Amos 5

1Ascoltate questa parola; questo lamento che io pronunzio su voi, o casa d’Israele! 2La vergine d’Israele è caduta, e non risorgerà più; giace distesa sul suo suolo né v’è chi la rialzi. 3Poiché così parla il Signore, l’Eterno: Alla città che metteva in campagna mille uomini, non ne resteranno che cento; alla città che ne metteva in campagna cento, non ne resteranno che dieci per la casa d’Israele. 4Poiché così parla l’Eterno alla casa d’Israele: Cercatemi e vivrete! 5Non cercate Bethel, non andate a Ghilgal non vi recate fino a Beer-Sceba; perché Ghilgal andrà di sicuro in cattività, e Bethel sarà ridotto a niente. 6Cercate l’Eterno e vivrete, per tema ch’egli non s’avventi come un fuoco sulla casa di Giuseppe, e la divori senza che in Bethel ci sia chi spenga 7o voi che mutate il diritto in assenzio, e gettate a terra la giustizia. 8Egli ha fatto le Pleiadi e Orione, muta l’ombra di morte in aurora, e fa del giorno una notte oscura; chiama le acque del mare, e le riversa sulla faccia della terra: il suo nome è l’Eterno. 9Egli fa sorger d’improvviso la ruina sui potenti, sì ché la ruina piomba sulle fortezze. 10Essi odiano colui che li riprende alla porta, e hanno in orrore che parla con integrità. 11Perciò, visto che calpestate il povero ed esigete da lui donativi di frumento, voi fabbricate case di pietre da taglio, ma non le abiterete; piantate vigne deliziose, ma non ne berrete il vino. 12Poiché io conosco come son numerose le vostre trasgressioni, come son gravi i vostri peccati; voi sopprimete il giusto, accettate regali e fate torto ai poveri alla porta. 13Ecco perché, in tempi come questi, il savio si tace; perché i tempi sono malvagi. 14Cercate il bene e non il male, onde viviate, e l’Eterno, l’Iddio degli eserciti, sia con voi, come dite. 15Odiate il male, amate il bene, e, alle porte, stabilite saldamente il diritto. Forse, l’Eterno, l’Iddio degli eserciti, avrà pietà del rimanente di Giuseppe. 16Perciò, così dice l’Eterno, l’Iddio degli eserciti, il Signore: In tutte le piazze si farà lamento, e in tutte le strade si dirà: "Ahimè! ahimè!" Si chiameranno gli agricoltori perché prendano il lutto, e si ordineranno lamentazioni a quelli che le sanno fare. 17In tutte le vigne si farà lamento, perché io passerò in mezzo a te, dice l’Eterno. 18Guai a voi che desiderate il giorno dell’Eterno! Che v’aspettate voi dal giorno dell’Eterno? Sarà un giorno di tenebre, non di luce. 19Sarà di voi come d’uno che fugge davanti a un leone, e lo incontra un orso; come d’uno ch’entra in casa, appoggia la mano sulla parete, e un serpente lo morde. 20Il giorno dell’Eterno non è esso forse tenebre, e non luce? oscurissimo e senza splendore? 21Io odio, disprezzo le vostre feste, non prendo piacere nelle vostre solenni raunanze. 22Se m’offrite i vostri olocausti e le vostre oblazioni, io non li gradisco; e non fo conto delle bestie grasse, che m’offrite in sacrifizi di azioni di grazie. 23Lungi da me il rumore de’ tuoi canti! ch’io non oda più la musica de’ tuoi saltèri! 24Ma corra il diritto com’acqua, e la giustizia, come un rivo perenne! 25O casa d’Israele, mi presentaste voi sacrifizi e oblazioni nel deserto, durante i quarant’anni? 26Orbene voi vi toglierete in ispalla il baldacchino del vostro re, e il piedistallo delle vostre immagini, la stella dei vostri dèi, che voi vi siete fatti; 27e vi farò andare in cattività al di là di Damasco, dice l’Eterno, che ha nome l’Iddio degli eserciti.

1Listen to this word which I take up for a lamentation over you, O house of Israel. 2“The virgin of Israel has fallen; She shall rise no more. She is cast down on her land; there is no one to raise her up.” 3For thus says the Lord Yahweh: “The city that went out a thousand shall have a hundred left, and that which went out one hundred shall have ten left to the house of Israel.” 4For thus says Yahweh to the house of Israel: “Seek me, and you will live; 5but don’t seek Bethel, nor enter into Gilgal, and don’t pass to Beersheba: for Gilgal shall surely go into captivity, and Bethel shall come to nothing. 6Seek Yahweh, and you will live; lest he break out like fire in the house of Joseph, and it devour, and there be no one to quench it in Bethel. 7You who turn justice to wormwood, and cast down righteousness to the earth: 8seek him who made the Pleiades and Orion, and turns the shadow of death into the morning, and makes the day dark with night; who calls for the waters of the sea, and pours them out on the surface of the earth, Yahweh is his name, 9who brings sudden destruction on the strong, so that destruction comes on the fortress. 10They hate him who reproves in the gate, and they abhor him who speaks blamelessly. 11Therefore, because you trample on the poor, and take taxes from him of wheat: You have built houses of cut stone, but you will not dwell in them. You have planted pleasant vineyards, but you shall not drink their wine. 12For I know how many your offenses, and how great are your sins— you who afflict the just, who take a bribe, and who turn aside the needy in the courts. 13Therefore a prudent person keeps silent in such a time, for it is an evil time. 14Seek good, and not evil, that you may live; and so Yahweh, the God of Armies, will be with you, as you say. 15Hate evil, love good, and establish justice in the courts. It may be that Yahweh, the God of Armies, will be gracious to the remnant of Joseph.” 16Therefore thus says Yahweh, the God of Armies, the Lord: “Wailing will be in all the broad ways; and they will say in all the streets, ‘Alas! Alas!’ and they will call the farmer to mourning, and those who are skillful in lamentation to wailing. 17In all vineyards there will be wailing; for I will pass through your midst,” says Yahweh. 18“Woe to you who desire the day of Yahweh! Why do you long for the day of Yahweh? It is darkness, and not light. 19As if a man fled from a lion, and a bear met him; Or he went into the house and leaned his hand on the wall, and a snake bit him. 20Won’t the day of Yahweh be darkness, and not light? Even very dark, and no brightness in it? 21I hate, I despise your feasts, and I can’t stand your solemn assemblies. 22Yes, though you offer me your burnt offerings and meal offerings, I will not accept them; neither will I regard the peace offerings of your fat animals. 23Take away from me the noise of your songs! I will not listen to the music of your harps. 24But let justice roll on like rivers, and righteousness like a mighty stream. 25“Did you bring to me sacrifices and offerings in the wilderness forty years, house of Israel? 26You also carried the tent of your king and the shrine of your images, the star of your god, which you made for yourselves. 27Therefore will I cause you to go into captivity beyond Damascus,” says Yahweh, whose name is the God of Armies.

1Hoort dit woord, dat Ik over ulieden ophef, een klaaglied, o huis Israels! 2De jonkvrouw Israels is gevallen, zij zal niet weder opstaan; zij is verlaten op haar land, er is niemand, die haar opricht. 3Want zo zegt de Heere HEERE: De stad, die uitgaat met duizend, zal honderd overhouden, en die uitgaat met honderd, zal tien overhouden, in het huis Israels. 4Want zo zegt de HEERE tot het huis Israels: Zoekt Mij, en leeft. 5Maar zoekt Beth-El niet, en komt niet te Gilgal, en gaat niet over naar Ber-Seba; want Gilgal zal voorzeker gevankelijk worden weggevoerd, en Beth-El zal worden tot niet. 6Zoekt den HEERE, en leeft; opdat Hij niet doorbreke in het huis van Jozef als een vuur, dat vertere, zodat er niemand zij, die het blusse in Beth-El; 7Die het recht in alsem verkeren, en de gerechtigheid ter aarde doen liggen. 8Die het Zevengesternte en den Orion maakt, en de doodsschaduw in den morgenstond verandert, en den dag als den nacht verduistert; Die de wateren der zee roept, en giet ze uit op den aardbodem, HEERE is Zijn Naam. 9Die Zich verkwikt door verwoesting over een sterke; zodat de verwoesting komt over een vesting. 10Zij haten in de poort dengene, die bestraft, en hebben een gruwel van dien, die oprechtelijk spreekt. 11Daarom, omdat gij den arme vertreedt en een last koren van hem neemt, zo hebt gij wel huizen gebouwd van gehouwen steen, maar gij zult daarin niet wonen; gij hebt gewenste wijngaarden geplant, maar gij zult derzelver wijn niet drinken. 12Want Ik weet, dat uw overtredingen menigvuldig, en uw zonden machtig vele zijn; zij benauwen den rechtvaardige, nemen zoengeld, en verstoten de nooddruftigen in de poort. 13Daarom zal de verstandige te dier tijd zwijgen, want het zal een boze tijd zijn. 14Zoekt het goede, en niet het boze, opdat gij leeft; en alzo zal de HEERE, de God der heirscharen, met ulieden zijn, gelijk als gij zegt. 15Haat het boze, en hebt lief het goede, en bestelt het recht in de poort, misschien zal de HEERE, de God der heirscharen, aan Jozefs overblijfsel genadig zijn. 16Daarom, zo zegt de HEERE, de God der heirscharen, de Heere: Op alle straten zal rouwklage zijn, en in alle wijken zullen zij zeggen: Och! och! en zullen den akkerman roepen tot treuren, en rouwklage zal zijn bij degenen, die verstand van kermen hebben. 17Ja, in alle wijngaarden zal rouwklage zijn; want Ik zal door het midden van u doorgaan; zegt de HEERE. 18Wee dien, die des HEEREN dag begeren! Waartoe toch zal ulieden de dag des HEEREN zijn? Hij zal duisternis wezen en geen licht. 19Als wanneer iemand vlood voor het aangezicht eens leeuws, en hem ontmoette een beer; of dat hij kwam in een huis, en leunde met zijn hand aan den wand, en hem beet een slang. 20Zal dan niet des HEEREN dag duisternis zijn, en geen licht? En donkerheid, zodat er geen glans aan zij? 21Ik haat, Ik versmaad uw feesten, en Ik mag uw verbods dagen niet rieken. 22Want ofschoon gij Mij brandofferen offert, mitsgaders uw spijsofferen, Ik heb er toch geen welgevallen aan; en het dankoffer van uw vette beesten mag Ik niet aanzien. 23Doe het getier uwer liederen van Mij weg; ook mag Ik uw luiten spel niet horen. 24Maar laat het oordeel zich daarhenen wenden als de wateren, en de gerechtigheid als een sterke beek. 25Hebt gij Mij veertig jaren in de woestijn slachtofferen en spijsoffer toegebracht, o huis Israels? 26Ja, gij droegt de tent van uw Melech, en den Kijun, uw beelden, de ster uws gods, dien gij uzelf hadt gemaakt. 27Daarom zal Ik ulieden gevankelijk wegvoeren, ver boven Damaskus henen, zegt de HEERE, Wiens Naam is God der heirscharen.