Johannes 5

1Därefter inföll en av judarnas högtider, och Jesus for upp till Jerusalem. 2Vid Fårporten i Jerusalem ligger en damm, på hebreiska kallad Betesda, och invid den finnas fem pelargångar. 3I dessa lågo många sjuka, blinda, halta, förtvinade. 5Där fanns nu en man som hade varit sjuk i trettioåtta år. 6Då Jesus fick se denne, där han låg, och fick veta att han redan lång tid hade varit sjuk, sade han till honom: »Vill du bliva frisk?» 7Den sjuke svarade honom: »Herre, jag har ingen som hjälper mig ned i dammen, när vattnet har kommit i rörelse; och så stiger en annan ditned före mig, medan jag ännu är på väg.» 8Jesus sade till honom: »Stå upp, tag din säng och gå.» 9Och strax blev mannen frisk och tog sin säng och gick. Men det var sabbat den dagen. 10Därför sade judarna till mannen som hade blivit botad: »Det är sabbat; det är icke lovligt för dig att bära sängen.» 11Men han svarade dem: »Den som gjorde mig frisk, han sade till mig: 'Tag din säng och gå.'» 12Då frågade de honom: »Vem var den mannen som sade till dig att du skulle taga sin säng och gå?» 13Men mannen som hade blivit botad visste icke vem det var; ty Jesus hade dragit sig undan, eftersom mycket folk var där på platsen. -- 14Sedan träffade Jesus honom i helgedomen och sade till honom: »Se, du har blivit frisk; synda icke härefter, på det att icke något värre må vederfaras dig.» 15Mannen gick då bort och omtalade för judarna, att det var Jesus som hade gjort honom frisk. 16Därför förföljde nu judarna Jesus, eftersom han gjorde sådant på sabbaten. 17Men han svarade dem: »Min Fader verkar ännu alltjämt; så verkar ock jag.» 18Och därför stodo judarna ännu mer efter att döda honom, eftersom han icke allenast ville göra sabbaten om intet, utan ock kallade Gud sin Fader och gjorde sig själv lik Gud. 19Då talade Jesus åter och sade till dem: »Sannerligen, sannerligen säger jag eder: Sonen kan icke göra något av sig själv, utan han gör allenast vad han ser Fadern göra; ty vad han gör, det gör likaledes ock Sonen. 20Ty Fadern älskar Sonen och låter honom se allt vad han själv gör; och större gärningar, än dessa äro, skall han låta honom se, så att I skolen förundra eder. 21Ty såsom Fadern uppväcker döda och gör dem levande, så gör ock Sonen levande vilka han vill. 22Icke heller dömer Fadern någon, utan all dom har han överlåtit åt Sonen, 23för att alla skola ära Sonen såsom de ära Faderns. Den som icke ärar Sonen, han ärar icke heller Fadern, som har sänt honom. 24Sannerligen, sannerligen säger jag eder: Den som hör mina ord och tror honom som har sänt mig, han har evigt liv och kommer icke under någon dom, utan har övergått från döden till livet. 25Sannerligen säger jag eder: Den stund kommer, ja, den är redan inne, så de döda skola höra Guds Sons röst, och de som höra den skola bliva levande. 26Ty såsom Fadern har liv i sig själv, så har han ock givit åt Sonen att hava liv i sig själv. 27Och han har givit honom makt att hålla dom, eftersom han är Människoson. 28Förundren eder icke över detta. Ty den stund kommer, då alla som äro i gravarna skola höra hans röst 29och gå ut ur dem: de som hava gjort vad gott är skola uppstå till liv, och de som hava gjort vad ont är skola uppstå till dom. 30Jag kan icke göra något av mig själv. Såsom jag hör, så dömer jag; och min dom är rättvis, ty jag söker icke min vilja, utan dens vilja, som har sänt mig. 31Om jag själv vittnar om mig, så gäller icke mitt vittnesbörd. 32Men det är en annan som vittnar om mig, och jag vet att hans vittnesbörd om mig är sant. 33I haven sänt bud till Johannes, och han har vittnat för sanningen, 34Dock, det är icke av någon människa som jag tager emot vittnesbörd om mig; men jag säger detta, för att I skolen bliva frälsta. 35Han var den brinnande, skinande lampan, och för en liten stund villen I fröjdas i dess ljus. 36Men jag har ett vittnesbörd om mig, som är förmer än Johannes' vittnesbörd: de gärningar som Fadern har givit mig att fullborda, just de gärningar som jag gör, de vittna om mig, att Fadern har sänt mig. 37Ja, Fadern, som har sänt mig, han har själv vittnat om mig. Hans röst haven I aldrig någonsin hört, ej heller haven I sett hans gestalt, 38och hans ord haven I icke låtit förbliva i eder. Ty den han har sänt, honom tron I icke. 39I rannsaken skrifterna, därför att I menen eder i dem hava evigt liv; och det är dessa som vittna om mig. 40Men I viljen icke komma till mig för att få liv. 41Jag tager icke emot pris av människor; 42men jag känner eder och vet att I icke haven Guds kärlek i eder. 43Jag har kommit i min Faders namn, och I tagen icke emot mig; kommer en annan i sitt eget namn, honom skolen I nog mottaga. 44Huru skullen I kunna tro, I som tagen emot pris av varandra och icke söken det pris som kommer från honom som allena är Gud? 45Menen icke att det är jag som skall anklaga eder hos Fadern. Den som anklagar eder är Moses, han till vilken I sätten edert hopp. 46Trodden I Moses, så skullen I ju tro mig, ty om mig har han skrivit. 47Men tron I icke hans skrifter, huru skolen I då kunna tro mina ord?»

1After these things, there was a feast of the Jews, and Jesus went up to Jerusalem. 2Now in Jerusalem by the sheep gate, there is a pool, which is called in Hebrew, “Bethesda”, having five porches. 3In these lay a great multitude of those who were sick, blind, lame, or paralyzed, waiting for the moving of the water; 4for an angel went down at certain times into the pool, and stirred up the water. Whoever stepped in first after the stirring of the water was healed of whatever disease he had. 5A certain man was there, who had been sick for thirty-eight years. 6When Jesus saw him lying there, and knew that he had been sick for a long time, he asked him, “Do you want to be made well?” 7The sick man answered him, “Sir, I have no one to put me into the pool when the water is stirred up, but while I’m coming, another steps down before me.” 8Jesus said to him, “Arise, take up your mat, and walk.” 9Immediately, the man was made well, and took up his mat and walked. Now it was the Sabbath on that day. 10So the Jews said to him who was cured, “It is the Sabbath. It is not lawful for you to carry the mat.” 11He answered them, “He who made me well, the same said to me, ‘Take up your mat, and walk.’” 12Then they asked him, “Who is the man who said to you, ‘Take up your mat, and walk’?” 13But he who was healed didn’t know who it was, for Jesus had withdrawn, a crowd being in the place. 14Afterward Jesus found him in the temple, and said to him, “Behold, you are made well. Sin no more, so that nothing worse happens to you.” 15The man went away, and told the Jews that it was Jesus who had made him well. 16For this cause the Jews persecuted Jesus, and sought to kill him, because he did these things on the Sabbath. 17But Jesus answered them, “My Father is still working, so I am working, too.” 18For this cause therefore the Jews sought all the more to kill him, because he not only broke the Sabbath, but also called God his own Father, making himself equal with God. 19Jesus therefore answered them, “Most certainly, I tell you, the Son can do nothing of himself, but what he sees the Father doing. For whatever things he does, these the Son also does likewise. 20For the Father has affection for the Son, and shows him all things that he himself does. He will show him greater works than these, that you may marvel. 21For as the Father raises the dead and gives them life, even so the Son also gives life to whom he desires. 22For the Father judges no one, but he has given all judgment to the Son, 23that all may honor the Son, even as they honor the Father. He who doesn’t honor the Son doesn’t honor the Father who sent him. 24“Most certainly I tell you, he who hears my word, and believes him who sent me, has eternal life, and doesn’t come into judgment, but has passed out of death into life. 25Most certainly, I tell you, the hour comes, and now is, when the dead will hear the Son of God’s voice; and those who hear will live. 26For as the Father has life in himself, even so he gave to the Son also to have life in himself. 27He also gave him authority to execute judgment, because he is a son of man. 28Don’t marvel at this, for the hour comes, in which all that are in the tombs will hear his voice, 29and will come out; those who have done good, to the resurrection of life; and those who have done evil, to the resurrection of judgment. 30I can of myself do nothing. As I hear, I judge, and my judgment is righteous; because I don’t seek my own will, but the will of my Father who sent me. 31“If I testify about myself, my witness is not valid. 32It is another who testifies about me. I know that the testimony which he testifies about me is true. 33You have sent to John, and he has testified to the truth. 34But the testimony which I receive is not from man. However, I say these things that you may be saved. 35He was the burning and shining lamp, and you were willing to rejoice for a while in his light. 36But the testimony which I have is greater than that of John, for the works which the Father gave me to accomplish, the very works that I do, testify about me, that the Father has sent me. 37The Father himself, who sent me, has testified about me. You have neither heard his voice at any time, nor seen his form. 38You don’t have his word living in you; because you don’t believe him whom he sent. 39“You search the Scriptures, because you think that in them you have eternal life; and these are they which testify about me. 40Yet you will not come to me, that you may have life. 41I don’t receive glory from men. 42But I know you, that you don’t have God’s love in yourselves. 43I have come in my Father’s name, and you don’t receive me. If another comes in his own name, you will receive him. 44How can you believe, who receive glory from one another, and you don’t seek the glory that comes from the only God? 45“Don’t think that I will accuse you to the Father. There is one who accuses you, even Moses, on whom you have set your hope. 46For if you believed Moses, you would believe me; for he wrote about me. 47But if you don’t believe his writings, how will you believe my words?”

1Na dezen was een feest der Joden, en Jezus ging op naar Jeruzalem. 2En er is te Jeruzalem aan de Schaaps poort, een badwater, hetwelk in het Hebreeuws toegenaamd wordt Bethesda, hebbende vijf zalen. 3In dezelve lag een grote menigte van kranken, blinden, kreupelen, verdorden, wachtende op de roering des waters. 4Want een engel daalde neder op zekeren tijd in dat badwater, en beroerde het water; die dan eerst daarin kwam, na de beroering van het water, die werd gezond, van wat ziekte hij ook bevangen was. 5En aldaar was een zeker mens, die acht en dertig jaren krank gelegen had. 6Jezus, ziende dezen liggen, en wetende, dat hij nu langen tijd gelegen had, zeide tot hem: Wilt gij gezond worden? 7De kranke antwoordde Hem: Heere, ik heb geen mens, om mij te werpen in het badwater, wanneer het water beroerd wordt; en terwijl ik kom, zo daalt een ander voor mij neder. 8Jezus zeide tot hem: Sta op, neem uw beddeken op, en wandel. 9En terstond werd de mens gezond, en nam zijn beddeken op en wandelde. En het was sabbat op denzelven dag. 10De Joden zeiden dan tot dengene, die genezen was: Het is sabbat; het is u niet geoorloofd het beddeken te dragen. 11Hij antwoordde hun: Die mij gezond gemaakt heeft, Die heeft mij gezegd: Neem uw beddeken op, en wandel. 12Zij vraagden hem dan: Wie is de Mens, Die u gezegd heeft: Neem uw beddeken op, en wandel? 13En die gezond gemaakt was, wist niet, Wie Hij was; want Jezus was ontweken, alzo er een grote schare in die plaats was. 14Daarna vond hem Jezus in den tempel, en zeide tot hem: Zie, gij zijt gezond geworden; zondig niet meer, opdat u niet wat ergers geschiede. 15De mens ging heen, en boodschapte den Joden, dat het Jezus was, Die hem gezond gemaakt had. 16En daarom vervolgden de Joden Jezus, en zochten Hem te doden, omdat Hij deze dingen op den sabbat deed. 17En Jezus antwoordde hun: Mijn Vader werkt tot nu toe, en Ik werk ook. 18Daarom zochten dan de Joden te meer Hem te doden, omdat Hij niet alleen den sabbat brak, maar ook zeide, dat God Zijn eigen Vader was, Zichzelven Gode evengelijk makende. 19Jezus dan antwoordde en zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: De Zoon kan niets van Zichzelven doen, tenzij Hij den Vader dat ziet doen; want zo wat Die doet, hetzelve doet ook de Zoon desgelijks. 20Want de Vader heeft den Zoon lief, en toont Hem alles, wat Hij doet; en Hij zal Hem groter werken tonen dan deze, opdat gij u verwondert. 21Want gelijk de Vader de doden opwekt en levend maakt, alzo maakt ook de Zoon levend, Die Hij wil. 22Want ook de Vader oordeelt niemand, maar heeft al het oordeel den Zoon gegeven; 23Opdat zij allen den Zoon eren, gelijk zij den Vader eren. Die den Zoon niet eert, eert den Vader niet, Die Hem gezonden heeft. 24Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Die Mijn woord hoort, en gelooft Hem, Die Mij gezonden heeft, die heeft het eeuwige leven, en komt niet in de verdoemenis, maar is uit den dood overgegaan in het leven. 25Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: De ure komt, en is nu, wanneer de doden zullen horen de stem des Zoons Gods, en die ze gehoord hebben, zullen leven. 26Want gelijk de Vader het leven heeft in Zichzelven, alzo heeft Hij ook den Zoon gegeven, het leven te hebben in Zichzelven; 27En heeft Hem macht gegeven, ook gericht te houden, omdat Hij des mensen Zoon is. 28Verwondert u daar niet over, want de ure komt, in dewelke allen, die in de graven zijn, Zijn stem zullen horen; 29En zullen uitgaan, die het goede gedaan hebben, tot de opstanding des levens, en die het kwade gedaan hebben, tot de opstanding der verdoemenis. 30Ik kan van Mijzelven niets doen. Gelijk Ik hoor, oordeel Ik, en Mijn oordeel is rechtvaardig; want Ik zoek niet Mijn wil, maar den wil des Vaders, Die Mij gezonden heeft. 31Indien Ik van Mijzelven getuig, Mijn getuigenis is niet waarachtig. 32Er is een ander, die van Mij getuigt, en Ik weet, dat de getuigenis, welke hij van Mij getuigt, waarachtig is. 33Gijlieden hebt tot Johannes gezonden, en hij heeft der waarheid getuigenis gegeven. 34Doch Ik neem geen getuigenis van een mens; maar dit zeg Ik, opdat gijlieden zoudt behouden worden. 35Hij was een brandende en lichtende kaars; en gij hebt ulieden voor een korten tijd in zijn licht willen verheugen. 36Maar Ik heb een getuigenis meerder, dan die van Johannes; want de werken, die Mij de Vader gegeven heeft, om die te volbrengen, dezelve werken, die Ik doe, getuigen van Mij, dat Mij de Vader gezonden heeft. 37En de Vader, Die Mij gezonden heeft, Die heeft Zelf van Mij getuigd. Gij hebt noch Zijn stem ooit gehoord, noch Zijn gedaante gezien. 38En Zijn woord hebt gij niet in u blijvende; want gij gelooft Dien niet, Dien Hij gezonden heeft. 39Onderzoekt de Schriften; want gij meent in dezelve het eeuwige leven te hebben; en die zijn het, die van Mij getuigen. 40En gij wilt tot Mij niet komen, opdat gij het leven moogt hebben. 41Ik neem geen eer van mensen; 42Maar Ik ken ulieden, dat gij de liefde Gods in uzelven niet hebt. 43Ik ben gekomen in den Naam Mijns Vaders, en gij neemt Mij niet aan; zo een ander komt in zijn eigen naam, dien zult gij aannemen. 44Hoe kunt gij geloven, gij, die eer van elkander neemt, en de eer, die van God alleen is, niet zoekt? 45Meent niet, dat Ik u verklagen zal bij den Vader; die u verklaagt, is Mozes, op welken gij gehoopt hebt. 46Want indien gij Mozes geloofdet, zo zoudt gij Mij geloven; want hij heeft van Mij geschreven. 47Maar zo gij zijn Schriften niet gelooft, hoe zult gij Mijn woorden geloven?