Hiob 22

1Und Eliphas, der Temaniter, antwortete und sprach: 2Kann ein Mann Gott Nutzen bringen? Vielmehr sich selbst nützt der Einsichtige. 3Liegt dem Allmächtigen daran, wenn du gerecht bist, oder ist es ihm ein Gewinn, wenn du deine Wege vollkommen machst? 4Ist es wegen deiner Gottesfurcht, daß er dich straft, mit dir ins Gericht geht? 5Ist nicht deine Bosheit groß, und deiner Missetaten kein Ende? 6Denn du pfändetest deinen Bruder ohne Ursache, und die Kleider der Nackten zogest du aus; 7den Lechzenden tränktest du nicht mit Wasser, und dem Hungrigen verweigertest du das Brot. 8Und dem Manne der Gewalt, ihm gehörte das Land, und der Angesehene wohnte darin. 9Die Witwe schicktest du leer fort, und die Arme der Waisen wurden zermalmt. 10Darum sind Schlingen rings um dich her, und ein plötzlicher Schrecken macht dich bestürzt. 11Oder siehst du nicht die Finsternis und die Wasserflut, die dich bedeckt? 12Ist Gott nicht so hoch wie die Himmel? Sieh doch den Gipfel der Sterne, wie erhaben sie sind! 13Und so sprichst du: Was sollte Gott wissen? Kann er richten durch Wolkendunkel hindurch? 14Die Wolken sind ihm eine Hülle, daß er nicht sieht, und er durchwandelt den Kreis des Himmels. 15Willst du den Pfad der Vorzeit einhalten, welchen die Frevler betraten, 16die weggerafft wurden vor der Zeit? Wie ein Strom zerfloß ihr fester Grund; 17die zu Gott sprachen: Weiche von uns! Und was könnte der Allmächtige für uns tun? 18Und doch hatte er ihre Häuser mit Wohlstand erfüllt. Aber der Rat der Gesetzlosen sei fern von mir! - 19Die Gerechten sehen es und freuen sich, und der Schuldlose spottet ihrer: 20Sind nicht unsere Gegner vertilgt, und hat nicht Feuer ihren Überfluß gefressen? 21Verkehre doch freundlich mit ihm und halte Frieden; dadurch wird Wohlfahrt über dich kommen. 22Empfange doch Belehrung aus seinem Munde, und nimm dir seine Worte zu Herzen. 23Wenn du zu dem Allmächtigen umkehrst, so wirst du wieder aufgebaut werden; wenn du Unrecht entfernst aus deinen Zelten. 24Und lege das Golderz in den Staub und das Gold von Ophir unter den Kies der Bäche; 25so wird der Allmächtige dein Golderz und dein glänzendes Silber sein. 26Denn dann wirst du an dem Allmächtigen dich ergötzen und zu Gott dein Angesicht erheben. 27Du wirst zu ihm beten, und er wird dich erhören; und deine Gelübde wirst du bezahlen. 28Beschließest du eine Sache, so wird sie zustande kommen, und Licht wird strahlen über deinen Wegen. 29Wenn sie abwärts gehen, so wirst du sagen: Empor! Und den, der mit gesenkten Augen einhergeht, wird er retten. 30Selbst den Nicht-Schuldlosen wird er befreien: er wird befreit werden durch die Reinheit deiner Hände.

1Then Eliphaz the Temanite answered, 2“Can a man be profitable to God? Surely he who is wise is profitable to himself. 3Is it any pleasure to the Almighty, that you are righteous? Or does it benefit him, that you make your ways perfect? 4Is it for your piety that he reproves you, that he enters with you into judgment? 5Isn’t your wickedness great? Neither is there any end to your iniquities. 6For you have taken pledges from your brother for nothing, and stripped the naked of their clothing. 7You haven’t given water to the weary to drink, and you have withheld bread from the hungry. 8But as for the mighty man, he had the earth. The honorable man, he lived in it. 9You have sent widows away empty, and the arms of the fatherless have been broken. 10Therefore snares are around you. Sudden fear troubles you, 11or darkness, so that you can not see, and floods of waters cover you. 12“Isn’t God in the heights of heaven? See the height of the stars, how high they are! 13You say, ‘What does God know? Can he judge through the thick darkness? 14Thick clouds are a covering to him, so that he doesn’t see. He walks on the vault of the sky.’ 15Will you keep the old way, which wicked men have trodden, 16who were snatched away before their time, whose foundation was poured out as a stream, 17who said to God, ‘Depart from us;’ and, ‘What can the Almighty do for us?’ 18Yet he filled their houses with good things, but the counsel of the wicked is far from me. 19The righteous see it, and are glad. The innocent ridicule them, 20saying, ‘Surely those who rose up against us are cut off. The fire has consumed their remnant.’ 21“Acquaint yourself with him, now, and be at peace. Thereby good shall come to you. 22Please receive instruction from his mouth, and lay up his words in your heart. 23If you return to the Almighty, you shall be built up, if you put away unrighteousness far from your tents. 24Lay your treasure in the dust, the gold of Ophir among the stones of the brooks. 25The Almighty will be your treasure, and precious silver to you. 26For then you will delight yourself in the Almighty, and shall lift up your face to God. 27You shall make your prayer to him, and he will hear you. You shall pay your vows. 28You shall also decree a thing, and it shall be established to you. Light shall shine on your ways. 29When they cast down, you shall say, ‘be lifted up.’ He will save the humble person. 30He will even deliver him who is not innocent. Yes, he shall be delivered through the cleanness of your hands.”

1Toen antwoordde Elifaz, de Themaniet, en zeide: 2Zal ook een man Gode voordelig zijn? Maar voor zichzelven zal de verstandige voordelig zijn. 3Is het voor den Almachtige nuttigheid, dat gij rechtvaardig zijt; of gewin, dat gij uw wegen volmaakt? 4Is het om uw vreze, dat Hij u bestraft, dat Hij met u in het gericht komt? 5Is niet uw boosheid groot, en uwer ongerechtigheden geen einde? 6Want gij hebt uw broederen zonder oorzaak pand afgenomen, en de klederen der naakten hebt gij uitgetogen. 7Den moede hebt gij geen water te drinken gegeven, en van den hongerige hebt gij het brood onthouden. 8Maar was er een man van geweld, voor dien was het land, en een aanzienlijk persoon woonde daarin. 9De weduwen hebt gij ledig weggezonden, en de armen der wezen zijn verbrijzeld. 10Daarom zijn strikken rondom u, en vervaardheid heeft u haastelijk beroerd. 11Of gij ziet de duisternis niet, en des water overvloed bedekt u. 12Is niet God in de hoogte der hemelen? Zie toch het opperste der sterren aan, dat zij verheven zijn. 13Daarom zegt gij: Wat weet er God van? Zal Hij door de donkerheid oordelen? 14De wolken zijn Hem een verberging, dat Hij niet ziet; en Hij bewandelt den omgang der hemelen. 15Hebt gij het pad der eeuw waargenomen, dat de ongerechtige lieden betreden hebben? 16Die rimpelachtig gemaakt zijn, als het de tijd niet was; een vloed is over hun grond uitgestort; 17Die zeiden tot God: Wijk van ons! En wat had de Almachtige hun gedaan? 18Hij had immers hun huizen met goed gevuld; daarom is de raad der goddelozen verre van mij. 19De rechtvaardigen zagen het, en waren blijde, en de onschuldige bespotte hen; 20Dewijl onze stand niet verdelgd is, maar het vuur hun overblijfsel verteerd heeft. 21Gewen u toch aan Hem, en heb vrede; daardoor zal u het goede overkomen. 22Ontvang toch de wet uit Zijn mond, en leg Zijn redenen in uw hart. 23Zo gij u bekeert tot den Almachtige, gij zult gebouwd worden; doe het onrecht verre van uw tenten. 24Dan zult gij het goud op het stof leggen, en het goud van Ofir bij den rotssteen der beken; 25Ja, de Almachtige zal uw overvloedig goud zijn, en uw krachtig zilver zijn; 26Want dan zult gij u over den Almachtige verlustigen, en gij zult tot God uw aangezicht opheffen. 27Gij zult tot Hem ernstiglijk bidden, en Hij zal u verhoren; en gij zult uw geloften betalen. 28Als gij een zaak besluit, zo zal zij u bestendig zijn; en op uw wegen zal het licht schijnen. 29Als men iemand vernederen zal, en gij zeggen zult: Het zij verhoging; dan zal God den nederige van ogen behouden. 30Ja, Hij zal dien bevrijden, die niet onschuldig is, want hij wordt bevrijd door de zuiverheid uwer handen.