1 Coríntios 13

1Ainda que eu falasse as línguas dos seres humanos e dos anjos, e não tivesse amor, seria como o metal que soa, ou como o sino que retine. 2E ainda que tivesse o dom de profecia, e soubesse todos os mistérios, e todo o conhecimento; e ainda que tivesse toda a fé, de tal maneira que movesse os montes de lugar, e não tivesse amor, nada seria. 3E ainda que eu distribuísse todos os meus bens para alimentar aos pobres , e ainda que entregasse meu corpo para ser queimado, e não tivesse amor, nada me aproveitaria. 4O amor é paciente, é bondoso; o amor não é invejoso; o amor não é orgulhoso, não é arrogante. 5O amor não trata mal; não busca os próprios interesses , não se ira, não é rancoroso. 6Não se alegra com a injustiça, mas se alegra com a verdade. 7Tudo aguenta, tudo crê, tudo espera, tudo suporta. 8O amor nunca falha. Porém as profecias serão aniquiladas; as línguas acabarão, e o conhecimento será aniquilado. 9Porque em parte conhecemos, e em parte profetizamos; 10Mas quando vier o que é completo,Ou: perfeito então o que é em parte será aniquilado. 11Quando eu era menino, falava como menino, sentia como menino, pensava como menino; mas quando me tornei homem, aniquilei as coisas de menino. 12Porque agora vemos por espelho em enigma, mas então veremos face a face; agora conheço em parte, mas então conhecerei assim como sou conhecido. 13E agora continuam a fé, a esperança, e o amor, estes três; porém o maior destes é o amor.

1If I speak with the languages of men and of angels, but don’t have love, I have become sounding brass, or a clanging cymbal. 2If I have the gift of prophecy, and know all mysteries and all knowledge; and if I have all faith, so as to remove mountains, but don’t have love, I am nothing. 3If I dole out all my goods to feed the poor, and if I give my body to be burned, but don’t have love, it profits me nothing. 4Love is patient and is kind; love doesn’t envy. Love doesn’t brag, is not proud, 5doesn’t behave itself inappropriately, doesn’t seek its own way, is not provoked, takes no account of evil; 6doesn’t rejoice in unrighteousness, but rejoices with the truth; 7bears all things, believes all things, hopes all things, endures all things. 8Love never fails. But where there are prophecies, they will be done away with. Where there are various languages, they will cease. Where there is knowledge, it will be done away with. 9For we know in part, and we prophesy in part; 10but when that which is complete has come, then that which is partial will be done away with. 11When I was a child, I spoke as a child, I felt as a child, I thought as a child. Now that I have become a man, I have put away childish things. 12For now we see in a mirror, dimly, but then face to face. Now I know in part, but then I will know fully, even as I was also fully known. 13But now faith, hope, and love remain—these three. The greatest of these is love.

1Al ware het, dat ik de talen der mensen en der engelen sprak, en de liefde niet had, zo ware ik een klinkend metaal, of luidende schel geworden. 2En al ware het dat ik de gave der profetie had, en wist al de verborgenheden en al de wetenschap; en al ware het, dat ik al het geloof had, zodat ik bergen verzette, en de liefde niet had, zo ware ik niets. 3En al ware het, dat ik al mijn goederen tot onderhoud der armen uitdeelde, en al ware het, dat ik mijn lichaam overgaf, opdat ik verbrand zou worden, en had de liefde niet, zo zou het mij geen nuttigheid geven. 4De liefde is lankmoedig, zij is goedertieren; de liefde is niet afgunstig; de liefde handelt niet lichtvaardiglijk, zij is niet opgeblazen; 5Zij handelt niet ongeschiktelijk, zij zoekt zichzelve niet, zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad; 6Zij verblijdt zich niet in de ongerechtigheid, maar zij verblijdt zich in de waarheid; 7Zij bedekt alle dingen, zij gelooft alle dingen, zij hoopt alle dingen, zij verdraagt alle dingen. 8De liefde vergaat nimmermeer; maar hetzij profetieen, zij zullen te niet gedaan worden; hetzij talen, zij zullen ophouden; hetzij kennis, zij zal te niet gedaan worden. 9Want wij kennen ten dele, en wij profeteren ten dele; 10Doch wanneer het volmaakte zal gekomen zijn, dan zal hetgeen ten dele is, te niet gedaan worden. 11Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, was ik gezind als een kind, overlegde ik als een kind; maar wanneer ik een man geworden ben, zo heb ik te niet gedaan hetgeen eens kinds was. 12Want wij zien nu door een spiegel in een duistere rede, maar alsdan zullen wij zien aangezicht tot aangezicht; nu ken ik ten dele, maar alsdan zal ik kennen, gelijk ook ik gekend ben. 13En nu blijft geloof, hoop en liefde, deze drie; doch de meeste van deze is de liefde.