Hioba 40

1Nadto odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł: 2Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę; 3Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił? 4Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on? 5Ozdóbże się teraz zacnością i dostojnością, a w chwałę i w ochędóstwo oblecz się. 6Rozpostrzyj popędliwość gniewu twego, a patrz na każdego pysznego, i poniż go. 7Spojrzyjże na każdego hardego a skróć go, a zetrzyj niepobożnych na miejscu ich. 8Zakryj ich pospołu w prochu, a oblicza ich zawiąż w skrytości. 9Tedyć i Ja przyznam, że cię może zachować prawica twoja. 10Oto teraz słoń, któregom uczynił jako i ciebie, trawę je jako wół. 11Oto teraz moc jego jest w biodrach jego, a siła jego w pępku brzucha jego. 12Rusza ogonem swoim, jako chce, choć jest jako drzewo cedrowe; żyły łona jego są powikłane jako latorośli. 13Kości jego jako trąby miedziane; gnaty jego jako drąg żelazny. 14On jest przedniejszym z uczynków Bożych; który go uczynił, sam nań natrzeć może mieczem swoim. 15Jemuć pastwę góry przynoszą, a wszystek zwierz polny tam igra. 16Pod cienistem drzewem lega w skrytościach trzciny i błota. 17Okrywają go drzewa cieniste cieniem swoim, a ogarniają go wierzby nad potokami. 18Oto zatrzymuje strumień, że się nie spieszy; tuszy sobie, iż Jordan wypije gębą swoją. 19Azali go kto przed oczyma jego ułapi? albo powrozy przeciągnie przez nozdrze jego? 20Wyciągnieszże wędą wieloryba? albo sznurem utopionym w języku jego? 21Izali zawleczesz kolce przez nozdrza jego? albo hakiem przekoleszli czeluść jego? 22Izalić się będzie wiele modlił, albo z tobą łagodnie mówić będzie? 23Izali uczyni przymierze z tobą, a przyjmiesz go za sługę wiecznego? 24Izali z nim będziesz igrał jako z ptaszkiem, a uwiążesz go dziatkom twoim? Sprawiże sobie nad nim towarzystwo ucztę, a podzielą go między kupców? Izali zawadzisz hakami za skórę jego, a widelcami rybackiemi za głowę jego? Połóż tylko nań rękę twą, ślubujęć, że nie wspomnisz więcej na bitwę. Oto nadzieja ułowienia jego omylna jest; izali i wejrzawszy nań człowiek nie upada?

1Moreover Yahweh answered Job, 2“Shall he who argues contend with the Almighty? He who argues with God, let him answer it.” 3Then Job answered Yahweh, 4“Behold, I am of small account. What shall I answer you? I lay my hand on my mouth. 5I have spoken once, and I will not answer; Yes, twice, but I will proceed no further.” 6Then Yahweh answered Job out of the whirlwind, 7“Now brace yourself like a man. I will question you, and you will answer me. 8Will you even annul my judgment? Will you condemn me, that you may be justified? 9Or do you have an arm like God? Can you thunder with a voice like him? 10“Now deck yourself with excellency and dignity. Array yourself with honor and majesty. 11Pour out the fury of your anger. Look at everyone who is proud, and bring him low. 12Look at everyone who is proud, and humble him. Crush the wicked in their place. 13Hide them in the dust together. Bind their faces in the hidden place. 14Then I will also admit to you that your own right hand can save you. 15“See now, behemoth, which I made as well as you. He eats grass as an ox. 16Look now, his strength is in his thighs. His force is in the muscles of his belly. 17He moves his tail like a cedar. The sinews of his thighs are knit together. 18His bones are like tubes of brass. His limbs are like bars of iron. 19He is the chief of the ways of God. He who made him gives him his sword. 20Surely the mountains produce food for him, where all the animals of the field play. 21He lies under the lotus trees, in the covert of the reed, and the marsh. 22The lotuses cover him with their shade. The willows of the brook surround him. 23Behold, if a river overflows, he doesn’t tremble. He is confident, though the Jordan swells even to his mouth. 24Shall any take him when he is on the watch, or pierce through his nose with a snare?

1En de HEERE antwoordde Job, en zeide: 2Is het twisten met den Almachtige onderrichten? Wie God bestraft, die antwoorde daarop. 3Toen antwoordde Job den HEERE, en zeide: 4Zie, ik ben te gering; wat zou ik U antwoorden? Ik leg mijn hand op mijn mond. 5Eenmaal heb ik gesproken, maar zal niet antwoorden; of tweemaal, maar zal niet voortvaren. 6En de HEERE antwoordde Job uit een onweder, en zeide: 7Gord nu als een man uw lenden; Ik zal u vragen, en onderricht Mij. 8Zult gij ook Mijn oordeel te niet maken? Zult Gij Mij verdoemen, opdat gij rechtvaardig zijt? 9Hebt gij een arm gelijk God? En kunt gij, gelijk Hij, met de stem donderen? 10Versier u nu met voortreffelijkheid en hoogheid, en bekleed u met majesteit en heerlijkheid! 11Strooi de verbolgenheden uws toorns uit, en zie allen hoogmoedige, en verneder hem! 12Zie allen hoogmoedige, en breng hem ten onder; en verpletter de goddelozen in hun plaats! 13Verberg hen te zamen in het stof; verbind hun aangezichten in het verborgen! 14Dan zal Ik ook u loven, omdat uw rechterhand u zal verlost hebben. 15Zie nu Behemoth, welken Ik gemaakt heb nevens u; hij eet hooi, gelijk een rund. 16Zie toch, zijn kracht is in zijn lenden, en zijn macht in den navel zijns buiks. 17Als het hem lust, zijn staart is als een ceder; de zenuwen zijner schaamte zijn doorvlochten. 18Zijn beenderen zijn als vast koper; zijn gebeenten zijn als ijzeren handbomen. 19Hij is een hoofdstuk der wegen Gods; die hem gemaakt heeft, heeft hem zijn zwaard aangehecht. 20Omdat de bergen hem voeder voortbrengen, daarom spelen al de dieren des velds aldaar. 21Onder schaduwachtige bomen ligt hij neder, in een schuilplaats des riets en des slijks. 22De schaduwachtige bomen bedekken hem, elkeen met zijn schaduw; de beekwilgen omringen hem. 23Zie, hij doet de rivier geweld aan, en verhaast zich niet; hij vertrouwt, dat hij de Jordaan in zijn mond zou kunnen intrekken. 24Zou men hem voor zijn ogen kunnen vangen? Zou men hem met strikken den neus doorboren kunnen?