Jana 7

1A potem chodził Jezus po Galilei; bo się nie chciał bawić w ziemi Judzkiej, przeto że Żydowie szukali, aby go zabili. 2I było blisko święto żydowskie kuczek. 3Tedy rzekli do niego bracia jego: Odejdź stąd, a idź do Judzkiej ziemi, żeby uczniowie twoi widzieli sprawy twoje, które czynisz. 4Albowiem żaden nic w skrytości nie czyni, kto chce być widziany; przetoż ty, jeźli takie rzeczy czynisz, objaw się światu. 5Bo i bracia jego nie wierzyli weń. 6I rzekł im Jezus: Czas mój jeszcze nie przyszedł; ale czas wasz zawsze jest w pogotowiu. 7Nie możeć was świat nienawidzieć, ale mnie nienawidzi; bo ja świadczę o nim, iż sprawy jego złe są. 8Idźcież wy na to święto, jać jeszcze nie pójdę na to święto; bo mój czas jeszcze się nie wypełnił. 9A to im powiedziawszy, został w Galilei. 10A gdy poszli bracia jego, tedy i on szedł na święto, nie jawnie, ale jakoby potajemnie. 11A Żydowie szukali go w święto i mówili: Gdzież on jest? 12I było o nim wielkie szemranie między ludem; bo jedni mówili: Że jest dobry; a drudzy mówili: Nie, ale zwodzi lud. 13Wszakże o nim żaden jawnie nie mówił, dla bojaźni żydowskiej. 14A gdy już było w pół święta, wstąpił Jezus do kościoła i uczył. 15I dziwowali się Żydowie, mówiąc: Jakoż ten umie Pismo, gdyż się nie uczył? 16Odpowiedział im Jezus i rzekł: Nauka moja nie jestci moja, ale tego, który mię posłał. 17Jeźliby kto chciał czynić wolę jego, ten będzie umiał rozeznać, jeźli ta nauka jest z Boga, czyli ja sam od siebie mówię. 18Ktoć z samego siebie mówi, chwały własnej szuka; ale kto szuka chwały tego, który go posłał, ten jest prawdziwy, a nie masz w nim niesprawiedliwości. 19Izali wam Mojżesz nie dał zakonu? a żaden z was nie przestrzega zakonu. Przeczże szukacie, abyście mię zabili? 20Odpowiedział lud i rzekł: Dyjabelstwo masz; któż cię szuka zabić? 21Odpowiedział Jezus i rzekł im: Jedenem uczynek uczynił, a wszyscy się temu dziwujecie! 22Wszak Mojżesz wydał wam obrzezkę, (nie iżby była z Mojżesza, ale z ojców), a w sabat obrzezujecie człowieka. 23Ponieważ człowiek przyjmuje obrzezkę w sabat, aby nie był zgwałcony zakon Mojżeszowy, przecz się na mię gniewacie, żem całego człowieka uzdrowił w sabat? 24Nie sądźcie według widzenia, ale sprawiedliwy sąd sądźcie. 25Mówili tedy niektórzy z Jeruzalemczyków: Izali to nie jest ten, którego szukają zabić? 26A oto jawnie mówi, a nic mu nie mówią. Izali prawdziwie poznali książęta, iż ten jest prawdziwie Chrystus? 27Ale o tym wiemy, skąd jest: ale gdy Chrystus przyjdzie, nikt nie będzie wiedział, skąd by był. 28Wołał tedy Jezus w kościele ucząc a mówiąc: I mnie znacie, i skądem jest, wiecie; a nie przyszedłem sam od siebie, ale jest prawdziwy, który mię posłał, którego wy nie znacie. 29Lecz go ja znam; bom od niego jest, a on mię posłał. 30I szukali, jakoby go pojmać; ale żaden nie ściągnął nań ręki; bo jeszcze nie przyszła godzina jego. 31A wiele ich z ludu uwierzyli weń i mówili: Chrystus gdy przyjdzie, izaż więcej cudów uczyni nad te, które ten uczynił? 32A słyszeli Faryzeuszowie, iż to lud o nim szemrał; i posłali Faryzeuszowie i przedniejsi kapłani sługi, aby go pojmali. 33Rzekł im tedy Jezus: Jeszcze na mały czas jestem z wami; potem odejdę do tego, który mię posłał. 34Szukać mię będziecie, ale nie znajdziecie; a gdzie ja będę, wy przyjść nie możecie. 35Mówili tedy Żydowie między sobą: Dokądże ten pójdzie, że my go nie znajdziemy? czyli do rozproszonych poganów pójdzie i będzie uczył pogany? 36Cóż to za mowa, którą wyrzekł: Szukać mię będziecie, ale nie znajdziecie, i gdzie ja będę, wy przyjść nie możecie? 37A w on ostateczny dzień wielki święta onego stanął Jezus i wołał mówiąc: Jeźli kto pragnie, niech do mnie przyjdzie, a pije. 38Kto wierzy w mię, jako mówi Pismo, rzeki wody żywej popłyną z żywota jego. 39(A to mówił o Duchu, którego wziąć mieli wierzący weń; albowiem jeszcze nie był dany Duch Święty, przeto że jeszcze Jezus nie był uwielbiony.) 40Wiele ich tedy z owego ludu słysząc te słowa, mówili: Tenci jest prawdziwie on prorok. 41A drudzy mówili: Ten jest Chrystus; ale niektórzy mówili: Azaż z Galilei przyjdzie Chrystus? 42Azaż nie mówi Pismo, iż z nasienia Dawidowego i z Betlehemu miasteczka, gdzie był Dawid, przyjdzie Chrystus? 43A tak stało się rozerwanie dla niego między ludem. 44I chcieli go niektórzy z nich pojmać; ale żaden nie ściągnął nań rąk swoich. 45Przyszli tedy słudzy do przedniejszych kapłanów i do Faryzeuszów; którzy im rzekli: Przeczżeście go nie przywiedli? 46Odpowiedzieli oni słudzy: Nigdy tak nie mówił człowiek jako ten człowiek. 47I odpowiedzieli im Faryzeuszowie: Alboście i wy zwiedzeni? 48Izali kto uwierzył weń z książąt albo z Faryzeuszów? 49Tylko ten gmin, który nie zna zakonu; przeklęci są. 50I rzekł do nich Nikodem, który był przyszedł w nocy do niego, będąc jeden z nich: 51Izali zakon nasz sądzi człowieka, jeźliby pierwej nie słyszał od niego i nie poznałby, co czyni? 52A oni mu odpowiedzieli i rzekli: Izaliś i ty Galilejczyk? Badajże się, a obacz, żeć prorok z Galilei nie powstał. 53I poszedł każdy do domu swego.

1After these things, Jesus was walking in Galilee, for he wouldn’t walk in Judea, because the Jews sought to kill him. 2Now the feast of the Jews, the Feast of Booths, was at hand. 3His brothers therefore said to him, “Depart from here, and go into Judea, that your disciples also may see your works which you do. 4For no one does anything in secret, and himself seeks to be known openly. If you do these things, reveal yourself to the world.” 5For even his brothers didn’t believe in him. 6Jesus therefore said to them, “My time has not yet come, but your time is always ready. 7The world can’t hate you, but it hates me, because I testify about it, that its works are evil. 8You go up to the feast. I am not yet going up to this feast, because my time is not yet fulfilled.” 9Having said these things to them, he stayed in Galilee. 10But when his brothers had gone up to the feast, then he also went up, not publicly, but as it were in secret. 11The Jews therefore sought him at the feast, and said, “Where is he?” 12There was much murmuring among the multitudes concerning him. Some said, “He is a good man.” Others said, “Not so, but he leads the multitude astray.” 13Yet no one spoke openly of him for fear of the Jews. 14But when it was now the midst of the feast, Jesus went up into the temple and taught. 15The Jews therefore marveled, saying, “How does this man know letters, having never been educated?” 16Jesus therefore answered them, “My teaching is not mine, but his who sent me. 17If anyone desires to do his will, he will know about the teaching, whether it is from God, or if I am speaking from myself. 18He who speaks from himself seeks his own glory, but he who seeks the glory of him who sent him is true, and no unrighteousness is in him. 19Didn’t Moses give you the law, and yet none of you keeps the law? Why do you seek to kill me?” 20The multitude answered, “You have a demon! Who seeks to kill you?” 21Jesus answered them, “I did one work, and you all marvel because of it. 22Moses has given you circumcision (not that it is of Moses, but of the fathers), and on the Sabbath you circumcise a boy. 23If a boy receives circumcision on the Sabbath, that the law of Moses may not be broken, are you angry with me, because I made a man completely healthy on the Sabbath? 24Don’t judge according to appearance, but judge righteous judgment.” 25Therefore some of them of Jerusalem said, “Isn’t this he whom they seek to kill? 26Behold, he speaks openly, and they say nothing to him. Can it be that the rulers indeed know that this is truly the Christ? 27However we know where this man comes from, but when the Christ comes, no one will know where he comes from.” 28Jesus therefore cried out in the temple, teaching and saying, “You both know me, and know where I am from. I have not come of myself, but he who sent me is true, whom you don’t know. 29I know him, because I am from him, and he sent me.” 30They sought therefore to take him; but no one laid a hand on him, because his hour had not yet come. 31But of the multitude, many believed in him. They said, “When the Christ comes, he won’t do more signs than those which this man has done, will he?” 32The Pharisees heard the multitude murmuring these things concerning him, and the chief priests and the Pharisees sent officers to arrest him. 33Then Jesus said, “I will be with you a little while longer, then I go to him who sent me. 34You will seek me, and won’t find me; and where I am, you can’t come.” 35The Jews therefore said among themselves, “Where will this man go that we won’t find him? Will he go to the Dispersion among the Greeks, and teach the Greeks? 36What is this word that he said, ‘You will seek me, and won’t find me; and where I am, you can’t come’?” 37Now on the last and greatest day of the feast, Jesus stood and cried out, “If anyone is thirsty, let him come to me and drink! 38He who believes in me, as the Scripture has said, from within him will flow rivers of living water.” 39But he said this about the Spirit, which those believing in him were to receive. For the Holy Spirit was not yet given, because Jesus wasn’t yet glorified. 40Many of the multitude therefore, when they heard these words, said, “This is truly the prophet.” 41Others said, “This is the Christ.” But some said, “What, does the Christ come out of Galilee? 42Hasn’t the Scripture said that the Christ comes of the seed of David, and from Bethlehem, the village where David was?” 43So there arose a division in the multitude because of him. 44Some of them would have arrested him, but no one laid hands on him. 45The officers therefore came to the chief priests and Pharisees, and they said to them, “Why didn’t you bring him?” 46The officers answered, “No man ever spoke like this man!” 47The Pharisees therefore answered them, “You aren’t also led astray, are you? 48Have any of the rulers believed in him, or of the Pharisees? 49But this multitude that doesn’t know the law is accursed.” 50Nicodemus (he who came to him by night, being one of them) said to them, 51“Does our law judge a man, unless it first hears from him personally and knows what he does?” 52They answered him, “Are you also from Galilee? Search, and see that no prophet has arisen out of Galilee.” 53Everyone went to his own house,

1En na dezen wandelde Jezus in Galilea; want Hij wilde in Judea niet wandelen, omdat de Joden Hem zochten te doden. 2En het feest der Joden, namelijk de loof huttenzetting, was nabij. 3Zo zeiden dan Zijn broeders tot Hem: Vertrek van hier, en ga heen in Judea, opdat ook Uw discipelen Uw werken mogen aanschouwen, die Gij doet. 4Want niemand doet iets in het verborgen, en zoekt zelf, dat men openlijk van hem spreke. Indien Gij deze dingen doet, zo openbaar Uzelven aan de wereld. 5Want ook Zijn broeders geloofden niet in Hem. 6Jezus dan zeide tot hen: Mijn tijd is nog niet hier, maar uw tijd is altijd bereid. 7De wereld kan ulieden niet haten, maar Mij haat zij, omdat Ik van dezelve getuig, dat haar werken boos zijn. 8Gaat gijlieden op tot dit feest; Ik ga nog niet op tot dit feest; want Mijn tijd is nog niet vervuld. 9En als Hij deze dingen tot hen gezegd had, bleef Hij in Galilea. 10Maar als Zijn broeders opgegaan waren, toen ging Hij ook Zelf op tot het feest, niet openlijk, maar als in het verborgen. 11De Joden dan zochten Hem in het feest, en zeiden: Waar is Hij? 12En er was veel gemurmels van Hem onder de scharen. Sommigen zeiden: Hij is goed; en anderen zeiden: Neen, maar Hij verleidt de schare. 13Nochtans sprak niemand vrijmoediglijk van Hem, om de vrees der Joden. 14Doch als het nu in het midden van het feest was, zo ging Jezus op in den tempel, en leerde. 15En de Joden verwonderden zich, zeggende: Hoe weet Deze de Schriften, daar Hij ze niet geleerd heeft? 16Jezus antwoordde hun, en zeide: Mijn leer is Mijne niet, maar Desgenen, Die Mij gezonden heeft. 17Zo iemand wil Deszelfs wil doen, die zal van deze leer bekennen, of zij uit God is, dan of Ik van Mijzelven spreek. 18Die van zichzelven spreekt, zoekt zijn eigen eer; maar Die de eer zoekt Desgenen, Die Hem gezonden heeft, Die is waarachtig, en geen ongerechtigheid is in Hem. 19Heeft Mozes u niet de wet gegeven? En niemand van u doet de wet. Wat zoekt gij Mij te doden? 20De schare antwoordde en zeide: Gij hebt den duivel; wie zoekt U te doden? 21Jezus antwoordde en zeide tot hen: Een werk heb Ik gedaan, en gij verwondert u allen. 22Daarom heeft Mozes ulieden de besnijdenis gegeven (niet dat zij uit Mozes is, maar uit de vaderen), en gij besnijdt een mens op den sabbat. 23Indien een mens de besnijdenis ontvangt op den sabbat, opdat de wet van Mozes niet gebroken worde; zijt gij toornig op Mij, dat Ik een gehelen mens gezond gemaakt heb op den sabbat? 24Oordeelt niet naar het aanzien, maar oordeelt een rechtvaardig oordeel. 25Sommigen dan uit die van Jeruzalem zeiden: Is Deze niet, Dien zij zoeken te doden? 26En ziet, Hij spreekt vrijmoediglijk, en zij zeggen Hem niets. Zouden nu wel de oversten waarlijk weten, dat Deze waarlijk is de Christus? 27Doch van Dezen weten wij, van waar Hij is; maar de Christus, wanneer Hij komen zal, zo zal niemand weten, van waar Hij is. 28Jezus dan riep in den tempel, lerende en zeggende: En gij kent Mij, en gij weet, van waar Ik ben; en Ik ben van Mijzelven niet gekomen, maar Hij is waarachtig, Die Mij gezonden heeft, Welken gijlieden niet kent. 29Maar Ik ken Hem; want Ik ben van Hem, en Hij heeft Mij gezonden. 30Zij zochten Hem dan te grijpen; maar niemand sloeg de hand aan Hem; want Zijn ure was nog niet gekomen. 31En velen uit de schare geloofden in Hem, en zeiden: Wanneer de Christus zal gekomen zijn, zal Hij ook meer tekenen doen dan die, welke Deze gedaan heeft? 32De Farizeen hoorden, dat de schare dit van Hem murmelde; en de Farizeen en de overpriesters zonden dienaren, opdat zij Hem grijpen zouden. 33Jezus dan zeide tot hen: Nog een kleinen tijd ben Ik bij u, en Ik ga heen tot Dengene, Die Mij gezonden heeft. 34Gij zult Mij zoeken, en gij zult Mij niet vinden; en waar Ik ben, kunt gij niet komen. 35De Joden dan zeiden tot elkander: Waar zal Deze heengaan, dat wij Hem niet zullen vinden? Zal Hij tot de verstrooide Grieken gaan, en de Grieken leren? 36Wat is dit voor een rede, die Hij gezegd heeft: Gij zult Mij zoeken, en zult Mij niet vinden; en waar Ik ben, kunt gij niet komen? 37En op den laatsten dag, zijnde de grote dag van het feest, stond Jezus en riep, zeggende: Zo iemand dorst, die kome tot Mij en drinke. 38Die in Mij gelooft, gelijkerwijs de Schrift zegt, stromen des levenden waters zullen uit zijn buik vloeien. 39(En dit zeide Hij van den Geest, Denwelken ontvangen zouden, die in Hem geloven; want de Heilige Geest was nog niet, overmits Jezus nog niet verheerlijkt was.) 40Velen dan uit de schare, deze rede horende, zeiden: Deze is waarlijk de Profeet. 41Anderen zeiden: Deze is de Christus. En anderen zeiden: Zal dan de Christus uit Galilea komen? 42Zegt de Schrift niet, dat de Christus komen zal uit den zade Davids, en van het vlek Bethlehem, waar David was? 43Er werd dan tweedracht onder de schare, om Zijnentwil. 44En sommigen van hen wilden Hem grijpen; maar niemand sloeg de handen aan Hem. 45De dienaars dan kwamen tot de overpriesters en Farizeen; en die zeiden tot hen: Waarom hebt gij Hem niet gebracht? 46De dienaars antwoordden: Nooit heeft een mens alzo gesproken, gelijk deze Mens. 47De Farizeen dan antwoordden hun: Zijt ook gijlieden verleid? 48Heeft iemand uit de oversten in Hem geloofd, of uit de Farizeen? 49Maar deze schare, die de wet niet weet, is vervloekt. 50Nicodemus zeide tot hen, welke des nachts tot Hem gekomen was, zijnde een uit hen: 51Oordeelt ook onze wet den mens, tenzij dat zij eerst van hem gehoord heeft, en verstaat, wat hij doet? 52Zij antwoordden en zeiden tot hem: Zijt gij ook uit Galilea? Onderzoek en zie, dat uit Galilea geen profeet opgestaan is. 53En een iegelijk ging heen naar zijn huis.