejos sea de mí, oh Jehová, que yo haga esto. ¿He de beber yo la sangre de los varones que fueron con peligro de su vida? Y no quiso beberla. Los tres valientes hicieron esto. 18Y Abisai hermano de Joab, hijo de Sarvia, fué el principal de los tres; el cual alzó su lanza contra trescientos, que mató; y tuvo nombre entre los tres. 19El era el más aventajado de los tres, y el primero de ellos; mas no llegó á los tres primeros. 20Después, Benaía hijo de Joiada, hijo de un varón esforzado, grande en hechos, de Cabseel. Este hirió dos leones de Moab: y él mismo descendió, é hirió un león en medio de un foso en el tiempo de la nieve: 21También hirió él á un Egipcio, hombre de grande estatura: y tenía el Egipcio una lanza en su mano; mas descendió á él con un palo, y arrebató al Egipcio la lanza de la mano, y matólo con su propia lanza. 22Esto hizo Benaía hijo de Joiada, y tuvo nombre entre los tres valientes. 23De los treinta fué el más aventajado; pero no llegó á los tres primeros. Y púsolo David en su consejo. 24Asael hermano de Joab fué de los treinta; Elhaanan hijo de Dodo de Beth-lehem; 25Samma de Harodi, Elica de Harodi; 26Heles de Palti, Hira, hijo de Jecces, de Tecoa; 27Abiezer de Anathoth, Mebunnai de Husa; 28Selmo de Hahoh, Maharai de Netophath; 29Helec hijo de Baana de Netophath, Ittai hijo de Ribai de Gabaa de los hijos de Benjamín; 30Benaía Pirathonita, Hiddai del arroyo de Gaas; 31Abi-albon de Arbath, Asmaveth de Barhum; 32Elihaba de Saalbón, Jonathán de los hijos de Jassén; 33Samma de Arar, Ahiam hijo de Sarar de Arar. 34Elipheleth hijo de Asbai hijo de Maachâti; Eliam hijo de Achîtophel de Gelón; 35Hesrai del Carmelo, Pharai de Arbi; 36Igheal hijo de Nathán de Soba, Bani de Gadi; 37Selec de Ammón, Naharai de Beeroth, escudero de Joab hijo de Sarvia; 38Ira de Ithri, Gareb de Ithri; 39Uría Hetheo. Entre todos treinta y siete.
1Now these are the last words of David. David the son of Jesse says, the man who was raised on high says, the anointed of the God of Jacob, the sweet psalmist of Israel: 2“The Spirit of Yahweh spoke by me. His word was on my tongue. 3The God of Israel said, the Rock of Israel spoke to me, ‘One who rules over men righteously, who rules in the fear of God, 4shall be as the light of the morning, when the sun rises, a morning without clouds, when the tender grass springs out of the earth, through clear shining after rain.’ 5Most certainly my house is not so with God, yet he has made with me an everlasting covenant, ordered in all things, and sure, for it is all my salvation, and all my desire, although he doesn’t make it grow. 6But all of the ungodly shall be as thorns to be thrust away, because they can’t be taken with the hand, 7But the man who touches them must be armed with iron and the staff of a spear. They shall be utterly burned with fire in their place.” 8These are the names of the mighty men whom David had: Josheb Basshebeth a Tahchemonite, chief of the captains; the same was Adino the Eznite, against eight hundred slain at one time. 9After him was Eleazar the son of Dodai the son of an Ahohite, one of the three mighty men with David, when they defied the Philistines who were there gathered together to battle, and the men of Israel were gone away. 10He arose, and struck the Philistines until his hand was weary, and his hand froze to the sword; and Yahweh worked a great victory that day; and the people returned after him only to take plunder. 11After him was Shammah the son of Agee a Hararite. The Philistines were gathered together into a troop, where there was a plot of ground full of lentils; and the people fled from the Philistines. 12But he stood in the midst of the plot, and defended it, and killed the Philistines; and Yahweh worked a great victory. 13Three of the thirty chief men went down, and came to David in the harvest time to the cave of Adullam; and the troop of the Philistines was encamped in the valley of Rephaim. 14David was then in the stronghold; and the garrison of the Philistines was then in Bethlehem. 15David longed, and said, “Oh that one would give me water to drink of the well of Bethlehem, which is by the gate!” 16The three mighty men broke through the army of the Philistines, and drew water out of the well of Bethlehem, that was by the gate, and took it, and brought it to David: but he would not drink of it, but poured it out to Yahweh. 17He said, “Be it far from me, Yahweh, that I should do this! Isn’t it the blood of the men who went in jeopardy of their lives?” Therefore he would not drink it. The three mighty men did these things. 18Abishai, the brother of Joab, the son of Zeruiah, was chief of the three. He lifted up his spear against three hundred and killed them, and had a name among the three. 19Wasn’t he most honorable of the three? therefore he was made their captain: however he didn’t attain to the three. 20Benaiah the son of Jehoiada, the son of a valiant man of Kabzeel, who had done mighty deeds, he killed the two sons of Ariel of Moab: he went down also and killed a lion in the midst of a pit in time of snow. 21He killed an Egyptian, a goodly man: and the Egyptian had a spear in his hand; but he went down to him with a staff, and plucked the spear out of the Egyptian’s hand, and killed him with his own spear. 22Benaiah the son of Jehoiada did these things, and had a name among the three mighty men. 23He was more honorable than the thirty, but he didn’t attain to the three. David set him over his guard. 24Asahel the brother of Joab was one of the thirty; Elhanan the son of Dodo of Bethlehem, 25Shammah the Harodite, Elika the Harodite, 26Helez the Paltite, Ira the son of Ikkesh the Tekoite, 27Abiezer the Anathothite, Mebunnai the Hushathite, 28Zalmon the Ahohite, Maharai the Netophathite, 29Heleb the son of Baanah the Netophathite, Ittai the son of Ribai of Gibeah of the children of Benjamin, 30Benaiah a Pirathonite, Hiddai of the brooks of Gaash. 31Abialbon the Arbathite, Azmaveth the Barhumite, 32Eliahba the Shaalbonite, the sons of Jashen, Jonathan, 33Shammah the Hararite, Ahiam the son of Sharar the Ararite, 34Eliphelet the son of Ahasbai, the son of the Maacathite, Eliam the son of Ahithophel the Gilonite, 35Hezro the Carmelite, Paarai the Arbite, 36Igal the son of Nathan of Zobah, Bani the Gadite, 37Zelek the Ammonite, Naharai the Beerothite, armor bearers to Joab the son of Zeruiah, 38Ira the Ithrite, Gareb the Ithrite, 39Uriah the Hittite: thirty-seven in all.
1Voorts zijn dit de laatste woorden van David. David, de zoon van Isai zegt, en de man, die hoog is opgericht, de gezalfde van Jakobs God, en liefelijk in psalmen van Israel, zegt: 2De Geest des HEEREN heeft door mij gesproken, en Zijn rede is op mijn tong geweest. 3De God Israels heeft gezegd, de Rotssteen Israels heeft tot mij gesproken: Er zal zijn een Heerser over de mensen, een Rechtvaardige, een Heerser in de vreze Gods. 4En Hij zal zijn gelijk het licht des morgens, wanneer de zon opgaat, des morgens zonder wolken, wanneer van den glans na den regen de grasscheutjes uit de aarde voortkomen. 5Hoewel mijn huis alzo niet is bij God, nochtans heeft Hij mij een eeuwig verbond gesteld, dat in alles wel geordineerd en bewaard is; voorzeker is daarin al mijn heil, en alle lust, hoewel Hij het nog niet doet uitspruiten. 6Maar de mannen Belials zullen altemaal zijn als doornen, die weggeworpen worden, omdat men ze met de hand niet kan vatten; 7Maar een iegelijk, die ze zal aantasten, voorziet zich met ijzer en het hout ener spies; en zij zullen ganselijk met vuur verbrand worden ter zelver plaats. 8Dit zijn de namen der helden, die David gehad heeft: Joscheb Baschebeth, de zoon van Tachkemoni, de voornaamste der hoofdlieden. Deze was Adino, de Ezniet, die zich stelde tegen achthonderd, die van hem verslagen werden op eenmaal. 9En na hem was Eleazar, de zoon van Dodo, zoon van Ahohi, deze was onder de drie helden met David, toen zij de Filistijnen beschimpten, die aldaar ten strijde verzameld waren, en de mannen van Israel waren opgetogen. 10Deze stond op, en sloeg onder de Filistijnen, totdat zijn hand moede werd, ja, zijn hand aan het zwaard kleefde; en de HEERE wrocht een groot heil ten zelven dage; en het volk keerde wederom hem na, alleenlijk om te plunderen. 11Na hem nu was Samma, de zoon van Age, de Harariet. Toen de Filistijnen verzameld waren in een dorp, en aldaar een stuk akkers was vol linzen, en het volk voor het aangezicht der Filistijnen vluchtte; 12Zo stelde hij zich in het midden van dat stuk, en verloste dat, en sloeg de Filistijnen; en de HEERE wrocht een groot heil. 13Ook gingen af drie van de dertig hoofden, en kwamen in den oogst tot David, in de spelonk van Adullam; en de hoop der Filistijnen had zich gelegerd in het dal Rafaim. 14En David was toen in een vesting; en de bezetting der Filistijnen was toen te Bethlehem. 15En David kreeg lust, en zeide: Wie zal mij water te drinken geven uit Bethlehems bornput, die in de poort is? 16Toen braken die drie helden door het leger der Filistijnen, en putten water uit Bethlehems bornput, die in de poort is, en droegen het, en kwamen tot David; doch hij wilde dat niet drinken, maar goot het uit voor den HEERE. 17En zeide: Het zij verre van mij, o HEERE, dat ik dit zou doen; zou ik drinken het bloed der mannen, die heengegaan zijn met gevaar van hun leven? En hij wilde het niet drinken. Dit deden die drie helden. 18Abisai, Joabs broeder, de zoon van Zeruja, die was ook een hoofd van drieen; en die hief zijn spies op tegen driehonderd, die van hem verslagen werden; en hij had een naam onder die drie. 19Was hij niet de heerlijkste van die drie? Daarom was hij hun tot een overste. Maar hij kwam niet tot aan die eerste drie. 20Voorts Benaja, de zoon van Jojada, de zoon van een dapperen man, groot van daden, van Kabzeel; die sloeg twee sterke leeuwen van Moab; ook ging hij af, en sloeg een leeuw in het midden van een kuil in den sneeuwtijd. 21Daartoe sloeg hij een Egyptischen man, een man van aanzien; en in de hand des Egyptenaars was een spies, maar hij ging tot hem af met een staf; en hij rukte de spies uit de hand des Egyptenaars, en doodde hem met zijn eigen spies. 22Die dingen deed Benaja, de zoon van Jojada; dies had hij een naam onder de drie helden. 23Hij was de heerlijkste van de dertig, maar tot die drie eersten kwam hij niet; en David stelde hem over zijn trawanten. 24Asahel, Joabs broeder, was onder de dertig; Elhanan, de zoon van Dodo, van Bethlehem; 25Samma, de Harodiet; Elika, de Harodiet; 26Helez, de Paltiet; Ira, de zoon van Ikes, de Thekoiet; 27Abi-ezer, de Anetothiet; Mebunnai, de Husathiet; 28Zalmon, de Ahohiet; Maharai, de Netofathiet; 29Heleb, de zoon van Baena, de Netofathiet; Ithai, de zoon van Ribai, van Gibea der kinderen Benjamins; 30Benaja, de Pirhathoniet; Hiddai, van de beken van Gaas; 31Abi-Albon, de Arbathiet; Azmaveth, de Barhumiet; 32Eljachba, de Saalboniet; van de zonen van Jazen, Jonathan; 33Samma, de Harariet; Ahiam, de zoon van Sarar, de Harariet; 34Elifelet, de zoon van Ahasbai, de zoon van een Maachathiet; Eliam, de zoon van Achitofel, de Giloniet; 35Hezrai, de Karmeliet; Paerai, de Arbiet; 36Jig-al, de zoon van Nathan, van Zoba; Bani, de Gadiet; 37Zelek, de Ammoniet; Naharai, de Beerothiet, de wapendrager van Joab, den zoon van Zeruja; 38Ira, de Jethriet; Gareb, de Jethriet; 39Uria, de Hethiet, zeven en dertig in alles.
La numeración de los versículos sigue la traducción elegida y en algunos capítulos puede diferir en un versículo.