Matteus' evangelium 24

1Og Jesus gikk ut av templet og drog derfra, og hans disipler kom til ham for å vise ham templets bygninger. 2Men han svarte og sa til dem: Ser I ikke alt dette? Sannelig sier jeg eder: Her skal ikke levnes sten på sten som ikke skal brytes ned. 3Men da han satt på Oljeberget, gikk hans disipler til ham i enrum og sa: Si oss: Når skal dette skje? og hvad skal tegnet være på ditt komme og på verdens ende? 4Og Jesus svarte og sa til dem: Se til at ikke nogen fører eder vill! 5For mange skal komme i mitt navn og si: Jeg er Messias; og de skal føre mange vill. 6Og I skal høre krig og rykter om krig; se til at I ikke lar eder skremme! for det må så skje, men enden er ikke enda. 7For folk skal reise sig mot folk, og rike mot rike, og det skal være hunger og jordskjelv både her og der. 8Men alt dette er begynnelsen til veene. 9Da skal de overgi eder til trengsel og slå eder ihjel, og I skal hates av alle folkeslag for mitt navns skyld. 10Og da skal mange ta anstøt, og de skal forråde hverandre og hate hverandre; 11og mange falske profeter skal opstå og føre mange vill. 12Og fordi urettferdigheten tar overhånd, skal kjærligheten bli kold hos de fleste. 13Men den som holder ut inntil enden, han skal bli frelst. 14Og dette evangelium om riket skal forkynnes over hele jorderike til et vidnesbyrd for alle folkeslag, og da skal enden komme. 15Når I da ser ødeleggelsens vederstyggelighet, som profeten Daniel har talt om, stå på hellig grunn - den som leser det, han se til å skjønne det! - 16da må de som er i Judea, fly til fjells, 17og den som er på taket, ikke stige ned for å hente noget fra sitt hus, 18og den som er ute på marken, ikke vende tilbake for å hente sin kappe. 19Ve de fruktsommelige og dem som gir die, i de dager! 20Men bed at eders flukt ikke må skje om vinteren eller på sabbaten! 21for da skal det være så stor en trengsel som ikke har vært fra verdens begynnelse inntil nu, og heller ikke skal bli. 22Og blev ikke de dager forkortet, da blev intet kjød frelst; men for de utvalgtes skyld skal de dager bli forkortet. 23Om nogen da sier til eder: Se, her er Messias, eller der, da skal I ikke tro det. 24For falske messiaser og falske profeter skal opstå og gjøre store tegn og under, så at endog de utvalgte skulde føres vill, om det var mulig. 25Se, jeg har sagt eder det forut. 26Om de da sier til eder: Se, han er ute i ørkenen, da gå ikke der ut; se, han er inne i kammerne, da tro det ikke! 27For som lynet går ut fra øst og skinner like til vest, således skal Menneskesønnens komme være. 28Hvor åtselet er, der skal ørnene samles. 29Men straks efter de dagers trengsel skal solen bli formørket, og månen ikke gi sitt skinn, og stjernene skal falle ned fra himmelen, og himmelens krefter skal rokkes. 30Og da skal Menneskesønnens tegn vise sig på himmelen, og da skal alle jordens slekter jamre sig, og de skal se Menneskesønnen komme i himmelens skyer med kraft og megen herlighet. 31Og han skal sende ut sine engler med basunens veldige røst, og de skal samle hans utvalgte fra de fire verdenshjørner, fra himmelbryn til himmelbryn. 32Lær en lignelse av fikentreet: Så snart det kommer saft i dets grener, og dets blader springer ut, da vet I at sommeren er nær; 33således skal også I, når I ser alt dette, vite at han er nær for døren. 34Sannelig sier jeg eder: Denne slekt skal ingenlunde forgå før alt dette skjer. 35Himmel og jord skal forgå, men mine ord skal ingenlunde forgå. 36Men hin dag og time vet ingen, ikke engang himmelens engler, men alene min Fader. 37Og som Noahs dager var, således skal Menneskesønnens komme være; 38for likesom de i dagene før vannflommen åt og drakk, tok til ekte og gav til ekte, like til den dag da Noah gikk inn i arken, 39og de visste ikke av før vannflommen kom og tok dem alle, således skal også Menneskesønnens komme være. 40Da skal to være ute på marken; en blir tatt med, og en blir latt tilbake. 41To kvinner skal male på kvernen; en blir tatt med, og en blir latt tilbake. 42Våk derfor! for I vet ikke hvad dag eders Herre kommer. 43Men det skal I vite at dersom husbonden visste i hvilken nattevakt tyven kom, da vilde han våke, og ikke la nogen bryte inn i sitt hus. 44Derfor vær også I rede! for Menneskesønnen kommer i den time I ikke tenker. 45Hvem er da den tro og kloke tjener, som hans husbond har satt over sine tjenestefolk for å gi dem deres mat i rette tid? 46Salig er den tjener som hans husbond finner å gjøre så når han kommer. 47Sannelig sier jeg eder: Han skal sette ham over alt det han eier. 48Men dersom den onde tjener sier i sitt hjerte: Min herre gir sig tid, 49og så gir sig til å slå sine medtjenere og eter og drikker med drankerne, 50da skal denne tjeners herre komme en dag han ikke venter, og en time han ikke vet, 51og hugge ham sønder og gi ham Iodd og del med hyklerne; der skal være gråt og tenners gnidsel.

1Jesus went out from the temple, and was going on his way. His disciples came to him to show him the buildings of the temple. 2But he answered them, “You see all of these things, don’t you? Most certainly I tell you, there will not be left here one stone on another, that will not be thrown down.” 3As he sat on the Mount of Olives, the disciples came to him privately, saying, “Tell us, when will these things be? What is the sign of your coming, and of the end of the age?” 4Jesus answered them, “Be careful that no one leads you astray. 5For many will come in my name, saying, ‘I am the Christ,’ and will lead many astray. 6You will hear of wars and rumors of wars. See that you aren’t troubled, for all this must happen, but the end is not yet. 7For nation will rise against nation, and kingdom against kingdom; and there will be famines, plagues, and earthquakes in various places. 8But all these things are the beginning of birth pains. 9Then they will deliver you up to oppression, and will kill you. You will be hated by all of the nations for my name’s sake. 10Then many will stumble, and will deliver up one another, and will hate one another. 11Many false prophets will arise, and will lead many astray. 12Because iniquity will be multiplied, the love of many will grow cold. 13But he who endures to the end, the same will be saved. 14This Good News of the Kingdom will be preached in the whole world for a testimony to all the nations, and then the end will come. 15“When, therefore, you see the abomination of desolation, which was spoken of through Daniel the prophet, standing in the holy place (let the reader understand), 16then let those who are in Judea flee to the mountains. 17Let him who is on the housetop not go down to take out things that are in his house. 18Let him who is in the field not return back to get his clothes. 19But woe to those who are with child and to nursing mothers in those days! 20Pray that your flight will not be in the winter, nor on a Sabbath, 21for then there will be great oppression, such as has not been from the beginning of the world until now, no, nor ever will be. 22Unless those days had been shortened, no flesh would have been saved. But for the sake of the chosen ones, those days will be shortened. 23“Then if any man tells you, ‘Behold, here is the Christ,’ or, ‘There,’ don’t believe it. 24For there will arise false christs, and false prophets, and they will show great signs and wonders, so as to lead astray, if possible, even the chosen ones. 25“Behold, I have told you beforehand. 26If therefore they tell you, ‘Behold, he is in the wilderness,’ don’t go out; ‘Behold, he is in the inner rooms,’ don’t believe it. 27For as the lightning flashes from the east, and is seen even to the west, so will be the coming of the Son of Man. 28For wherever the carcass is, there is where the vultures gather together. 29But immediately after the oppression of those days, the sun will be darkened, the moon will not give its light, the stars will fall from the sky, and the powers of the heavens will be shaken; 30and then the sign of the Son of Man will appear in the sky. Then all the tribes of the earth will mourn, and they will see the Son of Man coming on the clouds of the sky with power and great glory. 31He will send out his angels with a great sound of a trumpet, and they will gather together his chosen ones from the four winds, from one end of the sky to the other. 32“Now from the fig tree learn this parable. When its branch has now become tender, and produces its leaves, you know that the summer is near. 33Even so you also, when you see all these things, know that it is near, even at the doors. 34Most certainly I tell you, this generationwill not pass away, until all these things are accomplished. 35Heaven and earth will pass away, but my words will not pass away. 36But no one knows of that day and hour, not even the angels of heaven,but my Father only. 37“As the days of Noah were, so will be the coming of the Son of Man. 38For as in those days which were before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day that Noah entered into the ship, 39and they didn’t know until the flood came, and took them all away, so will be the coming of the Son of Man. 40Then two men will be in the field: one will be taken and one will be left; 41two women grinding at the mill, one will be taken and one will be left. 42Watch therefore, for you don’t know in what hour your Lord comes. 43But know this, that if the master of the house had known in what watch of the night the thief was coming, he would have watched, and would not have allowed his house to be broken into. 44Therefore also be ready, for in an hour that you don’t expect, the Son of Man will come. 45“Who then is the faithful and wise servant, whom his lord has set over his household, to give them their food in due season? 46Blessed is that servant whom his lord finds doing so when he comes. 47Most certainly I tell you that he will set him over all that he has. 48But if that evil servant should say in his heart, ‘My lord is delaying his coming,’ 49and begins to beat his fellow servants, and eat and drink with the drunkards, 50the lord of that servant will come in a day when he doesn’t expect it, and in an hour when he doesn’t know it, 51and will cut him in pieces, and appoint his portion with the hypocrites. There is where the weeping and grinding of teeth will be.

1En Jezus ging uit en vertrok van den tempel; en Zijn discipelen kwamen bij Hem, om Hem de gebouwen des tempels te tonen. 2En Jezus zeide tot hen: Ziet gij niet al deze dingen? Voorwaar zeg Ik: Hier zal niet een steen op den anderen steen gelaten worden, die niet afgebroken zal worden. 3En als Hij op den Olijfberg gezeten was, gingen de discipelen tot Hem alleen, zeggende: Zeg ons, wanneer zullen deze dingen zijn, en welk zal het teken zijn van Uw toekomst, en van de voleinding der wereld? 4En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Ziet toe, dat u niemand verleide. 5Want velen zullen komen onder Mijn Naam, zeggende: Ik ben de Christus; en zij zullen velen verleiden. 6En gij zult horen van oorlogen, en geruchten van oorlogen; ziet toe, wordt niet verschrikt; want al die dingen moeten geschieden, maar nog is het einde niet. 7Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen zijn hongersnoden, en pestilentien, en aardbevingen in verscheidene plaatsen. 8Doch al die dingen zijn maar een beginsel der smarten. 9Alsdan zullen zij u overleveren in verdrukking, en zullen u doden, en gij zult gehaat worden van alle volken, om Mijns Naams wil. 10En dan zullen er velen geergerd worden, en zullen elkander overleveren, en elkander haten. 11En vele valse profeten zullen opstaan, en zullen er velen verleiden. 12En omdat de ongerechtigheid vermenigvuldigd zal worden, zo zal de liefde van velen verkouden. 13Maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden. 14En dit Evangelie des Koninkrijks zal in de gehele wereld gepredikt worden tot een getuigenis allen volken; en dan zal het einde komen. 15Wanneer gij dan zult zien den gruwel der verwoesting, waarvan gesproken is door Daniel, de profeet, staande in de heilige plaats; (die het leest, die merke daarop!) 16Dat alsdan, die in Judea zijn, vlieden op de bergen; 17Die op het dak is, kome niet af, om iets uit zijn huis weg te nemen; 18En die op den akker is, kere niet weder terug, om zijn klederen weg te nemen. 19Maar wee de bevruchten, en den zogenden vrouwen in die dagen! 20Doch bidt, dat uw vlucht niet geschiede des winters, noch op een sabbat. 21Want alsdan zal grote verdrukking wezen, hoedanige niet is geweest van het begin der wereld tot nu toe, en ook niet zijn zal. 22En zo die dagen niet verkort werden, geen vlees zou behouden worden; maar om der uitverkorenen wil zullen die dagen verkort worden. 23Alsdan, zo iemand tot ulieden zal zeggen: Ziet, hier is de Christus, of daar, gelooft het niet. 24Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan, en zullen grote tekenen en wonderheden doen, alzo dat zij (indien het mogelijk ware) ook de uitverkorenen zouden verleiden. 25Ziet, Ik heb het u voorzegd! 26Zo zij dan tot u zullen zeggen: Ziet, hij is in de woestijn; gaat niet uit; Ziet, hij is in de binnenkameren; gelooft het niet. 27Want gelijk de bliksem uitgaat van het oosten, en schijnt tot het westen, alzo zal ook de toekomst van den Zoon des mensen wezen. 28Want alwaar het dode lichaam zal zijn, daar zullen de arenden vergaderd worden. 29En terstond na de verdrukking dier dagen, zal de zon verduisterd worden, en de maan zal haar schijnsel niet geven, en de sterren zullen van den hemel vallen, en de krachten der hemelen zullen bewogen worden. 30En alsdan zal in den hemel verschijnen het teken van den Zoon des mensen; en dan zullen al de geslachten der aarde wenen, en zullen den Zoon des mensen zien, komende op de wolken des hemels, met grote kracht en heerlijkheid. 31En Hij zal Zijn engelen uitzenden met een bazuin van groot geluid, en zij zullen Zijn uitverkorenen bijeenvergaderen uit de vier winden, van het ene uiterste der hemelen tot het andere uiterste derzelve. 32En leert van den vijgeboom deze gelijkenis: wanneer zijn tak nu teder wordt, en de bladeren uitspruiten, zo weet gij, dat de zomer nabij is. 33Alzo ook gijlieden, wanneer gij al deze dingen zult zien, zo weet, dat het nabij is, voor de deur. 34Voorwaar, Ik zeg u: Dit geslacht zal geenszins voorbijgaan, totdat al deze dingen zullen geschied zijn. 35De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan. 36Doch van dien dag en die ure weet niemand, ook niet de engelen der hemelen, dan Mijn Vader alleen. 37En gelijk de dagen van Noach waren, alzo zal ook zijn de toekomst van den Zoon des mensen. 38Want gelijk zij waren in de dagen voor den zondvloed, etende en drinkende, trouwende en ten huwelijk uitgevende, tot den dag toe, in welken Noach in de ark ging; 39En bekenden het niet, totdat de zondvloed kwam, en hen allen wegnam; alzo zal ook zijn de toekomst van de Zoon des mensen. 40Alsdan zullen er twee op den akker zijn, de een zal aangenomen, en de ander zal verlaten worden. 41Er zullen twee vrouwen malen in den molen, de ene zal aangenomen, en de andere zal verlaten worden. 42Waakt dan; want gij weet niet, in welke ure uw Heere komen zal. 43Maar weet dit, dat zo de heer des huizes geweten had, in welke nachtwake de dief komen zou, hij zou gewaakt hebben, en zou zijn huis niet hebben laten doorgraven. 44Daarom, zijt ook gij bereid; want in welke ure gij het niet meent, zal de Zoon des mensen komen. 45Wie is dan de getrouwe en voorzichtige dienstknecht, denwelken zijn heer over zijn dienstboden gesteld heeft, om hunlieder hun voedsel te geven ter rechter tijd? 46Zalig is die dienstknecht, welken zijn heer, komende, zal vinden alzo doende. 47Voorwaar, Ik zeg u, dat hij hem zal zetten over al zijn goederen. 48Maar zo die kwade dienstknecht in zijn hart zou zeggen: Mijn heer vertoeft te komen; 49En zou beginnen zijn mededienstknechten te slaan, en te eten en te drinken met de dronkaards; 50Zo zal de heer van dezen dienstknecht komen ten dage, in welken hij hem niet verwacht, en ter ure, die hij niet weet; 51En zal hem afscheiden, en zijn deel zetten met de geveinsden; daar zal wening zijn en knersing der tanden.