マルコによる福音書 3

1イエスがまた会堂にはいられると、そこに片手のなえた人がいた。 2人々はイエスを訴えようと思って、安息日にその人をいやされるかどうかをうかがっていた。 3すると、イエスは片手のなえたその人に、「立って、中へ出てきなさい」と言い、 4人々にむかって、「安息日に善を行うのと悪を行うのと、命を救うのと殺すのと、どちらがよいか」と言われた。彼らは黙っていた。 5イエスは怒りを含んで彼らを見まわし、その心のかたくななのを嘆いて、その人に「手を伸ばしなさい」と言われた。そこで手を伸ばすと、その手は元どおりになった。 6パリサイ人たちは出て行って、すぐにヘロデ党の者たちと、なんとかしてイエスを殺そうと相談しはじめた。 7それから、イエスは弟子たちと共に海べに退かれたが、ガリラヤからきたおびただしい群衆がついて行った。またユダヤから、 8エルサレムから、イドマヤから、更にヨルダンの向こうから、ツロ、シドンのあたりからも、おびただしい群衆が、そのなさっていることを聞いて、みもとにきた。 9イエスは群衆が自分に押し迫るのを避けるために、小舟を用意しておけと、弟子たちに命じられた。 10それは、多くの人をいやされたので、病苦に悩む者は皆イエスにさわろうとして、押し寄せてきたからである。 11また、けがれた霊どもはイエスを見るごとに、みまえにひれ伏し、叫んで、「あなたこそ神の子です」と言った。 12イエスは御自身のことを人にあらわさないようにと、彼らをきびしく戒められた。 13さてイエスは山に登り、みこころにかなった者たちを呼び寄せられたので、彼らはみもとにきた。 14そこで十二人をお立てになった。彼らを自分のそばに置くためであり、さらに宣教につかわし、 15また悪霊を追い出す権威を持たせるためであった。 16こうして、この十二人をお立てになった。そしてシモンにペテロという名をつけ、 17またゼベダイの子ヤコブと、ヤコブの兄弟ヨハネ、彼らにはボアネルゲ、すなわち、雷の子という名をつけられた。 18つぎにアンデレ、ピリポ、バルトロマイ、マタイ、トマス、アルパヨの子ヤコブ、タダイ、熱心党のシモン、 19それからイスカリオテのユダ。このユダがイエスを裏切ったのである。イエスが家にはいられると、 20群衆がまた集まってきたので、一同は食事をする暇もないほどであった。 21身内の者たちはこの事を聞いて、イエスを取押えに出てきた。気が狂ったと思ったからである。 22また、エルサレムから下ってきた律法学者たちも、「彼はベルゼブルにとりつかれている」と言い、「悪霊どものかしらによって、悪霊どもを追い出しているのだ」とも言った。 23そこでイエスは彼らを呼び寄せ、譬をもって言われた、「どうして、サタンがサタンを追い出すことができようか。 24もし国が内部で分れ争うなら、その国は立ち行かない。 25また、もし家が内わで分れ争うなら、その家は立ち行かないであろう。 26もしサタンが内部で対立し分争するなら、彼は立ち行けず、滅んでしまう。 27だれでも、まず強い人を縛りあげなければ、その人の家に押し入って家財を奪い取ることはできない。縛ってからはじめて、その家を略奪することができる。 28よく言い聞かせておくが、人の子らには、その犯すすべての罪も神をけがす言葉も、ゆるされる。 29しかし、聖霊をけがす者は、いつまでもゆるされず、永遠の罪に定められる」。 30そう言われたのは、彼らが「イエスはけがれた霊につかれている」と言っていたからである。 31さて、イエスの母と兄弟たちとがきて、外に立ち、人をやってイエスを呼ばせた。 32ときに、群衆はイエスを囲んですわっていたが、「ごらんなさい。あなたの母上と兄弟、姉妹たちが、外であなたを尋ねておられます」と言った。 33すると、イエスは彼らに答えて言われた、「わたしの母、わたしの兄弟とは、だれのことか」。 34そして、自分をとりかこんで、すわっている人々を見まわして、言われた、「ごらんなさい、ここにわたしの母、わたしの兄弟がいる。 35神のみこころを行う者はだれでも、わたしの兄弟、また姉妹、また母なのである」。

1He entered again into the synagogue, and there was a man there who had his hand withered. 2They watched him, whether he would heal him on the Sabbath day, that they might accuse him. 3He said to the man who had his hand withered, “Stand up.” 4He said to them, “Is it lawful on the Sabbath day to do good, or to do harm? To save a life, or to kill?” But they were silent. 5When he had looked around at them with anger, being grieved at the hardening of their hearts, he said to the man, “Stretch out your hand.” He stretched it out, and his hand was restored as healthy as the other. 6The Pharisees went out, and immediately conspired with the Herodians against him, how they might destroy him. 7Jesus withdrew to the sea with his disciples, and a great multitude followed him from Galilee, from Judea, 8from Jerusalem, from Idumaea, beyond the Jordan, and those from around Tyre and Sidon. A great multitude, hearing what great things he did, came to him. 9He spoke to his disciples that a little boat should stay near him because of the crowd, so that they wouldn’t press on him. 10For he had healed many, so that as many as had diseases pressed on him that they might touch him. 11The unclean spirits, whenever they saw him, fell down before him, and cried, “You are the Son of God!” 12He sternly warned them that they should not make him known. 13He went up into the mountain, and called to himself those whom he wanted, and they went to him. 14He appointed twelve, that they might be with him, and that he might send them out to preach, 15and to have authority to heal sicknesses and to cast out demons: 16Simon, to whom he gave the name Peter; 17James the son of Zebedee; John, the brother of James, and he called them Boanerges, which means, Sons of Thunder; 18Andrew; Philip; Bartholomew; Matthew; Thomas; James, the son of Alphaeus; Thaddaeus; Simon the Zealot; 19and Judas Iscariot, who also betrayed him. He came into a house. 20The multitude came together again, so that they could not so much as eat bread. 21When his friends heard it, they went out to seize him: for they said, “He is insane.” 22The scribes who came down from Jerusalem said, “He has Beelzebul,” and, “By the prince of the demons he casts out the demons.” 23He summoned them, and said to them in parables, “How can Satan cast out Satan? 24If a kingdom is divided against itself, that kingdom cannot stand. 25If a house is divided against itself, that house cannot stand. 26If Satan has risen up against himself, and is divided, he can’t stand, but has an end. 27But no one can enter into the house of the strong man to plunder, unless he first binds the strong man; and then he will plunder his house. 28Most certainly I tell you, all sins of the descendants of man will be forgiven, including their blasphemies with which they may blaspheme; 29but whoever may blaspheme against the Holy Spirit never has forgiveness, but is subject to eternal condemnation.” 30—because they said, “He has an unclean spirit.” 31His mother and his brothers came, and standing outside, they sent to him, calling him. 32A multitude was sitting around him, and they told him, “Behold, your mother, your brothers, and your sisters are outside looking for you.” 33He answered them, “Who are my mother and my brothers?” 34Looking around at those who sat around him, he said, “Behold, my mother and my brothers! 35For whoever does the will of God, the same is my brother, and my sister, and mother.”

1En Hij ging wederom in de synagoge; en aldaar was een mens, hebbende een verdorde hand. 2En zij namen Hem waar, of Hij op den sabbat hem genezen zou, opdat zij Hem beschuldigen mochten. 3En Hij zeide tot den mens, die de verdorde hand had: Sta op in het midden. 4En Hij zeide tot hen: Is het geoorloofd op sabbatdagen goed te doen, of kwaad te doen, een mens te behouden, of te doden? En zij zwegen stil. 5En als Hij hen met toorn rondom aangezien had, meteen bedroefd zijnde over de verharding van hun hart, zeide Hij tot den mens: Strek uw hand uit. En hij strekte ze uit; en zijn hand werd hersteld, gezond gelijk de andere. 6En de Farizeen, uitgegaan zijnde, hebben terstond met de Herodianen te zamen raad gehouden tegen Hem, hoe zij Hem zouden doden. 7En Jezus vertrok met Zijn discipelen naar de zee; en Hem volgde een grote menigte van Galilea, en van Judea. 8En van Jeruzalem, en van Idumea, en van over de Jordaan; en die van omtrent Tyrus en Sidon, een grote menigte, gehoord hebbende, hoe grote dingen Hij deed, kwamen tot Hem. 9En Hij zeide tot Zijn discipelen, dat een scheepje steeds omtrent Hem blijven zou, om der schare wil, opdat zij Hem niet zouden verdringen. 10Want Hij had er velen genezen, alzo dat Hem al degenen, die enige kwalen hadden, overvielen, opdat zij Hem mochten aanraken. 11En de onreine geesten, als zij Hem zagen, vielen voor Hem neder en riepen, zeggende: Gij zijt de Zone Gods. 12En Hij gebood hun scherpelijk dat zij Hem niet zouden openbaar maken. 13En Hij klom op den berg, en riep tot Zich, die Hij wilde; en zij kwamen tot Hem. 14En Hij stelde er twaalf, opdat zij met Hem zouden zijn, en opdat Hij dezelve zou uitzenden om te prediken; 15En om macht te hebben, de ziekten te genezen, en de duivelen uit te werpen. 16En Simon gaf Hij den toe naam Petrus; 17En Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, den broeder van Jakobus; en gaf hun toe namen, Boanerges, hetwelk is, zonen des donders; 18En Andreas, en Filippus, en Bartholomeus, en Mattheus, en Thomas, en Jakobus, den zoon van Alfeus, en Thaddeus, en Simon Kananites, 19En Judas Iskariot, die Hem ook verraden heeft. 20En zij kwamen in huis; en daar vergaderde wederom en schare, alzo dat zij ook zelfs niet konden brood eten. 21En als degenen, die Hem bestonden, dit hoorden, gingen zij uit, om Hem vast te houden; want zij zeiden: Hij is buiten Zijn zinnen. 22En de Schriftgeleerden, die van Jeruzalem afgekomen waren, zeiden: Hij heeft Beelzebul, en door den overste der duivelen werpt Hij de duivelen uit. 23En hen tot Zich geroepen hebbende, zeide Hij tot hen in gelijkenissen: Hoe kan de satan den satan uitwerpen? 24En indien een koninkrijk tegen zichzelf verdeeld is, zo kan dat koninkrijk niet bestaan. 25En indien een huis tegen zichzelf verdeeld is, zo kan dat huis niet bestaan. 26En indien de satan tegen zichzelven opstaat, en verdeeld is, zo kan hij niet bestaan, maar heeft een einde. 27Er kan niemand in het huis eens sterken ingaan en zijn vaten ontroven, indien hij niet eerst den sterke bindt; en alsdan zal hij zijn huis beroven. 28Voorwaar, Ik zeg u, dat al de zonden den kinderen der mensen zullen vergeven worden, en allerlei lasteringen, waarmede zij zullen gelasterd hebben; 29Maar zo wie zal gelasterd hebben tegen den Heiligen Geest, die heeft geen vergeving in der eeuwigheid, maar hij is schuldig des eeuwigen oordeels. 30Want zij zeiden: Hij heeft een onreinen geest. 31Zo kwamen dan Zijn broeders en Zijn moeder; en buiten staande, zonden zij tot Hem, en riepen Hem. 32En de schare zat rondom Hem; en zij zeiden tot Hem: Zie, Uw moeder en Uw broeders daar buiten zoeken U. 33En Hij antwoordde hun, zeggende: Wie is Mijn moeder, of Mijn broeders? 34En rondom overzien hebbende, die om Hem zaten, zeide Hij: Ziet, Mijn moeder en Mijn broeders. 35Want zo wie den wil van God doet, die is Mijn broeder, en Mijn zuster, en moeder.