Yosua 17

1Bagian yang diundikan bagi suku Manasye karena dia anak sulung Yusuf adalah kepada Makhir, anak sulung Manasye, bapa Gilead, telah diberikan Gilead dan Basan, sebab ia seorang prajurit. 2Itulah bagian yang ditentukan bagi keturunan Manasye yang lain menurut keluarga-keluarga mereka, yakni keturunan Abiezer, keturunan Helek, keturunan Asriel, keturunan Sekhem, keturunan Hefer, dan keturunan Semida. Itulah keturunan Manasye, anak Yusuf, menurut keluarga-keluarga mereka. 3Namun, Zelafehad anak Hefer, anak Gilead, anak Makhir, anak Manasye, tidak memiliki anak laki-laki, tetapi hanya anak perempuan. Inilah nama anak-anak perempuannya: Mahla, Noa, Hogla, Milka, dan Tirza. 4Mereka datang menghadap Imam Eleazar dan Yosua anak Nun, serta para pemimpin dan berkata, “TUHAN memerintahkan kepada Musa untuk memberikan milik pusaka kepada kami di antara saudara-saudara kami.” Karena itu, sesuai perintah TUHAN, ia memberikan milik pusaka kepada mereka di antara saudara-saudara ayah mereka. 5Demikianlah sepuluh bagian tanah jatuh kepada suku Manasye, selain tanah Gilead dan Basan di seberang Sungai Yordan. 6Karena itu, anak-anak perempuan Manasye menerima milik pusaka di tengah-tengah keturunan laki-laki. Tanah Gilead menjadi milik keturunan Manasye yang selebihnya. 7Batas wilayah Manasye adalah dari Asyer ke Mikhmetat di sebelah timur Sikhem. Batas itu terus ke selatan ke daerah penduduk En-Tapuah. 8Tanah Tapuah adalah milik suku Manasye, tetapi kota Tapuah, dekat perbatasan Manasye, adalah milik keturunan Efraim. 9Kemudian, batas itu turun ke anak sungai Kana, ke sebelah selatan sungai itu. Kota-kota di situ adalah milik suku Efraim meskipun berada di tengah-tengah kota-kota suku Manasye. Batas daerah Manasye itu melewati sebelah utara sungai itu dan berakhir ke laut. 10Sebelah selatan adalah milik suku Efraim, dan sebelah utara adalah milik suku Manasye. Batasnya adalah laut, dan batas sebelah utara menyinggung daerah Asyer, dan di sebelah timur menyinggung daerah Isakhar. 11Di daerah Isakhar dan Asyer terdapat milik suku Manasye, yaitu Bet-Sean, dengan kota-kotanya, Yibleam dengan anak-anak kotanya, penduduk Dor dengan anak-anak kotanya, penduduk En-Dor dengan kota-kotanya, penduduk Taanakh dengan kota-kotanya, dan penduduk Megido dengan kota-kotanya, yaitu ketiga daerah bukit. 12Akan tetapi, keturunan Manasye tidak dapat menguasai kota-kota itu, sebab orang Kanaan bersikeras untuk tetap tinggal di tempat itu. 13Sesudah orang Israel menjadi kuat, orang Kanaan dijadikan pekerja paksa, tetapi tidak diusir dari tempat itu. 14Keturunan Yusuf berkata kepada Yosua, katanya, “Mengapa engkau memberikan kepada kami hanya satu undian dan satu bagian milik pusaka, padahal kami bangsa yang besar karena TUHAN memberkati kami sampai sekarang?” 15Yosua menjawab mereka, “Jika kamu bangsa yang besar, pergilah ke hutan dan bukalah lahan di sana, di negeri orang Feris dan orang Refaim, apabila Pegunungan Efraim terlalu sesak bagimu.” 16Keturunan Yusuf berkata, “Pegunungan itu tidak cukup bagi kami, dan orang Kanaan yang tinggal di lembah-lembah itu mempunyai kereta-kereta besi, baik yang di Bet-Sean dengan anak-anak kotanya maupun yang di Lembah Yizreel.” 17Yosua pun berkata kepada keturunan Yusuf, yaitu suku Efraim dan suku Manasye, “Engkau bangsa yang besar jumlahnya dan mempunyai kekuatan yang besar, tidak akan hanya satu undian ditentukan bagimu. 18Akan tetapi, pegunungan itu akan menjadi milikmu, sebab meskipun tanah itu hutan, kamu akan membuka dan memilikinya sampai ujung-ujungnya. Sebab, kamu akan mengusir orang Kanaan itu sekalipun mereka memiliki kereta-kereta besi, dan sekalipun mereka kuat.”

1This was the lot for the tribe of Manasseh, for he was the firstborn of Joseph. As for Machir the firstborn of Manasseh, the father of Gilead, because he was a man of war, therefore he had Gilead and Bashan. 2So this was for the rest of the children of Manasseh according to their families: for the children of Abiezer, for the children of Helek, for the children of Asriel, for the children of Shechem, for the children of Hepher, and for the children of Shemida: these were the male children of Manasseh the son of Joseph according to their families. 3But Zelophehad, the son of Hepher, the son of Gilead, the son of Machir, the son of Manasseh, had no sons, but daughters: and these are the names of his daughters: Mahlah, Noah, Hoglah, Milcah, and Tirzah. 4They came near before Eleazar the priest, and before Joshua the son of Nun, and before the princes, saying, “Yahweh commanded Moses to give us an inheritance among our brothers.” Therefore according to the commandment of Yahweh he gave them an inheritance among the brothers of their father. 5Ten parts fell to Manasseh, besides the land of Gilead and Bashan, which is beyond the Jordan; 6because the daughters of Manasseh had an inheritance among his sons. The land of Gilead belonged to the rest of the sons of Manasseh. 7The border of Manasseh was from Asher to Michmethath, which is before Shechem. The border went along to the right hand, to the inhabitants of En Tappuah. 8The land of Tappuah belonged to Manasseh; but Tappuah on the border of Manasseh belonged to the children of Ephraim. 9The border went down to the brook of Kanah, southward of the brook. These cities belonged to Ephraim among the cities of Manasseh. The border of Manasseh was on the north side of the brook, and ended at the sea. 10Southward it was Ephraim’s, and northward it was Manasseh’s, and the sea was his border. They reached to Asher on the north, and to Issachar on the east. 11Manasseh had three heights in Issachar, in Asher Beth Shean and its towns, and Ibleam and its towns, and the inhabitants of Dor and its towns, and the inhabitants of Endor and its towns, and the inhabitants of Taanach and its towns, and the inhabitants of Megiddo and its towns. 12Yet the children of Manasseh couldn’t drive out the inhabitants of those cities; but the Canaanites would dwell in that land. 13When the children of Israel had grown strong, they put the Canaanites to forced labor, and didn’t utterly drive them out. 14The children of Joseph spoke to Joshua, saying, “Why have you given me just one lot and one part for an inheritance, since I am a great people, because Yahweh has blessed me so far?” 15Joshua said to them, “If you are a great people, go up to the forest, and clear land for yourself there in the land of the Perizzites and of the Rephaim; since the hill country of Ephraim is too narrow for you.” 16The children of Joseph said, “The hill country is not enough for us. All the Canaanites who dwell in the land of the valley have chariots of iron, both those who are in Beth Shean and its towns, and those who are in the valley of Jezreel.” 17Joshua spoke to the house of Joseph, even to Ephraim and to Manasseh, saying, “You are a great people, and have great power. You shall not have one lot only; 18but the hill country shall be yours. Although it is a forest, you shall cut it down, and it’s farthest extent shall be yours; for you shall drive out the Canaanites, though they have chariots of iron, and though they are strong.”

1De stam van Manasse had ook een lot, omdat hij de eerstgeborene van Jozef was: te weten Machir, de eerstgeborene van Manasse, de vader van Gilead; omdat hij een krijgsman was, zo had hij Gilead en Bazan. 2Ook hadden de overgebleven kinderen van Manasse een lot, naar hun huisgezinnen; te weten de kinderen van Abiezer, en de kinderen van Helek, en de kinderen van Asriel, en de kinderen van Sechem, en de kinderen van Hefer, en de kinderen van Semida. Dit zijn de mannelijke kinderen van Manasse, den zoon van Jozef, naar hun huisgezinnen. 3Zelafead nu, de zoon van Hefer, den zoon van Gilead, den zoon van Machir, den zoon van Manasse, had geen zonen, maar dochters; en dit zijn de namen zijner dochteren: Machla en Noa, Hogla, Milka en Tirza. 4Dezen dan traden toe voor het aangezicht van Eleazar, den priester, en voor het aangezicht van Jozua, den zoon van Nun, en voor het aangezicht der oversten, zeggende: De HEERE heeft Mozes geboden, dat men ons een erfdeel geven zou in het midden onzer broederen. Daarom gaf hij haar, naar den mond des HEEREN, een erfdeel in het midden der broederen van haar vader. 5En aan Manasse vielen tien snoeren toe, behalve het land Gilead en Bazan, dat op gene zijde van de Jordaan is. 6Want de dochteren van Manasse erfden een erfdeel in het midden zijner zonen; en het land Gilead hadden de overgebleven kinderen van Manasse. 7Zodat de landpale van Manasse was van Aser af tot Michmetath, die voor aan Sichem is; en deze landpale gaat ter rechterhand tot aan de inwoners van En-Tappuah. 8Manasse had wel het land van Tappuah, maar Tappuah zelve, aan de landpale van Manasse, hadden de kinderen van Efraim. 9Daarna komt de landpale af naar de beek Kana tegen het zuiden der beek. Deze steden zijn van Efraim in het midden der steden van Manasse; en de landpale van Manasse is aan het noorden der beek, en haar uitgangen zijn aan de zee. 10Het was van Efraim tegen het zuiden, en tegen het noorden was het van Manasse, en de zee was zijn landpale; en aan het noorden stieten zij aan Aser, en aan het oosten aan Issaschar. 11Want Manasse had, in Issaschar en in Aser, Beth-Sean en haar onderhorige plaatsen, en Jibleam en haar onderhorige plaatsen, en de inwoners te Dor en haar onderhorige plaatsen, en de inwoners te En-Dor en haar onderhorige plaatsen, en de inwoners te Thaanach en haar onderhorige plaatsen, en de inwoners te Megiddo en haar onderhorige plaatsen: drie landstreken. 12En de kinderen van Manasse konden de inwoners van die steden niet verdrijven; want de Kanaanieten wilden in hetzelve land wonen. 13En het geschiedde, als de kinderen Israels sterk werden, zo maakten zij de Kanaanieten cijnsbaar; maar zij verdreven hen niet ganselijk. 14Toen spraken de kinderen van Jozef tot Jozua, zeggende: Waarom hebt gij mij ten erfdeel maar een lot en een snoer gegeven, daar ik toch een groot volk ben, voor zoveel de HEERE mij dus verre gezegend heeft? 15Jozua nu zeide tot henlieden: Dewijl gij een groot volk zijt, zo ga op naar het woud, en houw daar voor u af in het land der Ferezieten en der Refaieten, dewijl u het gebergte van Efraim te eng is. 16Toen zeiden de kinderen van Jozef: Dat gebergte zou ons niet genoegzaam zijn; er zijn ook ijzeren wagens bij alle Kanaanieten, die in het land des dals wonen, bij die te Beth-Sean en haar onderhorige plaatsen, en die in het dal van Jizreel zijn. 17Verder sprak Jozua tot het huis van Jozef, tot Efraim en tot Manasse, zeggende: Gij zijt een groot volk, en gij hebt grote kracht, gij zult geen een lot hebben; 18Maar het gebergte zal het uwe zijn; en dewijl het een woud is, zo houw het af, zo zullen zijn uitgangen de uwe zijn; want gij zult de Kanaanieten verdrijven, al hebben zij ijzeren wagens, al zijn zij sterk.