Yosua 1

1Setelah kematian Musa, hamba TUHAN itu, TUHAN berfirman kepada Yosua anak Nun, pelayan Musa, 2“Hamba-Ku Musa telah mati. Karena itu, sekarang bangkitlah, seberangilah Sungai Yordan ini, kamu dan seluruh umat ini, pergi ke negeri yang akan Kuberikan kepada mereka, kepada anak-anak Israel. 3Setiap tempat yang diinjak oleh telapak kakimu akan Kuberikan kepadamu, seperti yang Kujanjikan kepada Musa. 4Dari padang belantara dan Lebanon ini, bahkan sampai ke sungai besar, yaitu Sungai Efrat, seluruh tanah orang Het dan sampai ke Laut Besar ke arah matahari terbenam, akan menjadi wilayahmu. 5Tidak seorang pun akan tahan berdiri di hadapanmu sepanjang hidupmu. Seperti Aku menyertai Musa, demikian juga Aku akan menyertaimu. Aku tidak akan meninggalkanmu atau tidak akan mengabaikanmu. 6Jadilah kuat dan berani karena kamulah yang akan memimpin bangsa ini untuk memiliki tanah yang Aku janjikan kepada nenek moyang mereka untuk diberikan kepada mereka. 7Hanya, jadilah kuat dan berani, hati-hatilah bertindak sesuai dengan seluruh hukum yang hamba-Ku Musa perintahkan kepadamu; jangan menoleh ke kanan atau ke kiri supaya kamu berhasil ke mana pun kamu pergi. 8Kitab Taurat ini tidak boleh jauh dari mulutmu, tetapi kamu harus merenungkannya siang dan malam supaya kamu dapat sungguh-sungguh melakukan sesuai dengan semua yang tertulis di dalamnya. Dengan demikian, kamu akan membuat jalanmu berhasil dan kamu akan beruntung. 9Bukankah sudah Aku perintahkan kepadamu, jadilah kuat dan berani? Jangan takut atau gentar karena TUHAN, Allahmu, menyertaimu ke mana pun kamu pergi.” 10Kemudian, Yosua memerintahkan para pemimpin umat, katanya, 11“Pergilah ke seluruh perkemahan dan perintahkanlah kepada umat itu, ‘Siapkanlah bekal bagimu karena dalam tiga hari kamu akan menyeberangi Sungai Yordan untuk masuk menguasai tanah yang TUHAN, Allahmu, berikan kepadamu untuk kamu miliki.’” 12Yosua berkata kepada suku Ruben, Gad, dan setengah dari suku Manasye, 13“Ingatlah perkataan yang Musa, hamba TUHAN itu, perintahkan kepadamu, yaitu TUHAN, Allahmu, memberikan ketenteraman dan memberikan tanah ini kepadamu. 14Istri-istrimu, anak-anakmu, dan ternakmu akan tinggal di tanah yang Musa berikan kepadamu di seberang Sungai Yordan. Akan tetapi, semua orangmu yang perkasa harus menyeberang di depan saudara-saudaramu dengan bersenjata dan harus menolong mereka, 15sampai TUHAN memberikan ketenteraman kepada saudara-saudaramu, seperti yang Ia berikan kepadamu, dan sampai mereka menguasai tanah yang TUHAN, Allahmu, berikan kepada mereka. Sesudah itu, kembalilah kamu ke tanah yang kamu miliki sendiri dan nikmatilah tanah yang telah Musa, hamba TUHAN, berikan kepadamu di seberang timur Sungai Yordan ini, ke arah terbitnya matahari.” 16Mereka menjawab Yosua, “Segala sesuatu yang engkau perintahkan kepada kami akan kami lakukan, dan ke mana pun engkau mengutus kami, kami akan pergi. 17Sebagaimana kami menaati Musa dalam segala hal, demikian juga kami akan taat kepadamu. Hanya, kiranya TUHAN, Allahmu, menyertai engkau seperti Ia menyertai Musa. 18Siapa pun yang memberontak terhadap perintahmu dan tidak menaati perkataanmu, sesuai dengan yang kau perintahkan kepadanya, ia harus dihukum mati. Hanya, jadilah kuat dan berani!”

1Now after the death of Moses the servant of Yahweh, Yahweh spoke to Joshua the son of Nun, Moses’ servant, saying, 2“Moses my servant is dead; now therefore arise, go over this Jordan, you, and all this people, to the land which I give to them, even to the children of Israel. 3I have given you every place that the sole of your foot will tread on, as I told Moses. 4From the wilderness, and this Lebanon, even to the great river, the river Euphrates, all the land of the Hittites, and to the great sea toward the going down of the sun, shall be your border. 5No man will be able to stand before you all the days of your life. As I was with Moses, so I will be with you. I will not fail you nor forsake you. 6“Be strong and courageous; for you shall cause this people to inherit the land which I swore to their fathers to give them. 7Only be strong and very courageous, to observe to do according to all the law, which Moses my servant commanded you. Don’t turn from it to the right hand or to the left, that you may have good success wherever you go. 8This book of the law shall not depart out of your mouth, but you shall meditate on it day and night, that you may observe to do according to all that is written therein: for then you shall make your way prosperous, and then you shall have good success. 9Haven’t I commanded you? Be strong and courageous. Don’t be afraid, neither be dismayed: for Yahweh your God is with you wherever you go.” 10Then Joshua commanded the officers of the people, saying, 11“Pass through the midst of the camp, and command the people, saying, ‘Prepare food; for within three days you are to pass over this Jordan, to go in to possess the land, which Yahweh your God gives you to possess it.’” 12Joshua spoke to the Reubenites, and to the Gadites, and to the half-tribe of Manasseh, saying, 13“Remember the word which Moses the servant of Yahweh commanded you, saying, ‘Yahweh your God gives you rest, and will give you this land. 14Your wives, your little ones, and your livestock, shall live in the land which Moses gave you beyond the Jordan; but you shall pass over before your brothers armed, all the mighty men of valor, and shall help them 15until Yahweh has given your brothers rest, as he has given you, and they have also possessed the land which Yahweh your God gives them. Then you shall return to the land of your possession, and possess it, which Moses the servant of Yahweh gave you beyond the Jordan toward the sunrise.’” 16They answered Joshua, saying, “All that you have commanded us we will do, and wherever you send us we will go. 17Just as we listened to Moses in all things, so will we listen to you. Only may Yahweh your God be with you, as he was with Moses. 18Whoever rebels against your commandment, and doesn’t listen to your words in all that you command him, he shall be put to death. Only be strong and courageous.”

1Het geschiedde nu, na den dood van Mozes, den knecht des HEEREN, dat de HEERE tot Jozua, den zoon van Nun, den dienaar van Mozes, sprak, zeggende: 2Mijn knecht Mozes is gestorven; zo maak u nu op, trek over deze Jordaan, gij en al dit volk, tot het land, dat Ik hun, den kinderen Israels, geve. 3Alle plaats, waarop ulieder voetzool treden zal, heb Ik u gegeven, gelijk als Ik tot Mozes gesproken heb. 4Van de woestijn en dezen Libanon af tot aan de grote rivier, de rivier Frath, het ganse land der Hethieten, en tot aan de grote zee, tegen den ondergang der zon, zal ulieder landpale zijn. 5Niemand zal voor uw aangezicht bestaan al de dagen uws levens; gelijk als Ik met Mozes geweest ben, zal Ik met u zijn; Ik zal u niet begeven, en zal u niet verlaten. 6Wees sterk en heb goeden moed! want gij zult dit volk dat land erfelijk doen bezitten, dat Ik hun vaderen heb gezworen hun te geven. 7Alleenlijk wees sterk en heb zeer goeden moed, dat gij waarneemt te doen naar de ganse wet, welke Mozes, Mijn knecht, u geboden heeft, en wijk daarvan niet, ter rechter hand noch ter linkerhand, opdat gij verstandelijk handelt alom, waar gij zult gaan; 8Dat het boek dezer wet niet wijke van uw mond, maar overleg het dag en nacht, opdat gij waarneemt te doen naar alles, wat daarin geschreven is; want alsdan zult gij uw wegen voorspoedig maken, en alsdan zult gij verstandelijk handelen. 9Heb Ik het u niet bevolen? wees sterk en heb goeden moed, en verschrik niet, en ontzet u niet; want de HEERE, uw God, is met u alom, waar gij heengaat. 10Toen gebood Jozua den ambtlieden des volks, zeggende: 11Gaat door het midden des legers, en beveelt het volk, zeggende: Bereidt teerkost voor ulieden; want binnen nog drie dagen zult gijlieden over deze Jordaan gaan, dat gij ingaat, om te erven het land, hetwelk de HEERE, uw God, ulieden geeft om te beerven. 12En Jozua sprak tot de Rubenieten en Gadieten, en den halven stam van Manasse, zeggende: 13Gedenkt aan het woord, hetwelk Mozes, de knecht des HEEREN, ulieden geboden heeft, zeggende: De HEERE, uw God, geeft ulieden rust, en Hij geeft u dit land; 14Laat uw vrouwen, uw kleine kinderen, en uw vee blijven in het land, dat Mozes ulieden aan deze zijde van de Jordaan gegeven heeft; maar gijlieden zult gewapend trekken, voor het aangezicht uwer broederen, alle strijdbare helden, en zult hen helpen; 15Totdat de HEERE uw broederen rust geve, als ulieden, en dat zij ook erfelijk bezitten het land, dat de HEERE, uw God, hun geeft; alsdan zult gijlieden wederkeren tot het land uwer erfenis, en zult het erfelijk bezitten, dat Mozes, de knecht des HEEREN, ulieden gegeven heeft, aan deze zijde van de Jordaan, tegen den opgang der zon. 16Toen antwoordden zij Jozua, zeggende: Al wat gij ons geboden hebt, zullen wij doen, en alom, waar gij ons zenden zult, zullen wij gaan. 17Gelijk wij in alles naar Mozes hebben gehoord, alzo zullen wij naar u horen; alleenlijk dat de HEERE, uw God, met u zij, gelijk als Hij met Mozes geweest is! 18Alle man, die uw mond wederspannig wezen zal, en uw woorden niet horen zal in alles, wat gij hem gebieden zult, die zal gedood worden, alleenlijk wees sterk en heb goeden moed!