Псалтирь 10

1Для чего, Господи, стоишь вдали, скрываешь Себя во время скорби? 2По гордости своей нечестивый преследует бедного: да уловятся они ухищрениями, которые сами вымышляют. 3Ибо нечестивый хвалится похотью души своей; корыстолюбец ублажает себя. 4В надмении своем нечестивый пренебрегает Господа: "не взыщет"; во всех помыслах его: "нет Бога!" 5Во всякое время пути его гибельны; суды Твои далеки для него; на всех врагов своих он смотрит с пренебрежением; 6говорит в сердце своем: "не поколеблюсь; в род и род не приключится мне зла"; 7уста его полны проклятия, коварства и лжи; под языком — его мучение и пагуба; 8сидит в засаде за двором, в потаенных местах убивает невинного; глаза его подсматривают за бедным; 9подстерегает в потаенном месте, как лев в логовище; подстерегает в засаде, чтобы схватить бедного; хватает бедного, увлекая в сети свои; 10сгибается, прилегает, — и бедные падают в сильные когти его; 11говорит в сердце своем: [забыл Бог, закрыл лице Свое, не увидит никогда]. 12Восстань, Господи, Боже [мой], вознеси руку Твою, не забудь угнетенных [Твоих до конца]. 13Зачем нечестивый пренебрегает Бога, говоря в сердце своем: "Ты не взыщешь"? 14Ты видишь, ибо Ты взираешь на обиды и притеснения, чтобы воздать Твоею рукою. Тебе предает себя бедный; сироте Ты помощник. 15Сокруши мышцу нечестивому и злому, так чтобы искать и не найти его нечестия. 16Господь — царь на веки, навсегда; исчезнут язычники с земли Его. 17Господи! Ты слышишь желания смиренных; укрепи сердце их; открой ухо Твое, 18чтобы дать суд сироте и угнетенному, да не устрашает более человек на земле.

1Why do you stand far off, Yahweh? Why do you hide yourself in times of trouble? 2In arrogance, the wicked hunt down the weak. They are caught in the schemes that they devise. 3For the wicked boasts of his heart’s cravings. He blesses the greedy, and condemns Yahweh. 4The wicked, in the pride of his face, has no room in his thoughts for God. 5His ways are prosperous at all times. He is haughty, and your laws are far from his sight. As for all his adversaries, he sneers at them. 6He says in his heart, “I shall not be shaken. For generations I shall have no trouble.” 7His mouth is full of cursing, deceit, and oppression. Under his tongue is mischief and iniquity. 8He lies in wait near the villages. From ambushes, he murders the innocent. His eyes are secretly set against the helpless. 9He lurks in secret as a lion in his ambush. He lies in wait to catch the helpless. He catches the helpless, when he draws him in his net. 10The helpless are crushed. They collapse. They fall under his strength. 11He says in his heart, “God has forgotten. He hides his face. He will never see it.” 12Arise, Yahweh! God, lift up your hand! Don’t forget the helpless. 13Why does the wicked person condemn God, and say in his heart, “God won’t call me into account?” 14But you do see trouble and grief. You consider it to take it into your hand. You help the victim and the fatherless. 15Break the arm of the wicked. As for the evil man, seek out his wickedness until you find none. 16Yahweh is King forever and ever! The nations will perish out of his land. 17Yahweh, you have heard the desire of the humble. You will prepare their heart. You will cause your ear to hear, 18to judge the fatherless and the oppressed, that man who is of the earth may terrify no more.

1O HEERE! waarom staat Gij van verre? waarom verbergt Gij U in tijden van benauwdheid? 2De goddeloze vervolgt hittiglijk in hoogmoed de ellendige; laat hen gegrepen worden in de aanslagen, die zij bedacht hebben. 3Want de goddeloze roemt over den wens zijner ziel; hij zegent den gierigaard, hij lastert den HEERE. 4De goddeloze, gelijk hij zijn neus omhoog steekt, onderzoekt niet; al zijn gedachten zijn, dat er geen God is. 5Zijn wegen maken ten allen tijde smarte; Uw oordelen zijn een hoogte, verre van hem; al zijn tegenpartijders, die blaast hij aan. 6Hij zegt in zijn hart; Ik zal niet wankelen; want ik zal van geslacht tot geslacht in geen kwaad zijn. 7Zijn mond is vol van vloek, en bedriegerijen, en list; onder zijn tong is moeite en ongerechtigheid. 8Hij zit in de achterlage der hoeven, in verborgene plaatsen doodt hij den onschuldige; zijn ogen verbergen zich tegen den arme. 9Hij legt lagen in een verborgen plaats, gelijk een leeuw in zijn hol; hij legt lagen, om den ellendige te roven; hij rooft den ellendige, als hij hem trekt in zijn net. 10Hij duikt neder, hij buigt zich; en de arme hoop valt in zijn sterke poten. 11Hij zegt in zijn hart: God heeft het vergeten, Hij heeft Zijn aangezicht verborgen, Hij ziet niet in eeuwigheid. 12Sta op, HEERE God! hef Uw hand op, vergeet de ellendigen niet. 13Waarom lastert de goddeloze God? zegt in zijn hart: Gij zult het niet zoeken? 14Gij ziet het immers; want Gij aanschouwt de moeite en het verdriet, opdat men het in Uw hand geve; op U verlaat zich de arme, Gij zijt geweest een Helper van den wees. 15Breek den arm des goddelozen en bozen. zoek zijn goddeloosheid, totdat Gij haar niet vindt. 16De HEERE is Koning eeuwiglijk en altoos; de heidenen zijn vergaan uit Zijn land. 17HEERE! Gij hebt den wens der zachtmoedigen gehoord; Gij zult hun hart sterken, Uw oor zal opmerken; 18Om den wees en verdrukte recht te doen; opdat een mens van de aarde niet meer voortvare geweld te bedrijven.