1 Tawarikh 14

1Hiram, raja Tirus, mengirim utusan-utusan menghadap Daud. Dia juga mengirim kayu-kayu aras, tukang-tukang batu, dan tukang-tukang kayu untuk membangun istana bagi Daud. 2Daud menyadari bahwa TUHAN telah mengukuhkannya menjadi raja atas Israel sebab pemerintahannya terangkat tinggi karena umat-Nya Israel. 3Daud mengambil beberapa istri lagi di Yerusalem sehingga dia kembali mendapat anak-anak lelaki dan anak-anak perempuan. 4Inilah nama anak-anak yang lahir baginya di Yerusalem: Syamua, Sobab, Natan, Salomo, 5Yibhar, Elisua, Elpelet, 6Nogah, Nefeg, Yafia, 7Elisama, Beelyada, dan Elifelet. 8Ketika orang Filistin mendengar bahwa Daud telah diurapi menjadi raja atas seluruh Israel, semua orang Filistin pergi mencari Daud. Daud mendengar hal itu sehingga dia maju menghadapi mereka. 9Orang-orang Filistin datang dan melakukan penyerbuan di Lembah Refaim. 10Daud bertanya kepada Allah, “Apakah aku harus maju untuk melawan orang-orang Filistin? Akankah Engkau menyerahkan mereka ke dalam tanganku?” TUHAN berfirman, “Majulah, Aku akan menyerahkan mereka ke dalam tanganmu.” 11Daud maju ke Baal-Perasim dan mengalahkan orang-orang Filistin di tempat itu. Daud berkata, “Dengan perantaraanku, Allah menerobos musuhku seperti air menerobos.” Itulah sebabnya, tempat itu diberi nama Baal-Perasim. 12Orang-orang Filistin meninggalkan ilah-ilah mereka di sana, lalu Daud memberi perintah agar ilah-ilah itu dibakar dengan api. 13Orang-orang Filistin kembali menyerbu lembah itu. 14Ketika Daud bertanya lagi kepada Allah, Allah berfirman kepadanya, “Jangan maju mengejar mereka, tetapi bergeraklah melingkari mereka dan seranglah mereka dari seberang pohon-pohon kertau. 15Ketika kamu mendengar suara derap langkah di puncak pohon-pohon kertau itu, majulah berperang sebab Allah akan keluar di depanmu untuk mengalahkan tentara Filistin.” 16Daud melakukan apa yang Allah perintahkan sehingga mereka mengalahkan tentara Filistin, mulai dari Gibeon sampai Gezer. 17Kemasyhuran Daud tersebar ke seluruh tanah itu. TUHAN membuat semua bangsa takut kepadanya.

1Hiram king of Tyre sent messengers to David, and cedar trees, and masons, and carpenters, to build him a house. 2David perceived that Yahweh had established him king over Israel; for his kingdom was exalted on high, for his people Israel’s sake. 3David took more wives at Jerusalem; and David became the father of more sons and daughters. 4These are the names of the children whom he had in Jerusalem: Shammua, and Shobab, Nathan, and Solomon, 5and Ibhar, and Elishua, and Elpelet, 6and Nogah, and Nepheg, and Japhia, 7and Elishama, and Beeliada, and Eliphelet. 8When the Philistines heard that David was anointed king over all Israel, all the Philistines went up to seek David: and David heard of it, and went out against them. 9Now the Philistines had come and made a raid in the valley of Rephaim. 10David inquired of God, saying, “Shall I go up against the Philistines? Will you deliver them into my hand?” Yahweh said to him, “Go up; for I will deliver them into your hand.” 11So they came up to Baal Perazim, and David struck them there; and David said, God has broken my enemies by my hand, like the breach of waters. Therefore they called the name of that place Baal Perazim. 12They left their gods there; and David gave commandment, and they were burned with fire. 13The Philistines yet again made a raid in the valley. 14David inquired again of God; and God said to him, “You shall not go up after them. Turn away from them, and come on them over against the mulberry trees. 15It shall be, when you hear the sound of marching in the tops of the mulberry trees, that then you shall go out to battle; for God has gone out before you to strike the army of the Philistines.” 16David did as God commanded him: and they struck the army of the Philistines from Gibeon even to Gezer. 17The fame of David went out into all lands; and Yahweh brought the fear of him on all nations.

1Toen zond Hiram, de koning van Tyrus, boden tot David, en cederenhout, en metselaars, en timmerlieden, dat zij hem een huis bouwden. 2En David merkte, dat hem de HEERE tot koning bevestigd had over Israel; want zijn koninkrijk werd ten hoogste verheven, om Zijns volks Israels wil. 3En David nam meer vrouwen te Jeruzalem, en David gewon meer zonen en dochteren. 4Dit nu zijn de namen der kinderen, die hij te Jeruzalem had: Sammua, en Sobab, Nathan en Salomo, 5En Jibchar, en Elisua, en Elpelet, 6En Nogah, en Nefeg, en Jafia, 7En Elisama, en Beeljada, en Elifelet. 8Toen de Filistijnen hoorden, dat David tot koning gezalfd was over het ganse Israel, zo togen al de Filistijnen op om David te zoeken. Toen David dat hoorde zo toog hij uit tegen hen. 9Toen de Filistijnen kwamen, zo spreidden zij zich uit in de laagte van Refaim. 10Toen vraagde David God, zeggende: Zal ik optrekken tegen de Filistijnen, en zult Gij hen in mijn hand geven? En de HEERE zeide tot hem: Trek op, want Ik zal hen in uw hand geven. 11Toen zij nu optogen naar Baal-Perazim, zo sloeg hen David daar; en David zeide: God heeft mijn vijanden door mijn hand gescheurd, als een scheur der wateren; daarom noemden zij den naam derzelver plaats Baal-Perazim. 12En daar lieten zij hun goden; en David gebood, en zij werden met vuur verbrand. 13Doch de Filistijnen voeren nog voort, en zij verspreidden zich in dat dal. 14En David vraagde God nog eens; en God zeide tot hem: Gij zult niet optrekken achter hen heen; maar omsingel hen van boven, en kom tot hen tegenover de moerbezienbomen. 15En het zal geschieden, als gij hoort het geruis van een gang in de toppen der moerbezienbomen, kom dan uit ten strijde; want God zal voor uw aangezicht uitgegaan zijn, om het leger der Filistijnen te slaan. 16David nu deed, gelijk als hem God geboden had; en zij sloegen het heir der Filistijnen van Gibeon af tot aan Gezer. 17Alzo ging Davids naam uit in al die landen; en de HEERE gaf Zijn verschrikking over al die heidenen.