2 Samuel 22

1Y HABLÓ David á Jehová las palabras de este cántico, el día que Jehová le había librado de la mano de todos sus enemigos, y de la mano de Saúl. 2Y dijo: Jehová es mi roca, y mi fortaleza, y mi libertador; 3Dios de mi roca, en él confiaré: mi escudo, y el cuerno de mi salud, mi fortaleza, y mi refugio; mi salvador, que me librarás de violencia. 4Invocaré á Jehová, digno de ser loado, y seré salvo de mis enemigos. 5Cuando me cercaron ondas de muerte, y arroyos de iniquidad me asombraron, 6Me rodearon los dolores del infierno, y me tomaron descuidado lazos de muerte. 7Tuve angustia, invoqué á Jehová, y clamé á mi Dios: y él oyó mi voz desde su templo; llegó mi clamor á sus oídos. 8La tierra se removió, y tembló; los fundamentos de los cielos fueron movidos, y se estremecieron, porque él se airó. 9Subió humo de sus narices, y de su boca fuego consumidor, por el cual se encendieron carbones. 10Y abajó los cielos, y descendió: una oscuridad debajo de sus pies. 11Subió sobre el querubín, y voló: aparecióse sobre las alas del viento. 12Puso tinieblas alrededor de sí á modo de pabellones; aguas negras y espesas nubes. 13Del resplandor de su presencia se encendieron ascuas ardientes. 14Jehová tronó desde los cielos, y el Altísimo dió su voz; 15Arrojó saetas, y desbaratólos; relampagueó, y consumiólos. 16Entonces aparecieron los manantiales de la mar, y los fundamentos del mundo fueron descubiertos, á la reprensión de Jehová, al resoplido del aliento de su nariz. 17Extendió su mano de lo alto, y arrebatóme, y sacóme de copiosas aguas. 18Libróme de fuertes enemigos, de aquellos que me aborrecían, los cuales eran más fuertes que yo. 19Asaltáronme en el día de mi calamidad; mas Jehová fué mi sostén. 20Sacóme á anchura; libróme, porque puso su voluntad en mí. 21Remuneróme Jehová conforme á mi justicia; y conforme á la limpieza de mis manos, me dió la paga. 22Porque yo guardé los caminos de Jehová, y no me aparté impíamente de mi Dios. 23Porque delante de mí tengo todas sus ordenanzas; y atento á sus fueros, no me retiraré de ellos. 24Y fuí íntegro para con él, y guardéme de mi iniquidad. 25Remuneróme por tanto Jehová conforme á mi justicia, y conforme á mi limpieza delante de sus ojos. 26Con el bueno eres benigno, y con el íntegro te muestras íntegro; 27Limpio eres para con el limpio, mas con el perverso eres rígido. 28Y tú salvas al pueblo humilde; mas tus ojos sobre los altivos, para abatirlos. 29Porque tú eres mi lámpara, oh Jehová: Jehová da luz á mis tinieblas. 30Porque en ti romperé ejércitos, y con mi Dios saltaré las murallas. 31Dios, perfecto su camino: la palabra de Jehová purificada, escudo es de todos los que en él esperan. 32Porque ¿qué Dios hay sino Jehová? ¿ó quién es fuerte sino nuestro Dios? 33Dios es el que con virtud me corrobora, y el que despeja mi camino; 34El que hace mis pies como de ciervas, y el que me asienta en mis alturas; 35El que enseña mis manos para la pelea, y da que con mis brazos quiebre el arco de acero. 36Tú me diste asimismo el escudo de tu salud, y tu benignidad me ha acrecentado. 37Tú ensanchaste mis pasos debajo de mí, para que no titubeasen mis rodillas. 38Perseguiré á mis enemigos, y quebrantarélos; y no me volveré hasta que los acabe. 39Los consumiré, y los heriré, y no se levantarán; y caerán debajo de mis pies. 40Ceñísteme de fortaleza para la batalla, y postraste debajo de mí los que contra mí se levantaron. 41Tú me diste la cerviz de mis enemigos, de mis aborrecedores, y que yo los destruyese. 42Miraron, y no hubo quien los librase; á Jehová, mas no les respondió. 43Yo los desmenuzaré como polvo de la tierra; hollarélos como á lodo de las plazas, y los disiparé. 44Tú me libraste de contiendas de pueblos: tú me guardaste para que fuese cabeza de gentes: pueblos que no conocía, me sirvieron. 45Los extraños titubeaban á mí: en oyendo, me obedecían. 46Los extraños desfallecían, y temblaban en sus escondrijos. 47Viva Jehová, y sea bendita mi roca; sea ensalzado el Dios, la roca de mi salvamento: 48El Dios que me ha vengado, y sujeta los pueblos debajo de mí; 49Y que me saca de entre mis enemigos: tú me sacaste en alto de entre los que se levantaron contra mí: librásteme del varón de iniquidades. 50Por tanto yo te confesaré entre las gentes, oh Jehová, y cantaré á tu nombre. 51El que engrandece las saludes de su rey, y hace misericordia á su ungido, á David, y á su simiente, para siempre.

1David spoke to Yahweh the words of this song in the day that Yahweh delivered him out of the hand of all his enemies, and out of the hand of Saul: 2and he said, “Yahweh is my rock, my fortress, and my deliverer, even mine; 3God, my rock, in him I will take refuge; my shield, and the horn of my salvation, my high tower, and my refuge. My savior, you save me from violence. 4I will call on Yahweh, who is worthy to be praised: So shall I be saved from my enemies. 5For the waves of death surrounded me. The floods of ungodliness made me afraid. 6The cords of Sheol were around me. The snares of death caught me. 7In my distress I called on Yahweh. Yes, I called to my God. He heard my voice out of his temple. My cry came into his ears. 8Then the earth shook and trembled. The foundations of heaven quaked and were shaken, because he was angry. 9Smoke went up out of his nostrils. Fire out of his mouth devoured. Coals were kindled by it. 10He bowed the heavens also, and came down. Thick darkness was under his feet. 11He rode on a cherub, and flew. Yes, he was seen on the wings of the wind. 12He made darkness pavilions around himself: gathering of waters, and thick clouds of the skies. 13At the brightness before him, coals of fire were kindled. 14Yahweh thundered from heaven. The Most High uttered his voice. 15He sent out arrows, and scattered them; lightning, and confused them. 16Then the channels of the sea appeared. The foundations of the world were laid bare by the rebuke of Yahweh, At the blast of the breath of his nostrils. 17He sent from on high and he took me. He drew me out of many waters. 18He delivered me from my strong enemy, from those who hated me, for they were too mighty for me. 19They came on me in the day of my calamity, but Yahweh was my support. 20He also brought me out into a large place. He delivered me, because he delighted in me. 21Yahweh rewarded me according to my righteousness. He rewarded me according to the cleanness of my hands. 22For I have kept the ways of Yahweh, and have not wickedly departed from my God. 23For all his ordinances were before me. As for his statutes, I did not depart from them. 24I was also perfect toward him. I kept myself from my iniquity. 25Therefore Yahweh has rewarded me according to my righteousness, According to my cleanness in his eyesight. 26With the merciful you will show yourself merciful. With the perfect man you will show yourself perfect. 27With the pure you will show yourself pure. With the crooked you will show yourself shrewd. 28You will save the afflicted people, But your eyes are on the haughty, that you may bring them down. 29For you are my lamp, Yahweh. Yahweh will light up my darkness. 30For by you, I run against a troop. By my God, I leap over a wall. 31As for God, his way is perfect. Yahweh’s word is tested. He is a shield to all those who take refuge in him. 32For who is God, besides Yahweh? Who is a rock, besides our God? 33God is my strong fortress. He makes my way perfect. 34He makes his feet like hinds’ feet, and sets me on my high places. 35He teaches my hands to war, so that my arms bend a bow of brass. 36You have also given me the shield of your salvation. Your gentleness has made me great. 37You have enlarged my steps under me. My feet have not slipped. 38I have pursued my enemies and destroyed them. I didn’t turn again until they were consumed. 39I have consumed them, and struck them through, so that they can’t arise. Yes, they have fallen under my feet. 40For you have armed me with strength for the battle. You have subdued under me those who rose up against me. 41You have also made my enemies turn their backs to me, that I might cut off those who hate me. 42They looked, but there was no one to save; even to Yahweh, but he didn’t answer them. 43Then I beat them as small as the dust of the earth. I crushed them as the mire of the streets, and spread them abroad. 44You also have delivered me from the strivings of my people. You have kept me to be the head of the nations. A people whom I have not known will serve me. 45The foreigners will submit themselves to me. As soon as they hear of me, they will obey me. 46The foreigners will fade away, and will come trembling out of their close places. 47Yahweh lives! Blessed be my rock! Exalted be God, the rock of my salvation, 48even the God who executes vengeance for me, who brings down peoples under me, 49who brings me away from my enemies. Yes, you lift me up above those who rise up against me. You deliver me from the violent man. 50Therefore I will give thanks to you, Yahweh, among the nations, and will sing praises to your name. 51He gives great deliverance to his king, and shows loving kindness to his anointed, to David and to his seed, forever more.”

1En David sprak de woorden dezes lieds tot den HEERE, ten dage als de HEERE hem verlost had uit de hand van al zijn vijanden, en uit de hand van Saul. 2Hij zeide dan: De HEERE is mij mijn Steenrots, en mijn Burg, en mijn Uithelper. 3God is mijn Rots, ik zal op Hem betrouwen; mijn Schild en de Hoorn mijns heils, mijn Hoog Vertrek en mijn Toevlucht, mijn Verlosser! Van geweld hebt Gij mij verlost! 4Ik riep den HEERE aan, Die te prijzen is, en ik werd verlost van mijn vijanden. 5Want baren des doods hadden mij omvangen; beken Belials verschrikten mij. 6Banden der hel omringden mij; strikken des doods bejegenden mij. 7Als mij bange was, riep ik den HEERE aan, en riep tot mijn God; en Hij hoorde mijn stem uit Zijn paleis, en mijn geroep kwam in Zijn oren. 8Toen daverde en beefde de aarde; de fondamenten des hemels beroerden zich, en daverden, omdat Hij ontstoken was. 9Rook ging op van Zijn neus, en een vuur uit Zijn mond verteerde; kolen werden daarvan aangestoken. 10En Hij boog den hemel, en daalde neder; en donkerheid was onder Zijn voeten. 11En Hij voer op een cherub, en vloog, en werd gezien op de vleugelen des winds. 12En Hij zette duisternis rondom Zich tot tenten, een samenbinding der wateren, wolken des hemels. 13Van den glans voor Hem henen werden kolen des vuurs aangestoken. 14De HEERE donderde van den hemel, en de Allerhoogste gaf Zijn stem. 15En Hij zond pijlen uit en verstrooide ze; bliksemen en verschrikte ze. 16En de diepe kolken der zee werden gezien, de gronden der wereld werden ontdekt, door het schelden des HEEREN, van het geblaas des winds van Zijn neus. 17Hij zond van de hoogte, Hij nam mij, Hij trok mij op uit grote wateren. 18Hij verloste mij van mijn sterken vijand, van mijn haters, omdat zij machtiger waren dan ik. 19Zij hadden mij bejegend ten dage mijns ongevals; maar de HEERE was mij een Steunsel. 20En Hij voerde mij uit in de ruimte, en rukte mij uit, want Hij had lust aan mij. 21De HEERE vergold mij naar mijn gerechtigheid; Hij gaf mij weder naar de reinigheid mijner handen. 22Want ik heb des HEEREN wegen gehouden, en ben van mijn God niet goddelooslijk afgegaan. 23Want al Zijn rechten waren voor mij, en Zijn inzettingen, daarvan week ik niet af. 24Maar ik was oprecht voor Hem; en ik wachtte mij voor mijn ongerechtigheid. 25Zo gaf mij de HEERE weder naar mijn gerechtigheid, naar mijn reinigheid, voor Zijn ogen. 26Bij den goedertierene houdt Gij U goedertieren; bij den oprechten held houdt Gij U oprecht. 27Bij den reine houdt Gij U rein; maar bij den verkeerde houdt Gij U verdraaid. 28En Gij verlost het bedrukte volk; maar Uw ogen zijn tegen de hogen, Gij zult hen vernederen. 29Want Gij zijt mijn Lamp, o HEERE, en de HEERE doet mijn duisternis opklaren. 30Want met U loop ik door een bende; met mijn God spring ik over een muur. 31Gods weg is volmaakt; de rede des HEEREN is doorlouterd; Hij is een Schild allen, die op Hem betrouwen. 32Want wie is God, behalve de HEERE, en wie is een rotssteen, behalve onze God? 33God is mijn Sterkte en Kracht; en Hij heeft mijn weg volkomen geopend. 34Hij maakt mijn voeten gelijk als der hinden, en stelt mij op mijn hoogten. 35Hij leert mijn handen ten strijde, zodat een stalen boog met mijn armen verbroken is. 36Ook hebt Gij mij gegeven het schild Uws heils, en door Uw verootmoedigen hebt Gij mij groot gemaakt. 37Gij hebt mijn voetstap ruim gemaakt onder mij; en mijn enkelen hebben niet gewankeld. 38Ik vervolgde mijn vijanden, en verdelgde hen, en keerde niet weder, totdat ik ze verdaan had. 39En ik verteerde hen, en doorstak ze, dat zij niet weder opstonden; maar zij vielen onder mijn voeten. 40Want Gij omgorddet mij met kracht ten strijde; Gij deedt onder mij nederbukken, die tegen mij opstonden. 41En Gij gaaft mij den nek mijner vijanden, mijner haters, en ik vernielde hen. 42Zij zagen uit, maar er was geen verlosser; naar den HEERE, maar Hij antwoordde hun niet. 43Toen vergruisde ik hen als stof der aarde; ik stampte ze, ik breidde hen uit als slijk der straten. 44Ook hebt Gij mij uitgeholpen van de twisten mijns volks, Gij hebt mij bewaard tot een hoofd der heidenen; het volk, dat ik niet kende, heeft mij gediend. 45Vreemden hebben zich mij geveinsdelijk onderworpen; zo haast als hun oor van mij hoorde, hebben zij mij gehoorzaamd. 46Vreemden zijn vervallen, en hebben zich aangegord uit hun sloten. 47De HEERE leeft, en geloofd zij mijn Rotssteen; en verhoogd zij God, de Rotssteen mijns heils! 48De God, Die mij volkomene wraak geeft, en de volken onder mij nederwerpt; 49En Die mij uitvoert van mijn vijanden; en Gij verhoogt mij boven degenen, die tegen mij opstaan; Gij redt mij van den man alles gewelds. 50Daarom zal ik U, o HEERE, loven onder de heidenen, en Uw Naam zal ik psalmzingen. 51Hij is een Toren der verlossingen Zijns konings, en Hij doet goedertierenheid aan Zijn gezalfde, aan David en aan zijn zaad, tot in eeuwigheid.