Job 27 · Nit

1Potom dále Job vedl řeč svou a řekl: 2Živť jest Bůh silný, kterýž zavrhl při mou, a Všemohoucí, kterýž hořkostí naplnil duši mou, 3Že nikoli, dokudž duše má ve mně bude a duch Boží v chřípích mých, 4Nebudou mluviti rtové moji nepravosti, a jazyk můj vynášeti lsti. 5Odstup ode mne, abych vás za spravedlivé vysvědčil; dokudž dýchati budu, neodložím upřímosti své od sebe. 6Spravedlnosti své držím se, aniž se jí pustím; nezahanbíť mne srdce mé nikdy. 7Bude jako bezbožník nepřítel můj, a povstávající proti mně jako nešlechetník. 8Nebo jaká jest naděje pokrytce, by pak lakoměl, když Bůh vytrhne duši jeho? 9Zdaliž volání jeho vyslyší Bůh silný, když na něj přijde ssoužení? 10Zdaliž v Všemohoucím kochati se bude? Bude-liž vzývati Boha každého času? 11Ale já učím vás, v kázni Boha silného jsa, a jak se mám k Všemohoucímu, netajím. 12Aj, vy všickni to vidíte, pročež vždy tedy takovou marnost vynášíte? 13Ten má podíl člověk bezbožný u Boha silného, a to dědictví ukrutníci od Všemohoucího přijímají: 14Rozmnoží-li se synové jeho, rozmnoží se pod meč, a rodina jeho nenasytí se chlebem. 15Pozůstalí po něm v smrti pohřbeni budou, a vdovy jeho nebudou ho plakati. 16Nashromáždí-li jako prachu stříbra, a jako bláta najedná-li šatů: 17Co najedná, to spravedlivý obleče, a stříbro nevinný rozdělí. 18Vystaví-li jako Arktura dům svůj, bude však jako bouda, kterouž udělal strážný. 19Bohatý když umře, nebude pochován; pohledí někdo, anť ho není. 20Postihnou jej hrůzy jako vody, v noci kradmo zachvátí ho vicher. 21Pochytí jej východní vítr, a odejde, nebo vichřicí uchvátí jej z místa jeho. 22Takové věci na něj dopustí Bůh bez lítosti, ačkoli před rukou jeho prudce utíkati bude. 23Tleskne nad ním každý rukama svýma, a ckáti bude z místa svého.

1En Job ging voort zijn spreuk op te heffen, en zeide: 2Zo waarachtig als God leeft, Die mijn recht weggenomen heeft, en de Almachtige, Die mijner ziel bitterheid heeft aangedaan! 3Zo lang als mijn adem in mij zal zijn, en het geblaas Gods in mijn neus; 4Indien mijn lippen onrecht zullen spreken, en indien mijn tong bedrog zal uitspreken! 5Het zij verre van mij, dat ik ulieden rechtvaardigen zou; totdat ik den geest zal gegeven hebben, zal ik mijn oprechtigheid van mij niet wegdoen. 6Aan mijn gerechtigheid zal ik vasthouden, en zal ze niet laten varen; mijn hart zal die niet versmaden van mijn dagen. 7Mijn vijand zij als de goddeloze, en die zich tegen mij opmaakt, als de verkeerde. 8Want wat is de verwachting des huichelaars, als hij zal gierig geweest zijn, wanneer God zijn ziel zal uittrekken? 9Zal God zijn geroep horen, als benauwdheid over hem komt? 10Zal hij zich verlustigen in den Almachtige? Zal hij God aanroepen te aller tijd? 11Ik zal ulieden leren van de hand Gods; wat bij den Almachtige is, zal ik niet verhelen. 12Ziet, gij zelve allen hebt het gezien; en waarom wordt gij dus door ijdelheid verijdeld? 13Dit is het deel des goddelozen mensen bij God, en de erve der tirannen, die zij van den Almachtige ontvangen zullen. 14Indien zijn kinderen vermenigvuldigen, het is ten zwaarde; en zijn spruiten zullen van brood niet verzadigd worden. 15Zijn overgeblevenen zullen in den dood begraven worden, en zijn weduwen zullen niet wenen. 16Zo hij zilver opgehoopt zal hebben als stof, en kleding bereid als leem; 17Hij zal ze bereiden, maar de rechtvaardige zal ze aantrekken, en de onschuldige zal het zilver delen. 18Hij bouwt zijn huis als een motte, en als een hoeder de hutte maakt. 19Rijk ligt hij neder, en wordt niet weggenomen; doet hij zijn ogen open, zo is hij er niet. 20Verschrikkingen zullen hem als wateren aangrijpen; des nachts zal hem een wervelwind wegstelen. 21De oostenwind zal hem wegvoeren, dat hij henengaat, en zal hem wegstormen uit zijn plaats. 22En God zal dit over hem werpen, en niet sparen; van Zijn hand zal hij snellijk vlieden. 23Een ieder zal over hem met zijn handen klappen, en over hem fluiten uit zijn plaats.

Číslování veršů se řídí zvoleným překladem a v několika kapitolách se může o jeden verš lišit.