Johannes 1

1I begynnelsen var Ordet, och Ordet var hos Gud, och Ordet var Gud. 2Detta var i begynnelsen hos Gud. 3Genom det har allt blivit till, och utan det har intet blivit till, som är till. 4I det var liv, och livet var människornas ljus. 5Och ljuset lyser i mörkret, och mörkret har icke fått makt därmed. 6En man uppträdde, sänd av Gud; hans namn var Johannes. 7Han kom såsom ett vittne, för att vittna om ljuset, på det att alla skulle komma till tro genom honom. 8Icke var han ljuset, men han skulle vittna om ljuset. 9Det sanna ljuset, det som lyser över alla människor, skulle nu komma i världen. 10I världen var han, och genom honom hade världen blivit till, men världen ville icke veta av honom. 11Han kom till sitt eget, och hans egna togo icke emot honom. 12Men åt alla dem som togo emot honom gav han makt att bliva Guds barn, åt dem som tro på hans namn; 13och de hava blivit födda, icke av blod, ej heller av köttslig vilja, ej heller av någon mans vilja, utan av Gud. 14Och Ordet vart kött och tog sin boning ibland oss, och vi sågo hans härlighet, vi sågo likasom en enfödd Sons härlighet från sin Fader, och han var full av nåd och sanning. 15Johannes vittnar om honom, han ropar och säger: »Det var om denne jag sade: 'Den som kommer efter mig, han är före mig; ty han var förr än jag.'» 16Av hans fullhet hava vi ju alla fått, ja, nåd utöver nåd; 17ty genom Moses blev lagen given, men nåden och sanningen hava kommit genom Jesus Kristus. 18Ingen har någonsin sett Gud; den enfödde Sonen, som är i Faderns sköte, han har kungjort vad Gud är. 19Och detta är vad Johannes vittnade, när judarna hade sänt till honom präster och leviter från Jerusalem för att fråga honom vem han var. 20Han svarade öppet och förnekade icke; han sade öppet: »Jag är icke Messias.» 21Åter frågade de honom: »Vad är du då? Är du Elias?» Han svarade: »Det är jag icke.» -- »Är du Profeten?» Han svarade: »Nej.» 22Då sade de till honom: »Vem är du då? Säg oss det, så att vi kunna giva dem svar, som hava sänt oss. Vad säger du om dig själv?» 23Han svarade: »Jag är rösten av en som ropar i öknen: 'Jämnen vägen för Herren', såsom profeten Esaias sade.» 24Och männen voro utsända ifrån fariséerna. 25Och de frågade honom och sade till honom: »Varför döper du då, om du icke är Messias, ej heller Elias, ej heller Profeten?» 26Johannes svarade dem och sade: »Jag döper i vatten; men mitt ibland eder står en som I icke kännen: 27han som kommer efter mig, vilkens skorem jag icke är värdig att upplösa.» 28Detta skedde i Betania, på andra sidan Jordan, där Johannes döpte. 29Dagen därefter såg han Jesus nalkas; då sade han: »Se, Guds Lamm, som borttager världens synd! 30Om denne var det som jag sade: 'Efter mig kommer en man som är före mig; ty han var förr än jag.' 31Och jag kände honom icke; men för att han skall bliva uppenbar för Israel, därför är jag kommen och döper i vatten.» 32Och Johannes vittnade och sade: »Jag såg Anden såsom en duva sänka sig ned från himmelen; och han förblev över honom. 33Och jag kände honom icke; men den som sände mig till att döpa i vatten, han sade till mig: 'Den över vilken du får se Anden sänka sig ned och förbliva, han är den som döper i helig ande.' 34Och jag har sett det, och jag har vittnat att denne är Guds Son.» 35Dagen därefter stod Johannes åter där med två av sina lärjungar. 36När då Jesus kom gående, såg Johannes på honom och sade: »Se, Guds Lamm!» 37Och de två lärjungarna hörde hans ord och följde Jesus. 38Då vände sig Jesus om, och när han såg att de följde honom, frågade han dem: »Vad viljen I?» De svarade honom: »Rabbi» (det betyder mästare) »var bor du?» 39Han sade till dem: »Kommen och sen.» Då gingo de med honom och sågo var han bodde; och de stannade den dagen hos honom. -- Detta skedde vid den tionde timmen. 40En av de två som hade hört var Johannes sade, och som hade följt Jesus, var Andreas, Simon Petrus' broder. 41Denne träffade först sin broder Simon och sade till honom: »Vi hava funnit Messias» (det betyder detsamma som Kristus). 42Och han förde honom till Jesus. Då såg Jesus på honom och sade: »Du är Simon, Johannes' son; du skall heta Cefas» (det betyder detsamma som Petrus). 43Dagen därefter ville Jesus gå därifrån till Galileen, och han träffade då Filippus. Och Jesus sade till honom: »Följ mig.» 44Och Filippus var från Betsaida, Andreas' och Petrus' stad. 45Filippus träffade Natanael och sade till honom: »Den som Moses har skrivit om i lagen och som profeterna hava skrivit om, honom hava vi funnit, Jesus, Josefs son, från Nasaret.» 46Natanael sade till honom: »Kan något gott komma från Nasaret?» Filippus svarade honom: »Kom och se.» 47När nu Jesus såg Natanael nalkas, sade han om honom: »Se, denne är en rätt israelit, i vilken icke finnes något svek.» 48Natanael frågade honom: »Huru kan du känna mig?» Jesus svarade och sade till honom: »Förrän Filippus kallade dig, såg jag dig, där du var under fikonträdet.» 49Natanael svarade honom: »Rabbi, du är Guds Son, du är Israels konung.» 50Jesus svarade och sade till honom: »Eftersom jag sade dig att jag såg dig under fikonträdet, tror du? Större ting än vad detta är skall du få se.» 51Därefter sade han till honom: »Sannerligen, sannerligen säger jag eder: I skolen få se himmelen öppen och Guds änglar fara upp och fara ned över Människosonen.»

1In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. 2The same was in the beginning with God. 3All things were made through him. Without him was not anything made that has been made. 4In him was life, and the life was the light of men. 5The light shines in the darkness, and the darkness hasn’t overcome it. 6There came a man, sent from God, whose name was John. 7The same came as a witness, that he might testify about the light, that all might believe through him. 8He was not the light, but was sent that he might testify about the light. 9The true light that enlightens everyone was coming into the world. 10He was in the world, and the world was made through him, and the world didn’t recognize him. 11He came to his own, and those who were his own didn’t receive him. 12But as many as received him, to them he gave the right to become God’s children, to those who believe in his name: 13who were born not of blood, nor of the will of the flesh, nor of the will of man, but of God. 14The Word became flesh, and lived among us. We saw his glory, such glory as of the one and only Son of the Father, full of grace and truth. 15John testified about him. He cried out, saying, “This was he of whom I said, ‘He who comes after me has surpassed me, for he was before me.’” 16From his fullness we all received grace upon grace. 17For the law was given through Moses. Grace and truth were realized through Jesus Christ. 18No one has seen God at any time. The one and only Son, who is in the bosom of the Father, he has declared him. 19This is John’s testimony, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, “Who are you?” 20He declared, and didn’t deny, but he declared, “I am not the Christ.” 21They asked him, “What then? Are you Elijah?” He said, “I am not.” “Are you the prophet?” He answered, “No.” 22They said therefore to him, “Who are you? Give us an answer to take back to those who sent us. What do you say about yourself?” 23He said, “I am the voice of one crying in the wilderness, ‘Make straight the way of the Lord,’ as Isaiah the prophet said.” 24The ones who had been sent were from the Pharisees. 25They asked him, “Why then do you baptize, if you are not the Christ, nor Elijah, nor the prophet?” 26John answered them, “I baptize in water, but among you stands one whom you don’t know. 27He is the one who comes after me, who is preferred before me, whose sandal strap I’m not worthy to loosen.” 28These things were done in Bethany beyond the Jordan, where John was baptizing. 29The next day, he saw Jesus coming to him, and said, “Behold, the Lamb of God, who takes away the sin of the world! 30This is he of whom I said, ‘After me comes a man who is preferred before me, for he was before me.’ 31I didn’t know him, but for this reason I came baptizing in water: that he would be revealed to Israel.” 32John testified, saying, “I have seen the Spirit descending like a dove out of heaven, and it remained on him. 33I didn’t recognize him, but he who sent me to baptize in water, he said to me, ‘On whomever you will see the Spirit descending, and remaining on him, the same is he who baptizes in the Holy Spirit.’ 34I have seen, and have testified that this is the Son of God.” 35Again, the next day, John was standing with two of his disciples, 36and he looked at Jesus as he walked, and said, “Behold, the Lamb of God!” 37The two disciples heard him speak, and they followed Jesus. 38Jesus turned, and saw them following, and said to them, “What are you looking for?” They said to him, “Rabbi” (which is to say, being interpreted, Teacher), “where are you staying?” 39He said to them, “Come, and see.” They came and saw where he was staying, and they stayed with him that day. It was about the tenth hour. 40One of the two who heard John, and followed him, was Andrew, Simon Peter’s brother. 41He first found his own brother, Simon, and said to him, “We have found the Messiah!” (which is, being interpreted, Christ). 42He brought him to Jesus. Jesus looked at him, and said, “You are Simon the son of Jonah. You shall be called Cephas” (which is by interpretation, Peter). 43On the next day, he was determined to go out into Galilee, and he found Philip. Jesus said to him, “Follow me.” 44Now Philip was from Bethsaida, of the city of Andrew and Peter. 45Philip found Nathanael, and said to him, “We have found him, of whom Moses in the law, and the prophets, wrote: Jesus of Nazareth, the son of Joseph.” 46Nathanael said to him, “Can any good thing come out of Nazareth?” Philip said to him, “Come and see.” 47Jesus saw Nathanael coming to him, and said about him, “Behold, an Israelite indeed, in whom is no deceit!” 48Nathanael said to him, “How do you know me?” Jesus answered him, “Before Philip called you, when you were under the fig tree, I saw you.” 49Nathanael answered him, “Rabbi, you are the Son of God! You are King of Israel!” 50Jesus answered him, “Because I told you, ‘I saw you underneath the fig tree,’ do you believe? You will see greater things than these!” 51He said to him, “Most certainly, I tell you, hereafter you will see heaven opened, and the angels of God ascending and descending on the Son of Man.”

1In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God. 2Dit was in den beginne bij God. 3Alle dingen zijn door Hetzelve gemaakt, en zonder Hetzelve is geen ding gemaakt, dat gemaakt is. 4In Hetzelve was het Leven, en het Leven was het Licht der mensen. 5En het Licht schijnt in de duisternis, en de duisternis heeft hetzelve niet begrepen. 6Er was een mens van God gezonden, wiens naam was Johannes. 7Deze kwam tot een getuigenis, om van het Licht te getuigen, opdat zij allen door hem geloven zouden. 8Hij was het Licht niet, maar was gezonden, opdat hij van het Licht getuigen zou. 9Dit was het waarachtige Licht, Hetwelk verlicht een iegelijk mens, komende in de wereld. 10Hij was in de wereld, en de wereld is door Hem gemaakt; en de wereld heeft Hem niet gekend. 11Hij is gekomen tot het Zijne, en de Zijnen hebben Hem niet aangenomen. 12Maar zovelen Hem aangenomen hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven; 13Welke niet uit den bloede, noch uit den wil des vleses, noch uit den wil des mans, maar uit God geboren zijn. 14En het Woord is vlees geworden, en heeft onder ons gewoond (en wij hebben Zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als des Eniggeborenen van den Vader), vol van genade en waarheid. 15Johannes getuigt van Hem, en heeft geroepen, zeggende: Deze was het, van Welken ik zeide: Die na mij komt, is voor mij geworden, want Hij was eer dan ik. 16En uit Zijn volheid hebben wij allen ontvangen, ook genade voor genade. 17Want de wet is door Mozes gegeven, de genade en de waarheid is door Jezus Christus geworden. 18Niemand heeft ooit God gezien; de eniggeboren Zoon, Die in den schoot des Vaders is, Die heeft Hem ons verklaard. 19En dit is de getuigenis van Johannes, toen de Joden enige priesters en Levieten afzonden van Jeruzalem, opdat zij hem zouden vragen: Wie zijt gij? 20En hij beleed en loochende het niet; en beleed: Ik ben de Christus niet. 21En zij vraagden hem: Wat dan? Zijt gij Elias? En hij zeide: Ik ben die niet. Zijt gij de profeet? En hij antwoordde: Neen. 22Zij zeiden dan tot hem: Wie zijt gij? opdat wij antwoord geven mogen dengenen, die ons gezonden hebben; wat zegt gij van uzelven? 23Hij zeide: Ik ben de stem des roependen in de woestijn: Maakt den weg des Heeren recht, gelijk Jesaja, de profeet, gesproken heeft. 24En de afgezondenen waren uit de Farizeen; 25En zij vraagden hem en spraken tot hem: Waarom doopt gij dan, zo gij de Christus niet zijt, noch Elias, noch de profeet? 26Johannes antwoordde hun, zeggende: Ik doop met water, maar Hij staat midden onder ulieden, Dien gij niet kent; 27Dezelve is het, Die na mij komt, Welke voor mij geworden is, Wien ik niet waardig ben, dat ik Zijn schoenriem zou ontbinden. 28Deze dingen zijn geschied in Bethabara, over de Jordaan, waar Johannes was dopende. 29Des anderen daags zag Johannes Jezus tot zich komende, en zeide: Zie het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt! 30Deze is het, van Welken ik gezegd heb: Na mij komt een Man, Die voor mij geworden is, want Hij was eer dan ik. 31En ik kende Hem niet; maar opdat Hij aan Israel zou geopenbaard worden, daarom ben ik gekomen, dopende met het water. 32En Johannes getuigde, zeggende: Ik heb den Geest zien nederdalen uit den hemel, gelijk een duif, en bleef op Hem. 33En ik kende Hem niet; maar Die mij gezonden heeft, om te dopen met water, Die had mij gezegd: Op Welken gij den Geest zult zien nederdalen, en op Hem blijven, Deze is het, Die met den Heiligen Geest doopt. 34En ik heb gezien, en heb getuigd, dat Deze de Zoon van God is. 35Des anderen daags wederom stond Johannes, en twee uit zijn discipelen. 36En ziende op Jezus, daar wandelende, zeide hij: Ziet, het Lam Gods! 37En die twee discipelen hoorden hem dat spreken, en zij volgden Jezus. 38En Jezus Zich omkerende, en ziende hen volgen, zeide tot hen: 39Wat zoekt gij? En zij zeiden tot Hem: Rabbi! (hetwelk is te zeggen, overgezet zijnde, Meester) waar woont Gij? 40Hij zeide tot hen: Komt en ziet! Zij kwamen en zagen, waar Hij woonde, en bleven dien dag bij Hem. En het was omtrent de tiende ure. 41Andreas, de broeder van Simon Petrus, was een van de twee, die het van Johannes gehoord hadden, en Hem gevolgd waren. 42Deze vond eerst zijn broeder Simon, en zeide tot hem: Wij hebben gevonden den Messias, hetwelk is, overgezet zijnde, de Christus. 43En hij leidde hem tot Jezus. En Jezus, hem aanziende, zeide: Gij zijt Simon, de zoon van Jonas; gij zult genaamd worden Cefas, hetwelk overgezet wordt Petrus. 44Des anderen daags wilde Jezus heengaan naar Galilea, en vond Filippus, en zeide tot hem: Volg Mij. 45Filippus nu was van Bethsaida, uit de stad van Andreas en Petrus. 46Filippus vond Nathanael en zeide tot hem: Wij hebben Dien gevonden, van Welken Mozes in de wet geschreven heeft, en de profeten, namelijk Jezus, den zoon van Jozef, van Nazareth. 47En Nathanael zeide tot hem: Kan uit Nazareth iets goeds zijn? Filippus zeide tot hem: Kom en zie. 48Jezus zag Nathanael tot Zich komen, en zeide tot hem: Zie, waarlijk een Israeliet, in welken geen bedrog is. 49Nathanael zeide tot Hem: Van waar kent Gij mij? Jezus antwoordde en zeide tot hem: Eer u Filippus riep, daar gij onder den vijgeboom waart, zag Ik u. 50Nathanael antwoordde en zeide tot Hem: Rabbi! Gij zijt de Zone Gods, Gij zijt de Koning Israels. 51Jezus antwoordde en zeide tot hem: Omdat Ik u gezegd heb: Ik zag u onder de vijgeboom, zo gelooft gij; gij zult grotere dingen zien dan deze. En Hij zeide tot hem: Voorwaar, voorwaar zeg Ik ulieden: Van nu aan zult gij den hemel zien geopend, en de engelen Gods opklimmende en nederdalende op den Zoon des mensen.