Jean 7

1Après cela, Jésus parcourait la Galilée, car il ne voulait pas séjourner en Judée, parce que les Juifs cherchaient à le faire mourir. 2Or, la fête des Juifs, la fête des Tabernacles, était proche. 3Et ses frères lui dirent : Pars d’ici, et va en Judée, afin que tes disciples voient aussi les œuvres que tu fais. 4Personne n’agit en secret, lorsqu’il désire paraître : si tu fais ces choses, montre-toi toi-même au monde. 5Car ses frères non plus ne croyaient pas en lui. 6Jésus leur dit : Mon temps n’est pas encore venu, mais votre temps est toujours prêt. 7Le monde ne peut vous haïr ; moi, il me hait, parce que je rends de lui le témoignage que ses œuvres sont mauvaises. 8Montez, vous, à cette fête ; pour moi, je n’y monte point, parce que mon temps n’est pas encore accompli. 9Après leur avoir dit cela, il resta en Galilée. 10Lorsque ses frères furent montés à la fête, il y monta aussi lui-même, non publiquement, mais comme en secret. 11Les Juifs le cherchaient pendant la fête, et disaient : Où est-il ? 12Il y avait dans la foule grande rumeur à son sujet. Les uns disaient : C’est un homme de bien. D’autres disaient : Non, il égare la multitude. 13Personne, toutefois, ne parlait librement de lui, par crainte des Juifs. 14Vers le milieu de la fête, Jésus monta au temple. Et il enseignait. 15Les Juifs s’étonnaient, disant : Comment connaît-il les Écritures, lui qui n’a point étudié ? 16Jésus leur répondit : Ma doctrine n’est pas de moi, mais de celui qui m’a envoyé. 17Si quelqu’un veut faire sa volonté, il connaîtra si ma doctrine est de Dieu, ou si je parle de mon chef. 18Celui qui parle de son chef cherche sa propre gloire ; mais celui qui cherche la gloire de celui qui l’a envoyé, celui-là est vrai, et il n’y a point d’injustice en lui. 19Moïse ne vous a-t-il pas donné la loi ? Et nul de vous n’observe la loi. Pourquoi cherchez-vous à me faire mourir ? 20La foule répondit : Tu as un démon. Qui est-ce qui cherche à te faire mourir ? 21Jésus leur répondit : J’ai fait une œuvre, et vous en êtes tous étonnés. 22Moïse vous a donné la circoncision, -non qu’elle vienne de Moïse, car elle vient des patriarches, -et vous circoncisez un homme le jour du sabbat. 23Si un homme reçoit la circoncision le jour du sabbat, afin que la loi de Moïse ne soit pas violée, pourquoi vous irritez-vous contre moi de ce que j’ai guéri un homme tout entier le jour du sabbat ? 24Ne jugez pas selon l’apparence, mais jugez selon la justice. 25Quelques habitants de Jérusalem disaient : N’est-ce pas là celui qu’ils cherchent à faire mourir ? 26Et voici, il parle librement, et ils ne lui disent rien ! Est-ce que vraiment les chefs auraient reconnu qu’il est le Christ ? 27Cependant celui-ci, nous savons d’où il est ; mais le Christ, quand il viendra, personne ne saura d’où il est. 28Et Jésus, enseignant dans le temple, s’écria : Vous me connaissez, et vous savez d’où je suis ! Je ne suis pas venu de moi-même : mais celui qui m’a envoyé est vrai, et vous ne le connaissez pas. 29Moi, je le connais ; car je viens de lui, et c’est lui qui m’a envoyé. 30Ils cherchaient donc à se saisir de lui, et personne ne mit la main sur lui, parce que son heure n’était pas encore venue. 31Plusieurs parmi la foule crurent en lui, et ils disaient : Le Christ, quand il viendra, fera-t-il plus de miracles que n’en a fait celui-ci ? 32Les pharisiens entendirent la foule murmurant de lui ces choses. Alors les principaux sacrificateurs et les pharisiens envoyèrent des huissiers pour le saisir. 33Jésus dit : Je suis encore avec vous pour un peu de temps, puis je m’en vais vers celui qui m’a envoyé. 34Vous me chercherez et vous ne me trouverez pas, et vous ne pouvez venir où je serai. 35Sur quoi les Juifs dirent entre eux : Où ira-t-il, que nous ne le trouvions pas ? Ira-t-il parmi ceux qui sont dispersés chez les Grecs, et enseignera-t-il les Grecs ? 36Que signifie cette parole qu’il a dite : Vous me chercherez et vous ne me trouverez pas, et vous ne pouvez venir où je serai ? 37Le dernier jour, le grand jour de la fête, Jésus, se tenant debout, s’écria : Si quelqu’un a soif, qu’il vienne à moi, et qu’il boive. 38Celui qui croit en moi, des fleuves d’eau vive couleront de son sein, comme dit l’Écriture. 39Il dit cela de l’Esprit que devaient recevoir ceux qui croiraient en lui ; car l’Esprit n’était pas encore, parce que Jésus n’avait pas encore été glorifié. 40Des gens de la foule , ayant entendu ces paroles, disaient : Celui-ci est vraiment le prophète. 41D’autres disaient : C’est le Christ. Et d’autres disaient : Est-ce bien de la Galilée que doit venir le Christ ? 42L’Écriture ne dit-elle pas que c’est de la postérité de David, et du village de Bethléhem, où était David, que le Christ doit venir ? 43Il y eut donc, à cause de lui, division parmi la foule. 44Quelques-uns d’entre eux voulaient le saisir, mais personne ne mit la main sur lui. 45Ainsi les huissiers retournèrent vers les principaux sacrificateurs et les pharisiens. Et ceux-ci leur dirent : Pourquoi ne l’avez-vous pas amené ? 46Les huissiers répondirent : Jamais homme n’a parlé comme cet homme. 47Les pharisiens leur répliquèrent : Est-ce que vous aussi, vous avez été séduits ? 48Y a-t-il quelqu’un des chefs ou des pharisiens qui ait cru en lui ? 49Mais cette foule qui ne connaît pas la loi, ce sont des maudits ! 50Nicodème, qui était venu de nuit vers Jésus , et qui était l’un d’entre eux, leur dit : 51Notre loi condamne-t-elle un homme avant qu’on l’entende et qu’on sache ce qu’il a fait ? 52Ils lui répondirent : Es-tu aussi Galiléen ? Examine, et tu verras que de la Galilée il ne sort point de prophète. 53Et chacun s’en retourna dans sa maison.

1After these things, Jesus was walking in Galilee, for he wouldn’t walk in Judea, because the Jews sought to kill him. 2Now the feast of the Jews, the Feast of Booths, was at hand. 3His brothers therefore said to him, “Depart from here, and go into Judea, that your disciples also may see your works which you do. 4For no one does anything in secret, and himself seeks to be known openly. If you do these things, reveal yourself to the world.” 5For even his brothers didn’t believe in him. 6Jesus therefore said to them, “My time has not yet come, but your time is always ready. 7The world can’t hate you, but it hates me, because I testify about it, that its works are evil. 8You go up to the feast. I am not yet going up to this feast, because my time is not yet fulfilled.” 9Having said these things to them, he stayed in Galilee. 10But when his brothers had gone up to the feast, then he also went up, not publicly, but as it were in secret. 11The Jews therefore sought him at the feast, and said, “Where is he?” 12There was much murmuring among the multitudes concerning him. Some said, “He is a good man.” Others said, “Not so, but he leads the multitude astray.” 13Yet no one spoke openly of him for fear of the Jews. 14But when it was now the midst of the feast, Jesus went up into the temple and taught. 15The Jews therefore marveled, saying, “How does this man know letters, having never been educated?” 16Jesus therefore answered them, “My teaching is not mine, but his who sent me. 17If anyone desires to do his will, he will know about the teaching, whether it is from God, or if I am speaking from myself. 18He who speaks from himself seeks his own glory, but he who seeks the glory of him who sent him is true, and no unrighteousness is in him. 19Didn’t Moses give you the law, and yet none of you keeps the law? Why do you seek to kill me?” 20The multitude answered, “You have a demon! Who seeks to kill you?” 21Jesus answered them, “I did one work, and you all marvel because of it. 22Moses has given you circumcision (not that it is of Moses, but of the fathers), and on the Sabbath you circumcise a boy. 23If a boy receives circumcision on the Sabbath, that the law of Moses may not be broken, are you angry with me, because I made a man completely healthy on the Sabbath? 24Don’t judge according to appearance, but judge righteous judgment.” 25Therefore some of them of Jerusalem said, “Isn’t this he whom they seek to kill? 26Behold, he speaks openly, and they say nothing to him. Can it be that the rulers indeed know that this is truly the Christ? 27However we know where this man comes from, but when the Christ comes, no one will know where he comes from.” 28Jesus therefore cried out in the temple, teaching and saying, “You both know me, and know where I am from. I have not come of myself, but he who sent me is true, whom you don’t know. 29I know him, because I am from him, and he sent me.” 30They sought therefore to take him; but no one laid a hand on him, because his hour had not yet come. 31But of the multitude, many believed in him. They said, “When the Christ comes, he won’t do more signs than those which this man has done, will he?” 32The Pharisees heard the multitude murmuring these things concerning him, and the chief priests and the Pharisees sent officers to arrest him. 33Then Jesus said, “I will be with you a little while longer, then I go to him who sent me. 34You will seek me, and won’t find me; and where I am, you can’t come.” 35The Jews therefore said among themselves, “Where will this man go that we won’t find him? Will he go to the Dispersion among the Greeks, and teach the Greeks? 36What is this word that he said, ‘You will seek me, and won’t find me; and where I am, you can’t come’?” 37Now on the last and greatest day of the feast, Jesus stood and cried out, “If anyone is thirsty, let him come to me and drink! 38He who believes in me, as the Scripture has said, from within him will flow rivers of living water.” 39But he said this about the Spirit, which those believing in him were to receive. For the Holy Spirit was not yet given, because Jesus wasn’t yet glorified. 40Many of the multitude therefore, when they heard these words, said, “This is truly the prophet.” 41Others said, “This is the Christ.” But some said, “What, does the Christ come out of Galilee? 42Hasn’t the Scripture said that the Christ comes of the seed of David, and from Bethlehem, the village where David was?” 43So there arose a division in the multitude because of him. 44Some of them would have arrested him, but no one laid hands on him. 45The officers therefore came to the chief priests and Pharisees, and they said to them, “Why didn’t you bring him?” 46The officers answered, “No man ever spoke like this man!” 47The Pharisees therefore answered them, “You aren’t also led astray, are you? 48Have any of the rulers believed in him, or of the Pharisees? 49But this multitude that doesn’t know the law is accursed.” 50Nicodemus (he who came to him by night, being one of them) said to them, 51“Does our law judge a man, unless it first hears from him personally and knows what he does?” 52They answered him, “Are you also from Galilee? Search, and see that no prophet has arisen out of Galilee.” 53Everyone went to his own house,

1En na dezen wandelde Jezus in Galilea; want Hij wilde in Judea niet wandelen, omdat de Joden Hem zochten te doden. 2En het feest der Joden, namelijk de loof huttenzetting, was nabij. 3Zo zeiden dan Zijn broeders tot Hem: Vertrek van hier, en ga heen in Judea, opdat ook Uw discipelen Uw werken mogen aanschouwen, die Gij doet. 4Want niemand doet iets in het verborgen, en zoekt zelf, dat men openlijk van hem spreke. Indien Gij deze dingen doet, zo openbaar Uzelven aan de wereld. 5Want ook Zijn broeders geloofden niet in Hem. 6Jezus dan zeide tot hen: Mijn tijd is nog niet hier, maar uw tijd is altijd bereid. 7De wereld kan ulieden niet haten, maar Mij haat zij, omdat Ik van dezelve getuig, dat haar werken boos zijn. 8Gaat gijlieden op tot dit feest; Ik ga nog niet op tot dit feest; want Mijn tijd is nog niet vervuld. 9En als Hij deze dingen tot hen gezegd had, bleef Hij in Galilea. 10Maar als Zijn broeders opgegaan waren, toen ging Hij ook Zelf op tot het feest, niet openlijk, maar als in het verborgen. 11De Joden dan zochten Hem in het feest, en zeiden: Waar is Hij? 12En er was veel gemurmels van Hem onder de scharen. Sommigen zeiden: Hij is goed; en anderen zeiden: Neen, maar Hij verleidt de schare. 13Nochtans sprak niemand vrijmoediglijk van Hem, om de vrees der Joden. 14Doch als het nu in het midden van het feest was, zo ging Jezus op in den tempel, en leerde. 15En de Joden verwonderden zich, zeggende: Hoe weet Deze de Schriften, daar Hij ze niet geleerd heeft? 16Jezus antwoordde hun, en zeide: Mijn leer is Mijne niet, maar Desgenen, Die Mij gezonden heeft. 17Zo iemand wil Deszelfs wil doen, die zal van deze leer bekennen, of zij uit God is, dan of Ik van Mijzelven spreek. 18Die van zichzelven spreekt, zoekt zijn eigen eer; maar Die de eer zoekt Desgenen, Die Hem gezonden heeft, Die is waarachtig, en geen ongerechtigheid is in Hem. 19Heeft Mozes u niet de wet gegeven? En niemand van u doet de wet. Wat zoekt gij Mij te doden? 20De schare antwoordde en zeide: Gij hebt den duivel; wie zoekt U te doden? 21Jezus antwoordde en zeide tot hen: Een werk heb Ik gedaan, en gij verwondert u allen. 22Daarom heeft Mozes ulieden de besnijdenis gegeven (niet dat zij uit Mozes is, maar uit de vaderen), en gij besnijdt een mens op den sabbat. 23Indien een mens de besnijdenis ontvangt op den sabbat, opdat de wet van Mozes niet gebroken worde; zijt gij toornig op Mij, dat Ik een gehelen mens gezond gemaakt heb op den sabbat? 24Oordeelt niet naar het aanzien, maar oordeelt een rechtvaardig oordeel. 25Sommigen dan uit die van Jeruzalem zeiden: Is Deze niet, Dien zij zoeken te doden? 26En ziet, Hij spreekt vrijmoediglijk, en zij zeggen Hem niets. Zouden nu wel de oversten waarlijk weten, dat Deze waarlijk is de Christus? 27Doch van Dezen weten wij, van waar Hij is; maar de Christus, wanneer Hij komen zal, zo zal niemand weten, van waar Hij is. 28Jezus dan riep in den tempel, lerende en zeggende: En gij kent Mij, en gij weet, van waar Ik ben; en Ik ben van Mijzelven niet gekomen, maar Hij is waarachtig, Die Mij gezonden heeft, Welken gijlieden niet kent. 29Maar Ik ken Hem; want Ik ben van Hem, en Hij heeft Mij gezonden. 30Zij zochten Hem dan te grijpen; maar niemand sloeg de hand aan Hem; want Zijn ure was nog niet gekomen. 31En velen uit de schare geloofden in Hem, en zeiden: Wanneer de Christus zal gekomen zijn, zal Hij ook meer tekenen doen dan die, welke Deze gedaan heeft? 32De Farizeen hoorden, dat de schare dit van Hem murmelde; en de Farizeen en de overpriesters zonden dienaren, opdat zij Hem grijpen zouden. 33Jezus dan zeide tot hen: Nog een kleinen tijd ben Ik bij u, en Ik ga heen tot Dengene, Die Mij gezonden heeft. 34Gij zult Mij zoeken, en gij zult Mij niet vinden; en waar Ik ben, kunt gij niet komen. 35De Joden dan zeiden tot elkander: Waar zal Deze heengaan, dat wij Hem niet zullen vinden? Zal Hij tot de verstrooide Grieken gaan, en de Grieken leren? 36Wat is dit voor een rede, die Hij gezegd heeft: Gij zult Mij zoeken, en zult Mij niet vinden; en waar Ik ben, kunt gij niet komen? 37En op den laatsten dag, zijnde de grote dag van het feest, stond Jezus en riep, zeggende: Zo iemand dorst, die kome tot Mij en drinke. 38Die in Mij gelooft, gelijkerwijs de Schrift zegt, stromen des levenden waters zullen uit zijn buik vloeien. 39(En dit zeide Hij van den Geest, Denwelken ontvangen zouden, die in Hem geloven; want de Heilige Geest was nog niet, overmits Jezus nog niet verheerlijkt was.) 40Velen dan uit de schare, deze rede horende, zeiden: Deze is waarlijk de Profeet. 41Anderen zeiden: Deze is de Christus. En anderen zeiden: Zal dan de Christus uit Galilea komen? 42Zegt de Schrift niet, dat de Christus komen zal uit den zade Davids, en van het vlek Bethlehem, waar David was? 43Er werd dan tweedracht onder de schare, om Zijnentwil. 44En sommigen van hen wilden Hem grijpen; maar niemand sloeg de handen aan Hem. 45De dienaars dan kwamen tot de overpriesters en Farizeen; en die zeiden tot hen: Waarom hebt gij Hem niet gebracht? 46De dienaars antwoordden: Nooit heeft een mens alzo gesproken, gelijk deze Mens. 47De Farizeen dan antwoordden hun: Zijt ook gijlieden verleid? 48Heeft iemand uit de oversten in Hem geloofd, of uit de Farizeen? 49Maar deze schare, die de wet niet weet, is vervloekt. 50Nicodemus zeide tot hen, welke des nachts tot Hem gekomen was, zijnde een uit hen: 51Oordeelt ook onze wet den mens, tenzij dat zij eerst van hem gehoord heeft, en verstaat, wat hij doet? 52Zij antwoordden en zeiden tot hem: Zijt gij ook uit Galilea? Onderzoek en zie, dat uit Galilea geen profeet opgestaan is. 53En een iegelijk ging heen naar zijn huis.