Johannes 2

1På tredje dagen var ett bröllop i Kana i Galileen, och Jesu moder var där. 2Också Jesus och hans lärjungar blevo bjudna till bröllopet. 3Och vinet begynte taga slut. Då sade Jesu moder till honom: »De hava intet vin.» 4Jesus svarade henne: »Låt mig vara, moder; min stund är ännu icke kommen.» 5Hans moder sade då till tjänarna: »Vadhelst han säger till eder, det skolen I göra.» 6Nu stodo där sex stenkrukor, sådana som judarna hade för sina reningar; de rymde två eller tre bat-mått var. 7Jesus sade till dem: »Fyllen krukorna med vatten.» Och de fyllde dem ända till brädden. 8Sedan sade han till dem: »Ösen nu upp och bären till övertjänaren.» Och de gjorde så. 9Och övertjänaren smakade på vattnet, som nu hade blivit vin; och han visste icke varifrån det hade kommit, vilket däremot tjänarna visste, de som hade öst upp vattnet. Då kallade övertjänaren på brudgummen. 10och sade till honom: »Man brukar eljest alltid sätta fram det goda vinet, och sedan, när gästerna hava fått för mycket, det som är sämre. Du har gömt det goda vinet ända tills nu.» 11Detta var det första tecknet som Jesus gjorde. Han gjorde det i Kana i Galileen och uppenbarade så sin härlighet; och hans lärjungar trodde på honom. 12Därefter begav han sig ned till Kapernaum med sin moder och sina bröder och sina lärjungar; och där stannade de några få dagar. 13Judarnas påsk var nu nära, och Jesus begav sig då upp till Jerusalem. 14Och när han fick i helgedomen se huru där sutto män som sålde fäkreatur och får och duvor, och huru växlare sutto där. 15Då gjorde han sig ett gissel av tåg och drev dem alla ut ur helgedomen, med får och fäkreatur, och slog ut växlarnas penningar och stötte omkull deras bord. 16Och till duvomånglarna sade han: »Tagen bort detta härifrån; gören icke min Faders hus till ett marknadshus.» 17Hans lärjungar kommo då ihåg att det var skrivet: »Nitälskan för ditt hus skall förtära mig.» 18Då togo judarna till orda och sade till honom: »Vad för tecken låter du oss se, eftersom du gör på detta sätt?» 19Jesus svarade och sade till dem: »Bryten ned detta tempel, så skall jag inom tre dagar låta det uppstå igen.» 20Då sade judarna: »I fyrtiosex år har man byggt på detta tempel, och du skulle låta det uppstå igen inom tre dagar?» 21Men det var om sin kropps tempel han talade. 22Sedan, när han hade uppstått från de döda, kommo hans lärjungar ihåg att han hade sagt detta; och de trodde då skriften och det ord som Jesus hade sagt. 23Medan han nu var i Jerusalem, under påsken, vid högtiden, kommo många till tro på hans namn, när de sågo de tecken som han gjorde. 24Men själv betrodde sig Jesus icke åt dem, eftersom han kände alla 25och icke behövde någon annans vittnesbörd om människorna; ty av sig själv visste han vad i människan var.

1The third day, there was a marriage in Cana of Galilee. Jesus’ mother was there. 2Jesus also was invited, with his disciples, to the marriage. 3When the wine ran out, Jesus’ mother said to him, “They have no wine.” 4Jesus said to her, “Woman, what does that have to do with you and me? My hour has not yet come.” 5His mother said to the servants, “Whatever he says to you, do it.” 6Now there were six water pots of stone set there after the Jews’ way of purifying, containing two or three metretes apiece. 7Jesus said to them, “Fill the water pots with water.” They filled them up to the brim. 8He said to them, “Now draw some out, and take it to the ruler of the feast.” So they took it. 9When the ruler of the feast tasted the water now become wine, and didn’t know where it came from (but the servants who had drawn the water knew), the ruler of the feast called the bridegroom, 10and said to him, “Everyone serves the good wine first, and when the guests have drunk freely, then that which is worse. You have kept the good wine until now!” 11This beginning of his signs Jesus did in Cana of Galilee, and revealed his glory; and his disciples believed in him. 12After this, he went down to Capernaum, he, and his mother, his brothers, and his disciples; and they stayed there a few days. 13The Passover of the Jews was at hand, and Jesus went up to Jerusalem. 14He found in the temple those who sold oxen, sheep, and doves, and the changers of money sitting. 15He made a whip of cords, and threw all out of the temple, both the sheep and the oxen; and he poured out the changers’ money, and overthrew their tables. 16To those who sold the doves, he said, “Take these things out of here! Don’t make my Father’s house a marketplace!” 17His disciples remembered that it was written, “Zeal for your house will eat me up.” 18The Jews therefore answered him, “What sign do you show us, seeing that you do these things?” 19Jesus answered them, “Destroy this temple, and in three days I will raise it up.” 20The Jews therefore said, “It took forty-six years to build this temple! Will you raise it up in three days?” 21But he spoke of the temple of his body. 22When therefore he was raised from the dead, his disciples remembered that he said this, and they believed the Scripture, and the word which Jesus had said. 23Now when he was in Jerusalem at the Passover, during the feast, many believed in his name, observing his signs which he did. 24But Jesus didn’t trust himself to them, because he knew everyone, 25and because he didn’t need for anyone to testify concerning man; for he himself knew what was in man.

1En op den derden dag was er een bruiloft te Kana in Galilea; en de moeder van Jezus was aldaar. 2En Jezus was ook genood, en Zijn discipelen, tot de bruiloft. 3En als er wijn ontbrak, zeide de moeder van Jezus tot Hem: Zij hebben geen wijn. 4Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat heb Ik met u te doen? Mijn ure is nog niet gekomen. 5Zijn moeder zeide tot de dienaars: Zo wat Hij ulieden zal zeggen, doet dat. 6En aldaar waren zes stenen watervaten gesteld, naar de reiniging der Joden, elk houdende twee of drie metreten. 7Jezus zeide tot hen: Vult de watervaten met water. En zij vulden ze tot boven toe. 8En Hij zeide tot hen: Schept nu, en draagt het tot den hofmeester; en zij droegen het. 9Als nu de hofmeester het water, dat wijn geworden was, geproefd had (en hij wist niet, van waar de wijn was; maar de dienaren, die het water geschept hadden, wisten het), zo riep de hofmeester den bruidegom. 10En zeide tot hem: Alle man zet eerst den goeden wijn op, en wanneer men wel gedronken heeft, alsdan den minderen; maar gij hebt den goeden wijn tot nu toe bewaard. 11Dit beginsel der tekenen heeft Jezus gedaan te Kana in Galilea, en heeft Zijn heerlijkheid geopenbaard; en Zijn discipelen geloofden in Hem. 12Daarna ging Hij af naar Kapernaum, Hij, en Zijn moeder, en Zijn broeders, en Zijn discipelen; en zij bleven aldaar niet vele dagen. 13En het pascha der Joden was nabij, en Jezus ging op naar Jeruzalem. 14En Hij vond in den tempel, die ossen, en schapen, en duiven verkochten, en de wisselaars daar zittende. 15En een gesel van touwtjes gemaakt hebbende, dreef Hij ze allen uit den tempel, ook de schapen en de ossen; en het geld der wisselaren stortte Hij uit, en keerde de tafelen om. 16En Hij zeide tot degenen, die de duiven verkochten: Neemt deze dingen van hier weg; maakt niet het huis Mijns Vaders tot een huis van koophandel. 17En Zijn discipelen werden indachtig, dat er geschreven is: De ijver van Uw huis heeft mij verslonden. 18De Joden antwoordden dan, en zeiden tot Hem: Wat teken toont Gij ons, dat Gij deze dingen doet? 19Jezus antwoordde en zeide tot hen: Breekt dezen tempel, en in drie dagen zal Ik denzelven oprichten. 20De Joden zeiden dan: Zes en veertig jaren is over dezen tempel gebouwd, en Gij, zult Gij dien in drie dagen oprichten? 21Maar Hij zeide dit van den tempel Zijns lichaams. 22Daarom, als Hij opgestaan was van de doden, werden Zijn discipelen gedachtig, dat Hij dit tot hen gezegd had, en zij geloofden de Schrift, en het woord, dat Jezus gesproken had. 23En als Hij te Jeruzalem was, op het pascha, in het feest, geloofden velen in Zijn Naam, ziende Zijn tekenen, die Hij deed. 24Maar Jezus Zelf betrouwde hun Zichzelven niet, omdat Hij hen allen kende, 25En omdat Hij niet van node had, dat iemand getuigen zou van den mens; want Hij Zelf wist, wat in den mens was.