João 16

1Estas coisas tenho vos dito para que não vos ofendeis. 2Expulsarão a vós das sinagogas; mas a hora vem, quando qualquer que vos matar, pensará fazer serviço a Deus. 3E estas coisas vos farão, porque nem ao Pai, nem a mim me conheceram. 4Porém tenho vos dito isto para que, quando aquela hora vier, disso vos lembreis, que já o dissera a vós; mas isto eu não vos disse desde o princípio, porque eu estava convosco. 5E agora vou para aquele que me enviou; e nenhum de vós me pergunta: Para onde vais? 6Porém, porque vos disse estas coisas, a tristeza encheu vosso coração. 7Mas vos digo a verdade, que vos convém que eu vá; porque se eu não for, o Consolador não virá a vós; porém se eu for, eu o enviarei a vós. 8E vindo ele, convencerá ao mundo do pecado, e da justiça, e do juízo. 9Do pecado, porque não creem em mim; 10E da justiça, porque vou para meu Pai, e não me vereis mais; 11E do juízo, porque o Príncipe deste mundo já está julgado. 12Ainda tenho muitas coisas que vos dizer, mas agora ainda não podeis suportá-las. 13Porém quando vier aquele Espírito de verdade, ele vos guiará em toda verdade. Porque de si mesmo não falará; mas falará tudo o que ouvir; E ele vos anunciará as coisas que virão. 14Ele me glorificará, porque tomará do que é meu, e vos anunciará. 15Tudo quanto tem o Pai é meu; por isso eu disse, que tomará do que é meu, e vos anunciará. 16Um pouco, e não me vereis; e mais um pouco, e me vereis. 17Disseram pois alguns de seus discípulos uns aos outros: Que é isto que ele nos diz: Um pouco, e não me vereis; e mais um pouco, e me vereis; e porque vou ao Pai? 18Então diziam: Que é isto que ele diz? Um pouco? Não sabemos o que diz. 19Conheceu pois Jesus que lhe queriam perguntar, e disse-lhes: Perguntais entre vós sobre isto que disse: Um pouco, e não me vereis; e mais um pouco, e me vereis? 20Em verdade, em verdade vos digo, que vós chorareis, e lamentareis, e o mundo se alegrará, e vós estareis tristes; mas vossa tristeza se tornará em alegria. 21A mulher quando está no parto tem tristeza, porque sua hora é vinda; mas havendo nascido a criança, já não se lembra da aflição, pela alegria de um homem ter nascido no mundo. 22Assim também vós agora na verdade tendes tristeza; mas novamente vos verei, e vosso coração se alegrará, e ninguém tirará vossa alegria de vós. 23E naquele dia nada me perguntareis. Em verdade, em verdade vos digo, que tudo quanto pedirdes a meu Pai em meu nome, ele vos dará. 24Até agora nada pedistes em meu nome; pedi, e recebereis, para que vossa alegria seja completa. 25Estas coisas vos falei por parábolas; porém a hora vem quando não mais vos falarei por parábolas; mas vos falarei abertamente sobre o Pai. 26Naquele dia pedireis em meu nome; e não vos digo, que eu suplicarei ao Pai por vós. 27Pois o próprio Pai vos ama, porque vós me amastes, e crestes que eu saí de Deus. 28Saí do Pai, e vim ao mundo; novamente deixo o mundo, e vou ao Pai. 29Disseram-lhe seus Discípulos: Eis que agora falas abertamente, e nenhuma parábola dizes. 30Agora sabemos que sabes todas as coisas; e não necessitas que ninguém te pergunte. Por isso cremos que saíste de Deus. 31Respondeu-lhes Jesus: Agora credes? 32Eis que a hora vem, e já é chegada, quando sereis dispersos, cada um por si, e me deixareis só. Porém não estou só, porque o Pai está comigo. 33Estas coisas tenho vos dito para que tenhais paz em mim; no mundo tereis aflição; mas tende bom ânimo; eu venci o mundo.

1“These things have I spoken to you, so that you wouldn’t be caused to stumble. 2They will put you out of the synagogues. Yes, the time comes that whoever kills you will think that he offers service to God. 3They will do these thingsbecause they have not known the Father, nor me. 4But I have told you these things, so that when the time comes, you may remember that I told you about them. I didn’t tell you these things from the beginning, because I was with you. 5But now I am going to him who sent me, and none of you asks me, ‘Where are you going?’ 6But because I have told you these things, sorrow has filled your heart. 7Nevertheless I tell you the truth: It is to your advantage that I go away, for if I don’t go away, the Counselor won’t come to you. But if I go, I will send him to you. 8When he has come, he will convict the world about sin, about righteousness, and about judgment; 9about sin, because they don’t believe in me; 10about righteousness, because I am going to my Father, and you won’t see me any more; 11about judgment, because the prince of this world has been judged. 12“I have yet many things to tell you, but you can’t bear them now. 13However when he, the Spirit of truth, has come, he will guide you into all truth, for he will not speak from himself; but whatever he hears, he will speak. He will declare to you things that are coming. 14He will glorify me, for he will take from what is mine, and will declare it to you. 15All things whatever the Father has are mine; therefore I said that he takesof mine, and will declare it to you. 16A little while, and you will not see me. Again a little while, and you will see me.” 17Some of his disciples therefore said to one another, “What is this that he says to us, ‘A little while, and you won’t see me, and again a little while, and you will see me;’ and, ‘Because I go to the Father’?” 18They said therefore, “What is this that he says, ‘A little while’? We don’t know what he is saying.” 19Therefore Jesus perceived that they wanted to ask him, and he said to them, “Do you inquire among yourselves concerning this, that I said, ‘A little while, and you won’t see me, and again a little while, and you will see me?’ 20Most certainly I tell you, that you will weep and lament, but the world will rejoice. You will be sorrowful, but your sorrow will be turned into joy. 21A woman, when she gives birth, has sorrow, because her time has come. But when she has delivered the child, she doesn’t remember the anguish any more, for the joy that a human being is born into the world. 22Therefore you now have sorrow, but I will see you again, and your heart will rejoice, and no one will take your joy away from you. 23“In that day you will ask me no questions. Most certainly I tell you, whatever you may ask of the Father in my name, he will give it to you. 24Until now, you have asked nothing in my name. Ask, and you will receive, that your joy may be made full. 25I have spoken these things to you in figures of speech. But the time is coming when I will no more speak to you in figures of speech, but will tell you plainly about the Father. 26In that day you will ask in my name; and I don’t say to you, that I will pray to the Father for you, 27for the Father himself loves you, because you have loved me, and have believed that I came from God. 28I came from the Father, and have come into the world. Again, I leave the world, and go to the Father.” 29His disciples said to him, “Behold, now you speak plainly, and speak no figures of speech. 30Now we know that you know all things, and don’t need for anyone to question you. By this we believe that you came from God.” 31Jesus answered them, “Do you now believe? 32Behold, the time is coming, yes, and has now come, that you will be scattered, everyone to his own place, and you will leave me alone. Yet I am not alone, because the Father is with me. 33I have told you these things, that in me you may have peace. In the world you have oppression; but cheer up! I have overcome the world.”

1Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat gij niet geergerd wordt. 2Zij zullen u uit de synagogen werpen; ja, de ure komt, dat een iegelijk, die u zal doden, zal menen Gode een dienst te doen. 3En deze dingen zullen zij u doen, omdat zij den Vader niet gekend hebben, noch Mij. 4Maar deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat, wanneer de ure zal gekomen zijn, gij dezelve moogt gedenken, dat Ik ze u gezegd heb; doch deze dingen heb Ik u van het begin niet gezegd, omdat Ik bij ulieden was. 5En nu ga Ik heen tot Dengene, die Mij gezonden heeft, en niemand van u vraagt Mij: Waar gaat Gij henen? 6Maar omdat Ik deze dingen tot u gesproken heb, zo heeft de droefheid uw hart vervuld. 7Doch Ik zeg u de waarheid: Het is u nut, dat Ik wegga; want indien Ik niet wegga, zo zal de Trooster tot u niet komen; maar indien Ik heenga, zo zal Ik Hem tot u zenden. 8En Die gekomen zijnde, zal de wereld overtuigen van zonde, en van gerechtigheid, en van oordeel: 9Van zonde, omdat zij in Mij niet geloven; 10En van gerechtigheid, omdat Ik tot Mijn Vader heenga, en gij zult Mij niet meer zien; 11En van oordeel, omdat de overste dezer wereld geoordeeld is. 12Nog vele dingen heb Ik u te zeggen, doch gij kunt die nu niet dragen. 13Maar wanneer Die zal gekomen zijn, namelijk de Geest der waarheid, Hij zal u in al de waarheid leiden; want Hij zal van Zichzelven niet spreken, maar zo wat Hij zal gehoord hebben, zal Hij spreken, en de toekomende dingen zal Hij u verkondigen. 14Die zal Mij verheerlijken; want Hij zal het uit het Mijne nemen, en zal het u verkondigen. 15Al wat de Vader heeft, is Mijn; daarom heb Ik gezegd, dat Hij het uit het Mijne zal nemen, en u verkondigen. 16Een kleinen tijd, en gij zult Mij niet zien; en wederom een kleinen tijd, en gij zult Mij zien, want Ik ga heen tot den Vader. 17Sommigen dan uit Zijn discipelen zeiden tot elkander: Wat is dit, dat Hij tot ons zegt: Een kleinen tijd, en gij zult Mij niet zien; en wederom een kleinen tijd, en gij zult Mij zien; en: Want Ik ga heen tot den Vader? 18Zij zeiden dan: Wat is dit, dat Hij zegt: Een kleinen tijd? Wij weten niet, wat Hij zegt. 19Jezus dan bekende, dat zij Hem wilden vragen, en zeide tot hen: Vraagt gij daarvan onder elkander, dat Ik gezegd heb: Een kleinen tijd, en gij zult Mij niet zien, en wederom een kleinen tijd, en gij zult Mij zien? 20Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, dat gij zult schreien, en klagelijk wenen, maar de wereld zal zich verblijden; en gij zult bedroefd zijn, maar uw droefheid zal tot blijdschap worden. 21Een vrouw, wanneer zij baart, heeft droefheid, dewijl haar ure gekomen is; maar wanneer zij het kindeken gebaard heeft, zo gedenkt zij de benauwdheid niet meer, om de blijdschap, dat een mens ter wereld geboren is. 22En gij dan hebt nu wel droefheid; maar Ik zal u wederom zien, en uw hart zal zich verblijden, en niemand zal uw blijdschap van u wegnemen. 23En in dien dag zult gij Mij niets vragen. Voorwaar, voorwaar Ik zeg u: Al wat gij den Vader zult bidden in Mijn Naam, dat zal Hij u geven. 24Tot nog toe hebt gij niet gebeden in Mijn Naam; bidt, en gij zult ontvangen, opdat uw blijdschap vervuld zij. 25Deze dingen heb Ik door gelijkenissen tot u gesproken; maar de ure komt, dat Ik niet meer door gelijkenissen tot u spreken zal, maar u vrijuit van den Vader zal verkondigen. 26In dien dag zult gij in Mijn Naam bidden; en Ik zeg u niet, dat Ik den Vader voor u bidden zal; 27Want de Vader Zelf heeft u lief, dewijl gij Mij liefgehad hebt, en hebt geloofd, dat Ik van God ben uitgegaan. 28Ik ben van den Vader uitgegaan, en ben in de wereld gekomen; wederom verlaat Ik de wereld, en ga heen tot den Vader. 29Zijn discipelen zeiden tot Hem: Zie, nu spreekt Gij vrijuit, en zegt geen gelijkenis. 30Nu weten wij, dat Gij alle dingen weet, en Gij hebt niet van node, dat U iemand vrage. Hierom geloven wij, dat Gij van God uitgegaan zijt. 31Jezus antwoordde hun: Gelooft gij nu? 32Ziet, de ure komt, en is nu gekomen, dat gij zult verstrooid worden, een iegelijk naar het zijne, en gij Mij alleen zult laten; en nochtans ben Ik niet alleen; want de Vader is met Mij. 33Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat gij in Mij vrede hebt. In de wereld zult gij verdrukking hebben, maar hebt goeden moed, Ik heb de wereld overwonnen.