Första Krönikeboken 11

1Då församlade sig hela Israel till David i Hebron och sade: »Vi äro ju ditt kött och ben. 2Redan för länge sedan, redan då Saul ännu var konung, var det du som var ledare och anförare för Israel. Och till dig har HERREN, din Gud, sagt: Du skall vara en herde för mitt folk Israel, ja, du skall vara en furste över mitt folk Israel.» 3När så alla de äldste i Israel kommo till konungen i Hebron, slöt David ett förbund med dem där i Hebron, inför HERREN; och sedan smorde de David till konung över Israel, i enlighet med HERRENS ord genom Samuel. 4Och David drog med hela Israel till Jerusalem, det är Jebus; där befunno sig jebuséerna, som ännu bodde kvar i landet. 5Och invånarna i Jebus sade till David: »Hitin kommer du icke.» Men David intog likväl Sions borg, det är Davids stad 6Och David sade: »Vemhelst som först slår ihjäl en jebusé, han skall bliva hövding och anförare.» Och Joab, Serujas son, kom först ditupp och blev så hövding. 7Sedan tog David sin boning i bergfästet; därför kallade man det Davids stad. 8Och han uppförde befästningsverk runt omkring staden, från Millo och allt omkring; och Joab återställde det övriga av staden. 9Och David blev allt mäktigare och mäktigare, och HERREN Sebaot var med honom 10Och dessa äro de förnämsta bland Davids hjältar, vilka gåvo honom kraftig hjälp att bliva konung, de jämte hela Israel, och så skaffade honom konungaväldet, enligt HERRENS ord angående Israel. 11Detta är förteckningen på Davids hjältar: Jasobeam, son till en hakmonit, den förnämste bland kämparna, han som svängde sitt spjut över tre hundra som hade blivit slagna på en gång. 12Och efter honom kom ahoaiten Eleasar, son till Dodo; han var en av de tre hjältarna. 13Han var med David vid Pas-Dammim, när filistéerna där hade församlat sig till strid. Och där var ett åkerstycke, fullt med korn. Och folket flydde för filistéerna. 14Då ställde de sig mitt på åkerstycket och försvarade det och slogo filistéerna; och HERREN lät dem så vinna en stor seger. 15En gång drogo tre av de trettio förnämsta männen ned över klippan till David vid Adullams grotta, medan en avdelning filistéer var lägrad i Refaimsdalen. 16Men David var då på borgen, under det att en filisteisk utpost fanns i Bet-Lehem. 17Och David greps av lystnad och sade: »Ack att någon ville giva mig vatten att dricka från brunnen vid Bet-Lehems stadsport!» 18Då bröto de tre sig igenom filistéernas läger och hämtade vatten ur brunnen vid Bet-Lehems stadsport och togo det och buro det till David. Men David ville icke dricka det, utan göt ut det såsom ett drickoffer åt HERREN. 19Han sade nämligen: »Gud låte det vara fjärran ifrån mig att jag skulle göra detta! Skulle jag dricka dessa mäns blod, som hava vågat sina liv? Ty med fara för sina liv hava de burit det hit.» Och han ville icke dricka det. Sådana ting hade de tre hjältarna gjort. 20Absai, Joabs broder, var den förnämste av tre andra; han svängde en gång sitt spjut över tre hundra som hade blivit slagna. Och han hade ett stort namn bland de tre. 21Han var dubbelt mer ansedd än någon annan i detta tretal, och han var deras hövitsman, men upp till de tre första kom han dock icke. 22Vidare Benaja, son till Jojada, som var son till en tapper, segerrik man från Kabseel; han slog ned de två Arielerna i Moab, och det var han som en snövädersdag steg ned och slog ihjäl lejonet i brunnen. 23Han slog ock ned den egyptiske mannen som var så reslig: fem alnar lång. Fastän egyptiern i handen hade ett spjut som liknade en vävbom, gick han ned mot honom, väpnad allenast med sin stav. Och han ryckte spjutet ur egyptiern hand och dräpte honom med hans eget spjut. 24Sådana ting hade Benaja, Jojadas son, gjort. Och han hade ett stort namn bland de tre hjältarna. 25Ja, han var mer ansedd än någon av de trettio, men upp till de tre första kom han icke. Och David satte honom till anförare för sin livvakt. 26De tappra hjältarna voro: Asael, Joabs broder, Elhanan, Dodos son, från Bet-Lehem; 27haroriten Sammot; peloniten Heles; 28tekoaiten Ira, Ickes' son; anatotiten Abieser; 29husatiten Sibbekai; ahoaiten Ilai; 30netofatiten Maherai; netofatiten Heled, Baanas son; 31Itai, Ribais son, från Gibea i Benjamins barns stam; pirgatoniten Benaja; 32Hurai från Gaas' dalar; arabatiten Abiel; 33baharumiten Asmavet; saalboniten Eljaba; 34gisoniten Bene-Hasem; harariten Jonatan, Sages son; 35harariten Ahiam, Sakars son; Elifal, Urs son; 36mekeratiten Hefer; peloniten Ahia; 37Hesro från Karmel; Naarai, Esbais son; 38Joel, broder till Natan; Mibhar, Hagris son; 39ammoniten Selek; berotiten Naherai, vapendragare åt Joab, Serujas son; 40jeteriten Ira; jeteriten Gareb; 41hetiten Uria; Sabad, Alais son; 42rubeniten Adina, Sisas son, en huvudman bland rubeniterna, och jämte honom trettio andra; 43Hanan, Maakas son, och mitniten Josafat; 44astarotiten Ussia; Sama och Jeguel, aroeriten Hotams söner; 45Jediael, Simris son, och hans broder Joha, tisiten; 46Eliel-Hammahavim samt Jeribai och Josauja, Elnaams söner, och moabiten Jitma; 47slutligen Eliel, Obed och Jaasiel-Hammesobaja.

1Then all Israel gathered themselves to David to Hebron, saying, “Behold, we are your bone and your flesh. 2In times past, even when Saul was king, it was you who led out and brought in Israel. Yahweh your God said to you, ‘You shall be shepherd of my people Israel, and you shall be prince over my people Israel.’” 3So all the elders of Israel came to the king to Hebron; and David made a covenant with them in Hebron before Yahweh; and they anointed David king over Israel, according to Yahweh’s word by Samuel. 4David and all Israel went to Jerusalem (the same is Jebus); and the Jebusites, the inhabitants of the land, were there. 5The inhabitants of Jebus said to David, “You shall not come in here.” Nevertheless David took the stronghold of Zion. The same is the city of David. 6David said, “Whoever strikes the Jebusites first shall be chief and captain.” Joab the son of Zeruiah went up first, and was made chief. 7David lived in the stronghold; therefore they called it the city of David. 8He built the city all around, from Millo even around; and Joab repaired the rest of the city. 9David grew greater and greater; for Yahweh of Armies was with him. 10Now these are the chief of the mighty men whom David had, who showed themselves strong with him in his kingdom, together with all Israel, to make him king, according to Yahweh’s word concerning Israel. 11This is the number of the mighty men whom David had: Jashobeam, the son of a Hachmonite, the chief of the thirty; he lifted up his spear against three hundred and killed them at one time. 12After him was Eleazar the son of Dodo, the Ahohite, who was one of the three mighty men. 13He was with David at Pasdammim, and there the Philistines were gathered together to battle, where there was a plot of ground full of barley; and the people fled from before the Philistines. 14They stood in the midst of the plot, and defended it, and killed the Philistines; and Yahweh saved them by a great victory. 15Three of the thirty chief men went down to the rock to David, into the cave of Adullam; and the army of the Philistines were encamped in the valley of Rephaim. 16David was then in the stronghold, and the garrison of the Philistines was then in Bethlehem. 17David longed, and said, “Oh that one would give me water to drink of the well of Bethlehem, which is by the gate!” 18The three broke through the army of the Philistines, and drew water out of the well of Bethlehem, that was by the gate, and took it, and brought it to David: but David would not drink of it, but poured it out to Yahweh, 19and said, “My God forbid it me, that I should do this! Shall I drink the blood of these men who have put their lives in jeopardy?” For they risked their lives to bring it. Therefore he would not drink it. The three mighty men did these things. 20Abishai, the brother of Joab, he was chief of the three; for he lifted up his spear against three hundred and killed them, and had a name among the three. 21Of the three, he was more honorable than the two, and was made their captain: however he didn’t attain to the three. 22Benaiah the son of Jehoiada, the son of a valiant man of Kabzeel, who had done mighty deeds, he killed the two sons of Ariel of Moab: he went down also and killed a lion in the midst of a pit in time of snow. 23He killed an Egyptian, a man of great stature, five cubits high; and in the Egyptian’s hand was a spear like a weaver’s beam; and he went down to him with a staff, and plucked the spear out of the Egyptian’s hand, and killed him with his own spear. 24Benaiah the son of Jehoiada did these things, and had a name among the three mighty men. 25Behold, he was more honorable than the thirty, but he didn’t attain to the three: and David set him over his guard. 26Also the mighty men of the armies: Asahel the brother of Joab, Elhanan the son of Dodo of Bethlehem, 27Shammoth the Harorite, Helez the Pelonite, 28Ira the son of Ikkesh the Tekoite, Abiezer the Anathothite, 29Sibbecai the Hushathite, Ilai the Ahohite, 30Maharai the Netophathite, Heled the son of Baanah the Netophathite, 31Ithai the son of Ribai of Gibeah of the children of Benjamin, Benaiah the Pirathonite, 32Hurai of the brooks of Gaash, Abiel the Arbathite, 33Azmaveth the Baharumite, Eliahba the Shaalbonite, 34the sons of Hashem the Gizonite, Jonathan the son of Shagee the Hararite, 35Ahiam the son of Sacar the Hararite, Eliphal the son of Ur, 36Hepher the Mecherathite, Ahijah the Pelonite, 37Hezro the Carmelite, Naarai the son of Ezbai, 38Joel the brother of Nathan, Mibhar the son of Hagri, 39Zelek the Ammonite, Naharai the Berothite, the armor bearer of Joab the son of Zeruiah, 40Ira the Ithrite, Gareb the Ithrite, 41Uriah the Hittite, Zabad the son of Ahlai, 42Adina the son of Shiza the Reubenite, a chief of the Reubenites, and thirty with him, 43Hanan the son of Maacah, and Joshaphat the Mithnite, 44Uzzia the Ashterathite, Shama and Jeiel the sons of Hotham the Aroerite, 45Jediael the son of Shimri, and Joha his brother, the Tizite, 46Eliel the Mahavite, and Jeribai, and Joshaviah, the sons of Elnaam, and Ithmah the Moabite, 47Eliel, and Obed, and Jaasiel the Mezobaite.

1Toen vergaderde zich gans Israel tot David naar Hebron, zeggende: Zie, wij zijn uw gebeente en uw vlees. 2Zelfs ook te voren, toen Saul nog koning was, hebt gij Israel uitgeleid en ingeleid; ook heeft de HEERE, uw God, tot u gezegd: Gij zult Mijn volk Israel weiden, en gij zult voorganger zijn van Mijn volk Israel. 3Ook kwamen alle oudsten in Israel tot den koning van Hebron, en David maakte een verbond met hen te Hebron, voor het aangezicht des HEEREN; en zij zalfden David ten koning over Israel, naar het woord des HEEREN, door den dienst van Samuel. 4En David toog henen, en gans Israel, naar Jeruzalem, welke is Jebus; want daar waren de Jebusieten, de inwoners des lands. 5En de inwoners van Jebus zeiden tot David: Gij zult hier niet inkomen. David dan nog won den burg Sion, welke is de stad Davids. 6Want David zeide: Al wie de Jebusieten het eerst slaat, zal tot een hoofd, en tot een overste worden. Toen beklom Joab, de zoon van Zeruja, dien het eerst; daarom werd hij tot een hoofd. 7David nu woonde op den burg; daarom heet men dien de stad Davids. 8En hij bouwde de stad rondom, van Millo af, en rondom henen; en Joab vernieuwde het overige der stad. 9En David ging geduriglijk voort, en werd groot, want de HEERE der heirscharen was met hem. 10Dezen nu waren de hoofden der helden, die David had, die zich dapper bij hem gedragen hebben in zijn koninkrijk bij geheel Israel, om hem koning te maken, naar het woord des HEEREN over Israel. 11Dezen nu zijn van het getal der helden, die David had: Jasobam, de zoon van Hachmoni, was het hoofd der dertigen, die zijn spies tegen driehonderd opheffende, hen op eenmaal versloeg. 12En na hem was Eleazar, de zoon van Dodo, de Ahohiet; hij was onder die drie helden. 13Hij was met David te Pas-Dammim, als de Filistijnen daar ten strijde vergaderd waren, en het stuk des akkers vol gerst was, en het volk voor het aangezicht der Filistijnen vlood; 14En zij stelden zich in het midden van dat stuk, en beschermden het, en zij sloegen de Filistijnen; en de HEERE verloste hen door een grote verlossing. 15En drie uit de dertig hoofden togen af naar den rotssteen tot David in de spelonk van Adullam; en het leger der Filistijnen had zich gelegerd in het dal Refaim. 16En David was toen in de vesting en de bezetting der Filistijnen was toen te Bethlehem. 17En David kreeg lust, en zeide: Wie zal mij water te drinken geven uit Bethlehems bornput, die onder de poort is? 18Toen braken die drie door het leger der Filistijnen, en putten water uit Bethlehems bornput, die onder de poort is, en zij droegen het en brachten het tot David. Doch David wilde het niet drinken, maar hij goot het uit voor den HEERE; 19En hij zeide: Dat late mijn God verre van mij zijn, van zulks te doen! Zou ik het bloed dezer mannen drinken? Met gevaar huns levens, ja, met gevaar huns levens hebben zij dat gebracht. En hij wilde het niet drinken. Dit deden de drie helden. 20Abisai nu, de broeder van Joab, was ook het hoofd van drie; en hij, verheffende zijn spies tegen driehonderd, versloeg hen; alzo had hij een naam onder die drie. 21Uit die drie was hij geeerd boven de twee; daarom werd hij hun tot een overste; maar hij kwam tot aan de eerste drie niet. 22Benaja, de zoon van Jojada, de zoon eens dapperen mans van Kabzeel, was groot van daden; hij versloeg twee sterke leeuwen van Moab; ook ging hij af, en versloeg een leeuw in het midden des kuils, in den sneeuwtijd. 23Hij versloeg ook een Egyptischen man, een man van grote lengte, van vijf ellen; en die Egyptenaar had een spies in de hand, als een weversboom; maar hij ging tot hem af met een staf, en rukte de spies uit de hand des Egyptenaars, en hij doodde hem met zijn eigen spies. 24Deze dingen deed Benaja, de zoon van Jojada; dies had hij een naam onder die drie helden. 25Ziet, hij was de heerlijkste van die dertig; nochtans kwam hij tot aan de drie niet. En David stelde hem over zijn trawanten. 26De helden nu der heiren waren: Asahel, de broeder van Joab; Elhanan, de zoon van Dodo, van Bethlehem; 27Sammoth, de Harodiet; Helez, de Peloniet; 28Ira, de zoon van Ikkes, de Thekoiet; Abiezer, de Anathothiet; 29Sibbechai, de Husathiet; Ilai, de Ahohiet; 30Maharai, de Netofathiet; Heled, de zoon van Baana, de Netofathiet; 31Ithai, de zoon van Ribai, van Gibea der kinderen Benjamins; Benaja, de Pirhathoniet; 32Hurai, van de beken van Gaas; Abiel; de Arbathiet; 33Azmaveth, de Baharumiet; Eljahba, de Saalboniet; 34Van de kinderen van Hasem, den Gizoniet, was Jonathan, de zoon van Sage, de Harariet; 35Ahiam, de zoon van Sachar, de Harariet; Elifal, de zoon van Ur; 36Hefer, de Mecherathiet; Ahia, de Peloniet; 37Hezro, de Karmeliet; Naari, de zoon van Ezbai; 38Joel, de broeder van Nathan; Mibhar, de zoon van Geri; 39Zelek, de Ammoniet; Nahrai, de Berothiet, wapendrager van Joab, den zoon van Zeruja; 40Ira, de Jithriet; Gareb, de Jithriet; 41Uria, de Hethiet; Zabad, de zoon van Ahlai; 42Adina, de zoon van Siza, de Rubeniet, was het hoofd der Rubenieten; nochtans waren er dertig boven hem; 43Hanan, de zoon van Maacha, en Josafat, de Mithniet; 44Uzzia, de Asterathiet; Sama, en Jeiel, de zoon van Hotham, den Aroeriet; 45Jediael, de zoon van Simri, en Joha, zijn broeder, de Tiziet; 46Eliel Hammahavim en Jeribai, en Josavia, de zonen van Elnaam; en Jithma, de Moabiet; 47Eliel, en Obed, en Jaaziel van Mezobaja.