Jobs bok 23

1Da tok Job til orde og sa: 2Ennu idag gjelder min klage for å være gjenstridighet; min hånd hviler dog tungt på mitt sukk. 3Bare jeg visste å finne ham og kunde komme frem til hans trone! 4Jeg skulde legge min sak frem for hans åsyn og fylle min munn med beviser. 5Jeg skulde få vite de ord han vilde svare mig, og merke mig hvad han vilde si til mig. 6Skulde han da med full kraft stride mot mig? Mon ikke just han skulde akte på mine ord? 7Da skulde en rettskaffen mann gå i rette med ham, og jeg skulde slippe fra min dommer for all tid. 8Men går jeg mot øst, så er han ikke der; går jeg mot vest, så blir jeg ikke var ham; 9er han virksom i nord, så ser jeg ham ikke; går han mot syd, så øiner jeg ham ikke. 10For han kjenner den vei jeg holder mig til; prøvde han mig, så skulde jeg gå frem av prøven som gullet. 11Min fot holdt sig i hans spor; jeg fulgte hans vei og bøide ikke av. 12Fra hans lebers bud vek jeg ikke; fremfor min egen lov aktet jeg på hans munns ord. 13Men han er den eneste, og hvem hindrer ham? Hvad hans sjel lyster, det gjør han. 14For han fullbyrder det han har fastsatt for mig, og av sådant er det meget hos ham. 15Derfor reddes jeg for ham; tenker jeg på det, så bever jeg for ham. 16Og Gud har knekket mitt mot, og den Allmektige har forferdet mig, 17fordi jeg ikke blev rykket bort før mørket kom, og fordi han ikke skjulte ulykkens natt for mig.

1Then Job answered, 2“Even today my complaint is rebellious. His hand is heavy in spite of my groaning. 3Oh that I knew where I might find him! That I might come even to his seat! 4I would set my cause in order before him, and fill my mouth with arguments. 5I would know the words which he would answer me, and understand what he would tell me. 6Would he contend with me in the greatness of his power? No, but he would listen to me. 7There the upright might reason with him, so I should be delivered forever from my judge. 8“If I go east, he is not there; if west, I can’t find him; 9He works to the north, but I can’t see him. He turns south, but I can’t catch a glimpse of him. 10But he knows the way that I take. When he has tried me, I shall come out like gold. 11My foot has held fast to his steps. I have kept his way, and not turned aside. 12I haven’t gone back from the commandment of his lips. I have treasured up the words of his mouth more than my necessary food. 13But he stands alone, and who can oppose him? What his soul desires, even that he does. 14For he performs that which is appointed for me. Many such things are with him. 15Therefore I am terrified at his presence. When I consider, I am afraid of him. 16For God has made my heart faint. The Almighty has terrified me. 17Because I was not cut off before the darkness, neither did he cover the thick darkness from my face.

1Maar Job antwoordde en zeide: 2Ook heden is mijn klacht wederspannigheid; mijn plage is zwaar boven mijn zuchten. 3Och, of ik wist, dat ik Hem vinden zou, ik zou tot Zijn stoel komen; 4Ik zou het recht voor Zijn aangezicht ordentelijk voorstellen, en mijn mond zou ik met verdedigingen vervullen. 5Ik zou de redenen weten, die Hij mij antwoorden zou; en verstaan, wat Hij mij zeggen zou. 6Zou Hij naar de grootheid Zijner macht met mij twisten? Neen; maar Hij zou acht op mij slaan. 7Daar zou de oprechte met Hem pleiten; en ik zou mij in eeuwigheid van mijn Rechter vrijmaken. 8Zie, ga ik voorwaarts, zo is Hij er niet, of achterwaarts, zo verneem ik Hem niet. 9Als Hij ter linkerhand werkt, zo aanschouw ik Hem niet; bedekt Hij Zich ter rechterhand, zo zie ik Hem niet. 10Doch Hij kent den weg, die bij mij is; Hij beproeve mij; als goud zal ik uitkomen. 11Aan Zijn gang heeft mijn voet vastgehouden; Zijn weg heb ik bewaard, en ben niet afgeweken. 12Het gebod Zijner lippen heb ik ook niet weggedaan; de redenen Zijns monds heb ik meer dan mijn bescheiden deel weggelegd. 13Maar is Hij tegen iemand, wie zal dan Hem afkeren? Wat Zijn ziel begeert, dat zal Hij doen. 14Want Hij zal volbrengen, dat over mij bescheiden is; en diergelijke dingen zijn er vele bij Hem. 15Hierom word ik voor Zijn aangezicht beroerd; aanmerk het, en vrees voor Hem; 16Want God heeft mijn hart week gemaakt, en de Almachtige heeft mij beroerd; 17Omdat ik niet uitgedelgd ben voor de duisternis, en dat Hij van mijn aangezicht de donkerheid bedekt heeft.