哈巴谷书 3

1先知哈巴谷的祷告，调用流离歌。 2耶和华啊，我听见你的名声（或译：言语）就惧怕。耶和华啊，求你在这些年间复兴你的作为，在这些年间显明出来；在发怒的时候以怜悯为念。 3神从提幔而来；圣者从巴兰山临到。（细拉）他的荣光遮蔽诸天；颂赞充满大地。 4他的辉煌如同日光；从他手里射出光线，在其中藏着他的能力。 5在他前面有瘟疫流行；在他脚下有热症发出。 6他站立，量了大地（或译：使地震动），观看，赶散万民。永久的山崩裂；长存的岭塌陷；他的作为与古时一样。 7我见古珊的帐棚遭难，米甸的幔子战兢。 8耶和华啊，你乘在马上，坐在得胜的车上，岂是不喜悦江河、向江河发怒气、向洋海发愤恨吗？ 9你的弓全然显露，向众支派所起的誓都是可信的。（细拉）你以江河分开大地。 10山岭见你，无不战惧；大水泛滥过去，深渊发声，汹涌翻腾（原文是向上举手）。 11因你的箭射出发光，你的枪闪出光耀，日月都在本宫停住。 12你发忿恨通行大地，发怒气责打列国，如同打粮。 13你出来要拯救你的百姓，拯救你的受膏者，打破恶人家长的头，露出他的脚（原文是根基），直到颈项。（细拉） 14你用敌人的戈矛刺透他战士的头；他们来如旋风，要将我们分散。他们所喜爱的是暗中吞吃贫民。 15你乘马践踏红海，就是践踏汹涌的大水。 16我听见耶和华的声音，身体战兢，嘴唇发颤，骨中朽烂；我在所立之处战兢。我只可安静等候灾难之日临到，犯境之民上来。 17虽然无花果树不发旺，葡萄树不结果，橄榄树也不效力，田地不出粮食，圈中绝了羊，棚内也没有牛； 18然而，我要因耶和华欢欣，因救我的 神喜乐。 19主耶和华是我的力量；他使我的脚快如母鹿的蹄，又使我稳行在高处。这歌交与伶长，用丝弦的乐器。

1A prayer of Habakkuk, the prophet, set to victorious music. 2Yahweh, I have heard of your fame. I stand in awe of your deeds, Yahweh. Renew your work in the midst of the years. In the midst of the years make it known. In wrath, you remember mercy. 3God came from Teman, the Holy One from Mount Paran. Selah. His glory covered the heavens, and his praise filled the earth. 4His splendor is like the sunrise. Rays shine from his hand, where his power is hidden. 5Plague went before him, and pestilence followed his feet. 6He stood, and shook the earth. He looked, and made the nations tremble. The ancient mountains were crumbled. The age-old hills collapsed. His ways are eternal. 7I saw the tents of Cushan in affliction. The dwellings of the land of Midian trembled. 8Was Yahweh displeased with the rivers? Was your anger against the rivers, or your wrath against the sea, that you rode on your horses, on your chariots of salvation? 9You uncovered your bow. You called for your sworn arrows. Selah. You split the earth with rivers. 10The mountains saw you, and were afraid. The storm of waters passed by. The deep roared and lifted up its hands on high. 11The sun and moon stood still in the sky, at the light of your arrows as they went, at the shining of your glittering spear. 12You marched through the land in wrath. You threshed the nations in anger. 13You went out for the salvation of your people, for the salvation of your anointed. You crushed the head of the land of wickedness. You stripped them head to foot. Selah. 14You pierced the heads of his warriors with their own spears. They came as a whirlwind to scatter me, gloating as if to devour the wretched in secret. 15You trampled the sea with your horses, churning mighty waters. 16I heard, and my body trembled. My lips quivered at the voice. Rottenness enters into my bones, and I tremble in my place, because I must wait quietly for the day of trouble, for the coming up of the people who invade us. 17For though the fig tree doesn’t flourish, nor fruit be in the vines; the labor of the olive fails, the fields yield no food; the flocks are cut off from the fold, and there is no herd in the stalls: 18yet I will rejoice in Yahweh. I will be joyful in the God of my salvation! 19Yahweh, the Lord, is my strength. He makes my feet like deer’s feet, and enables me to go in high places. For the music director, on my stringed instruments.

1Een gebed van Habakuk, den profeet, op Sjigjonoth. 2HEERE! als ik Uw rede gehoord heb, heb ik gevreesd; Uw werk, o HEERE! behoud dat in het leven in het midden der jaren, maak het bekend in het midden der jaren; in den toorn gedenk des ontfermens. 3God kwam van Theman, en de Heilige van den berg Paran. Sela. Zijn heerlijkheid bedekte de hemelen, en het aardrijk was vol van Zijn lof. 4En er was een glans als des lichts, Hij had hoornen aan Zijn hand, en aldaar was Zijn sterkte verborgen. 5Voor Zijn aangezicht ging de pestilentie, en de vurige kool ging voor Zijn voeten henen. 6Hij stond, en mat het land, Hij zag toe, en maakte de heidenen los, en de gedurige bergen zijn verstrooid geworden; de heuvelen der eeuwigheid hebben zich gebogen; de gangen der eeuw zijn Zijne. 7Ik zag de tenten van Kusan onder de ijdelheid; de gordijnen des lands van Midian schudden. 8Was de HEERE ontstoken tegen de rivieren? Was Uw toorn tegen de rivieren, was Uw verbolgenheid tegen de zee, toen Gij op Uw paarden reedt? Uw wagens waren heil. 9De naakte grond werd ontbloot door Uw boog, om de eden, aan de stammen gedaan door het woord. Sela. Gij hebt de rivieren der aarde gekloofd. 10De bergen zagen U, en leden smart; de waterstroom ging door, de afgrond gaf zijn stem, hij hief zijn zijden op in de hoogte. 11De zon en de maan stonden stil in haar woning; met het licht gingen Uw pijlen daarhenen, met glans Uw bliksemende spies. 12Met gramschap tradt Gij door het land, met toorn dorstet Gij de heidenen. 13Gij toogt uit tot verlossing Uws volks, tot verlossing met Uw Gezalfde; Gij doorwonddet het hoofd van het huis des goddelozen, ontblotende den grond tot den hals toe. Sela. 14Gij doorboordet met zijn staven het hoofd zijner dorplieden; zij hebben gestormd, om mij te verstrooien; die zich verheugden, alsof zij de ellendigen in het verborgen zouden opeten. 15Gij betradt met Uw paarden de zee; de geweldige wateren werden een hoop. 16Als ik het hoorde, zo werd mijn buik beroerd; voor de stem hebben mijn lippen gebeefd; verrotting kwam in mijn gebeente, en ik werd beroerd in mijn plaats. Zekerlijk, ik zal rusten ten dage der benauwdheid, als hij optrekken zal tegen het volk, dat hij het met benden aanvalle. 17Alhoewel de vijgeboom niet bloeien zal, en geen vrucht aan den wijnstok zijn zal, dat het werk des olijfbooms liegen zal, en de velden geen spijze voortbrengen; dat men de kudde uit de kooi afscheuren zal, en dat er geen rund in de stallingen wezen zal; 18Zo zal ik nochtans in den HEERE van vreugde opspringen, ik zal mij verheugen in den God mijns heils. 19De Heere HEERE is mijn Sterkte; en Hij zal mijn voeten maken als der hinden, en Hij zal mij doen treden op mijn hoogten. Voor den opperzangmeester op mijn Neginoth.