Псалтирь 38

1Псалом Давида. В воспоминание [о субботе]. Господи! не в ярости Твоей обличай меня и не во гневе Твоем наказывай меня, 2ибо стрелы Твои вонзились в меня, и рука Твоя тяготеет на мне. 3Нет целого места в плоти моей от гнева Твоего; нет мира в костях моих от грехов моих, 4ибо беззакония мои превысили голову мою, как тяжелое бремя отяготели на мне, 5смердят, гноятся раны мои от безумия моего. 6Я согбен и совсем поник, весь день сетуя хожу, 7ибо чресла мои полны воспалениями, и нет целого места в плоти моей. 8Я изнемог и сокрушен чрезмерно; кричу от терзания сердца моего. 9Господи! пред Тобою все желания мои, и воздыхание мое не сокрыто от Тебя. 10Сердце мое трепещет; оставила меня сила моя, и свет очей моих, — и того нет у меня. 11Друзья мои и искренние отступили от язвы моей, и ближние мои стоят вдали. 12Ищущие же души моей ставят сети, и желающие мне зла говорят о погибели моей и замышляют всякий день козни; 13а я, как глухой, не слышу, и как немой, который не открывает уст своих; 14и стал я, как человек, который не слышит и не имеет в устах своих ответа, 15ибо на Тебя, Господи, уповаю я; Ты услышишь, Господи, Боже мой. 16И я сказал: да не восторжествуют надо мною [враги мои]; когда колеблется нога моя, они величаются надо мною. 17Я близок к падению, и скорбь моя всегда предо мною. 18Беззаконие мое я сознаю, сокрушаюсь о грехе моем. 19А враги мои живут и укрепляются, и умножаются ненавидящие меня безвинно; 20и воздающие мне злом за добро враждуют против меня за то, что я следую добру. 21Не оставь меня, Господи, Боже мой! Не удаляйся от меня; 22поспеши на помощь мне, Господи, Спаситель мой!

1Yahweh, don’t rebuke me in your wrath, neither chasten me in your hot displeasure. 2For your arrows have pierced me, your hand presses hard on me. 3There is no soundness in my flesh because of your indignation, neither is there any health in my bones because of my sin. 4For my iniquities have gone over my head. As a heavy burden, they are too heavy for me. 5My wounds are loathsome and corrupt, because of my foolishness. 6I am pained and bowed down greatly. I go mourning all day long. 7For my waist is filled with burning. There is no soundness in my flesh. 8I am faint and severely bruised. I have groaned by reason of the anguish of my heart. 9Lord, all my desire is before you. My groaning is not hidden from you. 10My heart throbs. My strength fails me. As for the light of my eyes, it has also left me. 11My lovers and my friends stand aloof from my plague. My kinsmen stand far away. 12They also who seek after my life lay snares. Those who seek my hurt speak mischievous things, and meditate deceits all day long. 13But I, as a deaf man, don’t hear. I am as a mute man who doesn’t open his mouth. 14Yes, I am as a man who doesn’t hear, in whose mouth are no reproofs. 15For in you, Yahweh, do I hope. You will answer, Lord my God. 16For I said, “Don’t let them gloat over me, or exalt themselves over me when my foot slips.” 17For I am ready to fall. My pain is continually before me. 18For I will declare my iniquity. I will be sorry for my sin. 19But my enemies are vigorous and many. Those who hate me without reason are numerous. 20They who also render evil for good are adversaries to me, because I follow what is good. 21Don’t forsake me, Yahweh. My God, don’t be far from me. 22Hurry to help me, Lord, my salvation.

1Een psalm van David, om te doen gedenken. 2O HEERE! straf mij niet in Uw groten toorn, en kastijd mij niet in Uw grimmigheid. 3Want Uw pijlen zijn in mij gedaald, en Uw hand is op mij nedergedaald. 4Er is niets geheels in mijn vlees, vanwege Uw gramschap; er is geen vrede in mijn beenderen, vanwege mijn zonde. 5Want mijn ongerechtigheden gaan over mijn hoofd; als een zware last zijn zij mij te zwaar geworden. 6Mijn etterbuilen stinken, zij zijn vervuild, vanwege mijn dwaasheid. 7Ik ben krom geworden, ik ben uitermate zeer nedergebogen; ik ga den gansen dag in het zwart. 8Want mijn darmen zijn vol van een verachtelijke plage, en er is niets geheels in mijn vlees. 9Ik ben verzwakt, en uitermate zeer verbrijzeld; ik brul van het geruis mijns harten. 10HEERE! voor U is al mijn begeerte; en mijn zuchten is voor U niet verborgen. 11Mijn hart keert om en om, mijn kracht heeft mij verlaten; en het licht mijner ogen, ook zij zelven zijn niet bij mij. 12Mijn liefhebbers en mijn vrienden staan van tegenover mijn plage, en mijn nabestaanden staan van verre. 13En die mijn ziel zoeken, leggen mij strikken; en die mijn kwaad zoeken, spreken verdervingen, en zij overdenken den gansen dag listen. 14Ik daarentegen ben als een dove, ik hoor niet, en als een stomme, die zijn mond niet opendoet. 15Ja, ik ben als een man, die niet hoort, en in wiens mond geen tegenredenen zijn. 16Want op U, HEERE! hoop ik; Gij zult verhoren, HEERE, mijn God! 17Want ik zeide: Dat zij zich toch over mij niet verblijden! Wanneer mijn voet zou wankelen, zo zouden zij zich tegen mij groot maken. 18Want ik ben tot hinken gereed, en mijn smart is steeds voor mij. 19Want ik maak U mijn ongerechtigheid bekend, ik ben bekommerd vanwege mijn zonde. 20Maar mijn vijanden zijn levende, worden machtig; en die mij om valse oorzaken haten, worden groot. 21En die kwaad voor goed vergelden, staan mij tegen, omdat ik het goede najaag. 22Verlaat mij niet, o HEERE, mijn God! wees niet verre van mij. Haast U tot mijn hulp, HEERE, mijn Heil!