2. Samuel 22

1Und David redete zu Jehova die Worte dieses Liedes an dem Tage, da Jehova ihn aus der Hand aller seiner Feinde und aus der Hand Sauls errettet hatte; und er sprach: 2Jehova ist mein Fels und meine Burg und mein Erretter. 3Gott ist mein Fels, auf ihn werde ich trauen, mein Schild und das Horn meines Heils, meine hohe Feste und meine Zuflucht. Mein Retter, von Gewalttat wirst du mich retten! 4Ich werde Jehova anrufen, der zu loben ist, und ich werde gerettet werden von meinen Feinden. 5Denn mich umfingen die Wogen des Todes, die Ströme Belials erschreckten mich; 6die Bande des Scheols umringten mich, es ereilten mich die Fallstricke des Todes. 7In meiner Bedrängnis rief ich zu Jehova, und ich rief zu meinem Gott; und er hörte aus seinem Tempel meine Stimme, und mein Schrei kam in seine Ohren. 8Da wankte und bebte die Erde; die Grundfesten des Himmels zitterten und wankten, weil er entbrannt war. 9Rauch stieg auf von seiner Nase, und Feuer fraß aus seinem Munde; glühende Kohlen brannten aus ihm. 10Und er neigte die Himmel und fuhr hernieder, und Dunkel war unter seinen Füßen. 11Und er fuhr auf einem Cherub und flog daher, und er erschien auf den Fittichen des Windes. 12Und Finsternis machte er rings um sich her zum Gezelt, Sammlung der Wasser, dichtes Himmelsgewölk. 13Aus dem Glanze vor ihm brannten feurige Kohlen. 14Es donnerte Jehova vom Himmel her, und der Höchste ließ seine Stimme erschallen. 15Und er schoß Pfeile und zerstreute sie, seinen Blitz, und verwirrte sie. 16Da wurden gesehen die Betten des Meeres, aufgedeckt die Grundfesten des Erdkreises durch das Schelten Jehovas, vor dem Schnauben des Hauches seiner Nase. 17Er streckte seine Hand aus von der Höhe, er nahm mich, er zog mich aus großen Wassern; 18Er errettete mich von meinem starken Feinde, von meinen Hassern; denn sie waren mächtiger als ich. 19Sie ereilten mich am Tage meines Unglücks, aber Jehova ward mir zur Stütze. 20Und er führte mich heraus ins Weite, er befreite mich, weil er Lust an mir hatte. 21Jehova vergalt mir nach meiner Gerechtigkeit, nach der Reinheit meiner Hände erstattete er mir. 22Denn ich habe bewahrt die Wege Jehovas, und bin von meinem Gott nicht frevelhaft abgewichen. 23Denn alle seine Rechte waren vor mir, und seine Satzungen, ich bin nicht davon gewichen; 24Und ich war vollkommen gegen ihn und hütete mich vor meiner Ungerechtigkeit. 25Und Jehova erstattete mir nach meiner Gerechtigkeit, nach meiner Reinheit vor seinen Augen. 26Gegen den Gütigen erzeigst du dich gütig, gegen den vollkommenen Mann erzeigst du dich vollkommen; 27gegen den Reinen erzeigst du dich rein, und gegen den Verkehrten erzeigst du dich entgegenstreitend. 28Und du wirst retten das elende Volk; aber deine Augen sind wider die Hoffärtigen, die du erniedrigen wirst. 29Denn du bist meine Leuchte, Jehova; und Jehova erhellt meine Finsternis. 30Denn mit dir werde ich gegen eine Schar anrennen, mit meinem Gott werde ich eine Mauer überspringen. 31Gott, sein Weg ist vollkommen; Jehovas Wort ist geläutert; ein Schild ist er allen, die auf ihn trauen. 32Denn wer ist Gott, außer Jehova, und wer ein Fels, außer unserem Gott? 33Gott ist meine starke Feste, und er lenkt vollkommen meinen Weg. 34Er macht meine Füße denen der Hindinnen gleich, und stellt mich hin auf meine Höhen. 35Er lehrt meine Hände den Streit, und meine Arme spannen den ehernen Bogen. 36Und du gabst mir den Schild deines Heils, und deine Herablassung machte mich groß. 37Du machtest Raum meinen Schritten unter mir, und meine Knöchel haben nicht gewankt. 38Meinen Feinden jagte ich nach und vertilgte sie; und ich kehrte nicht um, bis sie aufgerieben waren. 39Und ich rieb sie auf und zerschmetterte sie; und sie standen nicht wieder auf, und sie fielen unter meine Füße. 40Und du umgürtetest mich mit Kraft zum Streit, beugtest unter mich, die wider mich aufstanden. 41Und du gabst mir den Rücken meiner Feinde; meine Hasser, ich vernichtete sie. 42Sie blickten umher, und kein Retter war da zu Jehova, und er antwortete ihnen nicht. 43Und ich zermalmte sie wie Staub der Erde; wie Straßenkot zertrat, zerstampfte ich sie. 44Und du errettetest mich aus den Streitigkeiten meines Volkes; du bewahrtest mich auf zum Haupte der Nationen; ein Volk, das ich nicht kannte, dient mir. 45Die Söhne der Fremde unterwarfen sich mir mit Schmeichelei; beim Hören des Ohres gehorchten sie mir. 46Die Söhne der Fremde sanken hin und zitterten hervor aus ihren Schlössern. 47Jehova lebt, und gepriesen sei mein Fels! Und erhoben werde der Gott, der Fels meines Heils! 48Der Gott, der mir Rache gab und die Völker unter mich niederwarf; 49und der mich herausführte aus der Mitte meiner Feinde. Ja, du erhöhtest mich über die, welche wider mich aufstanden, von dem Manne der Gewalttat befreitest du mich. 50Darum, Jehova, will ich dich preisen unter den Nationen und Psalmen singen deinem Namen, 51Dich, der groß macht die Rettungen seines Königs, und Güte erweist seinem Gesalbten, David und seinem Samen ewiglich.

1David spoke to Yahweh the words of this song in the day that Yahweh delivered him out of the hand of all his enemies, and out of the hand of Saul: 2and he said, “Yahweh is my rock, my fortress, and my deliverer, even mine; 3God, my rock, in him I will take refuge; my shield, and the horn of my salvation, my high tower, and my refuge. My savior, you save me from violence. 4I will call on Yahweh, who is worthy to be praised: So shall I be saved from my enemies. 5For the waves of death surrounded me. The floods of ungodliness made me afraid. 6The cords of Sheol were around me. The snares of death caught me. 7In my distress I called on Yahweh. Yes, I called to my God. He heard my voice out of his temple. My cry came into his ears. 8Then the earth shook and trembled. The foundations of heaven quaked and were shaken, because he was angry. 9Smoke went up out of his nostrils. Fire out of his mouth devoured. Coals were kindled by it. 10He bowed the heavens also, and came down. Thick darkness was under his feet. 11He rode on a cherub, and flew. Yes, he was seen on the wings of the wind. 12He made darkness pavilions around himself: gathering of waters, and thick clouds of the skies. 13At the brightness before him, coals of fire were kindled. 14Yahweh thundered from heaven. The Most High uttered his voice. 15He sent out arrows, and scattered them; lightning, and confused them. 16Then the channels of the sea appeared. The foundations of the world were laid bare by the rebuke of Yahweh, At the blast of the breath of his nostrils. 17He sent from on high and he took me. He drew me out of many waters. 18He delivered me from my strong enemy, from those who hated me, for they were too mighty for me. 19They came on me in the day of my calamity, but Yahweh was my support. 20He also brought me out into a large place. He delivered me, because he delighted in me. 21Yahweh rewarded me according to my righteousness. He rewarded me according to the cleanness of my hands. 22For I have kept the ways of Yahweh, and have not wickedly departed from my God. 23For all his ordinances were before me. As for his statutes, I did not depart from them. 24I was also perfect toward him. I kept myself from my iniquity. 25Therefore Yahweh has rewarded me according to my righteousness, According to my cleanness in his eyesight. 26With the merciful you will show yourself merciful. With the perfect man you will show yourself perfect. 27With the pure you will show yourself pure. With the crooked you will show yourself shrewd. 28You will save the afflicted people, But your eyes are on the haughty, that you may bring them down. 29For you are my lamp, Yahweh. Yahweh will light up my darkness. 30For by you, I run against a troop. By my God, I leap over a wall. 31As for God, his way is perfect. Yahweh’s word is tested. He is a shield to all those who take refuge in him. 32For who is God, besides Yahweh? Who is a rock, besides our God? 33God is my strong fortress. He makes my way perfect. 34He makes his feet like hinds’ feet, and sets me on my high places. 35He teaches my hands to war, so that my arms bend a bow of brass. 36You have also given me the shield of your salvation. Your gentleness has made me great. 37You have enlarged my steps under me. My feet have not slipped. 38I have pursued my enemies and destroyed them. I didn’t turn again until they were consumed. 39I have consumed them, and struck them through, so that they can’t arise. Yes, they have fallen under my feet. 40For you have armed me with strength for the battle. You have subdued under me those who rose up against me. 41You have also made my enemies turn their backs to me, that I might cut off those who hate me. 42They looked, but there was no one to save; even to Yahweh, but he didn’t answer them. 43Then I beat them as small as the dust of the earth. I crushed them as the mire of the streets, and spread them abroad. 44You also have delivered me from the strivings of my people. You have kept me to be the head of the nations. A people whom I have not known will serve me. 45The foreigners will submit themselves to me. As soon as they hear of me, they will obey me. 46The foreigners will fade away, and will come trembling out of their close places. 47Yahweh lives! Blessed be my rock! Exalted be God, the rock of my salvation, 48even the God who executes vengeance for me, who brings down peoples under me, 49who brings me away from my enemies. Yes, you lift me up above those who rise up against me. You deliver me from the violent man. 50Therefore I will give thanks to you, Yahweh, among the nations, and will sing praises to your name. 51He gives great deliverance to his king, and shows loving kindness to his anointed, to David and to his seed, forever more.”

1En David sprak de woorden dezes lieds tot den HEERE, ten dage als de HEERE hem verlost had uit de hand van al zijn vijanden, en uit de hand van Saul. 2Hij zeide dan: De HEERE is mij mijn Steenrots, en mijn Burg, en mijn Uithelper. 3God is mijn Rots, ik zal op Hem betrouwen; mijn Schild en de Hoorn mijns heils, mijn Hoog Vertrek en mijn Toevlucht, mijn Verlosser! Van geweld hebt Gij mij verlost! 4Ik riep den HEERE aan, Die te prijzen is, en ik werd verlost van mijn vijanden. 5Want baren des doods hadden mij omvangen; beken Belials verschrikten mij. 6Banden der hel omringden mij; strikken des doods bejegenden mij. 7Als mij bange was, riep ik den HEERE aan, en riep tot mijn God; en Hij hoorde mijn stem uit Zijn paleis, en mijn geroep kwam in Zijn oren. 8Toen daverde en beefde de aarde; de fondamenten des hemels beroerden zich, en daverden, omdat Hij ontstoken was. 9Rook ging op van Zijn neus, en een vuur uit Zijn mond verteerde; kolen werden daarvan aangestoken. 10En Hij boog den hemel, en daalde neder; en donkerheid was onder Zijn voeten. 11En Hij voer op een cherub, en vloog, en werd gezien op de vleugelen des winds. 12En Hij zette duisternis rondom Zich tot tenten, een samenbinding der wateren, wolken des hemels. 13Van den glans voor Hem henen werden kolen des vuurs aangestoken. 14De HEERE donderde van den hemel, en de Allerhoogste gaf Zijn stem. 15En Hij zond pijlen uit en verstrooide ze; bliksemen en verschrikte ze. 16En de diepe kolken der zee werden gezien, de gronden der wereld werden ontdekt, door het schelden des HEEREN, van het geblaas des winds van Zijn neus. 17Hij zond van de hoogte, Hij nam mij, Hij trok mij op uit grote wateren. 18Hij verloste mij van mijn sterken vijand, van mijn haters, omdat zij machtiger waren dan ik. 19Zij hadden mij bejegend ten dage mijns ongevals; maar de HEERE was mij een Steunsel. 20En Hij voerde mij uit in de ruimte, en rukte mij uit, want Hij had lust aan mij. 21De HEERE vergold mij naar mijn gerechtigheid; Hij gaf mij weder naar de reinigheid mijner handen. 22Want ik heb des HEEREN wegen gehouden, en ben van mijn God niet goddelooslijk afgegaan. 23Want al Zijn rechten waren voor mij, en Zijn inzettingen, daarvan week ik niet af. 24Maar ik was oprecht voor Hem; en ik wachtte mij voor mijn ongerechtigheid. 25Zo gaf mij de HEERE weder naar mijn gerechtigheid, naar mijn reinigheid, voor Zijn ogen. 26Bij den goedertierene houdt Gij U goedertieren; bij den oprechten held houdt Gij U oprecht. 27Bij den reine houdt Gij U rein; maar bij den verkeerde houdt Gij U verdraaid. 28En Gij verlost het bedrukte volk; maar Uw ogen zijn tegen de hogen, Gij zult hen vernederen. 29Want Gij zijt mijn Lamp, o HEERE, en de HEERE doet mijn duisternis opklaren. 30Want met U loop ik door een bende; met mijn God spring ik over een muur. 31Gods weg is volmaakt; de rede des HEEREN is doorlouterd; Hij is een Schild allen, die op Hem betrouwen. 32Want wie is God, behalve de HEERE, en wie is een rotssteen, behalve onze God? 33God is mijn Sterkte en Kracht; en Hij heeft mijn weg volkomen geopend. 34Hij maakt mijn voeten gelijk als der hinden, en stelt mij op mijn hoogten. 35Hij leert mijn handen ten strijde, zodat een stalen boog met mijn armen verbroken is. 36Ook hebt Gij mij gegeven het schild Uws heils, en door Uw verootmoedigen hebt Gij mij groot gemaakt. 37Gij hebt mijn voetstap ruim gemaakt onder mij; en mijn enkelen hebben niet gewankeld. 38Ik vervolgde mijn vijanden, en verdelgde hen, en keerde niet weder, totdat ik ze verdaan had. 39En ik verteerde hen, en doorstak ze, dat zij niet weder opstonden; maar zij vielen onder mijn voeten. 40Want Gij omgorddet mij met kracht ten strijde; Gij deedt onder mij nederbukken, die tegen mij opstonden. 41En Gij gaaft mij den nek mijner vijanden, mijner haters, en ik vernielde hen. 42Zij zagen uit, maar er was geen verlosser; naar den HEERE, maar Hij antwoordde hun niet. 43Toen vergruisde ik hen als stof der aarde; ik stampte ze, ik breidde hen uit als slijk der straten. 44Ook hebt Gij mij uitgeholpen van de twisten mijns volks, Gij hebt mij bewaard tot een hoofd der heidenen; het volk, dat ik niet kende, heeft mij gediend. 45Vreemden hebben zich mij geveinsdelijk onderworpen; zo haast als hun oor van mij hoorde, hebben zij mij gehoorzaamd. 46Vreemden zijn vervallen, en hebben zich aangegord uit hun sloten. 47De HEERE leeft, en geloofd zij mijn Rotssteen; en verhoogd zij God, de Rotssteen mijns heils! 48De God, Die mij volkomene wraak geeft, en de volken onder mij nederwerpt; 49En Die mij uitvoert van mijn vijanden; en Gij verhoogt mij boven degenen, die tegen mij opstaan; Gij redt mij van den man alles gewelds. 50Daarom zal ik U, o HEERE, loven onder de heidenen, en Uw Naam zal ik psalmzingen. 51Hij is een Toren der verlossingen Zijns konings, en Hij doet goedertierenheid aan Zijn gezalfde, aan David en aan zijn zaad, tot in eeuwigheid.