Ayub 8

1Lalu, Bildad, orang Suah, menjawab, katanya, 2“Berapa lama lagi kamu akan mengatakan hal-hal itu, dan perkataan mulutmu menjadi seperti angin kencang. 3Apakah Allah membengkokkan keadilan? Atau, apakah Yang Mahakuasa membengkokkan kebenaran? 4Jika anak-anakmu telah berbuat dosa terhadap-Nya, Dia sudah menyerahkan mereka ke dalam kuasa pelanggaran mereka. 5Jika kamu tekun mencari Allah, dan memohon belas kasihan dari Yang Mahakuasa, 6jika kamu suci dan jujur, Dia pasti akan bangkit bagimu, dan memulihkan tempatmu yang benar. 7Walaupun permulaanmu kecil, tetapi hari-harimu kemudian akan menjadi sangat besar. 8Bertanyalah kepada generasi-generasi sebelumnya, dan perhatikanlah apa yang menjadi penemuan para bapa leluhur mereka. 9Sebab, kita baru lahir kemarin, dan tidak tahu apa-apa karena hari-hari kita di bumi seperti bayangan. 10Tidakkah mereka akan mengajarimu, memberitahumu, dan mengucapkan perkataan dari hati mereka? 11Dapatkah papirus tumbuh kalau tidak ada rawa? Dapatkah gelagah berkembang kalau tidak ada air? 12Sementara tanaman itu sedang berbunga dan tidak dipotong, ia lebih cepat menjadi layu daripada tanaman lainnya. 13Demikian pula jalan hidup semua orang yang melupakan Allah. Harapan orang tidak bertuhan akan lenyap, 14yang keyakinannya mudah patah, yang pengharapannya seperti sarang laba-laba. 15Dia bersandar pada rumahnya, tetapi rumahnya tidak tahan berdiri. Dia berpegang padanya, tetapi rumahnya itu tidak bertahan. 16Dia seperti tanaman yang subur di bawah matahari; tunas-tunasnya menjulur ke seluruh kebun. 17Akar-akarnya membalut timbunan batu, dan mencari tempat di antara batu-batu. 18Jika ia dicabut dari tempatnya, tempat itu tidak akan mengakuinya, katanya, ‘Aku belum pernah melihatmu.’ 19Lihatlah, inilah sukacita jalan-Nya, dan dari tanah itu, tanaman-tanaman lain akan tumbuh. 20Lihatlah, Allah tidak menolak orang yang tidak bersalah, dan Dia tidak akan menguatkan tangan pelaku kejahatan. 21Dia akan memenuhi mulutmu dengan tawa, dan bibirmu dengan sukacita. 22Mereka yang membencimu akan diselubungi dengan malu, dan kemah orang fasik tidak akan ada lagi.”

1Then Bildad the Shuhite answered, 2“How long will you speak these things? Shall the words of your mouth be a mighty wind? 3Does God pervert justice? Or does the Almighty pervert righteousness? 4If your children have sinned against him, He has delivered them into the hand of their disobedience. 5If you want to seek God diligently, make your supplication to the Almighty. 6If you were pure and upright, surely now he would awaken for you, and make the habitation of your righteousness prosperous. 7Though your beginning was small, yet your latter end would greatly increase. 8“Please inquire of past generations. Find out about the learning of their fathers. 9(For we are but of yesterday, and know nothing, because our days on earth are a shadow.) 10Shall they not teach you, tell you, and utter words out of their heart? 11“Can the papyrus grow up without mire? Can the rushes grow without water? 12While it is yet in its greenness, not cut down, it withers before any other reed. 13So are the paths of all who forget God. The hope of the godless man shall perish, 14Whose confidence shall break apart, Whose trust is a spider’s web. 15He shall lean on his house, but it shall not stand. He shall cling to it, but it shall not endure. 16He is green before the sun. His shoots go out along his garden. 17His roots are wrapped around the rock pile. He sees the place of stones. 18If he is destroyed from his place, then it shall deny him, saying, ‘I have not seen you.’ 19Behold, this is the joy of his way: out of the earth, others shall spring. 20“Behold, God will not cast away a blameless man, neither will he uphold the evildoers. 21He will still fill your mouth with laughter, your lips with shouting. 22Those who hate you shall be clothed with shame. The tent of the wicked shall be no more.”

1Toen antwoordde Bildad, de Suhiet, en zeide: 2Hoe lang zult gij deze dingen spreken, en de redenen uws monds een geweldige wind zijn? 3Zou dan God het recht verkeren, en zou de Almachtige de gerechtigheid verkeren? 4Indien uw kinderen gezondigd hebben tegen Hem, Hij heeft hen ook in de hand hunner overtreding geworpen. 5Maar indien gij naar God vroeg zoekt, en tot den Almachtige om genade bidt; 6Zo gij zuiver en recht zijt, gewisselijk zal Hij nu opwaken, om uwentwil, en Hij zal de woning uwer gerechtigheid volmaken. 7Uw beginsel zal wel gering zijn; maar uw laatste zal zeer vermeerderd worden. 8Want vraag toch naar het vorige geslacht, en bereid u tot de onderzoeking hunner vaderen. 9Want wij zijn van gisteren en weten niet; dewijl onze dagen op de aarde een schaduw zijn. 10Zullen die u niet leren, tot u spreken, en uit hun hart redenen voortbrengen? 11Verheft zich de bieze zonder slijk? Groeit het rietgras zonder water? 12Als het nog in zijn groenigheid is, hoewel het niet afgesneden wordt, nochtans verdort het voor alle gras. 13Alzo zijn de paden van allen, die God vergeten; en de verwachting des huichelaars zal vergaan. 14Van denwelke zijn hoop walgen zal; en zijn vertrouwen zal zijn een huis der spinnekop. 15Hij zal op zijn huis leunen, maar het zal niet bestaan; hij zal zich daaraan vasthouden, maar het zal niet staande blijven. 16Hij is sappig voor de zon, en zijn scheuten gaan over zijn hof uit. 17Zijn wortelen worden bij de springader ingevlochten; hij ziet een stenige plaats. 18Maar als God hem verslindt uit zijn plaats, zo zal zij hem loochenen, zeggende: Ik heb u niet gezien. 19Zie, dat is vreugde zijns wegs; en uit het stof zullen anderen voortspruiten. 20Zie, God zal den oprechte niet verwerpen; Hij vat ook de boosdoeners niet bij de hand; 21Totdat Hij uw mond met gelach vervulle, en uw lippen met gejuich. 22Uw haters zullen met schaamte bekleed worden; en de tent der goddelozen zal niet meer zijn.