Ιώβ 38

1Τότε απεκρίθη ο Κύριος προς τον Ιώβ εκ του ανεμοστροβίλου και είπε· 2Τις ούτος, όστις σκοτίζει την βουλήν μου διά λόγων ασυνέτων; 3Ζώσον ήδη την οσφύν σου ως ανήρ· διότι θέλω σε ερωτήσει, και φανέρωσόν μοι. 4Που ήσο ότε εθεμελίονον την γην; απάγγειλον, εάν έχης σύνεσιν. 5Τις έθεσε τα μέτρα αυτής, εάν εξεύρης; ή τις ήπλωσε στάθμην επ' αυτήν; 6Επί τίνος είναι εστηριγμένα τα θεμέλια αυτής; ή τις έθεσε τον ακρογωνιαίον λίθον αυτής, 7ότε τα άστρα της αυγής έψαλλον ομού και πάντες οι υιοί του Θεού ηλάλαζον; 8ή τις συνέκλεισε την θάλασσαν με θύρας, ότε εξορμώσα εξήλθεν εκ μήτρας; 9ότε περιέβαλον αυτήν με νεφέλην και με ομίχλην εσπαργάνωσα αυτήν, 10και περιώρισα αυτήν διά προστάγματός μου, και έβαλον μοχλούς και πύλας, 11και είπα, Έως αυτού θέλεις έρχεσθαι και δεν θέλεις υπερβή· και εδώ θέλει συντρίβεσθαι η υπερηφανία των κυμάτων σου; 12Προσέταξας συ την πρωΐαν επί των ημερών σου; έδειξας εις την αυγήν τον τόπον αυτής, 13διά να πιάση τα έσχατα της γης, ώστε οι κακούργοι να εκτιναχθώσιν απ' αυτής; 14Αυτή μεταμορφούται ως πηλός σφραγιζόμενος· και τα πάντα παρουσιάζονται ως στολή. 15Και το φως των ασεβών αφαιρείται απ' αυτών, ο δε βραχίων των υπερηφάνων συντρίβεται. 16Εισήλθες έως των πηγών της θαλάσσης; ή περιεπάτησας εις εξιχνίασιν της αβύσσου; 17Ηνοίχθησαν εις σε του θανάτου αι πύλαι; ή είδες τας θύρας της σκιάς του θανάτου; 18Εγνώρισας το πλάτος της γης; απάγγειλον, εάν ενόησας πάντα ταύτα. 19Που είναι η οδός της κατοικίας του φωτός; και του σκότους, που είναι ο τόπος αυτού, 20διά να συλλάβης αυτό εις το όριον αυτού και να γνωρίσης τας τρίβους της οικίας αυτού; 21Γνωρίζεις αυτό, διότι τότε εγεννήθης; ή διότι ο αριθμός των ημερών σου είναι πολύς; 22Εισήλθες εις τους θησαυρούς της χιόνος; ή είδες τους θησαυρούς της χαλάζης, 23τους οποίους φυλάττω διά τον καιρόν της θλίψεως διά την ημέραν της μάχης και του πολέμου; 24Διά τίνος οδού διαδίδεται το φως, ή ο ανατολικός άνεμος διαχέεται επί την γην; 25Τις ήνοιξε ρύακας διά τας ραγδαίας βροχάς, ή δρόμον διά την αστραπήν της βροντής, 26διά να φέρη βροχήν επί γην ακατοίκητον, εις έρημον, όπου άνθρωπος δεν υπάρχει, 27διά να χορτάση την άβατον και ακατοίκητον, και να αναβλαστήση τον βλαστόν της χλόης; 28Έχει πατέρα η βροχή; ή τις εγέννησε τας σταγόνας της δρόσου; 29Από μήτρας τίνος εξέρχεται ο πάγος; και την πάχνην του ουρανού, τις εγέννησε; 30Τα ύδατα σκληρύνονται ως λίθος, και το πρόσωπον της αβύσσου πηγνύεται. 31Δύνασαι να δεσμεύσης τας γλυκείας επιρροάς της Πλειάδος ή να λύσης τα δεσμά τον Ωρίωνος; 32Δύνασαι να εκβάλης τα Ζώδια εις τον καιρόν αυτών; ή δύνασαι να οδηγήσης τον Αρκτούρον μετά των υιών αυτού; 33Γνωρίζεις τους νόμους του ουρανού; δύνασαι να διατάξης τας επιρροάς αυτού επί την γην; 34Δύνασαι να υψώσης την φωνήν σου εις τα νέφη, διά να σε σκεπάση αφθονία υδάτων; 35Δύνασαι να αποστείλης αστραπάς, ώστε να εξέλθωσι και να είπωσι προς σε, Ιδού, ημείς; 36Τις έβαλε σοφίαν εντός του ανθρώπου; ή τις έδωκε σύνεσιν εις την καρδίαν αυτού; 37Τις δύναται να αριθμήση τα νέφη διά σοφίας; ή τις δύναται να κενόνη τα δοχεία του ουρανού, 38διά να χωνευθή το χώμα εις σύμπηξιν και οι βώλοι να συγκολλώνται; 39Θέλεις κυνηγήσει θήραμα διά τον λέοντα; ή χορτάσει την όρεξιν των σκύμνων, 40όταν κοίτωνται εν τοις σπηλαίοις και κάθηνται εις τους κρυπτήρας διά να ενεδρεύωσι; 41Τις ετοιμάζει εις τον κόρακα την τροφήν αυτού, όταν οι νεοσσοί αυτού κράζωσι προς τον Θεόν, περιπλανώμενοι δι' έλλειψιν τροφής;

1Then Yahweh answered Job out of the whirlwind, 2“Who is this who darkens counsel by words without knowledge? 3Brace yourself like a man, for I will question you, then you answer me! 4“Where were you when I laid the foundations of the earth? Declare, if you have understanding. 5Who determined its measures, if you know? Or who stretched the line on it? 6Whereupon were its foundations fastened? Or who laid its cornerstone, 7when the morning stars sang together, and all the sons of God shouted for joy? 8“Or who shut up the sea with doors, when it broke out of the womb, 9when I made clouds its garment, and wrapped it in thick darkness, 10marked out for it my bound, set bars and doors, 11and said, ‘Here you may come, but no further. Here your proud waves shall be stayed?’ 12“Have you commanded the morning in your days, and caused the dawn to know its place; 13that it might take hold of the ends of the earth, and shake the wicked out of it? 14It is changed as clay under the seal, and presented as a garment. 15From the wicked, their light is withheld. The high arm is broken. 16“Have you entered into the springs of the sea? Or have you walked in the recesses of the deep? 17Have the gates of death been revealed to you? Or have you seen the gates of the shadow of death? 18Have you comprehended the earth in its breadth? Declare, if you know it all. 19“What is the way to the dwelling of light? As for darkness, where is its place, 20that you should take it to its bound, that you should discern the paths to its house? 21Surely you know, for you were born then, and the number of your days is great! 22Have you entered the treasuries of the snow, or have you seen the treasures of the hail, 23which I have reserved against the time of trouble, against the day of battle and war? 24By what way is the lightning distributed, or the east wind scattered on the earth? 25Who has cut a channel for the flood water, or the path for the thunderstorm; 26To cause it to rain on a land where no man is; on the wilderness, in which there is no man; 27to satisfy the waste and desolate ground, to cause the tender grass to grow? 28Does the rain have a father? Or who fathers the drops of dew? 29Out of whose womb came the ice? The gray frost of the sky, who has given birth to it? 30The waters become hard like stone, when the surface of the deep is frozen. 31“Can you bind the cluster of the Pleiades, or loosen the cords of Orion? 32Can you lead the constellations out in their season? Or can you guide the Bear with her cubs? 33Do you know the laws of the heavens? Can you establish its dominion over the earth? 34“Can you lift up your voice to the clouds, That abundance of waters may cover you? 35Can you send out lightnings, that they may go? Do they report to you, ‘Here we are?’ 36Who has put wisdom in the inward parts? Or who has given understanding to the mind? 37Who can number the clouds by wisdom? Or who can pour out the bottles of the sky, 38when the dust runs into a mass, and the clods of earth stick together? 39“Can you hunt the prey for the lioness, or satisfy the appetite of the young lions, 40when they crouch in their dens, and lie in wait in the thicket? 41Who provides for the raven his prey, when his young ones cry to God, and wander for lack of food?

1Daarna antwoordde de HEERE Job uit een onweder, en zeide: 2Wie is hij, die den raad verduistert met woorden zonder wetenschap? 3Gord nu, als een man, uw lenden, zo zal Ik u vragen, en onderricht Mij. 4Waar waart gij, toen Ik de aarde grondde? Geef het te kennen, indien gij kloek van verstand zijt. 5Wie heeft haar maten gezet, want gij weet het; of wie heeft over haar een richtsnoer getrokken? 6Waarop zijn haar grondvesten nedergezonken, of wie heeft haar hoeksteen gelegd? 7Toen de morgensterren te zamen vrolijk zongen, en al de kinderen Gods juichten. 8Of wie heeft de zee met deuren toegesloten, toen zij uitbrak, en uit de baarmoeder voortkwam? 9Toen Ik de wolk tot haar kleding stelde, en de donkerheid tot haar windeldoek; 10Toen Ik voor haar met Mijn besluit de aarde doorbrak, en zette grendel en deuren; 11En zeide: Tot hiertoe zult gij komen, en niet verder, en hier zal hij zich stellen tegen den hoogmoed uwer golven. 12Hebt gij van uw dagen den morgenstond geboden? Hebt gij den dageraad zijn plaats aangewezen; 13Opdat hij de einden der aarde vatten zou; en de goddelozen uit haar uitgeschud zouden worden? 14Dat zij veranderd zou worden gelijk zegelleem, en zij gesteld worden als een kleed? 15En dat van de goddelozen hun licht geweerd worde, en de hoge arm worde gebroken? 16Zijt gij gekomen tot aan de oorsprongen der zee, en hebt gij in het onderste des afgronds gewandeld? 17Zijn u de poorten des doods ontdekt, en hebt gij gezien de poorten van de schaduw des doods? 18Zijt gij met uw verstand gekomen tot aan de breedte der aarde? Geef het te kennen, indien gij dit alles weet. 19Waar is de weg, daar het licht woont? En de duisternis, waar is haar plaats? 20Dat gij dat brengen zoudt tot zijn pale, en dat gij merken zoudt de paden zijns huizes? 21Gij weet het, want gij waart toen geboren, en uw dagen zijn veel in getal. 22Zijt gij gekomen tot de schatkameren der sneeuw, en hebt gij de schatkameren des hagels gezien? 23Dien Ik ophoude tot den tijd der benauwdheid, tot den dag des strijds en des oorlogs! 24Waar is de weg, daar het licht verdeeld wordt, en de oostenwind zich verstrooit op de aarde? 25Wie deelt voor den stortregen een waterloop uit, en een weg voor het weerlicht der donderen? 26Om te regenen op het land, waar niemand is, op de woestijn, waarin geen mens is; 27Om het woeste en het verwoeste te verzadigen, en om het uitspruitsel der grasscheutjes te doen wassen. 28Heeft de regen een vader, of wie baart de druppelen des dauws? 29Uit wiens buik komt het ijs voort, en wie baart den rijm des hemels? 30Als met een steen verbergen zich de wateren, en het vlakke des afgrond wordt omvat. 31Kunt gij de liefelijkheden van het Zevengesternte binden, of de strengen des Orions losmaken? 32Kunt gij de Mazzaroth voortbrengen op haar tijd, en den Wagen met zijn kinderen leiden? 33Weet gij de verordeningen des hemels, of kunt gij deszelfs heerschappij op de aarde bestellen? 34Kunt gij uw stem tot de wolken opheffen, opdat een overvloed van water u bedekke? 35Kunt gij de bliksemen uitlaten, dat zij henenvaren, en tot u zeggen: Zie, hier zijn wij? 36Wie heeft de wijsheid in het binnenste gezet? Of wie heeft den zin het verstand gegeven? 37Wie kan de wolken met wijsheid tellen, en wie kan de flessen des hemels nederleggen? 38Als het stof doorgoten is tot vastigheid, en de kluiten samenkleven? 39Zult gij voor den ouden leeuw roof jagen, of de graagheid der jonge leeuwen vervullen? 40Als zij nederbukken in de holen, en in den kuil zitten, ter loering? 41Wie bereidt de raaf haar kost, als haar jongen tot God schreeuwen, als zij dwalen, omdat er geen eten is?