Lukas' evangelium 23

1Og hele hopen stod op og førte ham for Pilatus; 2og de begynte å føre klagemål imot ham og sa: Denne mann har vi funnet vill-leder vårt folk og forbyder å gi keiseren skatt, og sier om sig selv at han er Messias, en konge. 3Da spurte Pilatus ham: Er du jødenes konge? Han svarte ham: Du sier det. 4Da sa Pilatus til yppersteprestene og folket: Jeg finner ingen skyld hos denne mann. 5Men de tok sterkere i og sa: Han opvigler folket, han lærer over hele Jødeland, fra Galilea av, hvor han begynte, og like hit. 6Da Pilatus hørte det, spurte han om mannen var fra Galilea, 7og da han fikk vite at han hørte under Herodes, sendte han ham til Herodes, som også var i Jerusalem i de dager. 8Og da Herodes så Jesus, blev han meget glad; for han hadde i lang tid ønsket å få se ham, fordi han hadde hørt om ham, og han håpet å få se et tegn av ham. 9Han spurte ham da med mange ord; men Jesus svarte ham intet. 10Og yppersteprestene og de skriftlærde stod og klaget hårdt på ham. 11Men Herodes med sine krigsfolk hånte og spottet ham; derefter kastet han et skinnende klædebon om ham og sendte ham således tilbake til Pilatus. 12Den dag blev Pilatus og Herodes venner; før hadde de ligget i fiendskap med hverandre. 13Da kalte Pilatus yppersteprestene og rådsherrene og folket sammen 14og sa til dem: I har ført denne mann frem for mig som en som forfører folket til frafall; og se, jeg har tatt ham i forhør for eders øine, men jeg har ikke funnet denne mann skyldig i noget av det I klager på ham for; 15Herodes heller ikke; for jeg sendte eder til ham; og se, han har ikke gjort noget som fortjener døden. 16Derfor vil jeg refse ham og så gi ham fri. 17Men på høitiden måtte han gi dem én fri. 18De ropte da alle som én: Bort med denne, men gi oss Barabbas fri! 19Dette var en som var kastet i fengsel for et oprør som hadde vært i byen, og for et mord. 20Pilatus talte da atter til dem, fordi han gjerne vilde gi Jesus fri. 21Men de ropte til ham og sa: Korsfest, korsfest ham! 22Da sa han for tredje gang til dem: Hvad ondt har da denne mann gjort? Jeg har ikke funnet nogen dødsskyld hos ham; derfor vil jeg refse ham og så gi ham fri. 23Men de trengte på med stort skrik og krevde at han skulde korsfestes; og deres skrik fikk overhånd. 24Så felte da Pilatus den dom at det skulde skje som de krevde; 25og han gav den fri som var kastet i fengsel for oprør og mord, ham som de bad om; men Jesus overgav han til deres vilje. 26Og da de førte ham bort, tok de fatt på en mann ved navn Simon, fra Kyrene, som kom fra landet, og de la korset på ham, forat han skulde bære det efter Jesus. 27Og en stor mengde av folket fulgte ham og mange kvinner, som jamret sig og gråt over ham. 28Men Jesus vendte sig om til dem og sa: I Jerusalems døtre! gråt ikke over mig, men gråt over eder selv og over eders barn! 29For se, de dager skal komme da de skal si: Salige er de ufruktbare og det liv som ikke fødte, og det bryst som ikke gav die. 30Da skal de begynne å si til fjellene: Fall over oss! og til haugene: Skjul oss! 31For gjør de så med det grønne tre, hvorledes skal det da gå det tørre? 32Også to andre, to ugjerningsmenn, blev ført bort med ham for å avlives. 33Og da de var kommet til det sted som kalles Hodeskallen, korsfestet de der både ham og ugjerningsmennene, den ene på hans høire og den andre på hans venstre side. 34Men Jesus sa: Fader, forlat dem! for de vet ikke hvad de gjør. Og de delte hans klær mellem sig og kastet lodd om dem. 35Og folket stod og så på; men rådsherrene spottet ham og sa: Andre har han frelst, la ham nu frelse sig selv dersom han er Guds Messias, den utvalgte! 36Også stridsmennene hånte ham, de gikk bort til ham og rakte ham eddik og sa: 37Er du jødenes konge, da frels dig selv! 38Men det var også satt en innskrift over ham: Dette er jødenes konge. 39En av ugjerningsmennene som hang der, spottet ham og sa: Er ikke du Messias? Frels dig selv og oss! 40Men den andre svarte og irettesatte ham og sa: Frykter du ikke engang for Gud, du som dog er under samme dom? 41Og vi med rette; for vi får igjen hvad våre gjerninger har forskyldt; men denne har ikke gjort noget galt. 42Og han sa: Jesus! kom mig i hu når du kommer i ditt rike! 43Og han sa til ham: Sannelig sier jeg dig: Idag skal du være med mig i Paradis. 44Og det var omkring den sjette time, da blev det mørke over hele landet like til den niende time, 45og solen blev formørket, og forhenget i templet revnet midtefter. 46Og Jesus ropte med høi røst og sa: Fader! i dine hender overgir jeg min ånd! Og da han hadde sagt dette, utåndet han. 47Men da høvedsmannen så det som skjedde, gav han Gud æren og sa: Sannelig, denne mann var rettferdig! 48Og alt folket som var kommet sammen for å se dette syn, slo sig for sitt bryst og vendte tilbake da de så hvad som skjedde. 49Men alle hans kjenninger og de kvinner som hadde fulgt ham fra Galilea, stod langt borte og så dette. 50Og se, det var en mann ved navn Josef, som var rådsherre, og en god og rettferdig mann - 51han hadde ikke samtykket i deres råd og gjerning - fra den jødiske by Arimatea, og han ventet på Guds rike; 52han gikk til Pilatus og bad om Jesu legeme, 53og han tok det ned og svøpte det i fint linklæde, og la det i en grav som var hugget i klippen, og som aldri nogen hadde ligget i. 54Det var beredelses-dagen, og sabbaten stundet til. 55Men nogen kvinner som var kommet med ham fra Galilea, fulgte med, og de så graven, og hvorledes hans legeme blev lagt. 56Så vendte de tilbake og tilberedte velluktende urter og salver, og sabbaten over holdt de sig stille efter lovens bud.

1The whole company of them rose up and brought him before Pilate. 2They began to accuse him, saying, “We found this man perverting the nation, forbidding paying taxes to Caesar, and saying that he himself is Christ, a king.” 3Pilate asked him, “Are you the King of the Jews?” He answered him, “So you say.” 4Pilate said to the chief priests and the multitudes, “I find no basis for a charge against this man.” 5But they insisted, saying, “He stirs up the people, teaching throughout all Judea, beginning from Galilee even to this place.” 6But when Pilate heard Galilee mentioned, he asked if the man was a Galilean. 7When he found out that he was in Herod’s jurisdiction, he sent him to Herod, who was also in Jerusalem during those days. 8Now when Herod saw Jesus, he was exceedingly glad, for he had wanted to see him for a long time, because he had heard many things about him. He hoped to see some miracle done by him. 9He questioned him with many words, but he gave no answers. 10The chief priests and the scribes stood, vehemently accusing him. 11Herod with his soldiers humiliated him and mocked him. Dressing him in luxurious clothing, they sent him back to Pilate. 12Herod and Pilate became friends with each other that very day, for before that they were enemies with each other. 13Pilate called together the chief priests and the rulers and the people, 14and said to them, “You brought this man to me as one that perverts the people, and see, I have examined him before you, and found no basis for a charge against this man concerning those things of which you accuse him. 15Neither has Herod, for I sent you to him, and see, nothing worthy of death has been done by him. 16I will therefore chastise him and release him.” 17Now he had to release one prisoner to them at the feast. 18But they all cried out together, saying, “Away with this man! Release to us Barabbas!”— 19one who was thrown into prison for a certain revolt in the city, and for murder. 20Then Pilate spoke to them again, wanting to release Jesus, 21but they shouted, saying, “Crucify! Crucify him!” 22He said to them the third time, “Why? What evil has this man done? I have found no capital crime in him. I will therefore chastise him and release him.” 23But they were urgent with loud voices, asking that he might be crucified. Their voices and the voices of the chief priests prevailed. 24Pilate decreed that what they asked for should be done. 25He released him who had been thrown into prison for insurrection and murder, for whom they asked, but he delivered Jesus up to their will. 26When they led him away, they grabbed one Simon of Cyrene, coming from the country, and laid on him the cross, to carry it after Jesus. 27A great multitude of the people followed him, including women who also mourned and lamented him. 28But Jesus, turning to them, said, “Daughters of Jerusalem, don’t weep for me, but weep for yourselves and for your children. 29For behold, the days are coming in which they will say, ‘Blessed are the barren, the wombs that never bore, and the breasts that never nursed.’ 30Then they will begin to tell the mountains, ‘Fall on us!’ and tell the hills, ‘Cover us.’ 31For if they do these things in the green tree, what will be done in the dry?” 32There were also others, two criminals, led with him to be put to death. 33When they came to the place that is called The Skull, they crucified him there with the criminals, one on the right and the other on the left. 34Jesus said, “Father, forgive them, for they don’t know what they are doing.” Dividing his garments among them, they cast lots. 35The people stood watching. The rulers with them also scoffed at him, saying, “He saved others. Let him save himself, if this is the Christ of God, his chosen one!” 36The soldiers also mocked him, coming to him and offering him vinegar, 37and saying, “If you are the King of the Jews, save yourself!” 38An inscription was also written over him in letters of Greek, Latin, and Hebrew: “THIS IS THE KING OF THE JEWS.” 39One of the criminals who was hanged insulted him, saying, “If you are the Christ, save yourself and us!” 40But the other answered, and rebuking him said, “Don’t you even fear God, seeing you are under the same condemnation? 41And we indeed justly, for we receive the due reward for our deeds, but this man has done nothing wrong.” 42He said to Jesus, “Lord, remember me when you come into your Kingdom.” 43Jesus said to him, “Assuredly I tell you, today you will be with me in Paradise.” 44It was now about the sixth hour, and darkness came over the whole land until the ninth hour. 45The sun was darkened, and the veil of the temple was torn in two. 46Jesus, crying with a loud voice, said, “Father, into your hands I commit my spirit!” Having said this, he breathed his last. 47When the centurion saw what was done, he glorified God, saying, “Certainly this was a righteous man.” 48All the multitudes that came together to see this, when they saw the things that were done, returned home beating their breasts. 49All his acquaintances, and the women who followed with him from Galilee, stood at a distance, watching these things. 50Behold, a man named Joseph, who was a member of the council, a good and righteous man 51(he had not consented to their counsel and deed), from Arimathaea, a city of the Jews, who was also waiting for the Kingdom of God: 52this man went to Pilate, and asked for Jesus’ body. 53He took it down, and wrapped it in a linen cloth, and laid him in a tomb that was cut in stone, where no one had ever been laid. 54It was the day of the Preparation, and the Sabbath was drawing near. 55The women, who had come with him out of Galilee, followed after, and saw the tomb, and how his body was laid. 56They returned, and prepared spices and ointments. On the Sabbath they rested according to the commandment.

1En de gehele menigte van hen stond op, en leidde Hem tot Pilatus. 2En zij begonnen Hem te beschuldigen, zeggende: Wij hebben bevonden, dat Deze het volk verkeert, en verbiedt den keizer schattingen te geven, zeggende, dat Hij Zelf Christus, de Koning is. 3En Pilatus vraagde Hem, zeggende: Zijt Gij de Koning der Joden? En Hij antwoordde hem en zeide: Gij zegt het. 4En Pilatus zeide tot de overpriesters en de scharen: Ik vind geen schuld in dezen Mens. 5En zij hielden te sterker aan, zeggende: Hij beroert het volk, lerende door geheel Judea, begonnen hebbende van Galilea tot hier toe. 6Als nu Pilatus van Galilea hoorde, vraagde hij, of die Mens een Galileer was? 7En verstaande, dat Hij uit het gebied van Herodes was, zond hij Hem heen tot Herodes, die ook zelf in die dagen binnen Jeruzalem was. 8En als Herodes Jezus zag, werd hij zeer verblijd; want hij was van over lang begerig geweest Hem te zien, omdat hij veel van Hem hoorde; en hoopte enig teken te zien, dat van Hem gedaan zou worden. 9En hij vraagde Hem met vele woorden; doch Hij antwoordde hem niets. 10En de overpriesters en de Schriftgeleerden stonden, en beschuldigden Hem heftiglijk. 11En Herodes met zijn krijgslieden Hem veracht en bespot hebbende, deed Hem een blinkend kleed aan, en zond Hem weder tot Pilatus. 12En op denzelfde dag werden Pilatus en Herodes vrienden met elkander; want zij waren te voren in vijandschap tegen den anderen. 13En als Pilatus de overpriesters, en de oversten, en het volk bijeengeroepen had, zeide hij tot hen: 14Gij hebt dezen Mens tot mij gebracht, als een, die het volk afkerig maakt; en ziet, ik heb Hem in uw tegenwoordigheid ondervraagd, en heb in dezen Mens geen schuld gevonden, van hetgeen daar gij Hem mede beschuldigt; 15Ja, ook Herodes niet; want ik heb ulieden tot hem gezonden, en ziet, er is van Hem niets gedaan, dat des doods waardig is. 16Zo zal ik Hem dan kastijden en loslaten. 17En hij moest hun op het feest een loslaten. 18Doch al de menigte riep gelijkelijk, zeggende: Weg met Dezen, en laat ons Bar-abbas los. 19Dewelke was om zeker oproer, dat in de stad geschied was, en om een doodslag, in de gevangenis geworpen. 20Pilatus dan riep hun wederom toe, willende Jezus loslaten. 21Maar zij riepen daartegen, zeggende: Kruis Hem, kruis Hem! 22En hij zeide ten derden male tot hen: Wat heeft Deze dan kwaads gedaan? Ik heb geen schuld des doods in Hem gevonden. Zo zal ik Hem dan kastijden en loslaten. 23Maar zij hielden aan met groot geroep, eisende, dat Hij zou gekruist worden; en hun en der overpriesteren geroep werd geweldiger. 24En Pilatus oordeelde, dat hun eis geschieden zou. 25En hij liet hun los dengene, die om oproer en doodslag in de gevangenis geworpen was, welken zij geeist hadden; maar Jezus gaf hij over tot hun wil. 26En als zij Hem wegleidden, namen zij een Simon van Cyrene, komende van den akker, en legden hem het kruis op, dat hij het achter Jezus droeg. 27En een grote menigte van volk en van vrouwen volgde Hem, welke ook weenden en Hem beklaagden. 28En Jezus, Zich tot haar kerende zeide: Gij dochters van Jeruzalem! weent niet over Mij, maar weent over uzelven, en over uw kinderen. 29Want ziet, er komen dagen, in welke men zeggen zal: Zalig zijn de onvruchtbaren, en de buiken, die niet gebaard hebben, en de borsten, die niet gezoogd hebben. 30Alsdan zullen zij beginnen te zeggen tot de bergen: Valt op ons; en tot de heuvelen: Bedekt ons. 31Want indien zij dit doen aan het groene hout, wat zal aan het dorre geschieden? 32En er werden ook twee anderen, zijnde kwaaddoeners, geleid, om met Hem gedood te worden. 33En toen zij kwamen op de plaats genaamd Hoofdschedel plaats, kruisigden zij Hem aldaar, en de kwaaddoeners, den een ter rechter zijde en den ander ter linker zijde. 34En Jezus zeide: Vader, vergeef het hun; want zij weten niet, wat zij doen. En verdelende Zijn klederen, wierpen zij het lot. 35En het volk stond en zag het aan. En ook de oversten met hen beschimpten Hem, zeggende: Anderen heeft Hij verlost, dat Hij nu Zichzelven verlosse, zo Hij is de Christus, de Uitverkorene Gods. 36En ook de krijgsknechten, tot Hem komende, bespotten Hem, en brachten Hem edik; 37En zeiden: Indien gij de Koning der Joden zijt, zo verlos Uzelven. 38En er was ook een opschrift boven Hem geschreven, met Griekse, en Romeinse en Hebreeuwse letters: DEZE Is De KONING DER JODEN. 39En een der kwaaddoeners, die gehangen waren, lasterde Hem, zeggende: Indien Gij de Christus zijt, verlos Uzelven en ons. 40Maar de andere, antwoordende, bestrafte hem, zeggende: Vreest gij ook God niet, daar gij in hetzelfde oordeel zijt? 41En wij toch rechtvaardiglijk; want wij ontvangen straf, waardig hetgeen wij gedaan hebben; maar Deze heeft niets onbehoorlijks gedaan. 42En hij zeide tot Jezus: Heere, gedenk mijner, als Gij in Uw Koninkrijk zult gekomen zijn. 43En Jezus zeide tot hem: Voorwaar, zeg Ik u: Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn. 44En het was omtrent de zesde ure, en er werd duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe. 45En de zon werd verduisterd, en het voorhangsel des tempels scheurde midden door. 46En Jezus, roepende met grote stemme, zeide: Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest. En als Hij dat gezegd had, gaf Hij den geest. 47Als nu de hoofdman over honderd zag, wat er geschied was, verheerlijkte hij God, en zeide: Waarlijk, deze Mens was rechtvaardig. 48En al de scharen, die samengekomen waren om dit te aanschouwen, ziende de dingen, die geschied waren, keerden wederom, slaande op hun borsten. 49En al Zijn bekenden stonden van verre, ook de vrouwen, die Hem te zamen gevolgd waren van Galilea, en zagen dit aan. 50En zie, een man, met name Jozef, zijnde een raadsheer, een goed en rechtvaardig man, 51(Deze had niet mede bewilligd in hun raad en handel) van Arimathea, een stad der Joden, en die ook zelf het Koninkrijk Gods verwachtte; 52Deze ging tot Pilatus, en begeerde het lichaam van Jezus. 53En als hij hetzelve afgenomen had, wond hij dat in een fijn lijnwaad, en legde het in een graf, in een rots gehouwen, waarin nog nooit iemand gelegd was. 54En het was de dag der voorbereiding, en de sabbat kwam aan. 55En ook de vrouwen, die met Hem gekomen waren uit Galilea, volgden na en aanschouwden het graf, en hoe Zijn lichaam gelegd werd. 56En wedergekeerd zijnde, bereidden zij specerijen en zalven; en op den sabbat rustten zij naar het gebod.