2 Raja-Raja 12

1Pada tahun ketujuh pemerintahan Yehu, Yoas menjadi raja. Dia memerintah di Yerusalem selama empat puluh tahun. Nama ibunya adalah Zibya dari Bersyeba. 2Yoas melakukan apa yang benar di mata TUHAN seumur hidupnya seperti yang diajarkan oleh Imam Yoyada. 3Namun, bukit-bukit pengurbanan tidak dijauhkannya. Rakyat itu masih mempersembahkan kurban dan membakar dupa di bukit-bukit pengurbanan. 4Yoas berkata kepada para imam, “Segala uang dari benda-benda yang dikuduskan yang dibawa ke Bait TUHAN, yaitu uang masuk dari setiap orang, uang dari setiap jiwa menurut penilaiannya, dan segala uang yang dibawa masuk atas dorongan hati seseorang ke Bait TUHAN, 5biarlah para imam menerimanya untuk dirinya, masing-masing dari kenalannya dan memperbaiki kerusakan pada Bait, di mana pun kerusakannya dapat ditemukan.” 6Namun, pada tahun ke-23 pemerintahan Raja Yoas, para imam belum memperbaiki kerusakan di Bait itu. 7Raja Yoas memanggil Imam Yoyada dan imam-imam lainnya serta berkata kepada mereka, “Mengapa kamu tidak memperbaiki kerusakan pada Bait itu? Oleh sebab itu, kamu sekarang tidak boleh lagi mengambil uang dari kenalan-kenalanmu, tetapi serahkanlah itu untuk memperbaiki kerusakan Bait.” 8Kemudian, para imam menyetujui untuk tidak mengambil uang dari rakyat maupun memperbaiki kerusakan Bait itu. 9Lalu, Imam Yoyada mengambil sebuah peti, membuat lubang pada tutupnya dan meletakkannya di dekat mazbah, yaitu di sebelah kanan jika seseorang masuk ke Bait TUHAN. Lalu, para imam yang menjaga pintu memasukkan semua uang yang dibawa ke Bait TUHAN. 10Saat mereka melihat bahwa sudah banyak uang di peti itu, juru tulis raja dan imam besar datang untuk membungkus dan menghitung uang yang didapatkan dari Bait TUHAN. 11Lalu, mereka akan menyerahkan uang yang ditimbang ke tangan orang-orang yang melakukan pekerjaan itu, yaitu yang mengawasi Bait TUHAN. Kemudian, mereka akan membayarkannya kepada tukang-tukang kayu dan tukang-tukang bangunan yang bekerja di Bait TUHAN, 12kepada tukang-tukang tembok dan para pemahat batu. Mereka membeli kayu dan batu pahat untuk memperbaiki kerusakan di Bait TUHAN dan semua yang perlu dikeluarkan untuk memperbaiki Bait itu. 13Namun, untuk Bait TUHAN tidak dibuat mangkuk-mangkuk perak, pemadam-pemadam pelita, mangkuk-mangkuk penyiraman, nafiri-nafiri, atau segala perkakas emas dan perkakas perak dari uang yang dibawa ke Bait TUHAN, 14karena mereka menyerahkannya kepada orang-orang yang melakukan pekerjaan itu, dan dengan itu mereka memperbaiki Bait TUHAN. 15Kemudian, mereka tidak mengadakan perhitungan dari orang-orang yang diberi tugas untuk menyerahkan uang, untuk kemudian mereka memberikannya kepada orang-orang yang melakukan pekerjaan, karena mereka bekerja dengan setia. 16Namun, uang kurban penebus salah dan uang kurban penghapus dosa tidak dibawa ke Bait TUHAN karena itu milik para imam. 17Pada waktu itu, Hazael, raja Aram, maju berperang melawan Gad serta merebutnya. Lalu, Hazael memalingkan wajahnya untuk menyerang Yerusalem. 18Yoas, raja Yehuda, mengambil semua benda yang dikuduskan, yang telah dikuduskan Yosafat, Yoram, Ahazia, nenek moyangnya, raja-raja Yehuda, serta benda-benda kudusnya sendiri, yaitu segala emas yang terdapat dalam perbendaharaan Bait TUHAN dan istana raja. Lalu, mengirimnya kepada Hazael, raja Aram, sehingga dia mundur dari Yerusalem. 19Selebihnya dari riwayat-riwayat Yoas dan segala yang dilakukannya, apakah semuanya itu tidak dituliskan dalam kitab riwayat-riwayat zaman raja-raja Yehuda? 20Lalu, pelayan-pelayannya bangkit untuk mengadakan persepakatan membunuh Yoas di istana Milo, di jalan turunan ke Sila. 21Yozakar, anak Simeat, dan Yozabad, anak Somer, yaitu pelayan-pelayannya menyerangnya sampai mati. Kemudian, mereka menguburkannya di dekat nenek moyangnya, di Kota Daud. Lalu, Amazia, anaknya, menjadi raja sebagai penggantinya.

1In the seventh year of Jehu began Jehoash to reign; and he reigned forty years in Jerusalem: and his mother’s name was Zibiah of Beersheba. 2Jehoash did that which was right in the eyes of Yahweh all his days in which Jehoiada the priest instructed him. 3However the high places were not taken away; the people still sacrificed and burnt incense in the high places. 4Jehoash said to the priests, “All the money of the holy things that is brought into Yahweh’s house, in current money, the money of the persons for whom each man is rated, and all the money that it comes into any man’s heart to bring into Yahweh’s house, 5let the priests take it to them, every man from his acquaintance; and they shall repair the breaches of the house, wherever any breach shall be found.” 6But it was so, that in the twenty-third year of king Jehoash the priests had not repaired the breaches of the house. 7Then king Jehoash called for Jehoiada the priest, and for the other priests, and said to them, “Why don’t you repair the breaches of the house? Now therefore take no more money from your treasurers, but deliver it for the breaches of the house.” 8The priests consented that they should take no more money from the people, neither repair the breaches of the house. 9But Jehoiada the priest took a chest, and bored a hole in its lid, and set it beside the altar, on the right side as one comes into Yahweh’s house: and the priests who kept the threshold put therein all the money that was brought into Yahweh’s house. 10It was so, when they saw that there was much money in the chest, that the king’s scribe and the high priest came up, and they put up in bags and counted the money that was found in Yahweh’s house. 11They gave the money that was weighed out into the hands of those who did the work, who had the oversight of Yahweh’s house: and they paid it out to the carpenters and the builders, who worked on Yahweh’s house, 12and to the masons and the stone cutters, and for buying timber and cut stone to repair the breaches of Yahweh’s house, and for all that was laid out for the house to repair it. 13But there were not made for Yahweh’s house cups of silver, snuffers, basins, trumpets, any vessels of gold, or vessels of silver, of the money that was brought into Yahweh’s house; 14for they gave that to those who did the work, and repaired therewith Yahweh’s house. 15Moreover they didn’t demand an accounting from the men into whose hand they delivered the money to give to those who did the work; for they dealt faithfully. 16The money for the trespass offerings, and the money for the sin offerings, was not brought into Yahweh’s house: it was the priests’. 17Then Hazael king of Syria went up, and fought against Gath, and took it; and Hazael set his face to go up to Jerusalem. 18Jehoash king of Judah took all the holy things that Jehoshaphat and Jehoram and Ahaziah, his fathers, kings of Judah, had dedicated, and his own holy things, and all the gold that was found in the treasures of Yahweh’s house, and of the king’s house, and sent it to Hazael king of Syria: and he went away from Jerusalem. 19Now the rest of the acts of Joash, and all that he did, aren’t they written in the book of the chronicles of the kings of Judah? 20His servants arose, and made a conspiracy, and struck Joash at the house of Millo, on the way that goes down to Silla. 21For Jozacar the son of Shimeath, and Jehozabad the son of Shomer, his servants, struck him, and he died; and they buried him with his fathers in the city of David: and Amaziah his son reigned in his place.

1In het zevende jaar van Jehu werd Joas koning, en regeerde veertig jaren te Jeruzalem; en de naam zijner moeder was Zibja van Ber-seba. 2En Joas deed dat recht was in de ogen des HEEREN, al zijn dagen, in dewelke de priester Jojada hem onderwees. 3Alleenlijk werden de hoogten niet weggenomen; het volk offerde en rookte nog op de hoogten. 4En Joas zeide tot de priesteren: Al het geld der geheiligde dingen, dat gebracht zal worden in het huis des HEEREN, te weten het geld desgenen, die overgaat tot de getelden, het geld van een ieder der personen naar zijn schatting, en al het geld, dat in ieders hart komt, om dat te brengen in het huis des HEEREN, 5Zullen de priesters tot zich nemen, een ieder van zijn bekende; en zij zullen de breuken van het huis verbeteren, naar alles wat er voor breuk bevonden zal worden. 6Maar het geschiedde in het drie en twintigste jaar van den koning Joas, dat de priesters de breuken van het huis niet gebeterd hadden. 7Toen riep de koning Joas den priester Jojada en de andere priesteren, en zeide tot hen: Waarom betert gijlieden niet de breuken van het huis? Nu dan, neemt geen geld van uw bekenden, dat gij het zoudt geven voor de breuken van het huis. 8En de priesters bewilligden van het volk geen geld te nemen, noch de breuken van het huis te verbeteren. 9Maar de priester Jojada nam een kist, en boorde een gat in haar deksel, en zette die bij het altaar ter rechterhand, als iemand inkwam in het huis des HEEREN; en de priesters, die den dorpel bewaarden, staken daarin al het geld, dat ten huize des HEEREN gebracht werd. 10Het geschiedde nu, als zij zagen, dat veel gelds in de kist was, dat des konings schrijver met den hogepriester opkwam, en zij bonden het samen, en telden het geld, dat in het huis des HEEREN gevonden werd. 11En zij gaven het geld wel gewogen in handen der verzorgers van dat werk, die gesteld waren over het huis des HEEREN; en zij besteedden het uit aan de timmerlieden en aan de bouwlieden, die het huis des HEEREN vermaakten; 12En aan de metselaren, en aan de steenhouwers, en om hout en gehouwen stenen te kopen, om de breuken van het huis des HEEREN te verbeteren, en voor al wat uitgegeven werd voor het huis, om dat te beteren. 13Evenwel werden niet gemaakt voor het huis des HEEREN zilveren schalen, gaffelen, sprengbekkens, trompetten, noch enig gouden vat, of zilveren vat, van het geld, dat ten huize des HEEREN gebracht werd. 14Maar zij gaven dat aan degenen, die het werk deden; en zij verbeterden daarmede het huis des HEEREN. 15Daartoe eisten zij geen rekening van de mannen, wien zij dat geld in hun handen gaven, om aan degenen, die het werk deden, te geven; want zij handelden trouwelijk. 16Het geld van schuldoffer, en het geld van zondofferen werd ten huize des HEEREN niet gebracht; het was voor de priesteren. 17Toen trok Hazael, de koning van Syrie op, en krijgde tegen Gath, en nam haar in; daarna stelde Hazael zijn aangezicht, om tegen Jeruzalem op te trekken. 18Maar Joas, de koning van Juda, nam al de geheiligde dingen, die Josafat, en Joram, en Ahazia, zijn vaderen, de koningen van Juda, geheiligd hadden, en zijn geheiligde dingen, en al het goud, dat gevonden werd in de schatten van het huis des HEEREN, en van het huis des konings, en zond het tot Hazael, den koning van Syrie; toen trok hij op van Jeruzalem. 19Het overige nu der geschiedenissen van Joas, en al wat hij gedaan heeft, is dat niet geschreven in het boek der kronieken der koningen van Juda? 20En zijn knechten stonden op, en maakten een verbintenis, en sloegen Joas, in het huis van Millo, dat afgaat naar Silla; 21Want Jozacar, de zoon van Simeath, en Jozabad, de zoon van Somer, zijn knechten, sloegen hem, dat hij stierf; en zij begroeven hem met zijn vaderen in de stad Davids; en Amazia, zijn zoon, werd koning in zijn plaats.